«Ευχαριστήριο» διασώστη του ΕΚΑΒ Καβάλας για όσους τον έβγαλαν σε αναστολή

 

Υποκριτική διαχείριση της πανδημίας που δεν πείθει

 

Παναγιώτης Τζανετής γιατρός, πρώην πρόεδρος του ΕΚΑΒ

Ενώ έχουμε ρεκόρ κρουσμάτων και εσόδων, το άτεγκτο κράτος προτίθεται να εξαντλήσει την αυστηρότητά εκβιάζοντας μεροκαματιάρηδες με στέρηση μισθού επ’ αόριστον

«Σήμερα ανακοινώνουμε 217 νέα κρούσματα του νέου ιού στη χώρα, 24 συμπολίτες μας νοσηλεύονται διασωληνωμένοι... Τέλος, έχουμε ακόμα 2 καταγεγραμμένους θανάτους και 228 θανάτους συνολικά». ΕΟΔΥ, 16.8.2020

Όπως θα προσέξατε, πρόκειται για περσινά ξινά σταφύλια!  Ή ο λαός του Μωυσή είχε δίκιο που αγωνιούσε πέρυσι, ή φέτος ο Μωυσής και ο λαός του μαζί παλάβωσαν. Και τα δύο μαζί δεν γίνονται.

Το αφήγημα της «Γαλάζιας Ελευθερίας» υποσχόταν ότι θα γινόταν να είμαστε και ασφαλείς, και αφελείς απλώς διά του μαζικού εμβολιασμού νήσων και τουριστών. Τι απέδωσε μέχρι τώρα αυτό σε σύγκριση με πέρσι; Κρούσματα επί 20, διασωληνωμένους επί 11, ημερήσιες απώλειες επί 10! Απομένει ακόμη να αποκαλυφθεί το αληθινό ύψος των κρουσμάτων μετά την επιστροφή!

Μια επιστολή καταγράφει την άλλη αποψη: «Εγώ ο ανεμβολίαστος, ανένταχτος, ψεκασμένος υγειονομικός»!

 

«Αν τιμωρηθούμε, σωστότερο θα ήταν να φύγουν αυτοί που αρνήθηκαν να δουν εμπύρετο ασθενή εν μέσω πανδημίας»

Για να συστηθώ λοιπόν με όλους τους συμπολίτες μου, είμαι ο υγιής, απομονωμένος, ανένταχτος, περιθωριοποιημένος, αποκλεισμένος απειλημένος, εκβιασμένος και υπό αναστολή υγιής «λεπρός» ανεμβολίαστος υγειονομικός. Ήρθε η ώρα να σε παρακαλέσω να έρθεις μαζί μου, να σταθείς δίπλα μου κι ας μη με αγγίξεις.

Εσύ που νόσησες ή νοσηλεύτηκες και σε φρόντισα χωρίς ρατσισμό (όσον αφορά τον διαχωρισμό νόσου μολυσματικής ή όχι) με μεγάλη αυταπάρνηση ανιδιοτέλεια και ηθική.

Εσένα που μετέφερα αγκαλιά στο ασθενοφόρο, εσένα που φρόντισα την προσωπική σου υγιεινή, που σου έδωσα νερό να πιεις, που σε εξέτασα, σε διασωλήνωσα, που άγγιξα όλο το μολυσματικό σου ιικό φορτίο, εσένα που θεράπευσα. Εσένα που δεν κατάφερα να σώσω τον συγγενή σου, αλλά ήμουν κοντά του μέχρι τέλους να ξενυχτάω στο προσκέφαλό του, να ψάχνω επιστημονικά τον δρόμο για τη σωτήρια του, να προσεύχομαι για τη ζωή του.

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ, συμπολίτη μου, ότι μέχρι τον ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ – ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ’21 δεν είχαμε εμβόλια. Ήμουν καθημερινά μάχιμος στον αγώνα της 1ης γραμμής. Και ναι! 

Γιατί η πανδημία θα ξεκαθαρίσει την ήρα από το στάρι και τους εξωνημένους από τους μη

 

Της Δήμητρας Ευθυμιάδου

Εάν μας ρωτούσε κανείς πριν από δύο χρόνια τι μέλλει γενέσθαι, ουδείς θα μπορούσε να φανταστεί ότι ένας ιός, ο κορονοϊός, θα έφερνε τέτοιες ανατροπές στη ζωή μας.

Κι όμως ο ιός ήρθε, η πανδημία εγκαταστάθηκε, και τα κάθε λογής ηθικά διλήμματα ήρθαν στην επιφάνεια.

Άλλωστε η κρίση αυτή, είναι πρωτίστως ηθική και μετά υγειονομική.

Τα 10 πράγματα που μάθαμε από την πανδημία

Τι μαθαίνουμε λοιπόν καθημερινά από την πανδημία:

1. Πως όταν η κυβέρνηση θέλει μπορεί: Μπορεί να βγάλει στο περιθώριο οποιονδήποτε δεν έχει την ίδια άποψη με τη δική της. Βλέπε Τσιτσιπά που διατύπωσε, ό,τι λίγο πολύ έχουν όλοι οι Έλληνες στο μυαλό τους αλλά φοβούνται να το εκφράσουν μην τους πουν «ΨΕΚ».

Ο νέος όρος που έχει εισαχθεί στη ζωή μας για όσους διστάζουν να κάνουν το εμβόλιο για τον κορονοϊό αλλά θεωρούνται «ψεκασμένοι», λες και οι περισσότεροι πήγαν στα εμβολιαστικά κέντρα μέσα στην καλή χαρά με τις πλεξούδες τους να ανεμίζουν.

Απολαύστε την πραγματικότητα... αλλά τουλάχιστον προσπαθήστε να είστε ειλικρινείς με τον εαυτό σας μπροστά σε έναν καθρέφτη, για 5 δευτερόλεπτα την ημέρα...

 ... Γιατί είμαστε όλοι απλά ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ, που ′′ αγαπάμε ′′ να ζούμε με (σωστά) νούμερα σωστά; ...

4105847 θάνατοι επίσημα εγγεγραμμένοι παγκοσμίως με αιτία θανάτου Covid 19 από τον Οκτώβριο 2019.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ = σε μαζική υστερία, φόβος, ενδεχόμενη παγκόσμια κατάρρευση των συστημάτων υγείας, κυβερνητικά αυταρχικά μέτρα, λογοκρισία, lock downs, διακρίσεις, κοινωνικό διαχωρισμό , μίσος, θεωρίες συνωμοσίας, χρεοκοπία, οικονομική ύφεση και επιχειρηματικές απώλειες, ανεργία, διαταραχή αλυσίδων εφοδιασμού, ακραία μέτρα και κλείσιμο όλων των εκδηλώσεων που σχετίζονται με την τέχνη και τον πολιτισμό, ακυρώσεις ταξιδιών και περιορισμοί, κοινωνικές αποστάσεις, κλειστά σχολεία και πανεπιστήμια, συναισθηματική υπερφόρτωση ...

CURE: πειραματικός εμβολιασμός με άδεια χρήσης έκτακτης ανάγκης και άγνωστες μακροπρόθεσμες επιπτώσεις.

Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γήν και κατακυριεύσατε αυτής…

 

«Ρεκόρ 11ετίας για τις πωλήσεις νέων αυτοκινήτων στην Ελλάδα»: Το πρώτο εξάμηνο του 2021 πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα 58.362 ταξινομήσεις νέων αυτοκινήτων. Η αύξηση των πωλήσεων συγκριτικά με το αντίστοιχο διάστημα του 2020 έφτασε στο 59,6%!  Μόνο τον Ιούνιο  πραγματοποιήθηκαν 13.965 ταξινομήσεις, με το νούμερο αυτό να είναι η υψηλότερη μηνιαία επίδοση που έχει σημειώσει η ελληνική αγορά αυτοκινήτου από τον Ιούνιο του 2010, όταν και είχαν ταξινομηθεί 14790 αυτοκίνητα. (ΕΔΩ)

Για πρώτη φορά, μετά από χρόνια, σύμφωνα με το car and motor (ΕΔΩ) το διάστημα αυτό πραγματοποιήθηκαν πωλήσεις  κάποιων ιδιαίτερα ακριβών αυτοκινήτων με απίστευτη ιπποδύναμη και ταχύτητες.

Για να μη κλαιγόμαστε για τις επιπτώσεις της πανδημίας…

Ο ήχος του ασθενοφόρου...

 Κραυγή!

Προσευχή!

Ευχή!

Όλοι στην άκρη!

Όχι μόνο για να κάνουμε χώρο να περάσει, αλλά και να υποβάλουμε τα σέβη μας σ' αυτούς που μεταφέρουν ανθρώπινες ζωές!

Σ' αυτούς που προσπαθούν να προλάβουν ανθρώπινες ζωές!

Σ' αυτούς που βάζουν σε κίνδυνο τις δικές τους τις ζωές!

Σ αυτούς που οι παλμοί της καρδιάς τους χτυπούν πιο γρήγορα από τον ήχο της σειρήνας!

Διλήμματα κατά τη διαλογή σε συνθήκες καταστροφής (β' μέρος)

 

Η εμπειρία δείχνει ότι όταν αυτή η δημόσια συζήτηση υπάρξει, τα ωφελιμιστικά δόγματα των «ειδημόνων» δεν διακρίνονται για την αντοχή τους

Ποιος τα έχει αποφασίσει όλα όσα γίνονται ή παραλείπονται σήμερα και κρίνουν την τύχη τόσων ανθρώπων; Σε πολλές περιπτώσεις η εικόνα των κυβερνητικών επιτελείων είναι χειρότερη του Πιραντέλο και του «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε». Ωστόσο, οι γενικές αρχές έχουν πράγματι αποφασιστεί, εν αιθρία, αλλά και εν κρυπτώ και παραβύστω.

Τα θέματα διαλογής σε συνθήκες καταστροφής σπάνια γίνονται αντικείμενο δημόσιας διαβούλευσης και ανοιχτών διαδικασιών. Συνήθως δεν γίνεται ούτε καν πολιτική συζήτηση σε κλειστό κύκλο. Προφανώς δε η κατάλληλη στιγμή για μια τέτοια συζήτηση δεν είναι η στιγμή της καταστροφής ούτε και η περίοδος που την ακολουθεί, αν και μόνο τότε το ενδιαφέρον του κοινού είναι αυξημένο.

Διλήμματα κατά τη διαλογή σε συνθήκες καταστροφής (α' μέρος)

 

Πώς αντιμετωπίζονται τα προβλήματα μεγάλης έλλειψης ομοιοτυπίας από την κάθε εμπλεκόμενη ομάδα του ιδίου συστήματος;

Ηκυβέρνηση ειρωνεύτηκε την αγωνία που εξέφρασε η αξιωματική αντιπολίτευση μην γίνει η Αττική Μπέργκαμο. Θα προτιμούσε καλύτερα να είχε αναφέρει τη Θεσσαλονίκη. Εκτός εάν αμφισβητεί και πάλι την υγειονομική καταστροφή, όπως έκανε κατά το καταστρεπτικό δίμηνο του φθινοπώρου αλλά και κατά την ανάπαυλα που ακολούθησε. Πέρα από το ανούσιο παιχνίδι λέξεων των επικοινωνιολόγων και των τηλεοπτικών στερεοτύπων του τύπου «Στα όριά τους τα νοσοκομεία», η συζήτηση αυτή έχει και κάποια ουσία.

Ως υγειονομική καταστροφή χαρακτηρίζεται μια κατάσταση σημαντικής ανεπάρκειας ανταπόκρισης του υγειονομικού συστήματος σε μια ιατρική κρίση. Είναι κάτι προφανώς σχετικό δεδομένου ότι η αντοχή και η χωρητικότητα του κάθε συστήματος καθορίζει εν πολλοίς το κατώφλι πέραν του οποίου παρουσιάζονται τέτοια φαινόμενα.  Άλλη αντοχή εμφανίζουν οι 46.000 κλίνες ΜΕΘ της Γερμανίας και άλλη οι δικές μας. Επισημαίνεται ωστόσο ορθά από την κυβέρνηση ότι και η πληρέστερη προετοιμασία ακόμη και του πιο άρτιου συστήματος παραμένει δυνητικά εκτεθειμένη στην πιθανότητα ενός υπέρτερου πλήγματος. Την ίδια στιγμή βέβαια κρύβεται πίσω από άτοπες συγκρίσεις με το Βέλγιο, χωρίς κανείς να διασφαλίζει στους βολικά συγκρίνοντες ότι το πλήγμα ήταν σε όλη την υφήλιο παρεμφερούς έντασης. Δεν αρκεί το ότι οφείλεται σε κοινό αιτιολογικό παράγοντα για να εξισώσει κανείς τις περιπτώσεις.

ΗΜΕΡΑ ΘΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΙΑΣΩΣΤΗ 14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ…ΤΙ ΜΑΣ ΛΕΣ ΤΩΡΑ ΡΕ ΑΝΘΡΩΠΕ…;

 

Πριν 20 χρονια τετοια μερα ειχε το ΕΚΑΒ την πτωση του πρωτου από τα ελικοπτερα του στην διαρκεια αεροδιακομιδης με αποτελεσμα τον τραγικο θανατο ολων των επιβαινοντων…

20 χρονια μετα ,σημερα είναι η 3η χρονια που θεσμοθετηθηκε από το κρατος αυτή η μερα μνημης και τιμης των ανθρωπων του ΕΚΑΒ που χανουν τις ζωες τους,που τραυματιζονται,που ασθενουν κατά την εκτελεση του καθηκοντος επιχειρωντας να βοηθησουν συνανθρωπους τους…

Βεβαια μετα λυπης το λεω,ότι οι περισσοτεροι συναδελφοι ουτε που ξερουν τι σημαινει αυτή η ημερα…Είναι μια μερα που μας την εδωσαν για να αναγνωρισουν αυτους που στην δουλεια μας δεν ειναι ''δημοσιοι υπαλληλοι'',αλλα επιχειρουν κατα την εργασια τους σαν δημοσιοι λειτουργοι,που πραγματικα θελουν να διασωσουν,να βοηθησουν,να προστατευσουν και όχι απλα να τελειωσουν το 8ωρο τους…

Ημέρα Θυσίας του Διασώστη αλλά και αυτοθυσίας, αυταπάρνησης, επαγγελματισμού!

 

Ειναι πολυ θετικο για το ΕΚΑΒ που έχει ορισθεί μια μερα τον χρονο για να τιμουμε τους θανοντες ΕΚΑΒΙΤΕΣ, που εχασαν την ζωη τους εν ωρα υπηρεσιας στην εκτελεση του.

Καθημερινα ομως το ΕΚΑΒ δινει εναν μεγαλο αγωνα στην Ελλαδα.....

Καθε μερα ειναι η ημερα του διασωστη που επιχειρει για να βοηθησει συμπολιτες μας που εχουν αναγκη...

Ανθρωπους που η ζωη τους κινδυνευει...

Ανθρωπους που ειναι ενα βημα πριν το μεγαλο ταξιδι...

Αυτα τα περιστατικα ειναι λιγα στο συνολο των ανθρωπων που διακομιζουμε, αλλα εκει χρειαζεται να εχεις την συνειδηση του πραγματικου διασωστη...

ΕΤΙΚ Season 6

 

ΕΤΙΚ Season 6

Γιατί αυτό το σήριαλ γράφει τόσα επεισόδια, ενώ όλοι ξέρουμε ότι δεν βλέπεται, επειδή στην πραγματικότητα είναι κάτι που δεν υπάρχει; Επειδή το ξέρουμε εμείς, οι από μέσα. Οι απ' έξω, δηλαδή οι πολίτες, νομίζουν ότι είναι κάτι μοναδικό, κάτι ηρωικό, κάτι πολύ μάχιμο, που θα τους σώσει την ώρα της καταστροφής. Βέβαια, δεν τους το είπαμε εμείς αυτό που πιστεύουν, αλλά το αφήσαμε να εννοηθεί και να το πλάσουν με την φαντασία τους. Δική τους η ευθύνη λοιπόν. Το ίδιο παραμύθι πιστεύουν και οι άλλες Υπηρεσίες για το ΕΤΙΚ του ΕΚΑΒ, δηλαδή η Αστυνομία και η Πυροσβεστική. Το ίδιο και οι Υπουργοί. Πιστεύουν ότι το ΕΚΑΒ, έχει οργανωμένο Ειδικό Τμήμα.

Για να είναι Τμήμα, πρέπει να έχει Δομή και καθημερινή λειτουργία. Δεν μπορεί να συγκροτείται όταν γίνει η καταστροφή, με ότι βρεθεί εκείνη την ώρα.

Ο Ρόλος του Συνδικαλιστή

 Στην καθημερινότητά μας, οι εργαζόμενοι, είτε στον ιδιωτικό, είτε στο δημόσιο τομέα, βρισκόμαστε σε ένα διαρκές ταξίδι αγωνίας και αβεβαιότητας, τόσο για το παρόν, όσο και για το μέλλον, ιδιαίτερα δε, τώρα, εν μέσω πανδημίας βιώνουμε και τον κίνδυνο της νόσου Covid-19, από την οποία νόσο, χιλιάδες συνάνθρωποί μας σε όλο τον κόσμο έχουν χάσει τη ζωή τους....

Γυρνώντας τη ματιά μας στους εργαζόμενους, εστιάζουμε στο ΕΚΑΒ, την Υπηρεσία μας δηλαδή, αναφερόμενοι ειδικότερα στο συνδικαλιστικό κίνημα και τους εκπροσώπους του...

Οι διαπιστώσεις

Εδώ και χρόνια, σε κάθε εκλογική διαδικασία διαπιστώνουμε, ότι όποιος συνάδελφος εργάζεται σε θέση «κλειδί», με την έννοια της διαχείρισης αδειών, Repos, ασθενειών, ασυρμάτου, ή είναι πολιτικά ενταγμένος στο υπάρχον κυβερνών κόμμα εκλέγεται στο Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων, ανεξαρτήτως γνώσεων, αποδοχής, ικανοτήτων και δεξιοτήτων, αλλά μόνο αν τηρεί τις προϋποθέσεις ....

Κάποιοι τους λένε οδηγούς, κάποιοι τραυματιοφορείς, κάποιοι νοσηλευτές, άλλοι ιατρούς και άλλοι απλά ΕΚΑΒίτες.

 

ΑΡΑΓΕ ΓΙΑ ΠΟΙΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΜΙΛΑΜΕ;

Υπάρχουν εργαζόμενοι που πάνε στη δουλειά τους και δεν ξέρουν που θα δουλέψουν, με ποιους θα συνεργαστούν και πότε θα σχολάσουν.

Κάθε ημέρα του χρόνου,24 ώρες το εικοσιτετράωρο μπαίνουν στα σπίτια σας, γυρνάνε στους δρόμους επεμβαίνουν σε τροχαία, ανακοπές, εγκεφαλικά, πτώσεις, διαταραχές σακχάρου, εμπύρετα, κατακλίσεις, αιμοκαθάρσεις, τραυματισμούς, τοξικομανείς, ψυχασθενείς και άλλα πολλά.

Ξεκινάνε τη βάρδιά τους και μπορεί να γυρίζουν από πόλη σε πόλη, από νομό σε νομό, να κάνουν ατελείωτα χιλιόμετρα ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών.

Μπορεί να λερωθούν από αίμα, εμετούς, πύον, ούρα, κόπρανα.

Χρόνια πολλά σε όλους τους αληθινούς εθελοντές! Για όλους αυτούς που κάνουν την προσφορά τρόπο ζωής!

 

Οι εθελοντές δεν είναι άξεστοι, αμόρφωτοι, τσουτσέκια, wannabe αστυνόμοι, πυροσβέστες, εκαβίτες! Οι εθελοντές δεν θέλουν να πάρουν την θέση ΚΑΝΕΝΟΣ!

Οι εθελοντές δίνουν τον προσωπικό τους χρόνο αφήνοντας πίσω οικογένειες, παιδιά, δουλειές και βάζοντας χρήμα από την τσέπη τους για να βοηθήσουν όποιον συνάνθρωπο βρίσκεται σε ανάγκη! Παρέχουν την βοήθειά τους σε οποιαδήποτε δημόσια αρχή την χρειάζεται!

Αυτό έχει ο διασώστης του ΕΚΑΒ, αγάπη για τη δουλειά, αγάπη για το συνάνθρωπο, φιλότιμο και ψυχή!

 Διασώστες ΕΚΑΒ - Β.Α.Ε.

Το 90% των διασωστών του ΕΚΑΒ χωρίς καμία υπερβολή, που βρίσκονται στους δρόμους, στην πρώτη γραμμή δίνοντας πολλές φορές μάχη ενάντια στο χρόνο για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, υποφέρουν από τρομερές μυοσκελετικές παθήσεις που αφορούν κυρίως κακώσεις της σπονδυλικής στήλης, των κάτω άκρων ή συνδυαστικά..... Από πολλαπλές κήλες μέχρι χειρουργημένα κατάγματα σπονδύλων, σπονδυλοδεσίες, αλλοιώσεις των αρθρώσεων κλπ... κλπ....

Κι όμως, σε πολλές περιπτώσεις ενώ θα μπορούσαν να αποσυρθούν από την κίνηση προκειμένου να απασχοληθούν σε καθήκοντα backoffice, επιλέγουν να παραμείνουν στο δρόμο μάχιμοι... Για κάποιους συναδέλφους βέβαια η ζημία είναι ανεπανόρθωτη οπότε η ενασχόληση σε αλλότρια καθήκοντα είναι μονόδρομος....

Το πρόβλημα του υπερσυνωστισμού στο ΤΕΠ και ο Αποκλεισμός Πρόσβασης σε Νοσοκομειακές Υπηρεσίες (ED OVERCROWDING AND ACCESS BLOCK)

 

"Υπερσυνωστισμός και Αποκλεισμός Πρόσβασης" στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών: Αίτια και Λύσεις" (ED Overcrowding and Access Block – Causes and Solutions)

Cite this podcast as: Helman, A. Ovens, H. Campbell, S. Innes, G. Episode 129 ED Overcrowding and Access Block – Causes and Solutions. Emergency Medicine Cases. August, 2019. https://emergencymedicinecases.com/ed-overcrowding-access-block-causes-solutions. Accessed [date]

Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα τόσο αποκαρδιωτικά για τους γιατρούς του ΤΕΠ όσο μια κατάμεστη αίθουσα αναμονής στο χώρο της Διαλογής από ασθενείς να περιμένουν για εξέταση στη νυχτερινή βάρδια.
 

Ο Υπερσυνωστισμός στο ΤΕΠ (ED Overcrowding) σχετίζεται με  

• αυξημένη συχνότητα διάπραξης ιατρικού λάθους,  
• μείωση του βαθμού ικανοποίησης των ασθενών για την παρεχόμενη υπηρεσία, 
• αύξηση της συχνότητας εμφάνισης συμπτωμάτων επαγγελματικής εξουθένωσης σε γιατρούς και νοσηλευτές,  
• αυξημένη συχνότητα εμφάνισης ανεπιθύμητων συμβάντων σε υπερήλικες ασθενείς
• αυξημένη θνητότητα (mortality rate).

 Σε αυτή την αναφορά με τίτλο: "Υπερσυνωστισμός και Αποκλεισμός Πρόσβασης στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών: Αίτια και Λύσεις" ("ED Overcrowding and Access Block – Causes and Solutions") επιχειρείται μια "μικρή παράκαμψη" έξω από το ΤΕΠ για την καλύτερη κατανόηση του προβλήματος. 

Γίνεται συζήτηση για τις γενεσιουργές αιτίες (root causes), τις προκλήσεις και μερικές από τις λύσεις σε ένα από τα προσδιοριστικά χαρακτηριστικά (defining characteristics) της Επείγουσας Ιατρικής στον 21ο αιώνα - τον Υπερσυνωστισμό (Overcrowding).

Είναι προς απόλυτο όφελος κάθε επαγγελματία υγείας που υπηρετεί σε Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών να κατανοήσει πώς αυτό το πρόβλημα "ήρθε για να μείνει" και τι μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό. Σαν μέλη της ιατρικής κοινότητας, η συνειδητοποίηση των προβλημάτων που προκαλούν τον υπερσυνωστισμό στο ΤΕΠ θα αποτελέσει ένα ισχυρό πλεονέκτημα στην προσπάθεια για αλλαγή. Στόχος αυτού του άρθρου είναι να βοηθήσει με την παροχή γνώσεων για δράσεις που θα μπορούσαμε να κάνουμε για να αλλάξουμε την κατάσταση στην επόμενη βάρδια μας στο ΤΕΠ σε ατομικό επίπεδο, σε επίπεδο Τμήματος, ακόμα και σε νοσοκομειακό και κυβερνητικό επίπεδο ...

Τώρα κάθε φορά που βγαίνω έξω, νιώθω ένοχος γιατί είμαι νοσηλευτής

 

Σχολασα χωρις παρενεργειες και καραντινες και σημερα.

Το παιδι μου μονο του σπιτι αφου εκλεισαν και τα σχολεια.

Εμεις;

Εμεις στα νοσοκομεια με κομμενες αδειες.

Εχουμε κι εμεις οικογενεια, εχουμε κι εμεις παιδια, εχουμε κι εμεις ζωη. Ή ετσι νομιζαμε.

Μιλησα με συναδελφους που ειναι σε καραντινα ηδη.

Μου εστειλαν φωτο απο την καθημερινοτητα τους.

Ενισχυμενες μασκες, κλεισμενοι μεσα στο σπιτι μαζι με τα παιδια, τηρουν αποστασεις ο ενας απο τον αλλο και εχουν αλλαξει εντελως τον τροπο ζωης τους.

Γιατι;

Γιατι ετυχε να ''βολευτουν'' και να διοριστουν δημοσιοι υπαλληλοι οπως εσυ υποστηριζεις.

Νοσηλευτες οπως εγω λεω.

«Τροχαία περίπτωση»

 Τροχαία περίπτωση: ένα διήγημα του Μάριου Χάκκα (1931-1972) που δημοσιεύτηκε το 1966 στη συλλογή διηγημάτων του «Τυφεκιοφόρος του εχθρού».

 

ΔΕΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΩ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΤΙΣ ΩΡΕΣ που πρέπει, τις ώρες που είναι απαραίτητο να κυκλοφορήσω, ένα καθόλα ελεγμένο δρομολόγιο από το σπίτι στη δουλειά και τανάπαλιν.

Πολλά τα τροχαία ατυχήματα στις μέρες μας, πολλές οι αναποδιές που συμβαίνουν στους δρόμους.

Κινδυνεύεις να φτάσεις στο σπίτι χωρίς χέρι ή πόδι, με βγαλμένα τα έντερα, κι έπειτα τι νόημα θα ΄χεις λειψός, να μην μπορείς Σάββατο απόγευμα μετά το ποδόλουτρο, να κόβεις τα νύχια του αριστερού σου ποδιού, να μην ακούς τα γουργουρητά των εντέρων λίγο πριν στρωθεί το τραπέζι, να έχεις ένα γάντζο αντί για παλάμη που θα τον τρίβεις με σύρμα για τις κατσαρόλες, γιατί δεν μπορείς να μείνεις με βρόμικα χέρια.

Μάταιες Διασωληνώσεις: Μονάδα Επιβράδυνσης Θανάτου ή ΜΕΘ

 

Θα μιλήσω ανοιχτά, μιας και κανείς από την ιατρική κοινότητα στην Ελλάδα δεν μίλησε με θάρρος, όσο υψηλές θέσεις ή αξιώματα κι αν κατέχει. Το πρόβλημα έχει όνομα, «Μάταιες Διασωληνώσεις». Θεωρώ ότι είναι το βασικότερο από τα τρία προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι ΜΕΘ. Τα άλλα δύο είναι α) η έλλειψη Μονάδων Αυξημένης Φροντίδας – με αποτέλεσμα να πηγαίνουν στη ΜΕΘ ασθενείς που δεν χρειάζεται β) τα τροχαία – με τους 943 θανάτους τον χρόνο (2018) και τους ανυπολόγιστους τραυματίες (που ούτε διανοηθήκαμε να πάμε σε lockdown). Η μειωμένη χρηματοδότηση, η έλλειψη προσωπικού, υποδομών, κέντρων αποκατάστασης είναι κατά τη γνώμη μου δευτερεύοντα προβλήματα. Έτσι, απογοητεύτηκα όταν άκουσα ότι θα ανοίξουν και άλλες ΜΕΘ ώστε να έχουν όλοι οι άνθρωποι πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας. Όσοι αποφασίζουν για τόσο κρίσιμα ζητήματα πιθανά δεν ξέρουν τι τους γίνεται ή, αν ξέρουν, κρύβουν ένα επιστημονικό πρόβλημα μπροστά στην πολυπόθητη -και πολύπαθη- κοινωνική πρόνοια, που είναι και της μόδας δεκαετίες τώρα. 

Το λέω ξεκάθαρα και φωναχτά: είναι μεγάλος (αλλά άγνωστος γιατί δεν καταγράφεται) ο αριθμός των ανθρώπων που διασωληνώνονται χωρίς κανένα νόημα και σαπίζουν κυριολεκτικά στα κρεβάτια θαλάμων ή ΜΕΘ μακριά από τους αγαπημένους τους χωρίς κανένα σεβασμό στην τελευταία ανθρώπινη πράξη, τον θάνατο. Κι αυτό συμβαίνει γιατί η τεχνολογία και -η προς το παρόν- επάρκεια σε πόρους και υποδομές έδωσε τη δυνατότητα να υποστηρίζουμε νόσους τελικού σταδίου που δεν αναστρέφονται και φυσικά δεν θεραπεύονται. Οι γιατροί τα φορτώνουν στους συγγενείς γιατί τους πηγαίνουν στο νοσοκομείο, οι πολίτες απληροφόρητοι και πιεσμένοι πιάνονται από τη μια κούφια ελπίδα, οι πολιτικοί φοβούνται τους ψηφοφόρους και τάζουν ΜΕΘ και νοσοκομεία.