Τιτάνιο απ' τους ...Τιτάνες, ο Φώσφορος που φέρει φως και το Ιώδιο απ' τα Ία (τα μωβ λουλούδια). Εν αρχή ην ...τα χημικά στοιχεία. Φώσφορος, υδρογόνο, οξυγόνο, βάριο, άζωτο... "Δύσκολες λέξεις" για τους θεωρητικούς της γλώσσας της καθημερινότητας; Κι όμως. Μπορεί να μη γνωρίζουμε την ακριβή σύσταση του χημικού στοιχείου "Τιτάνιο" (Titanium - Ti) -είναι όμως "προφανές" ότι το όνομά του παραπέμπει στους ...αρχαιοΕλληνες μυθικούς Τιτάνες, τους γιους της Γαίας και του Ουρανού.
Και το Ιώδιο (Iodine- I), η γνωστή ("μώβ" θα λέγαμε σήμερα που ξεχάσαμε τον,ελληνικής ρίζας,όρο "ιώδες") ουσία, "αντλεί" το όνομά του από τα Ία (το "Ίον το εύωσμον", φυτό που φυόταν στην αρχαιοελληνική Αττική). Το "ιώδιο" εντοπίστηκε και "βαπτίστηκε" από τον εντυπωσιασμένο (καθώς "είδε" στις εγκαταστάσεις παραγωγής νίτρου της οικοτεχνίας του την...εξάχνωση, τη μετατροπή απευθείας από τη στερεή στην αέρια κατάσταση, χωρίς να μεσολαβήσει η υγρή ως είθισται) Γάλλο χημικό, Μπερνάρ Κουρτουά.
Όταν ο Κουρτουά είδε αυτούς τους ...εντυπωσιακού μωβ-μπλέ χρώματος ατμούς να αναδύονται από τα παραπροιόντα νατρίου, θυμήθηκε τις..."ιώδεις πλαγιές της Πάρνηθας"). Γιατί οι λεγόμενες θετικές επιστήμες συνεισφέρουν τα μάλα στη συγκέντρωση και διερεύνηση στοιχείων για τους αρχαίους (με τις μεθόδους της αρχαιομετρίας, φασματοσκόπησης, τις βιοχημικές μεθόδους κ.α για τη χρονολόγηση, ανάλυση των στοιχείων -υλικών παρασκευής των αντικειμένων των αντικειμένων που "αναδύονται" στις ανασκαφές κ.α), αλλά η ελληνική γλώσσα -μητέρα των γλωσσών και των επιστημών- μάλλον συνεισέφερε περισσότερο ακόμα και στην ονοματοδοσία των χημικών στοιχείων και τη διαμόρφωση των επιστημών.
