Η συζήτηση για την κατάθλιψη κατά την διάρκεια της λοχείας απασχολεί έντονα τις επιστημονικές έρευνες των τελευταίων δεκαετιών. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται ως γονεϊκή ανικανότητα ή έλλειψη στοργής, ενώ δεν θα πρέπει να συγχέεται και με την απλή θλίψη. Όπως και στον ευρύτερο τομέα της κατάθλιψης, καίριο σημείο για την αντιμετώπιση και την κατανόηση της είναι ο διαχωρισμός από την φυσιολογικής έντασης και περιορισμένης διάρκειας κακή διάθεση.
Αδιαμφισβήτητα, ο ερχομός ενός νέου μέλους σε μια οικογένεια και οι απαιτητικές πρώτες εβδομάδες μπορούν εύκολα να οδηγήσουν σε εναλλαγές διάθεσης, κλάματα, άγχος ή δυσκολία στον ύπνο, κυρίως λόγω της κούρασης από την φροντίδα του βρέφους.
Η επιλόχεια κατάθλιψη είναι μια κατάσταση πέρα από αυτό. Τα σημάδια διακρίνονται λίγες μέρες μέχρι και 6 μήνες μετά τον τοκετό και επιμένουν διαρκώντας για μήνες.
Οι γονείς μπορούν να εμφανίσουν δυσκολία στην ανάπτυξη δεσμών με το βρέφος, σοβαρές εναλλαγές διάθεσης με υπερβολικά κλάματα και εξάρσεις θυμού, διατροφικές διαταραχές, διαταραχές ύπνου, απόσυρση από ανθρώπινες σχέσεις, προσωπική υγιεινή και δραστηριότητες, αισθήματα αναξιότητας, ντροπής, ενοχής ή και ανεπάρκειας και κρίσεις πανικού που μπορούν να οδηγήσουν σε αυτοτραυματισμούς ή αυτοκτονικές τάσεις.
Σε ακόμα πιο ακραίες περιπτώσεις μιλάμε για επιλόχεια ψύχωση, που είναι ικανή να οδηγήσει και σε τραυματισμό του βρέφους. Η θεραπεία της κατάθλιψης γίνεται με φάρμακα ή και με ψυχοθεραπεία.