Δεν υπάρχουν κακοί οδηγοί, υπάρχουν "κακοί" άνθρωποι

Ο Τάσος Μαρκουΐζος, ο γνωστός οδηγός αγώνων με το ψευδώνυμο Ιαβέρης, που έχει αφιερώσει τη ζωή του στην αφύπνιση του κοινού απέναντι στα τροχαία ατυχήματα, μιλά στις Θ.Ε. και δίνει σοκαριστικά στοιχεία για τα όσα συμβαίνουν καθημερινά στους ελληνικούς δρόμους.

Οι περισσότεροι τον γνωρίζουν ως Ιαβέρη. Με αυτό το όνομα ο Τάσος Μαρκουΐζος έγινε ένας από τους ελάχιστους Έλληνες οδηγούς αγώνων, που η φήμη του κατάφερε να ξεπεράσει τα σύνορα της χώρας. Σήμερα, μετά από μια λαμπρή πορεία στον χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού, έχει αφιερώσει τη ζωή του σε μια εθελοντική καμπάνια ευαισθητοποίησης του κοινού για τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων. Στη συνέντευξη που ακολουθεί μιλά για τα υπέρογκα ποσά θα εξοικονομούσε το κράτος με τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων, ενώ τονίζει ότι τα περισσότερα από αυτά γίνονται στον αστικό ιστό με ταχύτητες μικρότερες των 40χλμ/ώρα. Από τη μέρα που μιλήσαμε μαζί του, μέχρι την ώρα που τυπώθηκαν οι Θεσσαλικές Επιλογές, μέσα σε διάστημα μίας περίπου εβδομάδας, οκτώ άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στους ελληνικούς δρόμους.  

Πως ασχοληθήκατε με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό;

Ήμουν φοιτητής όταν η οικογένειά μου αγόρασε ένα αυτοκίνητο, ένα NSU TT, το οποίο ήταν από αυτά που έτρεχαν σε αγώνες και είχε διακρίσεις. Το πήρα, λοιπόν, έτρεξα σε διάφορους τέτοιου είδους αγώνες, μου άρεσε και αποφάσισα να ασχοληθώ με αυτό. Σκεφτείτε ότι μέχρι τότε δεν είχα καμία σχέση με το άθλημα ούτε καν ως θεατής. Μάλλον θα έλεγα ότι δεν το συμπαθούσα καν. Από τότε έως σήμερα τρέχω σε αγώνες ή χρησιμοποιώ την πείρα μου για να πείσω τους συνανθρώπους μου να οδηγούν σωστά.

Το Ιαβέρης ως ψευδώνυμο πως προέκυψε;

Από τους Άθλιους του Βίκτωρος Ουγκό. Παλιότερα είχα μεγάλες φαβορίτες και μου λέγανε ότι μοιάζω με τον Ιαβέρη. Κάποια στιγμή, πήγα να βγάλω την αγωνιστική μου άδεια, όμως ήμουν φαντάρος και με αυτή την ιδιότητα δεν μπορούσα να πάρω μέρος σε αγώνες. Σκέφτηκα, λοιπόν, να χρησιμοποιήσω αυτό το όνομα και έμεινε. Ουδέν μονιμότερο του προσωρινού.

ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑ (ΑΛΛΕΡΓΙΚΟ ΣΟΚ)

Με τον όρο αναφυλαξία χαρακτηρίζεται η τοπική ή συστηματική (συχνά θανατηφόρος) αντίδραση ευαισθητοποιημένου σε κάποια ουσία ατόμου, όταν το άτομο επανεκτεθεί στην ουσία αυτή. 

Η αναφυλακτική αντίδραση προϋποθέτει την ευαισθητοποίηση του ατόμου στον παράγοντα. 

Πως εκδηλώνεται κλινικά το αλλεργικό shock : 

Η φυσική πορεία των συμπτωμάτων της συστηματικής αναφυλαξίας είναι: έναρξη σε λίγα λεπτά κορυφώνονται σε 20΄-45΄και υποχωρούν πλήρως σε λίγες ώρες. Υπάρχει και η πιθανότητα εμφάνισης όψιμων αντιδράσεων. 

Τα κύρια συστήματα που συμμετέχουν είναι το Δέρμα, Αναπνευστικό, Καρδιαγγειακό. Πιο σπάνια συμμετέχουν Πεπτικό και Ουρογεννητικό. 

Το επεισόδιο συνήθως ξεκινά με κνησμό σε παλάμες ή/και πέλματα, αίσθημα καύσους σε όλο το σώμα ή γενικευμένο κνησμό και έντονη “τάση” στο κεφάλι. 

Τα συμπτώματα μεταβάλλονται σε αριθμό, ένταση και χροιά με δραματικά γρήγορο ρυθμό, που ποικίλει από άτομο σε άτομο. 

Πιο αναλυτικά : 

 Κυκλοφοριακό shock είναι πλέον απειλητικό για την ζωή. Η ταχεία και παρατεταμένη πτώση της πιέσεως του αίματος και της καρδιακής παροχής δυνατόν να θέσουν σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή του ασθενούς. Η απόφραξη των ανωτέρων αεραγωγών είναι το οίδημα της επιγλωττίδας και του λάρυγγα. 

Μια μικρή ιστορία...

Φίλοι μου γειά σας...
Θα σας πώ, ή μάλλον θα σας γράψω μία μικρή ιστορία...
Άλλοι μπορεί να στεναχωρεθούν,άλλοι μπορεί να εκνευριστούν... άλλοι πάλι μπορεί να αδιαφορήσουν 
γιατί θα την βρούν μεγάλη και βαριούνται να την διαβάσουν...αλλά εγώ θα την γράψω...Οι διάλογοι και τα γεγονότα
μπορεί να διαφέρουν λίγο από την πραγματικότητα... όμως μετά από 34 χρόνια... δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά.

Πάμε αρκετά χρόνια πίσω... η χρονιά...1975... (ναι υπήρχαν και τότε "γρήγορα" αυτοκίνητα και "γρήγοροι"
οδηγοί). Στο σπίτι στον Πειραιά είναι ο μικρός Σταμάτης (ενάμιση έτους) με την μητέρα του. Είναι η
ημέρα της γιορτής του... 8/11... ο μπαμπάς είναι ταξίδι,είναι ναυτικός και είναι μακρυά, μαζί με τον 
πεθερό του (και παππού του μικρού φυσικά) που γιορτάζει και αυτός (Άγγελος). Στο σπίτι φυσικά είναι 
ημέρα γιορτής και χαράς. Έχουν γίνει ετοιμασίες για το "τραπέζι" καθώς περιμένουν να έρθουν συγγενείς και 
φίλοι... και ήδη έχει φτάσει ένα "καλάθι" με λουλούδια και ποτά "δώρο" από τον μπαμπά και τον παππού που 
είναι στο Κόμπε της μακρυνής Ιαπωνίας.Στο σπίτι ξέρουν ότι παρά την διαφορά ώρας, κάποια στιγμή θα χτυπήσει
το τηλέφωνο, για να "μιλήσει" ο μπαμπάς με τον μικρό και την μαμά...
Περιμένουν...περιμένουν... η ώρα περνάει... και περνάει... "Δεν μπορεί", σκέφτονται... μάλλον θα έχουν πρόβλημα
στην σύνδεση! (βλέπετε τότε δεν ήταν τόσο εύκολα τα πράγματα όπως σήμερα στις επικοινωνίες).
Κάποια στιγμή χτυπάει επιτέλους το τηλέφωνο! Ο μπαμπάς θα είναι...φωνάζει η μαμά και τρέχει στο τηλέφωνο γεμάτη
χαρά... 
- Η κυρία "τάδε" ; Ρωτάει η φωνή στο τηλέφωνο...
- Μάλιστα... απαντάει η μαμά...
- Συγνώμη που σας ενοχλούμε τέτοια ώρα... παίρνουμε από την ναυτηλιακή εταιρεία στην οποία εργάζεται ο σύζηγός σας...
- Μάλιστα... πείτε μου...
- Θα είστε εκεί; Έρχεται άνθρωπός μας στο σπίτι σας...
- Μάλιστα εδώ θα είμαι...
- Ευχαριστούμε πολύ... γειά σας...

Η ευθύνη του οδηγού

Στην Ελλάδα υπάρχουν πάρα πολλά σημεία καρμανιόλες, είτε πηγαίνοντας προς τον Έβρο είτε πηγαίνοντας σε διάφορα νησιά. 

Το μόνο σίγουρο είναι ότι την ευθύνη για τα τροχαία δυστυχήματα δεν τη φέρει ποτέ μόνο η κακή κατασκευή του οδικού δικτύου. Τη φέρουμε εμείς. 

Αυτό μας επισημαίνει και ο πλέον αρμόδιος, Τάσος Ιαβέρης. «Κάθε οδηγός, φεύγοντας από το σπίτι του, να θυμάται ότι έχει οικογένεια. Δεν μπορεί να βγαίνει με το αυτοκίνητό του και να είναι έτοιμος να σκοτώσει. Γιατί όταν δεν υπακούς στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, δεν έχεις παιδεία. Και από την παιδεία αρχίζουν όλα», αναφέρει.

Δείτε ποιες είναι οι φυσιολογικές τιμές για πίεση, παλμούς καρδιάς, βάρος και περίμετρο μέσης

Δεν αρκεί να έχει κάποιος μόνο φυσιολογικό βάρος ή να βρίσκεται η πίεσή του μέσα στα ασφαλή όρια.
Η καλή υγεία τώρα και στο μέλλον εξασφαλίζεται συνδυαστικά από την αρτηριακή πίεση, τους παλμούς της καρδιάς, το βάρος, αλλά και την περίμετρο της μέσης.
Δείτε ποιες είναι οι φυσιολογικές τιμές που φανερώνουν εάν η υγεία σας βρίσκεται σε κίνδυνο.


- Αρτηριακή πίεση

Η πίεση υπολογίζεται με βάση δύο δείκτες, τη συστολική και τη διαστολική πίεση, γνωστούς και ως «μεγάλη» και τη «μικρή» πίεση αντίστοιχα. Συστολική ονομάζεται η πίεση που ασκείται στις αρτηρίες όταν η καρδιά χτυπά, συστέλλεται και ωθεί το αίμα προς το υπόλοιπο σώμα. Διαστολική ονομάζεται η πίεση που ασκείται στις αρτηρίες όταν η καρδιά «ξεκουράζεται» μετά τη συστολή, δηλαδή μεταξύ δύο παλμών.
Σύμφωνα με την Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρία (AHA), η συστολική πίεση δεν πρέπει βρίσκεται πάνω από 120 mm/Hg, ενώ η συστολική πίεση δεν πρέπει βρίσκεται πάνω από 80 mm/Hg.
Σε επίπεδα άνω του φυσιολογικού ορίου 120/80, η κατάσταση χαρακτηρίζεται ως υπέρταση και μπορεί μακροπρόθεσμα να οδηγήσει στην εκδήλωση εγκεφαλικού επεισοδίου ή εμφράγματος.

Πρώτες Βοήθειες: Κρανιοεγκεφαλικές Κακώσεις

Ο εγκέφαλος μας είναι το καλύτερα προστατευμένο όργανο στο σώμα μας. Ώστε να φτάσουμε στη περίπτωση κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης πρέπει η προστασία αυτή να μην είναι επαρκής. Ενδεικτικά βλέπετε εδώ τα στρώματα προστασίας που έχουμε.

Τις κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις τις χωρίζουμε σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Αυτές είναι:

• Κλειστή Κάκωση
  Ο εγκέφαλος δεν εκτίθεται στο εξωτερικό περιβάλλον και μπορεί να υπάρχει και χωρίς κάταγμα κρανίου.


• Ανοικτή Κάκωση
  Ο εγκέφαλος είναι εκτεθειμένος στο εξωτερικό περιβάλλον και πάντα υπάρχει κάταγμα κρανίου.

Η βλάβη στη κρανιοεγκεφαλική κάκωση προκαλείται από τον τραυματισμό των εγκεφαλικών κυττάρων που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα. Το εν συνεχεία πρήξιμο επιδεινώνει τη κατάσταση καθώς πιέζει τα κυττάρα και μειώνει τη σωστή ροή του αίματος. Αυτό έχει σαν αποτελέσμα τη ανεπαρκή οξυγόνωση κάποιων κυττάρων που μπορεί να προκαλέσει πολύ σοβαρές βλάβες. Αντίστοιχα, στις περισσότερες περιπτώσεις κακώσεων έχουμε και αιμάτωμα που επίσης μπορούν να περιορίσουν τη ροή του αίματος. Δύο βασικά αιματώματα βλέπετε παρακάτω.



Προφανώς, όσο πιο κοντά βρίσκεται στα εγκεφαλικά κύτταρα τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες πίεσης τους και κατ’ επέκταση μείωση της σωστής ροής αίματος και οξυγόνωσης του εγκεφάλου.

Κάθε τραυματισμός ή κάταγμα του κρανίου μπορεί να συνοδεύεται από κάκωση του εγκεφάλου. Γι’ αυτό το λόγο όλες οι κρανίο-εγκεφαλικές κακώσεις θεωρούνται σοβαρές, ακόμη κι αν δεν υπάρχει κανένα σημείο τραυματισμού. Κατάγματα κρανίου χωρίς συμπτώματα πέραν του πόνου πρέπει να παρακολουθούνται για αρκετές ημέρες, γιατί μπορεί να δημιουργηθεί αιμάτωμα. Σοβαρά είναι τα κατάγματα της βάσης του κρανίου που συνοδεύονται από εκροή εγκεφαλονωτιαίου υγρού ή αιμορραγικού υγρού από τη μύτη ή τα αυτιά (Νικολάου).

Αγωγή υγείας, συνήθεια από την παιδική ηλικία

Στη σημασία της συστηματικής συμμετοχής των παιδιών σε φυσικές δραστηριότητες και σε διάφορα αθλητικά δρώμενα αναφέρεται ο καθηγητής φυσικής αγωγής και προπονητής ποδοσφαίρου Βασίλης Χατζής

Με άρθρο του στην «Α.Ρ.», ο καθηγητής φυσικής αγωγής και προπονητής ποδοσφαίρου στις ακαδημίες του Ιάλυσου, Βασίλης Χατζής, αναφέρεται στις ευεργετικές συνέπειες της συστηματικής σωματικής άσκησης από την παιδική ηλικία, προτρέποντας τους γονείς να βάλουν τον αθλητισμό στην καθημερινότητα των παιδιών τους:   

«Με τον όρο αγωγή αναφερόμαστε στη διαδικασία απόκτησης τρόπων συμπεριφοράς.
Έτσι γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι λέγοντας “αγωγή της υγείας” αναφερόμαστε κυρίως σε άτομα μικρής ηλικίας που ο χαρακτήρας των νέων είναι στο στάδιο της δημιουργίας και της ανάπλασης.

Αναπόσπαστο κομμάτι είναι οι εκπαιδευτικοί καθώς και το σχολικό περιβάλλον. Η αγωγή της υγείας έχει πολύ βαθύ νόημα αν σκεφτεί κανείς τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών, τη σεξουαλική εκμετάλλευση, τη βία, την παραβατικότητα και τα ατυχήματα που είναι μερικά από τα φαινόμενα που χαρακτηρίζουν τη σύγχρονη κοινωνία και συνδέονται σε ένα μεγάλο ποσοστό με τη σχολική αποτυχία καθώς και με τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Σημειώνεται ότι η τεχνολογία, η αυτοματοποίηση της εποχής, οι απαιτήσεις της εκπαίδευσης και ο γενικότερος   τρόπος ζωής των μαθητών τους οδηγεί σε μειωμένη φυσική δραστηριότητα.
Σύμφωνα με τα παραπάνω η σχολική ηλικία είναι η καλύτερη ώστε να ανακαλύψουν οι μαθητές τα οφέλη της άσκησης και να μάθουν να γυμνάζονται για όλη τους τη ζωή.
Πολλές είναι οι παθήσεις που απασχολούν αυτή τη στιγμή τις περισσότερες κοινωνίες ανά τον κόσμο.

Μια εξ αυτών είναι η παιδική παχυσαρκία.

Πρώτες βοήθειες αν πατήσετε αχινό, δράκαινα, τενεκεδάκι ή γυαλί στην παραλία

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D.

Οι αχινοί είναι μικρά, θαλάσσια ζώα με ασβεστολιθικό σφαιρικό κέλυφος που φέρουν αγκάθια. Ανήκουν στην υπο-συνομοταξία των Εχινοζώων (ή Ελευθεροζώων), της συνομοταξίας των Εχινοδέρμων, στην οποία ανήκουν και οι αστερίες. Τα ζώα αυτά σχηματίζουν την ομοταξία τωνΕχινοειδών. Απαντώνται σε όλες τις θάλασσες του κόσμου. Ειδικότερα, ζουν στη λάσπη του βυθού ή σε μέρη με φύκια ή επάνω σε βράχους, σε μικρό σχετικά βάθος. Αχινοί, αστερίες και φύκη είναι μερικά από τα είδη που μαρτυρούν πόσο υγιές είναι ένα θαλάσσιο οικοσύστημα.

Αν πατήσετε αχινό:

Οπλιστείτε με υπομονή. Το περιστατικό δεν είναι σοβαρό ούτε υπάρχει λόγος ανησυχίας
Ο κίνδυνος: Είναι πιθανό να δημιουργηθεί απόστημα στην περίπτωση που παραμείνουν κάποια αγκάθια μέσα στο δέρμα.
         Τι να κάνετε:

Πρώτες βοήθειες σε τροχαία ατυχήματα

Μην ενεργείτε παρορμητικά! Η πρώτη σκέψη που πρέπει να κάνετε είναι: 'Τί πρέπει να κάνω για να προστατεύσω εμένα, τον τραυματία, αλλά και τους παρευρισκόμενους;'.

Γράφει: Ελληνική Ομάδα Διάσωσης
Μη Κυβερνητική Οργάνωση έρευνας και διάσωσης

Όταν συμβεί ένα τροχαίο ατύχημα, η συμπεριφορά των ατόμων που βρίσκονται εκεί, καθώς και οι αποφάσεις που θα πάρουν για την διαχείριση του περιστατικού, είναι ζωτικής σημασίας, τόσο για τον τραυματία όσο και για τους υπόλοιπους παρευρισκόμενους.

Μην ενεργείτε παρορμητικά! Η πρώτη σκέψη που πρέπει να κάνετε είναι: 'Τί πρέπει να κάνω για να προστατεύσω εμένα, τον τραυματία, αλλά και τους παρευρισκόμενους;'.

Σταματήσετε για 5-10 δευτερόλεπτα και παρατηρήστε τη σκηνή του ατυχήματος, δώστε χρόνο στον εαυτό σας να αντιληφθεί τους κινδύνους που υπάρχουν και να θέσει τις προτεραιότητες των ενεργειών του.

Πρώτη προτεραιότητα για την αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών είναι η ασφάλεια της σκηνής του ατυχήματος.

ΟΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΩΣΗΣ

Τρεις είναι οι προτεραιότητες στην Έρευνα και Διάσωση που πρέπει να έχουν υπόψιν οι Διασώστες. 

Σε μια επιχείρηση προηγείται η ατομική ασφάλεια και ζωή τους, ακολουθεί η ασφάλεια των συντρόφων τους, της ομάδας και τέλος πλέον έπεται η ασφάλεια και ζωή του θύματος. (Στις Α΄ Βοήθειες αυτό ονομάζεται και Ασφάλεια Σκηνής, 'ή εναλλακτικά Ασφάλεια Χ 3). 

1. Self    Ο εαυτός μου 

2. Companions   Ομάδα, οι σύντροφοι διασώστες 

3. Victim    Το θύμα 

Η Ιστορία της Καρδιοπνευμονικής Ανάνηψης ή CPR (ΚΑΡΠΑ)

Οι προσπάθειες αναζωογόννησης ανθρώπων που έχουν σταματήσει να αναπνέουν χρονολογούνται εδώ και αιώνες. 

Αλλά ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960 που η σύγχρονη ΚΑΡΠΑ αναπτύχθηκε.

1740 - Η Ακαδημία των Επιστημών στο Παρίσι συνιστά την στόμα-με-στόμα ανάνηψη για τα θύματα πνιγμού. 

1891 - Ο Dr. Friedrich Maass εκτελεί τις πρώτες τεκμηριωμένες θωρακικές συμπιέσεις σε έναν ασθενή. 

1903 - Ο Dr. George Crile αναφέρει την πρώτη επιτυχημένη χρήση των εξωτερικών θωρακικών συμπιέσεων για να αναβιώσει έναν ασθενή. 

1956 - Οι γιατροί James Elam και Peter Safar αναπτύσσουν την σύγχρονη τεχνική ανάνηψης στόμα-με-στόμα. 

Η Αυτοκινητική Βία Μαμή της Καθημερινότητας της Ελληνικής Πόλης

Μια ανάγνωση των πρακτικών «Σύγχρονοι μηχανισμοί βίας και καταπίεσης» της Εταιρείας Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού & Γενικής Παιδείας

Του Γιάννη Ρέντζου

(Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο ιστορικό περιοδικό ΑΝΤΙ στο τεύχος 915 στις 15/2/2008. Το αναδημοσιεύουμε γιατί είναι πολλαπλά επίκαιρο: η αυτοκινητική βία έχει υπέρμετρα αυξηθεί στις πόλεις αυτά τα χρόνια και η σιωπή ή η αμηχανία με την οποία αντιμετωπίζεται ακόμα και από τους πιο ριζοσπαστικούς επιστημονικούς και πολιτικούς κύκλους παραμένει σταθερή. Δυστυχώς και στην ενδιαφέρουσα σειρά διαλέξεων της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ –ΕΔΩ–  που στις 21 Μαρτίου έχει σαν θέμα το Ζήτημα  της βίας στην πόλη  το όπλο αυτοκίνητο εξακολουθεί να απουσιάζει. )

Τα σκυλιά δαγκώνουν. Αυτό δεν είναι καινούριο. Το έχουμε χωνέψει, Δεν αποτελεί ούτε καν είδηση. Άλλωστε ο σκύλος είναι στον πολιτισμό μας ιερός, όπως η αγελάδα στον Γάγγη. Για μερικούς λόγους, στην ελληνική πόλη, τα αυτοκίνητα ‒και κάθε δίτροχο ή πολύτροχο αυτοκινούμενο μέσο‒ είναι τόσο σεβαστά από παρωπιδοφόρες διοικήσεις, αστυνομίες, εισαγγελίες και κοινό όσο και οι αγελάδες του Γάγγη.

Τα αυτοκίνητα λοιπόν, ανενόχλητα μέσα στην ελληνική πόλη, ρυπαίνουν, θορυβούν, τρομάζουν, λασπώνουν, στριμώχνουν, απειλούν, εκτοπίζουν, εμποδίζουν, απαγορεύουν, αποκλείουν, παραμονεύουν, καταπατούν, καταστρέφουν, τραυματίζουν, μωλωπίζουν, προκαλούν κατάγματα, αφαιρούν ζωές. Με ένα λόγο επιβάλλουν βίαια τη λογική τους. Τη λογική του ισχυρού και τον παραλογισμό «καθεστώτος».

Ούτε και όλα αυτά είναι καινούρια. Και μάλιστα φαίνεται πως κάτι «δεν έχουμε πάρει είδηση» εδώ. Εννοούμε πως τίποτε από αυτά δεν φαίνεται να αποτελεί στοιχείο που να διευκολύνει τη μελέτη της βίας, της καταπίεσης και της καταστολής στην καθημερινή ζωή της σύγχρονης ελληνικής πόλης. Όλα τα παραπάνω για τη λειτουργία του αυτοκινήτου στην πόλη τα έχουμε πολύ καλά χωνέψει. Δεν ξεπετάγονται λοιπόν μπροστά στα μάτια μας όταν επιχειρούμε μια τυπολογία της βίας και της καταπίεσης στην ελληνική κοινωνία. Μια πολιτισμική καθηγεμόνευση έχει επιβληθεί. Κάτι νέο και αντιφρονούν δυσκολεύεται να προβληθεί. Μια ζωή σε «καθεστώς».

Το αυτοκίνητο, μέσο ταχείας μεταφοράς σε καταστάσεις ζωής και θανάτου, αξιοπρεπούς μετακίνησης, ασφαλούς διέλευσης, ξεκούραστης προσπέλασης, ρυθμιζόμενης θερμοκρασίας, ραδιοφωνικής ενημέρωσης, μουσικής διασκέδασης, επιλογής συντροφιάς, προστατευμένης παρατήρησης, ευχάριστης ατμόσφαιρας, καθώς και σήμα κοινωνικού γοήτρου, μένει στο απυρόβλητο όταν ταξινομούμε τους σύγχρονους μηχανισμούς βίας και καταπίεσης στην πόλη. Ο ρόλος του ως εργαλείου καταστολής του αδύναμου στον ελλαδικό γεωγραφικό χώρο λησμονιέται. Είναι σαν, σε περίπτωση που θα μελετούσαμε απρόσεχτα τη βία σε μια πόλη επιτρεπόμενης οπλοφορίας, να βάζαμε εντός παρενθέσεως τα πυροβόλα όπλα επειδή, λέει, αυτά θα είχαν για κύριο σκοπό απλώς την προσωπική ασφάλεια, την ψυχική ηρεμία και, εν εσχάτη ανάγκη, την αμυντική αντίδραση του οπλοφορούντος και όχι πρωταρχικά την άσκηση βίας.

Εργαλείο άμυνας το πυροβόλο όπλο και μέσο μεταφοράς το αυτοκίνητο χρησιμεύουν και τα δύο, πέρα από τις κύριες λειτουργίες που αυτά υπηρετούν (όπως συμβαίνει και με πολλές άλλες επινοήσεις του πολιτισμού), ως φονικά όργανα, μηχανισμοί καταπίεσης, μέσα απειλής. Ως προς τα φονικά αποτελέσματα, το αυτοκίνητο χρεώνεται, στη ζωή της ελληνικής πόλης, με σαφώς μεγαλύτερο μερίδιο σε σχέση με το πυροβόλο όπλο. Είναι στατιστικά προφανές πως περισσότεροι άνθρωποι και μάλιστα «άοπλοι» πεζοί χάνουν τη ζωή τους και τη σωματική ακεραιότητά τους στην πόλη από το αυτοκίνητο, στα περιστατικά τροχαίου εγκλήματος («ατυχήματα»). από όσους τραυματίζονται ή σκοτώνονται από πυροβόλα όπλα. Οι οδηγοί είναι, κατά την έννοια αυτή, φορείς μιας ‒έμμεσης, άλλα καθαρής‒ ένοπλης βίας και καταστολής στην ελληνική πόλη. Μετέχουν συλλογικά, σχεδόν πάντα ασυναίσθητα, αλλά και συχνότατα ενσυνείδητα (και μάλιστα ασυνείδητα, δυστυχώς), στην εκδήλωση και υπηρέτηση αυτόματων μηχανισμών βίας και καταστολής στην ελληνική πόλη.