Πέτρα (λιθίαση) στην ουροδόχο κύστη - Θεραπεία κατά τον 19ο αιώνα

Τον 19 ο αιώνα, για να σπάσουν μια πέτρα από την κύστη τους, οι άνδρες έπρεπε να περάσουν ένα καρφί από το πέος τους και στη συνέχεια να χρησιμοποιήσουν ένα σφυρί για να το σπάσουν σε κομμάτια αρκετά μικρά για να περάσουν από την ουρήθρα τους.

COVID-19: Πόσα άτομα πέθαναν στις ΗΠΑ σε σύγκριση με άλλες επιδημίες και πολέμους

Τουλάχιστον 250.000 άνθρωποι έχουν πεθάνει στις ΗΠΑ από την πανδημία COVID-19 από τον Φεβρουάριο του 2020 έως σήμερα και οι φορείς Δημοσίας Υγείας των ΗΠΑ επισημαίνουν ότι η πιο θανατηφόρα περίοδος της πανδημίας μπορεί να μην έχει έλθει ακόμα. Το πλήθος των θανάτων είναι εντυπωσιακό ειδικά αν συγκριθεί με άλλες επιδημίες και πολέμους στην ιστορία των ΗΠΑ. 

Πάνω από 58.000 Αμερικάνοι έχασαν τη ζωή τους κατά τη δεκαετία των πόλεμων του Βιετνάμ, δηλαδή το ένα τέταρτο των θανάτων της πανδημίας ως τώρα. 

Κατά τον πόλεμο της Κορέας 37.000 Αμερικάνοι έχασαν τη ζωή τους, το ένα έβδομο δηλαδή των θυμάτων της πανδημίας. 

Denton Cooley - Ο πρώτος χειρουργός που εμφύτευσε τεχνητή καρδιά

 

Επισκέπτες χειρουργοί συσσωρεύονται γύρω από τον Denton Cooley για να παρατηρήσουν μια παράκαμψη στεφανιαίας αρτηρίας, περίπου το 1970.

Ο Cooley πέτυχε παγκόσμια φήμη το 1969, όταν έγινε ο πρώτος χειρουργός που εμφύτευσε μια τεχνητή καρδιά σε έναν άνδρα που ονομάζεται Haskell Karp.

Ο επιστήμονας που έλυσε το πρόβλημα της μετάγγισης αίματος στα μέτωπα του Β΄ΠΠ. Έσωσε χιλιάδες στρατιώτες και η ανακάλυψή του άλλαξε την ιατρική...

Όσο ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος βρισκόταν προ των πυλών και η πιθανότητα συμμετοχής των ΗΠΑ ολοένα αυξανόταν, τέθηκε μια βασική στρατιωτική προτεραιότητα, που δεν είχε να κάνει με εξοπλισμούς και πολεμική εκπαίδευση. Η διευκόλυνση και η αναβάθμιση των μεταγγίσεων αίματος. ...

Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου αναδείχθηκε το τεράστιο πρόβλημα, καθώς χιλιάδες στρατιώτες έχαναν τη ζωή τους από αιμορραγία. Παρά το γεγονός ότι έγιναν σημαντικές προσπάθειες εκείνη την περίοδο, όπως η εφεύρεση της πρώτης τράπεζας αίματος, ο Β Παγκόσμιος έθεσε τον πήχη ψηλότερα. Οι στρατιώτες έπρεπε να σωθούν. Για να θεραπευθούν και να ριχτούν στην επόμενη μάχη. ...

Από την μετάγγιση αίματος στην μετάγγιση πλάσματος. Η καινοτομία του Έντουιν Κον Ο Αμερικανός βιοχημικός και καθηγητής φυσικών επιστημών στο Χάρβαρντ, Έντουιν Κον, μαζί με την ομάδα του, προχώρησαν σε μια διαπίστωση. 

Η δερματοστιξία (τατουάζ) στην αρχαία Ελλάδα

Του Δημήτρη Ρήτα*

Η δερματοστιξία (ή τατουάζ, γαλλική tatouaz - αγγλική tattoo - πολυνησιακή tatau) είναι η χάραξη της επιδερμίδας του σώματος με ειδικά εργαλεία που με μικρά τσιμπήματα εκχύνουν χρωστικές ουσίες, ώστε να δημιουργούνται ανεξίτηλα σχέδια.

Οι αρχαίοι δεν έκαναν πάνω στο σώμα τους δερματοστιξία (τατουάζ). Όμως έκαναν σε κάποιον, όταν ήθελαν να τον εξευτελίσουν ή να έχουν αποδεικτικό στοιχείο ότι τους ανήκει, όπως γίνεται σήμερα με το σημάδεμα (μαρκάρισμα) των ζώων. 

Ο ιστορικός Ηρόδοτος, αναφέρει ότι το 480 π.Χ., λίγο πριν από τη μάχη των Θερμοπυλών, μερικοί Έλληνες εμήδισαν, πήγαν με τους Μήδους-Πέρσες. 

Σύμφωνα με απόφαση του Συνεδρίου των ελληνικών πόλεων, όσοι από τους Έλληνες μήδιζαν από ανάγκη, δεν θα τιμωρούνταν, όσοι όμως πήγαιναν από δειλία ή με τη θέλησή τους στο στρατόπεδο του Ξέρξη, αυτοί θα τιμωρούνταν σκληρά και παραδειγματικά. 

Νίπτειν τας χείρας

Η πράξη που περιγράφει ο τίτλος συνήθως παραπέμπει στον Πόντιο Πιλάτο και την αποποίηση των ευθυνών που συμβολίζει. Στα πλαίσια της παγκόσμιας επιδημίας που περνούμε αυτές τις μέρες το πλύσιμο των χεριών δεν είναι απλά συμβολικό, αλλά ουσιαστικό μέρος της προσωπικής συμβολής του καθενός στην συλλογική άμυνα απέναντι στον αόρατο αντίπαλο. Σήμερα το θεωρούμε φυσιολογικό, αλλά δεν ήταν πάντα αυτονόητο. 

Με αφορμή την επιδημία η εφημερίδα Guardian ανασκοπεί την πρακτική αυτή  και μας θυμίζει πρόσωπα και γεγονότα από την ιστορία της ιατρικής που άλλαξαν ριζικά την έκβαση των νόσων. Μπορεί η αφήγηση να είναι κάπως μακάβρια, αλλά το μήνυμά της τελικά αποδείχθηκε σωτήριο.

     Πρωτοπόρος στον τομέα αυτό ήταν ο Ούγγρος χειρουργός Ignaz Semmelweis που εργαζόταν στη Βιέννη τη δεκαετία του 1840. 

Την εποχή εκείνη ο επιλόχειος πυρετός, μια βαριά λοίμωξη που συνόδευε τον τοκετό, ήταν μεγάλη αιτία θνησιμότητας στις νέες μητέρες. 

Ο Semmelweis παρατήρησε ότι στο μαιευτικό τμήμα που οι τοκετοί γίνονταν από μαίες οι θάνατοι των μητέρων ήταν πολύ λιγότεροι απ’ ό,τι στο τμήμα που οι τοκετοί γίνονταν από γιατρούς. 

Έσπασε το κεφάλι του να βρει την αιτία, και κατέληξε σε μια ιδέα. 

Οι γιατροί συχνά πήγαιναν από το νεκροτομείο, όπου έκαναν νεκροτομές σε πτώματα για να βρουν την αιτία θανάτου, στο τμήμα τοκετών, όπου ξεγεννούσαν γυναίκες, χωρίς να πλένουν τα χέρια τους. Ένας νέος γιατρός κόπηκε με νυστέρι στη διάρκεια μιας νεκροτομής, στη συνέχεια ανέπτυξε τον επίφοβο επιλόχειο πυρετό και πέθανε. 

Η υγεία των Ελλήνων το 1821. Οι επιδημίες πανώλης, τύφου, χολέρας. Ο Καποδίστριας και η δημόσια υγεία της εποχής

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D.

Η απουσία ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και κοινωνικής πρόνοιας ασθενών και τραυματιών έγινε ιδιαίτερα αισθητή στον ελλαδικό χώρο κατά τη διάρκεια της Επανάστασης.
Οι Έλληνες από τις πρώτες κιόλας μέρες του αγώνα της Ανεξαρτησίας είχαν να αντιμετωπίσουν εκτός από τους τραυματίες των μαχών και τους νοσούντες από επιδημικές και όχι μόνο ασθένειες. Αναπόφευκτα δηλαδή επακόλουθα των ανύπαρκτων μέτρων υγιεινής που χαρακτήριζαν τα στρατόπεδα των μαχητών και τις πόλεις που συγκεντρώνονταν οι πρόσφυγες.

Το Παλαμήδι και αριστερά κάτω,
τμήμα του παλαιού Στρατιωτικού Νοσοκομείου, δεκαετία 1930.

Σε κείμενα της εποχής συχνές είναι εξάλλου οι αναφορές για την εμφάνιση επιδημιών στην Πελοπόννησο, όπως η πανώλη, ο εξανθηματικός τύφος, η δυσεντερία, η χολέρα, η ευλογιά, οι οποίες στο πέρασμά τους προκαλούσαν περισσότερα θύματα ακόμα και από τις πολεμικές αναμετρήσεις. Παρά τη λήψη εκτάκτων μέτρων που έλαβαν οι προσωρινές κυβερνήσεις (1821-1827) και ο Ιωάννης Καποδίστριας (1828-1831), τα καταστρεπτικά αποτελέσματα των επιδημιών δεν έλειψαν καθ’ όλη τη διάρκεια των συγκρούσεων. Ο Καποδίστριας, έχοντας σπουδάσει την ιατρική επιστήμη οργάνωσε τον τομέα της υγείας και δημιούργησε το πρώτο σύγχρονο λοιμοκαρθατήριο για τις κοινότητες που πλήττονταν από επιδημίες, όπως τύφο, ελονοσία, δυσεντερία. 

Έτσι κατόρθωσε και αντιμετώπισε με επιτυχία την πανώλη που έπληξε το Ναύπλιο, τις Σπέτσες και την Ύδρα, λαμβάνοντας επείγοντα και αποτελεσματικά μέτρα. Μερίμνησε και ιδρύθηκαν στον Πόρο το πρώτο ναυτικό νοσοκομείο (25-11-1829) με πρώτο διευθυντή τον αρχίατρο Χρονία Δροσινό το 1828 στις εγκαταστάσεις της Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής Πόρου, το πρώτο ορφανοτροφείο του έθνους για τα ορφανά των πολεμιστών του αγώνα.

ΤΟ ΚΥΛΩΝΕΙΟ ΑΓΟΣ – Επιδημία που έριξαν οι θεοί στην Αρχαία Αθήνα

Πριν ξεκινήσουμε, να πούμε για όσους-ες δε το γνωρίζουν, πως “άγος” σημαίνει “κατάρα”, “οργή”. Πιο κάτω θα καταλάβετε γιατί κάνουμε αυτήν την εξήγηση.

Κάτι άλλο που αξίζει να αναφερθεί ήταν πως η ικεσία (η έκκληση δηλαδή να δείξει κάποιος έλεος) ήταν ιερή για τους αρχαίους Έλληνες. Μάλιστα προστάτης των ικετών ήταν ο ίδιος ο Δίας, ο ισχυρότερος των Θεών. Για τον λόγο αυτό τον αποκαλούσαν «Ικέσιο». Αλλά στο θέμα μας τώρα.

Καπότε λοιπόν που ο Κύλων είχε αναδειχθεί ολυμπιονίκης (και οποιός άνηκε στην τάξη των ευγενών) θέλησε να εκμεταλευτεί την αυξημένη δημοτικότητα που είχε αποκτήσει. Υπεροβολικά φιλόδοξος, θέλησε να αρπάξει την εξουσία την Αθήνας με το έτσι θέλω. Πριν όμως κάνει ένα τέτοιο τολμηρό εγχείρημα ρωτησε το μαντείο των Δελφών. Το μαντείο του απάντησε:

«ἐν τοῦ Διὸς τῇ μεγίστῃ ἑορτῇ καταλαβεῖν τὴν Ἀθηναίων ἀκρόπολιν»

δηλαδή “Στη μεγαλύτερη εορτή του Δία να καταλάβει την Ακρόπολη της Αθήνας”. (Θουκ. Α’ 126, 4).

O διαχρονικός και αγιάτρευτος ιός του τσαρλατανισμού

Kάλιο αργά παρά ποτέ. Αυτό που δεν έκανε η εισαγγελία του Αρείου Πάγου με τις τάχα μου επιστολές του Ιησού, που διαφήμιζε ο Βελόπουλος το έκανε επιτέλους τώρα ο εισαγγελέας του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Βασίλης Πλιώτας. Επιτέλους, στέλνοντας στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Αθηνών, για τις περαιτέρω νόμιμες ενέργειες, την αναφορά του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής για τη νέα αθλιότητα του βουλευτή, αρχηγού κόμματος (τρομάρα μας) και τηλεοπτικού πραματευτή με την «θαυματουργό» αλοιφή που τα πάντα γιατρεύει και εξαφανίζει ακόμη και τον κορωνοιό.

Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλης Πλιώτας, διαβίβασε στον Προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών αναφορά του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής για τις δικές του ενέργειες. Και πολύ σωστά γιατί όπως αναφέρεται και στην ανακοίνωση των φαρμακοποιών 

«ο κ. Βελόπουλος αποβλέπει σε αύξηση των πωλήσεων αγνοώντας επιδεικτικά τις επίσημες οδηγίες των υγειονομικών αρχών της χώρας που είναι οι μόνοι αρμόδιοι για να υποδείξουν μέτρα προστασίας για τον πληθυσμό. Κατά αυτό τον τρόπο θέτει σε σοβαρή έκθεση, όσους τον εμπιστευτούν και κατ’ επέκταση σε διακινδύνευση τη δημόσια υγεία».

Και λέμε «κάλιο αργά» γιατί η νεώτερη ελληνική ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα και ιστορίες κομπογιαννιτών και τσαρλατάνων που εκμεταλλεύονταν το φόβο και την αμάθεια τμημάτων του πληθυσμού και του υπόσχονταν τη σωτηρία από πολέμους, λιμούς (πείνα) , λοιμούς (επιδημίες), σεισμούς και καταποντισμούς με συνταγές και γιατροσόφια δια πάσαν νόσον και μαλακίαν.

Παραδείγματα με τσαρλατάνους  και αγύρτες που αλώνιζαν τη χώρα πολλές φορές και με την κάλυψη ισχυρών πολιτικών προσώπων της εποχής:

Οι μεγαλύτερες επιδημίες της ιστορίας

Δεν είναι λίγες οι φορές που η ανθρωπότητα βρέθηκε αντιμέτωπη με την μάστιγα θανατηφόρων ασθενειών που είχαν ως αποτέλεσμα εκατομμύρια άνθρωποι να χάσουν την ζωή τους. Ήταν ανθρωπιστικές κρίσεις που συγκλόνισαν τον πλανήτη και άφησαν το ανεξίτηλο σημάδι τους, στην παγκόσμια ιστορία.

Ο Λοιμός των Αθηνών
Ήταν μια επιδημία που ξέσπασε στην Αθήνα το 430 π.Χ. και αφάνισε το 1/3 του πληθυσμού της πόλης. Ο Θουκυδίδης περιγράφει τα συμπτώματα της ασθένειας η οποία προκαλούσε έντονο πυρετό, εμετό, σπασμούς, διάρροια και στο τελικό στάδιο τον θάνατο. Το είδος της επιδημίας παραμένει άγνωστο μέχρι και σήμερα αλλά οι ειδικοί θεωρούν ότι μια από τις πιθανότερες αιτίες ίσως ήταν η βουβωνική πανώλη, η ευλογιά, η ιλαρά, ο τύφος

Ο WILHELM RÖNTGEN ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ

Ποιος ήταν ο Wilhelm Röntgen;
Ο Wilhelm Röntgen γεννήθηκε από Γερμανό πατέρα και Ολλανδέζα μητέρα στο Lennep της Πρωσίας στις 27 Μαρτίου 1845. Στην ηλικία των τριών ετών η οικογένειά του μετακόμισε στο Apeldoorn στην Ολλανδία και εκεί θα πέρναγε τα χρόνια της διάπλασης του και θα πήγαινε σχολείο.

Ο Röntgen δεν ήταν ένας ιδιαίτερα χαρισματικός μαθητής, αλλά παρατηρήθηκε ότι είχε την δεξιότητα να κατασκευάζει μηχανικές συσκευές από νεαρή ηλικία.

Το 1863, αποβλήθηκε άδικα από το λύκειο που παρακολουθούσε τότε όταν κατηγορήθηκε ότι σχεδίασε μια καρικατούρα ενός καθηγητή που είχε γίνει από άλλον μαθητή. Χωρίς δίπλωμα λυκείου, ο Röntgen δεν μπορούσε να πάει στο Πανεπιστήμιο. Απτόητος, εγγράφηκε για να σπουδάσει Φυσική στο Πολυτεχνείο στην Ζυρίχη το 1865, περνώντας τις εξετάσεις του. Αυτή ήταν η ίδια σχολή που θα παρακολουθούσε και από την οποία θα αποφοιτούσε ο Αϊνστάιν το 1900. Αργότερα θα συνέχιζε στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης ως διδακτορικός, αποφοιτώντας το 1869.

Το Πείραμα Της Ηπατίτιδας : 10 Επιστημονικά Πειράματα

10 Επιστημονικά Πειράματα Η Επιστήμη Περιλαμβάνει Ένα Ευρύ Φάσμα Τομέων Μελέτης.
Με Την Επιστημονική Έρευνα Έρχεται Όμως Και Η Ευθύνη. Όταν Την Ηθική Ή Την Προσοχή Την Πέρνει Ο Άνεμος, Ή Το Πείραμα Απλά Δεν Λειτουργεί, Η Καταστροφή Και Η Αποτυχία Μπορεί Να Είναι Δραματική.
Σε Αυτό Το Θέμα Λοιπόν Θα Ανακαλύψουμε 10 Πειράματα Με Κάποια Αρκετά Ανεπαρκή Κοινωνικά Αποτελέσματα. Το Πείραμα Της Ηπατίτιδας Στην Πολιτειακή Σχολή Willowbrook, Η Οποία Διοικείτε Από Την Πολιτεία Της Νέας Υόρκης Ως Μέρος Για Παιδιά Με Ψυχικά Προβλήματα, Κρούσματα Ηπατίτιδας Εκδηλώθηκαν Ως Αποτέλεσμα Αντιδεοντολογικού Πειραματισμού.

Σε Αυτό Το Σχολείο Ο Δρ Saul Krugman Διεξήγαγε Μερικά Πολύ Ενοχλητικά Πειράματα Όπου Σκόπιμα Μόλυνε Παιδιά Που Χαν Ψυχικές Διαταραχές Με Ηπατίτιδα Και Στη Συνέχεια Παρακολούθησε Την Πρόοδο Της Λοίμωξης Για Επιστημονικούς Και Ερευνητικούς Σκοπούς.

Η Έρευνα Ξεκίνησε Το 1956 Και Τελείωσε Μετά Από 14 Χρόνια.

Ποιοι ανέστρεψαν την στεφάνια νόσο

Ο Ellsworth Wareham, MD, γνωστός για την μακροζωία του και για τη διακεκριμένη χειρουργική του σταδιοδρομία, που περιλάμβανε τις πρώτες ανοικτές καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις σε πολλές χώρες, μας μιλάει για τους επιστήμονες που παρουσίασαν και απόδειξαν με έρευνες και κλινικές μελέτες επιστημόνων τι αναστρέφει την στεφάνια νόσο.

Ο Wareham, ένας από τους αποφοίτους χειρουργούς του 1942 του Πανεπιστημίου Loma Linda, κέρδισε παγκόσμια φήμη από τις πολυάριθμες συνεντεύξεις του σε μέσα μαζικής ενημέρωσης τα τελευταία χρόνια, ως η επιτομή του υγιούς ανθρώπου. 

Σύμφωνα με άρθρο του περιοδικού National Geographic το 2008, ο Wareham περιέγραφε τον τρόπο ζωής του ως έναν συνδυασμό βίγκαν διατροφής, άσκησης, θετικής αντιμετώπισης της ζωής και πίστης στον Θεό, τα οποία ανέφερε ως λόγους για τη μακροζωία του.

ΓΙΑΤΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗ ΛΗΞΗ ΤΟΥ, ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ;

«Παιδιά της Ελλάδας παιδιά»,
εμείς δεν είμαστε σαν τους άλλους! Και δεν γιορτάζουμε την έναρξη κανενός πολέμου! 

ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ:

Ο Έλληνας δεν αισθάνεται δούλος γιατί δεν υποδουλώθηκε ποτέ πραγματικά.

Στα χρόνια της Ρωμαϊκής κατοχής «ο κατακτημένος κατέκτησε τον κατακτητή με το πνεύμα του...»

Στα 400 χρόνια της Τουρκοκρατίας, δεν έχασε το μπούσουλα. Διατήρησε τη συνοχή του. Διατήρησε το ελληνικό του στίγμα ακόμα και τη στιγμή που δεν υπήρχε ούτε σπιθαμή γης ελληνικής. Έκανε πάνω από 100 άγνωστες απόπειρες επανάστασης και ξεσηκωμού.

Μιλάει τη «μουσική γλώσσα, των Αγγέλων» την ίδια εδώ και χιλιάδες χρόνια, αυτήν που έγινε τροφός για όλες τις άλλες γλώσσες.

Ο Έλληνας είναι ο Αμάραντος που «φυτρώνει μες στα δύσβατα, στις πέτρες, στα λιθάρια.»

Είναι το «κυκλάμινο στου βράχου τη σχισμάδα που παίρνει χρώματα κι ανθεί και μίσχο και σαλεύει» από «της Δικαιοσύνης τον ήλιο τον Νοητό.»

Ο Έλληνας δεν έχει υπάρχοντα. Η μόνη του περιουσία είναι η καρδιά του κι η ψυχή του η οποία ποτέ ανά τους αιώνες δεν κατέστη δυνατό να τιθασευθεί.

Η παρέλαση για τους Έλληνες είναι εκείνη η μοναδική ώρα που ο ασύνταχτος, ελεύθερος κι απείθαρχος λαός μας ΣΥΝΤΟΝΙΖΕΤΑΙ και συγχρονίζει το βήμα του, τη σκέψη του και την καρδιά του με το νταούλι, ακολουθώντας τη σημαία, για να τιμήσει την ιστορία του. Χορός και μνημόσυνο ταυτόχρονα.

Επειδή πάλι θα ειπωθούν πολλές μπούρδες για την παρέλαση, το νόημά της, την καταγωγή της, την αξία της και το λόγο ύπαρξης της στις μέρες μας, σκέφτομαι τα εξής:

ΟΧΙ, η παρέλαση δεν είναι φασιστικό κατάλοιπο του Μεταξά, ακόμα κι αν και όλα τα ολοκληρωτικά καθεστώτα την χρησιμοποίησαν.

Η παρέλαση αντλεί την καταγωγή της από την αρχαιότητα, τους Αθηναϊκούς θριάμβους αλλά και τους τρεις Σπαρτιατικούς χορούς. Ακόμα και τώρα, βλέπουμε μια παραλλαγή τους:

Μπροστά οι γέροντες (όσοι μας έχουν απομείνει ανάπηροι πολέμου) που δηλώνουν πως ήταν κάποτε γενναία παλικάρια (Άμμες ποκ΄ ήμες άλκιμοι νεανίαι).

Μετά ακολουθούν οι στρατιώτες, οι μάχιμοι άντρες (και γυναίκες πια) της εποχής, που λένε "εμείς είμαστε τώρα γενναία παλικάρια, κι αν σου βαστάει, δοκίμασε" (Άμμες δε γ΄ ειμέν, αι δε λης πείραν λάβε).

Μια μέρα πριν τη στρατιωτική παρέλαση, γίνεται η μαθητική. Ο τρίτος χορός των παιδιών στην ουσία, αυτών που θα αναλάβουν στο μέλλον και μας διαβεβαιώνουν ότι θα γίνουν πολύ καλύτεροι από μας (Άμμες δε γ΄ εσσόμεθα πολλώ κάρρονες).

Στην παρέλαση συμμετέχει ενεργά η πόλις. Ολος ο κόσμος, ο οποίος παρακολουθεί, τραγουδά, ζητωκραυγάζει, σιωπά, καμαρώνει και βουρκώνει.

Οχι, η παρέλαση δεν είναι χαιρετούρες προς τους επισήμους. Κανείς ζωντανός δεν είναι επίσημος εκείνη τη μέρα. Οι επίσημοι είναι ντεκόρ για τον πραγματικό τιμώμενο: Τους Νεκρούς του Πολέμου.

Ένας ασήμαντος θάνατος. 74 εκατομμύρια ζωές

Η χρονιά-δρεπάνι 2016 ήταν ίσως η χρονιά που περισσότερο από κάθε άλλη είδε τα social media να γεμίζουν από κλαψουρίσματα και νοσταλγίες για μια σειρά από διάσημα ονόματα που «έφυγαν».

Και φυσικά δεν υπάρχει τίποτα το κακό σε αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα το κακό στο να αναπολείς τα τραγούδια του George Michael ή του Prince αλλά είναι απολύτως προβληματικό και ενδεικτικό των αξιών μας το ότι η κλάψα περιορίζεται σε ανθρώπους της εμπορικής λαϊκής διασκέδασης (ξέρω ότι δε θα αρέσει αυτός ο χαρακτηρισμός) και ούτε καν σε καλλιτέχνες, πολύ δε περισσότερο δε θα περιλάβει εκείνους που προσέφεραν πραγματικά στην ανθρωπότητα.

Το όνομά του ήταν Donald Henderson και γεννήθηκε το 1928 στο Λέικγουντ, στο Οχάιο. Πέθανε στις 19 Αυγούστου 2016 σε ηλικία 87 ετών στη Βαλτιμόρη. Προφανώς κανείς δεν τον έχει ακούσει, δεν ξέρει καν για το έργο του και φυσικά ούτε συζήτηση για το θάνατό του.

Στη δεκαετία 1967-77 ήταν επικεφαλής μιας μικρής ομάδας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας με την ονομασία Μονάδα Εκρίζωσης της Ευλογιάς (Smallpox Eradication Unit) και τη χρηματοδότηση της USAID.

Την εποχή εκείνη περίπου 2 εκατομμύρια άνθρωποι πέθαιναν κάθε χρόνο από τη νόσο αυτή, κυρίως στη Βραζιλία και σε χώρες της Αφρικής. Ο ΠΟΥ βρέθηκε στην ευτυχή θέση να ανακοινώσει ότι από το 1979 δε σημειωνόταν πλέον κανένας θάνατος παγκοσμίως και η ευλογιά είχε εξαφανιστεί από προσώπου γης.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΙΣΦΑΙΡΟΥ

Τα πρώτα αλεξίσφαιρα γιλέκα που φορούσαν οι πολεμιστές  ξεκίνησαν το 1890, αλλά το αλεξίσφαιρο γιλέκο δεν κέρδισε μεγάλη δημοτικότητα επειδή η πλειοψηφία ήταν σίγουρη ότι δεν είχε νόημα,Όμως μετά τη δολοφονία του πρόεδρου των  Ηνωμένων Πολιτειών από τον William McKinley, το αμερικανικό Κογκρέσο έθιξε ένα πολύ σημαντικό ζήτημα για τη δημιουργία ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού .

Το 1905, ένας σοβιετικός μηχανικός, Αλέξανδρος Yakovlevich Chemerzin, παρείχε την εκδοχή του για θωράκιση σώματος ικανή να σταματήσει μια σφαίρα από πιστόλια όπλων και parabellum . Η επιτροπή αξιολόγησε το σχέδιο και αποφάσισε να παραδώσει 1300 κομμάτια αλεξίσφαιρων γιλέκων στην αστυνομία της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης.

25 Αρχαίες Θεραπευτικές Μέθοδοι (που οι περισσότεροι έχουμε ξεχάσει)!

Η πρόοδος της σύγχρονης ιατρικής έχει επηρεάσει τη φυσική ίαση, δηλαδή τη θεραπεία με την πλειάδα φυτικών φαρμάκων που μας προσφέρει η μητέρα φύση και όχι μόνο μας θεραπεύουν αλλά μας χαρίζουν και ευεξία. Ας λάβουμε υπ΄όψιν ότι λιγότερο από έναν αιώνα πριν, ο μέσος όρος του προσδόκιμου ζωής δεν ξεπερνούσε τα 60 έτη. Τώρα, είναι πολύ φυσιολογικό ένας άνθρωπος να ζει περισσότερο από 80 χρόνια.

Ωστόσο, υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα: η υπερβολική συνταγογράφηση, πιθανώς, επικίνδυνων και εθιστικών φαρμάκων. Επιπλέον, το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης ενθαρρύνει τους γιατρούς, τα νοσοκομεία και τις ασφαλιστικές εταιρείες να συνταγογραφούν περισσότερες εξετάσεις (π.χ. μαγνητικές ή αξονικές τομογραφίες, εξετάσεις αίματος κ.λπ.). Για το λόγο αυτό, πολλοί άνθρωποι υποβάλλονται σε διαδικασίες τις οποίες συχνά δεν χρειάζονται.

Κι όμως, δεν ήταν πάντα έτσι η κατάσταση! Σε πολλά μέρη του κόσμου, αυτή η πρακτική θεωρείται απαράδεκτη. Ας δούμε λοιπόν 25 παραδοσιακές, αρχαίες θα έλεγε κανείς, θεραπείες που οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ξεχάσει, συμπεριλαμβανομένης της λήψης βοτάνων και μπαχαρικών.

Μπορεί να σας προκαλέσει έκπληξη το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι εξακολουθούν, στις μέρες μας, να χρησιμοποιούν πολλές από αυτές τις θεραπείες, ειδικά εκείνες που αναφέρονται στην ενότητα «βότανα και μπαχαρικά».

25 ΠΑΛΙΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙ!

ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Βελονισμός:

Η σύγχρονη έρευνα αρχίζει – αν και απρόθυμα – να επιβεβαιώνει και να πιστοποιεί την αποτελεσματικότητα του βελονισμού. Η αρχαία επιστήμη του βελονισμού έχει της ρίζες της στην Κίνα, αρχής γενομένης από το 6000 π.Χ.!

Μεταμόσχευση Κοπράνων

«Οι Κινέζοι ήταν οι πρώτοι που αναγνώριζαν ότι η αλλαγή της βακτηριακής χλωρίδας του παχέος εντέρου θα μπορούσε να είναι μια ευεργετική θεραπεία», αναφέρει ο Dr. Bret Lasner, γαστρεντερολόγος στην κλινική Cleveland. Ασυνήθιστο; Ναι. Αποτελεσματικό; Απολύτως.

Η ιστορία της κούκλας που διδάσκει ''το φιλί της ζωής''

Το όνομά της είναι Άννυ, και τα χείλη της έχουν δεχτεί τα περισσότερα –και σημαντικότερα- φιλιά στον κόσμο. Η κούκλα/ μοντέλο εξάσκησης της καρδιοαναπνευστικής αναζωογώνησης έχει ένα πρόσωπο με πολύ ιδιαίτερη ιστορία, ενώ για περισσότερα από 50 χρόνια εκατομμύρια εκπαιδευόμενοι προσπαθούν ''να την επαναφέρουν στη ζωή''. 

Το 1958 οι γιατροί Peter Safar και James Elam παρουσίασαν την επαναστατική τεχνική της Καρδιοαναπνευστικής Αναζωογώνησης (ΚΑΡ.Π.Α εν συντομία στα ελληνικά και CPR αντίστοιχα στα αγγλικά). Η τεχνική περιλαμβάνει την απελευθέρωση του αεραγωγού, την αναπνοή στόμα με στόμα, και τις θωρακικές συμπιέσεις, βοηθώντας το θύμα που δεν αναπνέει να διατηρήσει ικανοποιητικά επίπεδα οξυγόνου μέχρι να το παραλάβει το ασθενοφόρο. Η απλότητα των κινήσεων εξασφαλίζει το ότι η τεχνική μπορεί να πραγματοποιηθεί από οποιονδήποτε πολίτη, με μόνη προϋπόθεση την πρακτική. 

Για τον λόγο αυτό, οι δύο επιστήμονες προσέγγισαν τον δημιουργό παιχνιδιών Asmund Laerdal με σκοπό να δημιουργηθεί ένα ομοίωμα ανθρώπινου αναίσθητου σώματος, στο οποίο να μπορεί να εφαρμοστεί η ΚΑΡ.Π.Α. Ο Laerdal κατασκεύαζε παιχνίδια από καουτσούκ αλλά και υλικά πρώτων βοηθειών, όπως προσομοιωτές πληγών. Επιπλέον, φέρεται να ανέλαβε και από προσωπικό ενδιαφέρον την δημιουργία του μοντέλου, καθώς στο παρελθόν είχε σώσει τον γιο του από πνιγμό, χρησιμοποιώντας παρόμοια τεχνική.    

Η αποφασισμένη γυναίκα που έτρεξε μόνη της το Μαραθώνιο το 1896, μια μέρα μετά τον Σπύρο Λούη. Τη χλεύασαν και της απαγόρευσαν την είσοδο στο στάδιο. Μια υπέροχη γυναίκα που «χάθηκε στη σκόνη της ιστορίας»...

Στις 10 Απριλίου του 1896, ο Σπύρος Λούης έγραψε ιστορία κερδίζοντας τον πρώτο ολυμπιακό μαραθώνιο αγώνα. Τερμάτισε σε 2 ώρες, 58 λεπτά και 50 δευτερόλεπτα, ενώ σύσσωμο το Παναθηναϊκό στάδιο ζητωκραύγαζε. Την επόμενη μέρα, στη 1.30 το μεσημέρι, μία γυναίκα τερμάτισε έξω από το Παναθηναϊκό στάδιο, καθώς δεν της επιτράπηκε η είσοδος. Κανείς δεν την περίμενε για να πανηγυρίσει, εκτός από κάποιους αστυνομικούς, απ' τους οποίους ζήτησε να υπογράψουν υπεύθυνη δήλωση ότι την είδαν να τερματίζει 5,5 ώρες μετά την εκκίνηση στον Μαραθώνα. Το όνομά της ήταν Σταμάτα Ρεβύθη και ήταν η πρώτη γυναίκα που έτρεξε Μαραθώνιο.

Η πρώτη γυναίκα μαραθωνοδρόμος

Η Σταμάτα Ρεβύθη καταγόταν από τη Σύρο. Ήταν 30 χρόνων και ζούσε φτωχικά στον Πειραιά, αλλά αναγκαζόταν συχνά να περπατά 9 χιλιόμετρα για να δουλέψει στην Αθήνα. Ο πρώτος της γιος πέθανε όταν ήταν 7 χρονών και το δεύτερο παιδί της ήταν μόλις 17 μηνών. Ήταν ξανθιά, με μεγάλα ματιά και πολύ αδύνατο σώμα. Οι εφημερίδες σχολίασαν ότι έμοιαζε μεγαλύτερη από την ηλικία της, λόγω των κακουχιών.