ΡΗΞΗ ΠΡΟΣΘΙΟΥ ΧΙΑΣΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ - ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΣΗ - ΠΩΣ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΟΙ ΑΘΛΗΤΕΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ (Μέρος Τρίτο)

 

Τα κριτήρια για την επιστροφή στην άθληση είναι: 

Α. Όσον αφορά τα κλινικά κριτήρια, ο αθλητής θα πρέπει να πληροί τα παρακάτω κριτήρια : 

 Πλήρες εύρος κίνησης. 

 Σταθερότητα. 

Β. Παρακληνικά κριτήρια: 

 Συγκριτικός βαθμός δύναμης και ισχύος του τετρακέφαλου και των οπίσθιων µηραίων τουλάχιστον 85% και 90% αντίστοιχα. 

 Συγκριτικός βαθμός των λειτουργικών δοκιμασιών, δηλαδή δοκιμασιών που προσομοιάζουν τις αναπτυσσόμενες δυνάμεις κατά τη διάρκεια hopping και jogging, τουλάχιστον 95%. 

 Βαθμός ιδιοδεκτικότητας 100%. 

 Ο χρόνος επιστροφής στην άθληση αποτελεί πεδίο διχογνωμίας µε την μια ομάδα συγγραφέων που υποστηρίζουν την πρόωρη επιστροφή, κατά μέσο όρο 5 μήνες, και άλλη ομάδα συγγραφέων που υποστηρίζουν την καθυστερημένη επιστροφή, μετά δηλαδή τον 9ο μήνα, (Grindem, 2016, Kyritsis, et al ,2016).. 

 Η πρόωρη επιστροφή, µε την προϋπόθεση της άριστης δυναμικής σταθερότητας και πλήρους κινητικότητας, ενισχύεται, από το ότι οι πλέον έντονες αθλητικές δραστηριότητες σπάνια φορτίζουν το µόσχευµα πλέον του 50% της µέγιστης αντοχής του πρόσθιου χιαστού συνδέσµου. Υπέρ της «καθυστερημένης» επιστροφής, όταν χρησιμοποιείται βιολογικό αυτομόσχευμα, είναι τα αποτελέσματα των εκβιοµηχανικών μελετών που καταδεικνύουν, ότι η αντοχή του πάχους 10 χιλ. επιγονατιδικού μοσχεύματος την ημέρα της εμφύτευσης είναι ίση µε το 107% του φυσιολογικού πρόσθιου χιαστού, στους 3 μήνες ελαττώνεται στο 57%, στους 6 μήνες από 57% και στους 9 μήνες ανέρχεται στο 87% (Grindem, 2016).

Τέλος, συλλέχθηκαν στοιχεία σχετικά με τη μείωση κατά 50% του κινδύνου για την επανάληψη κάποιου τραυματισμού στο γόνατο, όχι μόνο για την ρήξη προσθίου χιαστού συνδέσμου, αλλά και για άλλους σχετικούς τραυματισμός με την περιοχή του γόνατος. Αυτή η μείωση του κίνδυνου σχετίζεται με τον κάθε μήνα που η επιστροφή στον αθλητισμό καθυστερεί, για το χρονικό διάστημα 6 έως 9 μηνών από τον τραυματισμό και έναρξη διαδικασίας αποκατάστασης (Grindem, 2016, Kyritsis, et al ,2016).

ΠΩΣ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΟΙ ΑΘΛΗΤΕΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ 

 Η αντίδραση των αθλητών σε τραυματισμό έχει περιγραφθεί ως αντίδραση άγχους ή θλίψης (Pedersen, 1986 Weiss & Troxel, 1986). 

 Τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά των αθλητών ποικίλλουν και είναι φυσικό η αντίδραση απέναντι σε έναν τραυματισμό να είναι διαφορετική από αθλητή σε αθλητή λόγω της διαφορετικότητας των χαρακτηριστικών του κάθε ατόμου – αθλητή. Τέτοια χαρακτηριστικά μπορεί να είναι τα επίπεδα αυτοεκτίμησης ή εσωτερικής παρακίνησης του καθενός. 

 Σε έναν τραυματισμό υπάρχουν πολλοί παράγοντες που ενδέχεται να επηρεάσουν την ανταπόκρισή τους στον τραυματισμό και τη διαδικασία αποκατάστασης. 

 Η φύση και η έκταση της ζημίας, το είδος του αθλήματος, ο χρόνος κατά τη διάρκεια του μακρόκυκλου κατά τον οποίο συνέβη ο τραυματισμός και πόσο γρηγορά θα αντιληφθεί ο αθλητής και θα αποδεχθεί την κατάσταση, είναι παράγοντες που πιθανώς να επηρεάσουν την αντίδραση του αθλητή ψυχολογικά, με άμεση επίδραση στην αποκατάσταση και στην αποθεραπεία του με μελλοντικό σκοπό πάντα την επάνοδο σε αθλητικές δραστηριότητές.

 

ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗ ΣΕ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΡΗΞΗ ΠΡΟΣΘΙΟΥ ΧΙΑΣΤΟΥ ΣΥΝΔΕΜΟΥ (Μέρος Πρώτο)

ΡΗΞΗ ΠΡΟΣΘΙΟΥ ΧΙΑΣΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ - ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΚΑΚΩΣΗΣ - ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΟΛΟΓΙΑ - ΔΙΑΓΝΩΣΗ - ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ (Μέρος Δεύτερο)

ΡΗΞΗ ΠΡΟΣΘΙΟΥ ΧΙΑΣΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ - ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΣΗ - ΠΩΣ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΟΙ ΑΘΛΗΤΕΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ (Μέρος Τρίτο)

ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗ ΣΕ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΡΗΞΗ ΠΡΟΣΘΙΟΥ ΧΙΑΣΤΟΥ ΣΥΝΔΕΜΟΥ 

Επιμέλεια: ΣΤΑΦΥΛΙΔΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ 

Α.Ε.Μ: 16603 

 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΙΟΥΝΙΟΣ 2017

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ