Μιλώντας για εφευρέσεις και ιδέες που δεν άλλαξαν ακριβώς τον κόσμο, δεν μπορείς να μην αναγνωρίσεις το ευφάνταστο του νου και την ακραία λογική που κρυβόταν πίσω από τις προσπάθειες κάποιων να κάνουν ασφαλέστερη και πιο πετυχημένη την απόδραση από φλεγόμενα περιβάλλοντα.
Ένα θέμα που απασχόλησε την ανθρωπότητα από πολύ νωρίς και συνεχίζει να το κάνει με την ίδια αμείλικτη επιμονή μέχρι και τις μέρες μας.
Ένα κτίριο που έχει τυλιχθεί άλλωστε στις φλόγες και οι δίοδοι διαφυγής δεν είναι πια ανοιχτές, ισοδυναμεί με εφιάλτη βγαλμένο από την ίδια την Κόλαση! Κι έτσι μοιραία εφευρέτες και οραματιστές προσπάθησαν να διευκολύνουν την πρόσβαση του ανθρώπου στην ασφάλεια με μεγαλύτερη ή μικρότερη επιτυχία κάθε φορά.
Το πρωινό λοιπόν της 10ης Μαρτίου 1860, μερικές εκατοντάδες Νεοϋορκέζοι δεν μπορούσαν να πιστέψουν στα μάτια τους. Κοιτώντας με τη γνώριμη περιέργεια, είδαν κάτι μακριές υφασμάτινες τσουλήθρες να κρέμονται από την κορυφή του Δημαρχιακού Μεγάρου!
Η παράξενη αυτή τσουλήθρα υποστηριζόταν με σχοινιά κατά μήκος των πλευρών της και η μια της άκρη είχε δεθεί στην κορυφή του κτιρίου. Όσο για την άλλη, την κρατούσαν με τα χέρια τους άνθρωποι στο έδαφος. «Μέσα από αυτό το απύθμενο σακί περιμένουν κάποιοι να γλιστρήσουν οι άνθρωποι που βρίσκονται σε κίνδυνο», σχολίασε πικρόχολα το «Scientific American» στο τεύχος του Μαρτίου.
Κι όμως, ένα σωστό πλήθος από περιπετειώδεις άντρες και αγόρια γλίστρησαν με θάρρος μέσα στο υφασμάτινο αυλάκι και όλοι ξεσπούσαν σε χειροκροτήματα αγαλλίασης κάθε φορά που κάποιος έφτανε στο έδαφος. Σώος και αβλαβής, πάντα! Ήταν ο βρετανός εφευρέτης W.W. Van Loan που επιδείκνυε με καμάρι την πειραματική του συσκευή στο Δημαρχείο της πόλης, όντας φυσικά μία μόνο από τις τόσες και τόσες ιδέες που σχεδιάστηκαν ή/και κατασκευάστηκαν κατά τον 18ο και 19ο αιώνα για να σώζουν ανθρώπινες ζωές από την πύρινη μανία. Στη φωτογραφία το σχέδιο του Lewis Anidhah από το 1890 με έναν πυρίμαχο καμβά πάνω στον οποίο γλιστρά ένα καλαθάκι!
Όσο οι καινοτόμες οικιακές τεχνολογίες, όπως οι λάμπες πετρελαίου και οι στόφες της κουζίνας, εγκαθιδρύονταν στα σπιτικά της Δύσης, τόσο πιο κοινές γίνονταν και οι πυρκαγιές. Κι έτσι οι εφευρέτες έπρεπε τώρα να επιστρατεύσουν τη φαντασία και την οξύνοιά τους για να αναπτύξουν δημιουργικούς μηχανισμούς που θα έβγαζαν τους ανθρώπους από τις πύρινες παγίδες.
Κι ενώ οι περισσότερες πατέντες δείχνουν ότι η τάση ήταν φορητές συσκευές, ιδέες που στηρίζονταν δηλαδή σε σχοινιά, αλεξίπτωτα και σκάλες με ρόδες, υπήρξαν και μερικές ακραία δημιουργικές προτάσεις, όπως τα φτερωτά αλεξίπτωτα, που καταντούσαν σκανδαλωδώς γελοίες! Το φτερωτό αλεξίπτωτο του Pasquale Nigro γεννήθηκε το 1909 και λοιδορήθηκε όσο δεν έπαιρνε…