Υποστήριξη της ζωής στα παιδιά - Κατευθυντήριες οδηγίες για την παρουσία της οικογένειας στο χώρο της αναζωογόνησης (Μέρος Πέμπτο)

Παρουσία των γονέων 

Σε μερικές Δυτικές κοινωνίες, η πλειονότητα των γονέων προτιμούν να είναι παρόντες κατά τη διάρκεια αναζωογόνησης του παιδιού τους.

Η γονική παρουσία δεν έχει εκληφθεί ούτε ως προβληματική ούτε ως αγχωτική για το προσωπικό.

Οι γονείς που είναι μάρτυρες της αναζωογόνησης του παιδιού τους πιστεύουν ότι η παρουσία τους είναι ευεργετική για το παιδί.

 Το να επιτρέπεται η παρουσία των γονέων δίπλα στο παιδί τους τους βοηθά να έχουν μια ρεαλιστική άποψη για τις προσπάθειες αναζωογόνησης και για το θάνατο του παιδιού. Επιπλέον, μπορεί να έχουν τη δυνατότητα να αποχαιρετήσουν το παιδί τους. Οι οικογένειες που είναι παρούσες στο θάνατο του παιδιού τους φαίνεται ότι προσαρμόζονται καλύτερα και ακολουθούν πιο ήπια διαδικασία πένθους.


 Η γονική παρουσία στο χώρο αναζωογόνησης μπορεί να βοηθήσει τους λειτουργούς υγείας να διατηρήσουν την επαγγελματική τους συμπεριφορά, ενώ παράλληλα τους βοηθάει να δουν το παιδί ως ανθρώπινη οντότητα και μέλος μιας οικογένειας.

Ωστόσο, σε περιπτώσεις αναζωογόνησης εκτός νοσοκομείου, μερικοί διασώστες μπορεί να νιώσουν ότι απειλούνται από την παρουσία των συγγενών και φοβούνται ότι οι συγγενείς μπορεί να θέλουν να εμπλακούν στις προσπάθειες αναζωογόνησης.

 Τα στοιχεία για τη γονική παρουσία κατά την αναζωογόνηση προέρχονται από επιλεγμένες χώρες αλλά μάλλον δεν μπορούν να γενικευτούν για όλη την Ευρώπη, όπου μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές κοινωνικά και ηθικά ζητήματα καθώς και ζητήματα κουλτούρας.

Κατευθυντήριες οδηγίες για την παρουσία της οικογένειας 

Εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής στα παιδιά - Αρρυθμίες - Ειδικές Καταστάσεις - Στόχοι οξυγόνωσης και αερισμού - Πρόγνωση της καρδιοαναπνευστικής ανακοπής (Μέρος Τέταρτο)

Αρρυθμίες 

Ασταθείς αρρυθμίες 

Ελέγξτε για σημεία κυκλοφορίας και για σφυγμό σε κεντρική αρτηρία σε όλα τα παιδιά με αρρυθμία. Αν δεν υπάρχουν σημεία κυκλοφορίας, αντιμετωπίστε το παιδί όπως στην περίπτωση της καρδιοαναπνευστικής ανακοπής. Αν το παιδί εμφανίζει σημεία κυκλοφορίας και έχει σφυγμό σε κεντρική αρτηρία, εκτιμήστε την αιμοδυναμική του κατάσταση. 

Όταν η αιμοδυναμική κατάσταση είναι επηρεασμένη, τα πρώτα βήματα είναι : 

1. Απελευθερώστε τον αεραγωγό. 
2. Χορηγήστε οξυγόνο και υποβοηθήστε τον αερισμό εφόσον χρειάζεται. 
3. Συνδέστε ένα ηλεκτροκαρδιοσκόπιο ή έναν απινιδωτή και εκτιμήστε το ρυθμό. 
4. Εκτιμήστε αν ο καρδιακός ρυθμός είναι αργός ή ταχύς για την ηλικία του παιδιού. 
5. Εκτιμήστε αν ο ρυθμός είναι φυσιολογικός ή παθολογικός. 
6. Μετρήστε το σύμπλεγμα QRS (στενά συμπλέγματα: <0.08 s, ευρέα συμπλέγματα: >0.08 s). 
7. Οι θεραπευτικές επιλογές εξαρτώνται από την αιμοδυναμική σταθερότητα του παιδιού. 

Βραδυκαρδία 

Η βραδυκαρδία προκαλείται κυρίως από υποξία, οξέωση και/ή μεγάλη υπόταση.

Μπορεί να εξελιχθεί σε καρδιοαναπνευστική ανακοπή. Χορηγήστε 100% οξυγόνο και εφαρμόστε αερισμό με θετικές πιέσεις αν χρειάζεται σε κάθε παιδί που εμφανίζεται με βραδυαρρυθμία και ανεπάρκεια του κυκλοφορικού. 

Αν σε ένα παιδί με μη αντιρροπούμενη κυκλοφορική ανεπάρκεια η καρδιακή συχνότητα είναι <60 bpm, και δεν ανταποκρίνεται άμεσα στον αερισμό με οξυγόνο, ξεκινήστε θωρακικές συμπιέσεις και χορηγήστε αδρεναλίνη. 

Η καρδιακή βηματοδότηση (είτε διαφλέβια είτε εξωτερική) γενικά δεν είναι χρήσιμη κατά την αναζωογόνηση. Μπορεί να έχει θέση σε περιπτώσεις ΚΚΑ ή δυσλειτουργίας του φλεβόκομβου που δεν ανταποκρίνεται στην οξυγόνωση, στον αερισμό, στις θωρακικές συμπιέσεις και σε φάρμακα. Η βηματοδότηση δεν είναι αποτελεσματική σε ασυστολία και σε αρρυθμίες που προκαλούνται από υποξία ή ισχαιμία.330 

Εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής στα παιδιά - Αεραγωγός - Ενδοτραχειακή διασωλήνωση - Υγρά και φάρμακα - Καρδιακό monitoring (Μέρος Τρίτο)

Αεραγωγός 

Απελευθερώστε τον αεραγωγό χρησιμοποιώντας τις τεχνικές της βασικής υποστήριξης της ζωής. Στοματοφαρυγγικοί ή ρινοφαρυγγικοί αεραγωγοί μπορεί να φανούν χρήσιμοι για τη διατήρηση της βατότητας του αεραγωγού. Ο στοματοφαρυγγικός αεραγωγός είναι χρήσιμος μόνο σε αναίσθητο παιδί, που δεν διατηρεί αντανακλαστικά του ανώτερου αεραγωγού. 

Χρησιμοποιήστε το κατάλληλο μέγεθος (από τους τομείς ως τη γωνία της γνάθου), προς αποφυγή πίεσης της γλώσσας προς τα πίσω κατά την εισαγωγή, καθώς αυτό μπορεί να αποφράξει περαιτέρω τον αεραγωγό.  Η μαλθακή υπερώα στα παιδιά μπορεί να τραυματιστεί από την εισαγωγή στοματοφαρυγγικού αεραγωγού – αποφύγετε αυτό το πρόβλημα εισάγοντας τον αεραγωγό προσεκτικά. Μην χρησιμοποιείτε πίεση αν το παιδί αντιστέκεται. 

Ο ρινοφαρυγγικός αεραγωγός είναι συνήθως καλύτερα ανεκτός σε παιδιά που διατηρούν τις αισθήσεις τους (που διατηρούν τα αντανακλαστικά), αλλά δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείτε αν υπάρχει κάταγμα βάσης κρανίου ή διαταραχή του πηκτικού μηχανισμού. Το σωστός βάθος εισόδου μετράται από τους ρώθωνες μέχρι τη γωνία της γνάθου και θα πρέπει να επανεκτιμάται μετά την εισαγωγή. Αυτά τα απλά εργαλεία δεν προφυλάσσουν τον αεραγωγό από εισρόφηση εκκρίσεων, αίματος ή γαστρικού περιεχομένου.

Υπεργλωττιδικές συσκευές (ΥΣΑ) – (συμπεριλαμβανομένης της Λαρυγγικής μάσκας - LMA) 

Παρόλο που ο αερισμός με μάσκα και ασκό παραμένει η πρώτης γραμμής μέθοδος που συστήνεται για τον έλεγχο του αεραγωγού και τον αερισμό σε παιδιά, οι ΥΣΑ αντιπροσωπεύουν ένα εύρος αποδεκτών συσκευών διαχείρισης του αεραγωγού που μπορεί να βοηθήσουν τους εκπαιδευμένους στη χρήση τους διασώστες.122,123 

Οι ΥΣΑ μπορούν να φανούν χρήσιμες ιδιαίτερα στην περίπτωση απόφραξης από υπεργλωττιδικά προβλήματα του αεραγωγού ή αν είναι δύσκολος/αδύνατος ο αερισμός με μάσκα και ασκό.124,125 

Οι ΥΣΑ δεν προφυλάσσουν εξ’ ολοκλήρου τον αεραγωγό από εισρόφηση, και γι’ αυτό χρειάζεται στενή παρακολούθηση.126,127

Διαχείριση πτωμάτων σε καταστάσεις κρίσης & μαζικών καταστροφών (Διαχείριση Πληροφορίας - Ψυχολογικές Επιπτώσεις ) Μέρος Τρίτο

Επιμέλεια

Παναγιώτης Σπανός

Διασώστης ΕΚΑΒ Ρόδου

Κριερής Δημήτριος 

Αξιωματικός ΕΛ.ΑΣ. 

Μaster Διαχείρισης Κρίσεων Μαζικών Καταστροφών και Επειγουσών Καταστάσεων

Διαχείριση Πληροφορίας 

Σε ένα συμβάν μαζικών απωλειών ζωής, ο όγκος της πληροφορίας σχετικά με τους νεκρούς και τους αγνοούμενους είναι πολύ μεγάλος και οι διάφοροι εμπλεκόμενοι συνιστούν πολλά και ετερογενή κοινά με αποτέλεσμα η διαχείριση της πληροφορίας να ανάγεται σε ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα. 

Καταρχήν πρέπει να υπάρχει ροή πληροφορίας ανάμεσα στους εμπλεκόμενους φορείς ώστε να ενημερώνονται για τα διάφορα στάδια τις επιχείρησης. 

Επιπλέον οι πιέσεις για άμεση και ακριβή πληροφόρηση από τα Μ.Μ.Ε. και τους συγγενείς είναι πολύ έντονες. 

Επειδή η διαχείριση πληροφορίας και η γενικότερη επικοινωνιακή διαχείριση ενός περιστατικού αποτελεί ένα πολύ μεγάλο σκέλος που συντρέχει με όλα τα παραπάνω στάδια, στην παρούσα παράγραφο δε δύναται να εξαντληθεί το αντικείμενο, ωστόσο θίγονται ακροθιγώς κάποια βασικά σημεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη Δ.Μ.Α.Ζ (Διαχείριση Μαζικών Απωλειών Ζωής).

Κατά πρώτο λόγο, οι αυξημένες ανάγκες επικοινωνίας όπως έχει φανεί και από την εμπειρία, δημιουργούν προβλήματα στις υπάρχουσες δομές, όπως είναι η κινητή τηλεφωνία, το ασύρματο δίκτυο κ.ο.κ. (U.K. Home Office, 2004). 

Θερμοπληξία στο σκύλο. Συμπτώματα και πρώτες βοήθειες

Τα σκυλιά τώρα το καλοκαίρι, κινδυνεύουν από θερμοπληξία. Ποιά είναι τα συμπτώματα και τι πρέπει να κάνετε, για να σώσετε το κατοικίδιο σας.   Συμπτώματα θερμοπληξίας στο σκύλο: Λαχάνιασμα. Η πρώτη ένδειξη αποτελεί το λαχάνιασμα. Βέβαια, αυτός είναι ο τρόπος που δροσίζονται τα σκυλιά, με αποτέλεσμα να μη χρειαστεί να ανησυχήσετε από τώρα.   Ανησυχητικά είναι τα συμπτώματα όταν δείτε το σκύλο να έχει σάλια, ταχυπαλμία και να δυσκολεύεται να σηκωθεί για να περπατήσει. Εκεί πρέπει να δράσετε άμεσα, αρχικά επικοινωνόντας με τον κτηνίατρο σας.

Διαχείριση πτωμάτων σε καταστάσεις κρίσης & μαζικών καταστροφών ( Διαλογή και Περισυλλογή των Θυμάτων - Προσωρινή Φύλαξη των Σορών - Μεταφορά στο Νεκροτομείο ) Μέρος Δεύτερο

Επιμέλεια

Παναγιώτης Σπανός

Διασώστης ΕΚΑΒ Ρόδου

Κριερής Δημήτριος 

Αξιωματικός ΕΛ.ΑΣ. 

Μaster Διαχείρισης Κρίσεων Μαζικών Καταστροφών και Επειγουσών Καταστάσεων

Διαλογή και Περισυλλογή των Θυμάτων 

Πρώτη μέριμνα του επιχειρησιακού έργου είναι ο εντοπισμός και τυχόν απεγκλωβισμός των επιζώντων από τις δυνάμεις έρευνας και διάσωσης και η διαλογή των τραυματιών (triage) από τις ιατρικές υπηρεσίες. 

Ουσιαστικά το triage αποτελεί μια διαδικασία με την οποία τα θύματα διαχωρίζονται σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με το είδος και τον τύπο των τραυματισμών, και κυρίως ανάλογα με το κατά πόσον οι τραυματισμοί αυτοί είναι απειλητικοί για τη ζωή (Jenkins et al, 2007). 

Γενικά υπάρχουν πολλά και διαφορετικά συστήματα triage τα οποία δε θα αναλυθούν στο πλαίσιο της παρούσας μελέτης καθώς η Δ.Μ.Α.Ζ. ξεκινά μετά την ολοκλήρωση του triage. 

Τα περισσότερα όμως συστήματα triage συντείνουν στο γεγονός πως υπάρχουν 4 ομάδες ταξινόμησης των θυμάτων μιας μαζικής καταστροφής, οι οποίες χαρακτηρίζονται από διακριτά χρώματα (Lerner et al, 2011):

Ετικέτα που χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του Triage για την επισήμανση των θυμάτων.

Εφόσον ολοκληρωθεί η διαλογή των τραυματιών και η διακομιδή και προνοσοκομειακή περίθαλψη των επιζώντων τραυματιών, ξεκινά η περισυλλογή των σορών των θυμάτων. 

Διαχείριση πτωμάτων σε καταστάσεις κρίσης & μαζικών καταστροφών (Μαζικές Απώλειες - Αίτια - Δεδομένα μετά από μια καταστροφή - Ενδεδειγμένη Οργάνωση Συμβάντος) Μέρος Πρώτο

Επιμέλεια

Παναγιώτης Σπανός

Διασώστης ΕΚΑΒ Ρόδου

Κριερής Δημήτριος 

Αξιωματικός ΕΛ.ΑΣ. 

Μaster Διαχείρισης Κρίσεων Μαζικών Καταστροφών και Επειγουσών Καταστάσεων

Μαζικές απώλειες 

Οι μαζικές απώλειες ζωής είναι μία από τις άμεσες επιπτώσεις που μπορεί να προκαλέσουν διάφορες καταστροφές που πλήττουν τις ανθρώπινες κοινωνίες. 

Ο όρος καταστροφή χρησιμοποιείται ευρέως για να περιγράψει το σύνολο των αρνητικών αποτελεσμάτων, που προκύπτουν σε προσωπικό ή κοινωνικό επίπεδο από μια κατάσταση ή ένα συγκεκριμένο γεγονός. 

Όταν προκύψουν μαζικές απώλειες ζωής από μια καταστροφή, η διαχείριση τους θα πρέπει να γίνει με τρόπο που αρμόζει σε μια πολιτισμένη και οργανωμένη πολιτεία, ώστε αφενός να μην διακινδυνεύσει η δημόσια υγεία και το περιβάλλον και, αφετέρου, οι σοροί των θυμάτων να αποδοθούν στους οικείους τους για ταφή ή να τακτοποιηθούν με κρατική μέριμνα. 

Η Διαχείριση Μαζικών Απωλειών Ζωής (Δ.Μ.Α.Ζ.), είναι ένα από τα πιο δύσκολα μέρη της αντιμετώπισης μιας καταστροφής. Επιφέρει βαθιές και μακράς διάρκειας συνέπειες για τους διασώστες, τους επιζώντες, τους συγγενείς, αλλά και ολόκληρη την κοινωνία που σχετίζεται με την καταστροφή (Romundstad et al, 2004). 

Ενώ, όμως οι μαζικές καταστροφές ανέκαθεν προκαλούσαν πολλά θύματα, η συνειδητοποίηση του προβλήματος της διαχείρισης των νεκρών και της αναγκαιότητας οργανωμένης αντιμετώπισης του είναι πολύ νεότερη. 

Μεγάλες καταστροφές που συγκλόνισαν την ανθρωπότητα, όπως το τσουνάμι στη Νότια Ασία το 2004, ο κυκλώνας Κατρίνα στις Η.Π.Α. το 2005, καθώς και ο σεισμός στο Πακιστάν και την Ινδία την ίδια χρονιά, έφεραν στο φως τις ανεπάρκειες και τα προβλήματα που προκύπτουν κατά την αντιμετώπιση τόσο πολύνεκρων φαινομένων και την αναγκαιότητα επαρκούς σχεδιασμού και προετοιμασίας για την ορθή μεταχείριση των σορών (Tidball-Binz, 2007). 

Μέχρι το 2005, η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα δεν είχε ασχοληθεί ευρέως με το ζήτημα αυτό, με εξαίρεση την Διεθνή Οργάνωση Εγκληματολογικής Αστυνομίας (International Criminal Police Organization- Interpol), η οποία το 1984 εξέδωσε έναν οδηγό για την αναγνώριση των θυμάτων μετά από μαζικές καταστροφές, στον οποίο συμπεριλαμβάνονταν και οδηγίες για το γενικότερο σχεδιασμό της διαχείρισης των σορών, τον οποίο επικαιροποίησε το 1997 και κατόπιν το 2009. 

Το Μάιο του 2005, ο Αμερικανικός Οργανισμός Υγείας (Pan - American Health Organization - P.A.H.O.) σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (World Health Organization - W.H.O.) και τη Διεθνή Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού διεξήγαγαν ένα διεθνές συμπόσιο στην Πόλη της Λίμα, στο Περού. 

Στο συμπόσιο αυτό, οι παραπάνω οργανισμοί μοιράστηκαν τις εμπειρίες από το τσουνάμι και τις άλλες καταστροφές με σκοπό την έκδοση ενός εγχειριδίου για τη Δ.Μ.Α.Ζ., το οποίο τελικά εκδόθηκε το 2006 (Tidball-Binz, 2007). 

Παράλληλα, αρκετές χώρες προχώρησαν στην εκπόνηση σχεδίων για τη διαχείριση των μαζικών απωλειών ενώ κινητικότητα υπήρξε και στην επιστημονική κοινότητα, μέσα από τη συγγραφή σχετικών άρθρων. 

Υπάρχει ελεύθερη βούληση;

Η ιδέα της αιτιοκρατίας μπορεί να μοιάζει αρχικά παράλογη, αλλά είναι βαθιά ριζωμένη στην επιστήμη. Είχε, και εξακολουθεί να έχει, επιφανείς υποστηρικτές. 

Ο Αϊνστάιν ήταν ένας από αυτούς, ο οποίος, μάλιστα, τη διατύπωσε πολύ λεπταίσθητα: “Tα πάντα είναι προκαθορισμένα, η αρχή καθώς και το τέλος, από δυνάμεις στις οποίες δεν έχουμε κανένα έλεγχο. Είναι καθορισμένα, τόσο για το έντομο όσο και για το αστέρι. Τα ανθρώπινα όντα, τα λαχανικά, η κοσμική σκόνη, όλα χορεύουν συντονισμένα σε ένα μυστηριώδη τόνο που δίνει, από απόσταση, ένας αόρατος αυλητής”. 

Στην πράξη ποτέ δεν θα καταφέρει κάποιος να υπολογίσει, σε οποιοδήποτε βαθμό ακρίβειας, το μέλλον του σύμπαντος. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να γνωρίζει τα πάντα για την παρούσα κατάστασή του. 

Ακόμα και η μικρότερη ανακρίβεια στην μέτρηση των αρχικών συνθηκών θα πάρει την μορφή μιας χιονοστιβάδας, η οποία θα καταλήξει σε ένα τεράστιο λάθος στις τελικές προβλέψεις. Έτσι, κάθε υπολογισμένη γνώση για το μέλλον είναι ανέφικτη. 

Ντοπαμίνη – Σεροτονίνη - Ωκυτοκίνη

1. Ντοπαμίνη (Αγκαλιάζοντας έναν καινούργιο στόχο)

Η προσμονή ανταμοιβής και επιβράβευσης ενεργοποιεί την έκλυση ντοπαμίνης. Οι πρόγονοί μας πλημμύριζαν από ντοπαμίνη όταν έβρισκαν κάποια πηγή με νερό. Το θετικό συναίσθημα βρισκόταν σε έξαρση πριν ακόμα πιουν από αυτή την πηγή. Η προσμονή επιβράβευσης ενεργοποιεί θετικά συναισθήματα στον εγκέφαλο των θηλαστικών και απελευθερώνει την ενέργεια που χρειάζονται για να κατακτήσουν την ανταμοιβή.

Η ντοπαμίνη επικεντρώνει την προσοχή μας σε πράγματα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες μας. Το πως καθορίζονται οι ανάγκες μας, εξαρτάται από το μοναδικό τρόπο που ζει ο καθένας από εμάς. Κάθε φορά που εκλύθηκε ντοπαμίνη στο νεανικό μας παρελθόν οδήγησε στη σύναψη νευρώνων στον εγκέφαλο. Κατά την ενηλικίωση, είμαστε πλέον φτιαγμένοι να ανταποκριθούμε στις ανάγκες μας με τέτοιον τρόπο, ώστε να νιώθουμε καλά όπως ακριβώς νιώθαμε στο παρελθόν.

Μπορούμε να ενισχύσουμε τα επίπεδα ντοπαμίνης και καλής διάθεσης χωρίς συμπεριφορές που να βλάπτουν τον εαυτό μας. Αρκεί να θέσουμε έναν καινούργιο στόχο και να είμαστε συνεπείς ως προς τα μικρά καθημερινά βήματα που απαιτούνται για την πραγματοποίησή του. Ο εγκέφαλος μας θα μας ανταμείψει με μικρές δόσεις ντοπαμίνης κατά την ολοκλήρωση του κάθε μικρού σκαλοπατιού.

Το γάλα μετά τα 20 κάνει μόνο κακό. Αλήθειες και μύθοι γύρω από το γάλα

Τα περισσότερα που λέγονται για το γάλα τόσα χρόνια, έχει πλέον αποδειχθεί επιστημονικά, ότι δεν ισχύουν κι είμαστε πλέον έτοιμοι να το διώξουμε από το τραπέζι μας.

Αν εξαιρέσουμε το νερό, το γάλα είναι το επόμενο πράγμα που μας συμβουλεύουν από μικρούς να πίνουμε για να είμαστε γεροί και δυνατοί. Σας είχαν πει ποτέ οι γονείς σας ότι δεν επιτρέπετε να σηκωθείτε από το τραπέζι αν δεν πιείτε όλο σας το γάλα; Την εποχή εκείνη μπορεί να σας φαινόταν σαν βασανιστήριο. Στην πραγματικότητα, οι γονείς σας το έλεγαν γιατί πίστευαν ότι σας κάνει καλό και σας πίεζαν να το πιείτε. 

Για πολλά χρόνια, οι άνθρωποι πίστευαν ότι το γάλα ήταν κάτι σαν το ιερό δισκοπότηρο. Επειδή περιέχει πολύ ασβέστιο, πρωτείνη και ευχάριστη γεύση, όλοι πίστευαν ότι είναι πολύ καλό για να είναι αληθινό. Κι αυτή είναι η αλήθεια.
Εάν σας έχουν πει ότι ο γάλα είναι η καλύτερη μορφή πρωτείνης, η μόνη πηγή ασβεστίου κι ότι οι άνθρωποι πρέπει να το πίνουν, δεν σας τα έχουν πει καλά. Οι μύθοι αυτοί, μεταξύ πολλών άλλων, εξακολουθούν να ακούγονται ακόμη και σήμερα σε πολλά σπίτια σε όλο τον κόσμο. Η επιστήμη όμως πλέον σήμερα μας αποδεικνύει ότι όλα αυτά δεν ισχύουν.
Τα περισσότερα που λέγονται για το γάλα τόσα χρόνια, έχει πλέον αποδειχθεί επιστημονικά, ότι δεν ισχύουν κι είμαστε πλέον έτοιμοι να το διώξουμε από το τραπέζι μας.
Συνεχίστε να διαβάζετε και μάθετε τους πιο κοινούς μύθους που αφορούν στο γάλα που τόσα χρόνια πιστεύατε πώς είναι αλήθεια. 

ΜΥΘΟΣ: ΤΟ ΓΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΙΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
Το αγελαδινό γάλα είναι μια εκπληκτική τροφή... για τα μοσχαράκια. Σύμφωνα με την συγγραφέα ενός βιβλίου που έγινε best seller και ιδρύτρια του ιδρύματος 'Τα κόκαλά μας', Vivian Goldschmidt, MD, το μοσχαράκι ζυγίζει 45 κιλά όταν γεννιέται και στη συνέχεια μέχρι να απογαλακτιστεί έχει πάρει οκτώ φορές το βάρος αυτό. Η αγελάδα είναι φτιαγμένη από τη φύση για να θρέφει τα μικρά της. Με άλλα λόγια το αγελαδινό γάλα προορίζεται για τα μοσχάρια κι όχι για τον άνθρωπο. Όταν το μοσχαράκι μεγαλώσει παύει και να το πίνει. Αντίθετα από τους ανθρώπους, μόλις απογαλακτιστεί, δεν το ξαναγγίζει ποτέ.

Σύνδρομο Asperger | Οι άνθρωποι, που σκέφτονται με εικόνες

Άνθρωποι με πολύ υψηλό IQ συχνά αμφισβητούν το υπάρχον κατεστημένο, ανθίστανται στην καθοδήγηση, έχουν μεγάλα διάκενα προσοχής, περνούν διαστήματα έντονης εργασίας και προσπάθειας και τους αρέσει να οργανώνουν πράγματα ακόμα και ως παιδιά.

Ο Norm Ledgin δημιούργησε σάλο με το βιβλίο του ‘Diagnosing Jefferson’(Διαγιγνώσκοντας τον Jefferson). Ο συγγραφέας ισχυρίστηκε ότι η ιδιοφυία του τρίτου προέδρου της Αμερικής, Thomas Jefferson, οφειλόταν στο σύνδρομο Asperger από το οποίο έπασχε, κάτι που μπορούσε να εξηγήσει την 54χρονη εμμονή του με την κατασκευή και ανακατασκευή του Monticello (του κτήματος στο οποίο διέμενε), την ανικανότητά του να ελέγξει τα έξοδά του και τη σχέση του με ένα παιδί που ήταν σκλάβος.

Μετά από την επιτυχία του βιβλίου του ο συγγραφέας έγραψε το «Asperger’s and Self-Esteem: Insight and Hope through Famous Role Models» (Asperger και Αυτό-εκτίμηση:Επίγνωση και Ελπίδα μέσα από διάσημα Μοντέλα Ρόλων), στο οποίο ισχυρίζεται ότι δεκατρείς γίγαντες της ιστορίας, η Marie Curie, ο Albert Einstein και ο Mozart μεταξύ άλλων, έπασχαν από σύνδρομο Asperger. Κάποιοι άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Shakespeare, ο Δαρβίνος, ο Γαλιλαίος και ο Αριστοτέλης έπασχαν επίσης από το ίδιο σύνδρομο.

Μ., ετών 62.

Το ήρεμο πρόσωπο                                                                                                  της αιωνιότητας                                                                                                      θραύει τους τρικυμισμένους καθρέπτες                                                                      των λυγμών                                                                                                          κι όμως ακόμη ακούμε εντός μας                                                                          των λυγμών την τρικυμία.                                                                                        Γιάννης Ρίτσος

Wheatfield with Crows
Vincent van Gogh, 1890

Σήμερα γνώρισα τη Μ. Μια συμπαθητική, συγκροτημένη κυρία, από τους ανθρώπους που δεν καταλαβαίνεις γιατί βρίσκονται στο Ψυχιατρείο. Μιλήσαμε για λίγο ενώ την εξέταζα στους υπερήχους.  …………………………………………………………………………………………………………

Μ. Ετών 62.

Γεννήθηκε τέλη της δεκαετίας του 50 σε κωμόπολη της Νοτιο – Δυτικής Πελοποννήσου. Πατέρας μηχανικός αυτοκινήτων.

Σε ηλικία πεντέμισι ετών έχασε και τους δύο γονείς της σε τροχαίο.

Μετωπική στην Κορίνθου Πατρών, ΙΧ που οδηγούσε ο πατέρας της με νταλίκα.

Στάλθηκε αμέσως στο ορφανοτροφείο Πατρών (250 Km από το σπίτι της)  όπου παρέμεινε μέχρι την ενηλικίωση της.

Δεν την επισκέφτηκε ποτέ κανείς.

Ενήλικη μετακόμισε και έζησε στην Αθήνα όπου εργάστηκε καθαρίζοντας σπίτια.

Δεν παντρεύτηκε. Δεν έκανε οικογένεια.

Δεν ξαναπήγε, ούτε θέλει να ξαναπάει στον τόπο που γεννήθηκε και έζησε πριν το θάνατο των γονιών της.

Κατάθλιψη του καλοκαιριού με άγχος, αϋπνία, πονοκέφαλος, ζαλάδες. Διατροφή και άσκηση

της Βικτωρίας Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας

Για μερικούς ανθρώπους το καλοκαίρι προκαλεί δυσάρεστα συναισθήματα. Το να νιώθει κανείς δυσφορία το καλοκαίρι συναντά την εξής επιπρόσθετη δυσκολία: υποτίθεται ότι σε όλους αρέσει το καλοκαίρι!

Τι συμβαίνει όμως όταν για κάποιον πρόκειται για μια περίοδο που επιφέρει ιδιαίτερα δύσκολα συναισθήματα;

Οι οικονομικές δυσκολίες ιδιαίτερα τώρα με την οικονομική κρίση, κάνει τα καλοκαίρια να γίνονται πολύ ακριβά, με αυξημένα έξοδα λόγω διακοπών και μειωμένα έσοδα.

Αρκετοί άνθρωποι έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα με την ζέστη. Είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στην αυξημένη θερμοκρασία και υποφέρουν από:

• ζαλάδες, 

• φωτοευαισθησία, 
• πονοκεφάλους, 
• αδυναμία, 
• προβλήματα αρτηριακής πίεσης, 
• αλλεργίες.