Πολίτης σε ρόλο Πρώτου Αποκριτή σε Τροχαίο. Τι αναφέρει η Νομοθεσία σχετικά με τις πρώτες βοήθειες; Ποιες ενέργειες θα πρέπει να κάνουμε στο τροχαίο; Βγάζουμε τον τραυματία από το αυτοκίνητο; Το κράνος από μοτοσυκλετιστή; Πως μπορούμε να βοηθήσουμε τον τραυματία χωρίς να του προξενήσουμε περαιτέρω βλάβες; Μέρος Δεύτερο

Παναγιώτης Σπανός

Διασώστης ΕΚΑΒ Ρόδου

Αφού διαβάσετε το Πρώτο Μέρος , συνεχίστε με την ανάγνωση του Δευτέρου Μέρους, ώστε να έχετε πλήρη εικόνα και να μην υπάρξουν παρανοήσεις.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΙΛΗΜΜΑ

•Αφού έχετε ολοκληρώσει την κλήση επείγουσας ανάγκης και μόνο τότε, δίνετε τις Πρώτες Βοήθειες στον τραυματία.

•Το μεγάλο δίλημμα που έχουν οι περισσότεροι από όσους βρίσκονται σε μια τέτοια θέση είναι: «Βγάζουμε τον τραυματία από το αυτοκίνητο ή όχι;». 

Η απάντηση είναι πως ο τραυματίας πρέπει να βγει από το αυτοκίνητο 

1.) αν και μόνο εάν διατρέχει άμεσο κίνδυνο η ζωή του, μένοντας σε αυτό 

2.) εάν δεν αναπνέει και πρέπει να του εφαρμόσει κάποιος από τους παρευρισκόμενους ΚΑΡ.Π.Α. (Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση)

 3.) Όταν ο τραυματίας χρειάζεται άμεση μετακίνηση για να καταστούν προσβάσιμοι άλλοι, πιο σοβαρά τραυματισμένοι ασθενείς.

•Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση το καλύτερο γι’ αυτόν είναι να τον αφήσουμε μέσα στο αυτοκίνητο, δίνοντας του τις Πρώτες Βοήθειες, χωρίς να επιβαρύνουμε την κατάστασή του με άσκοπες μετακινήσεις. Πρέπει να ξέρετε ότι σε σοβαρά τροχαία ατυχήματα οι τραυματίες σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80% έχουν είτε κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις είτε κακώσεις σπονδυλικής στήλης. Ο δε απεγκλωβισμός τους γίνεται από εξειδικευμένους διασώστες που έχουν την κατάλληλη εκπαίδευση και τον απαραίτητο εξοπλισμό, διασφαλίζοντας την μη περαιτέρω βλάβη του τραυματία.

Απεγκλωβισμός θυμάτων από τροχαία ατυχήματα

Του Πυραγού Γαϊτανίδη Ιωάννη 

Μια δυσάρεστη πρωτιά κατέχει η χώρα μας σε ανθρώπινες απώλειες από τροχαία ατυχήματα. Εντυπωσιακή όμως είναι και η Ευρωπαϊκή πραγματικότητα: 42.000 άτομα ετησίως πεθαίνουν επί τόπου σε τροχαία ατυχήματα και 64.000 άτομα μετά τη διακομιδή τους στο νοσοκομείο.
Το Πυροσβεστικό Σώμα απέστειλε τον Σεπτέμβριο του 2001, τρεις Αξιωματικούς σε εκπαιδευτικό κέντρο της αλλοδαπής (I.C.E.T, International Center for Emergency Techniques, Ολλανδία) και στη συνέχεια κάλεσε εκπαιδευτές από την ίδια εταιρεία για σεμινάρια στην Ελλάδα με αποκλειστικό σκοπό την εκπάιδευση σε μια μέθοδο απεγκλωβισμού θυμάτων από τροχαία ατυχήματα, επονομαζόμενη SAVER και η οποία παρουσιάζεται αμέσως παρακάτω:

Η μέθοδος SAVER (Systematic Approach to Vehicle Entrapment Rescue) Συστηματική προσέγγιση στη διάσωση εγκλωβισμένων σε όχημα περιλαμβάνει εφτά (7) σημαντικά βήματα, τα εξής:

1. Προσέγγιση – Αναγνώριση
2. Κίνδυνοι – Σταθεροποίηση
3. Δημιουργία πρόσβασης για παροχή πρώτων βοηθειών
4. Παροχή πρώτων βοηθειών (και ταυτόχρονα)
5. Δημιουργία ικανού χώρου
6. Απεγκλωβισμός
7. Αξιολόγηση – εκπαίδευση

Η επιχείρηση διάσωσης εγκλωβισμένου από τροχαίο ατύχημα πρέπει να περιλαμβάνει τα ανωτέρω βήματα ή φάσεις και πριν μεταβούμε στην επόμενη φάση θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η προηγούμενη.
Οι τύποι εγκλωβισμού διακρίνονται σε τρία είδη:
Ο μηχανικός εγκλωβισμός, όπου το όχημα έχει πάθει τέτοια ζημιά που ο επιβάτης δεν μπορεί να εξέλθει αυτού, παρότι ο ίδιος δεν έχει εγκλωβιστεί φυσικά, ο φυσικός εγκλωβισμός τύπου I, όπου οι επιβάτες έχουν τραυματιστεί με τέτοιο τρόπο που για να γίνει παροχή ιατρικής βοήθειας και απομάκρυνσή τους χρειάζεται πρόσθετος χώρος και ο φυσικός εγκλωβισμός τύπου II όπου ο τραυματίας είτε συμπιέζεται είτε έχει διατρηθεί από τα συντρίμμια του οχήματος.
Όσον αφορά τα είδη των απεγκλωβισμών, διακρίνονται σε άμεση απελευθέρωση και σε ελεγχόμενη απελευθέρωση, καθοριζόμενα σαφώς από την κατάσταση της υγείας του τραυματία και τον κίνδυνο που αυτός διατρέχει. Εννοείται ότι άμεση απελευθέρωση δεν μπορεί να συμβεί όταν υπάρχει φυσικός εγκλωβισμός τύπου II (επειδή αυτού του είδους ο απεγκλωβισμός απαιτεί εξ ορισμού πολύ χρόνο). Μια σωστή ομάδα διάσωσης θα πρέπει να είναι κατάλληλα οργανωμένη και εκπαιδευμένη και να αποτελείται από τα κάτωθι μέλη (όπως καθορίζεται από διεθνείς κανονισμούς του ΟΗΕ για τις ομάδες διάσωσης):

Α. επικεφαλής της ομάδας
Β. τεχνική ομάδα (δύο διασώστες)
Γ. υπεύθυνος ασφαλείας
Δ. παραϊατρικός – ο παρέχων πρώτες βοήθειες
Ε. οδηγός – γενικός βοηθός

Με τα κάτωθι συνοπτικά καθήκοντα:

Ο επικεφαλής (που θα πρέπει να έχει ιδιαίτερα διακριτικά εμφάνισης μεταξύ της ομάδας) πραγματοποιεί την αναγνώριση, καθορίζει το σχέδιο επέμβασης και φροντίζει για την εφαρμογή του και είναι ο συνδετικός κρίκος επικοινωνίας με άλλους εμπλεκόμενους στο συμβάν (ΕΚΑΒ, τροχαία, γερανοί κλπ).
Η τεχνική ομάδα είναι αρμόδια για όλα τα τεχνικά θέματα (σταθεροποίηση, τζάμια, δημιουργία πρόσβασης, απεγκλωβισμός κλπ)
Ο υπεύθυνος ασφαλείας εξασφαλίζει την ασφάλεια των διασωστών, των παρευρισκομένων πολιτών και την περαιτέρω ασφάλεια των τραυματιών, κατά τη διάρκεια της διάσωσης (αποσυνδέει την μπαταρία, ελέγχει την σταθεροποίηση, προστατεύει τον τραυματία με διάφορα προστατευτικά υλικά κατά τις εργασίες απεγκλωβισμού του, απομακρύνει τα σπασμένα γυαλιά, καλύπτει τις αιχμηρές επιφάνειες κλπ)

Πρώτες βοήθειες σε τροχαία ατυχήματα

Μην ενεργείτε παρορμητικά! Η πρώτη σκέψη που πρέπει να κάνετε είναι: 'Τί πρέπει να κάνω για να προστατεύσω εμένα, τον τραυματία, αλλά και τους παρευρισκόμενους;'.

Γράφει: Ελληνική Ομάδα Διάσωσης
Μη Κυβερνητική Οργάνωση έρευνας και διάσωσης

Όταν συμβεί ένα τροχαίο ατύχημα, η συμπεριφορά των ατόμων που βρίσκονται εκεί, καθώς και οι αποφάσεις που θα πάρουν για την διαχείριση του περιστατικού, είναι ζωτικής σημασίας, τόσο για τον τραυματία όσο και για τους υπόλοιπους παρευρισκόμενους.

Μην ενεργείτε παρορμητικά! Η πρώτη σκέψη που πρέπει να κάνετε είναι: 'Τί πρέπει να κάνω για να προστατεύσω εμένα, τον τραυματία, αλλά και τους παρευρισκόμενους;'.

Σταματήσετε για 5-10 δευτερόλεπτα και παρατηρήστε τη σκηνή του ατυχήματος, δώστε χρόνο στον εαυτό σας να αντιληφθεί τους κινδύνους που υπάρχουν και να θέσει τις προτεραιότητες των ενεργειών του.

Πρώτη προτεραιότητα για την αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών είναι η ασφάλεια της σκηνής του ατυχήματος.

Τροχαίο ατύχημα: Απεγκλωβισμοί με σανίδες μερικής ακινητοποίησης σπονδυλικής στήλης

Της Φανής Κατσαβούνη

Οι διασώσεις πλέον γίνονται ολοένα και πιο εύκολες καθώς  υπάρχουν  ειδικοί εξοπλισμοί που διευκολύνουν αυτές και προστατεύουν τον τραυματία. 

Το Πυροσβεστικό Σώμα έχει τη δυνατότητα «ελεγχόμενης» διάσωσης σε τροχαίο ατύχημα, καθώς η δημιουργία χώρου γύρω από τον τραυματία είναι πλέον θέμα ρουτίνας. 

Στο συγκεκριμένο άρθρο θα γίνει αναφορά στη χρήση γιλέκου απεγκλωβισμού -vest type (φωτ. 1) καθώς και της απλής σανίδας μερικής ακινητοποίησης (φωτ. 2).

ΑΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ KED SYSTEM (KENTRICK EXTRICATION DEVICE)

Γενικά: Ίο KED-system χρησιμοποιείται για σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης σε τραυματία χωρίς απειλητικές για τη ζωή του κακώσεις. 

Προσφέρει:
• ακινητοποίηση κεφαλής
• ακινητοποίηση κορμού
• σταθεροποίηση λεκάνης (μερική)

Η συγκεκριμένη συσκευή διάσωσης, δε χρησιμοποιείται μόνο σε τροχαίο ατύχημα, αλλά και σε οποιαδήποτε διάσωση απαιτεί προστασία της σπονδυλικής στήλης (ατυχήματα σε σκάλες, σπήλαια) και δεν υπάρχει άμεσα διαθέσιμο φορείο (spineboard ή scoopstretcher). 

Μπορεί να φανεί ιδιαίτερα χρήσιμη στο Πυροσβεστικό Σώμα, καθώς οι ειδικές πλάγιες λαβές της εξυπηρετούν στη μετακίνηση εγκλωβισμένου τραυματία σε δύσκολες τεχνικές διάσωσης.

• Για τη σωστή τοποθέτηση της απαιτούνται 4-5 λεπτά (για το λόγο αυτό δε συστήνεται σε «άμεσο ή επείγοντα» απεγκλωβισμό)
• Επίσης δε χρησιμοποιείται σε ορισμένα άτομα με ανατομικές ιδιαιτερότητες (π.χ. μεγαλόσωμα ή μικρόσωμα άτομα). Η μέγιστη επιβάρυνση που επιδέχεται είναι στα 136 περίπου κιλά.
• Δε χρησιμοποιείται σε πολυτραυματίες με εκσπλαχνώσεις και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή σε κατάγματα λεκάνης.

Απεγκλωβισμός θυμάτων από τροχαία:"Άμεσος απεγκλωβισμός"

Της Φανής Κατσαβούνη*
Οι συνθήκες ασφαλείας στο χώρο του ατυχήματος, ο κίνδυνος πυρκαγιάς, η εκτίμηση των ζωτικών σημείων του θύματος είναι μερικές από τις παραμέτρους, οι οποίες καθορίζουν το είδος της διάσωσης που θα επιχειρηθεί. Ήδη, στο τεύχος 102, περιγράψαμε τις τεχνικές που καλείται το πυροσβεστικό και παραϊατρικό προσωπικό να εφαρμόσει στην «ελεγχόμενη διάσωση».
Σε αυτό το τεύχος, θα αναφερθούμε στις τεχνικές που ο διασώστης χρησιμοποιεί στην περίπτωση του άμεσου απεγκλωβισμού του θύματος, της ταχύτερης, δηλαδή, απομάκρυνσης από το όχημα, με την προϋπόθεση ότι τα μέλη του σώματος του δεν είναι εγκλωβισμένα στα συντρίμμια του οχήματος.
Και στην περίπτωση του «άμεσου» απεγκλωβισμού, όπως και σε εκείνη του «έμμεσου», στόχος του διασώστη είναι να προστατεύσει τη σπονδυλική στήλη.
Μόνο που τώρα, δε χρησιμοποιείται το KED-SYSTEM (Kentrick Extrication Device). Αφού εφαρμόσουμε τους κανόνες ακινητοποίησης, στους οποίους αναφερθήκαμε στο προηγούμενο τεύχος, ακολουθούμε τα εξής στάδια διάσωσης:
• ακινητοποίηση κεφαλής στον κορμό, σε ευθεία ουδέτερη θέση,
• ακινητοποίηση κορμού και συγχρονισμένη περιστροφή με τη λεκάνη,
• απελευθέρωση από το όχημα.
ΔΙΑΣΩΣΗ  ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ
Κάτι τέτοιο συμβαίνει μόνο στην περίπτωση που:
• Δεν υπάρχει ο κατάλληλος υλικοτεχνικός εξοπλισμός,
• Δεν επαρκεί το προσωπικό που επιχειρεί τη διάσωση,
• Η ζωή του θύματος κινδυνεύει άμεσα και δεν υπάρχει χρόνος για οποιαδήποτε άλλη ενέργεια.
Στην περίπτωση αυτή οι ενέργειες μας έχουν ως εξής: