Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2019

ΟΙ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΤΗΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Με αφορμή σήμερα την έναρξη μιας έρευνας στο υποθαλάσσιο ηφαίστειο ''Columbo'' της Σαντορίνης μέχρι της 27 Νοεμβρίου από 30 ξένους και 4 Ελληνες επιστήμονες με την κ.Evi Nomikou να είναι η επικεφαλής της Ελληνικής ομάδας πάμε να δούμε λίγα πράγματα για το γνωστό σε όλους ηφαιστειακό τόξο και ειδικότερα για το ηφαίστειο της Σαντορίνης και το Columbo.

Στην 1η & 2η φωτογραφία είναι η εξέλιξη κατά περιόδους του ηφαιστειακού τόξου αρχίζοντας στην ουσία από την περιοχή της Θράκης και με την πάροδο εκατομμυρίων ετών να φτάσει στην σημερινή του θέση και μορφή.

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο

Το τόξο αυτό ξεκινά στις μέρες μας απο το Σουσάκι και καταληγει στην Κω.

Στην 3η,4η και 5η φωτογραφία είναι ο λόγος που έχουμε το ηφαιστειακό τόξο,το μοντέλο δλδ κατά τα οποίο η Ελλάδα στην ουσία βρίσκεται όπως λέμε σε μια μέγγενη, πιεσμένη αφού απο ανατολικά η πλάκα της Τουρκίας μπαίνει προς τα δυτικά ενώ απο νότο προς βόρια-βοριοανατολικά η Αφρικανική πλάκα καταβυθήζεται κάτω από το Αιγαίο.
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Στην 6η φωτογραφία είναι το σύνολο των Ελληνικών ηφαιστείων τα οποία είναι ακόμα και σήμερα ενεργά αλλα σε κατάσταση νάρκωσης.

Η εικόνα ίσως περιέχει: νερό

Σαν τελευταία έκρηξη ηφαιστείου είναι αυτή της Σαντορίνης συνέβει το 1950.Σημάδια ενεργοποίησης παρατηρήθηκαν από τον Ιανουάριο του 2011 έως και στα τέλη του Σεπτέμβρη του 2012.

Το ηφαίστειο χαρακτηρίστηκε σαν παραφουσκωμένο κέικ όπώς έδειξαν οι μετρήσεις απο τα εγκατεστημένα gps στο νησί.

Στην 7η,8η και 9η φωτογραφία δείχνει την συνολική σεισμική δραστηριότητα καθώς και την παραμόρφωση του νησιού την χρονιά εκείνη.

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.


Στην 10η και 11η φωτογραφία βλέπουμε τα ενεργά ρήγματα της ευρύτερης περιοχής.αλλά και την θέση του ηφαιστείου σε σχέση με αυτά.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.


Το ηφαιστειακό συγκρότημα της Σαντορίνης αποτελείται από πέντε νησιά: τη Θήρα, Θηρασιά, Παλαιά Καμένη, Νέα Καμένη και Ασπρονήσι και σχηματίζει καλδέρα 83 km2 και βάθους 390 m.

Τα μεγαλύτερα νησιά της Θήρας και Θηρασιάς σχηματίζουν μία κυκλική δομή γύρω από την καλδέρα και τα μικρότερα βρίσκονται μέσα σε αυτήν.

Στην 12η και 13η φωτογραφία είναι η γεωλογική μορφή του νησιού,στην 14η είναι τα βάθη με βάση την εξέλιξη του ηφαιστείου από το σύνολο των εκρήξεων.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Στην 15η φωτογραφία ο υποθαλάσσιος κρατήρας του ηφαιστέιου Columbo,ένας κώνος δηλαδή με διάμετρο βάσης 3 χιλιμέτρων ενώ ο κρατήρας έχει διάμετρο 170 μέτρα ο οποίος υψώνεται απο το βάθος των 504 μέτρων έως τα 18 μέτρα.Βρίσκεται σε ένα άκρως γεωδυναμικό περιβάλλον πολύ κοντά στην καλδέρα του ηφαιστείου της Σαντορίνης.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Στην 16η φωτογραφία καλό είναι να ξέρουμε την επικινδυνότητα σε 4 στάδια μέ βάση την κατάσταση του ηφαιστείου και στην 17η και 18η είναι οι 2 τελευταίες εκρήξεις, εκείνη του χειμώνα του 1928 και του 1950.
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες

Η εικόνα ίσως περιέχει: ωκεανός, ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες, νερό και φύση

Τέλος παραθέτω το ιστορικό εκρήξεων της Σαντορίνης, την σεισμικότητα σε κάποιες απο αυτές τις εκρήξεις και μια μικρή αναφορά σε πρόδρομα φαινόμενα που παρατηρούντε πρίν απο μία έκρηξη.

ΟΙ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΤΗΣ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ

1614 π.Χ. Είναι η πρώτη γνωστή έκρηξη από το κέντρο της νήσου Στρογγύλης στους ιστορικούς χρόνους. Εκχύθηκαν μεγάλες ποσότητες λάβας και εκτινάχθηκαν τεράστιες ποσότητες ατμών, αερίων, στερεών αναβλημάτων, με αποτέλεσμα να κατακρημνισθεί ο τεράστιος ηφαιστειακός θόλος. Έτσι, από τη νήσο Στρογγύλη, μόνο τα εξωτερικά της τμήματα απέμειναν με τα νησιά Θήρα, Θηρασία και Ασπρονήσι. Η έκρηξη αυτή δημιούργησε εκρηκτική στήλη ύψους 7-10 km., διήρκεσε 30-40 λεπτά και απέθεσε συνολικά πάνω από 30*106 m3 τέφρα. 60 km3 μάγματος εκτινάχθηκαν στον αέρα με τη μορφή ελαφρόπετρας και στάχτης, σε ύψος 36 km πάνω από το νησί. Παχύ στρώμα τέφρας κάλυψε το νησί ενώ η ηφαιστειακή στάχτη πάχους πάνω από 25 cm. σκέπασε την ανατολική Μεσόγειο, την Κω, τη Ρόδο και τη δυτική Τουρκία. Το τσουνάμι που προκλήθηκε κατέστρεψε τις περισσότερες ομαλές παράκτιες περιοχές των νησιών του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Είναι η γνωστή Μινωική έκρηξη η οποία θεωρείται ως η μεγαλύτερη έκρηξη στην ανθρωπότητα τα τελευταία 10.000 χρόνια και υπεύθυνη για την καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού.
197 π.Χ. Σύμφωνα με μαρτυρίες του Στράβωνα, στο μέσον μεταξύ Θήρας και Θηρασιάς, εξέρχονταν φλόγες από το πέλαγος για 4 μέρες και από την ανύψωση του υπεδάφους σχηματίστηκε νησί περιμέτρου 2 km. που ονομάστηκε Ιερά. Σύμφωνα πάλι με τον Ιουστίνο, αναφέρεται ότι ο σεισμός προκάλεσε καταστροφές στη Ρόδο και στη Μικρά Ασία με αποτέλεσμα να αναδυθεί ένα νησί από τη θάλασσα που έβραζε. Υποστηρίζεται ότι από αυτή την έκρηξη σχηματίστηκε και η Παλαιά Καμένη αλλά πιστεύουν ότι αυτό το νησί σχηματίστηκε κατά την έκρηξη του 46 μ.Χ.
19 μ.Χ. Ο Πλίνιος αναφέρει ότι σε αυτήν την έκρηξη σχηματίστηκε σε απόσταση 2 σταδίων από την Ιερά, ένα μεγάλο νησί η Θεία, μέρος του οποίου προσκολλήθηκε στην Ιερά.
46 μ.Χ. Δημιουργήθηκε το νησί Θεία μεταξύ Θήρας και Θηρασίας, διαστάσεων 5,4 km. Η έκρηξη συνοδεύτηκε από καταστροφικούς σεισμούς οι οποίοι έγιναν αισθητοί και στην Κρήτη ενώ τσουνάμι χτύπησε τις βόρειες ακτές της.
726 μ.Χ. Αναφέρεται από τον Θεοφάνη ότι ανάμεσα στη Θήρα και στη Θηρασιά, έγινε έκρηξη στη θάλασσα κατά τους χρόνους του Θεομάχου Λέοντα που κράτησε μέρες. Μαζί με τον καπνό, έβγαινε και πυρακτωμένη κίσσηρη, τμήματα της οποίας είχαν το μέγεθος μεγάλων λίθων τα οποία μεταφέρθηκαν με τα κύματα μέχρι τη Μικρά Ασία, τη Λέσβο και το Βόρειο Αιγαίο. Ως αποτέλεσμα, σχηματίστηκε νησί από τη λάβα το οποίο ενώθηκε με το νησί Ιερά. Αποτέθηκαν στρώματα κίσσηρης, σκωριώδης λάβα και υπήρξε διασπορά λεπτής ηφαιστειακής στάχτης στο Ανατολικό Αιγαίο.
1457.Οι ισχυροί σεισμοί και οι υποχθόνιοι κρότοι που συνόδευαν την έκρηξη, αύξησαν και πάλι σημαντικά το μέγεθος της Παλαιάς Καμένης στα ανατολικά της.
1508.Νέα έκρηξη προς το μέρος της Παλαιάς Καμένης
1573. Η έκρηξη σχημάτισε τη Μικρή Καμένη ΒΑ της Παλαιάς Καμένης. Η έκχυση της λάβας διήρκεσε για πολύ καιρό και συνοδεύτηκε από εκρηκτικά φαινόμενα. Πιθανόν οι εκρήξεις να άρχισαν από το 1570.
1650. Σε απόσταση 7 km BA του ακρωτηρίου Columbo έγινε μεγάλη έκρηξη. Οι δονήσεις, εντάσεως VII-VIII, άρχισαν το 1649, χαρακτηρίζονταν από πρωτοφανή αύξηση της θερμοκρασίας και κορυφώθηκαν στα τέλη Σεπτεμβρίου, όπου έγινε υπόγεια ηφαιστειακή έκρηξη με μεγάλη ποσότητα σποδού στην επιφάνεια του νερού.
Έως τις 25 Σεπτεμβρίου οικοδομήθηκε ένας υποθαλάσσιος κώνος κίσσηρης ύψους περίπου 300 m.
Στις 26 Σεπτεμβρίου η κορυφή του υποθαλάσσιου κώνου κίσσηρης, χέρσευσε και άρχισε η έντονη υδροθερμική εκρηκτική δράση με εκρήξεις τέφρας και έκλυση H2S με σοβαρά αναπνευστικά και οφθαλμολογικά προβλήματα στους κατοίκους του νησιού.
Στις 29 με 30 Σεπτεμβρίου εκδηλώθηκε υπο-πλινιακή έκρηξη. Αποθέσεις κίσσηρης εμφανίζονται στις Κυκλάδες και στην Κρήτη, ενώ σποδός έφτασε μέχρι τη Μικρά Ασία. Το κεντρικό τμήμα του ηφαιστείου κατακρημνίστηκε και εμφάνισε καλδέρα βάθους 500 m. και διαμέτρου 2 km. Το τσουνάμι που δημιουργήθηκε έφτασε σε ύψος 30 m. στη δυτική ακτή της Πάτμου και 27 m. στην 16 ανατολική ακτή.
Στη Σίκινο η θάλασσα προχώρησε 180 m. στην ξηρά. Στην Κέα και στην Κρήτη, πολλά πλοία παρασύρθηκαν στην ξηρά ή αποκόπηκαν από τα αγκυροβόλια. Στη Σαντορίνη, καταστράφηκαν πολλά σπίτια και κατέρρευσαν 200 θολωτές στέγες. Η δόνηση έγινε αισθητή μέχρι την Κωνσταντινούπολη.
Στις 6 Οκτωβρίου η έκρηξη άρχισε να ελαττώνεται οπότε αποκαταστάθηκε η ησυχία και η ηφαιστειογενής νησίδα διαβρώθηκε από τα κύματα. Το ψηλότερο σημείο του ηφαιστείου βρίσκεται σήμερα στα 18 m. βάθος και ονομάζεται πλέον ύφαλος Columbo. Από τα δηλητηριώδη αέρια (Η2S) σκοτώθηκαν 40 κάτοικοι και 1000 ζώα.
Η έκρηξη του 1650 φαίνεται να είναι τουλάχιστον η δεύτερη που εκδηλώνεται στο υποθαλάσσιο ηφαίστειο του Columbo μετά τη Μινωική έκρηξη. Αυτό διαπιστώνεται από την παρουσία οριζόντων τόφφων στα κατώτερα τμήματα των πρανών της καλδέρας του Columbo που υπόκεινται των αποθέσεων των εκρήξεων του 1650 και την απουσία εμφανίσεων αποθέσεων της Μινωικής έκρηξης.
Η ηφαιστειακή δράση στον υποθαλάσσιο χώρο μεταξύ Θήρας-Αμοργού, κατά μήκος του ρήγματος Αμοργού-Χριστιανών που έδωσε το σεισμό του 1956, αποδεικνύεται από την ύπαρξη 20 μικρών ηφαιστειακών θόλων λάβας ή κόνων τόφφων κατά μήκος της τεκτονικής γραμμής ΒΑ του υποθαλάσσιου ηφαιστείου του.Προηγήθηκε ένας χρόνος με ισχυρές σεισμικές δονήσεις οι οποίες έγινες πιο έντονες 2 εβδομάδες πριν την έκρηξη και κορυφώθηκαν τη μέρα της έκρηξης .
1707-1711. Κατά την έκρηξη αυτή σχηματίστηκε το πρώτο τμήμα της Νέας Καμένης η οποία ενώθηκε με τη Μικρή Καμένη. Οι σεισμοί, ως πρόδρομα φαινόμενα, έγιναν αισθητοί στις 18 Μαρτίου 1707 και επανελήφθησαν στις 21 Μαρτίου. Η πρώτη εμφάνιση λάβας πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας έγινε στις 23 Μαρτίου. Η έκχυση της λάβας που ακολούθησε χωρίς σεισμούς, σχημάτισε το νησί Ασπρονήσι. Η αύξηση της θάλασσας κατέστρεψε τη θαλάσσια πανίδα, ενώ ένα νέο νησί εμφανίστηκε, το Μαυρονήσι. Η έκχυση της λάβας συνεχίστηκε μέχρι το 1712 ώσπου τα δύο αυτά νησιά ενώθηκαν για να σχηματίσουν τη Νέα Καμένη. Οι εκρήξεις είχαν αργή εξέλιξη: Το παχύρευστο μάγμα που βρισκόταν σε βάθος μερικών δεκάδων μέτρων ήταν φτωχό σε αέρια τα οποία διέφυγαν με ήπια διάχυση χωρίς εκρηκτικά φαινόμενα. Διείσδυσαν κάτω από τα πετρώματα και προκάλεσαν αργή αναθόλωση και ως εκ τούτου ανάδυση της περιοχής (Ασπρονήσι).
1866-1870. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, τριπλασιάστηκε η έκταση της Νέας Καμένης. Μικρές σεισμικές δονήσεις, αύξηση της θερμοκρασίας του νερού στον κόλπο Βουλκάνο, έκλυση αερίων ήταν μερικά από τα χαρακτηριστικά αυτής της περιόδου. Ο σκουρόχρωμος βράχος σ’ αυτόν τον κόλπο, την 1η Φεβρουαρίου, μεγάλωνε συνεχώς και έτσι σχηματίστηκε η νησίδα Γεώργιος. Στο ΝΔ άκρο της Νέας Καμένης, σχηματίστηκε η νησίδα Αφροέσσα καθώς και άλλα ηφαιστειακά νησιά, τα οποία τελικά ενώθηκαν με τη Νέα Καμένη για να τριπλασιάσουν εκ νέου την έκτασή της. Το ηφαίστειο του Γεωργίου, έδωσε βίαιες εκρήξεις αυτό το διάστημα, ενώ ο κώνος του που βρίσκεται σχεδόν στο μέσο της Νέας Καμένης, είναι ο ψηλότερος και ο πιο εντυπωσιακός από όλα τα νησιά των Καμένων. Και εδώ οι εκρήξεις είχαν ιδιαίτερα αργή εξέλιξη. Καταγράφηκαν 2 νεκροί και 4 τραυματίες από θραύσματα λάβας. Τα θύματα ήταν σε απόσταση λίγων εκατοντάδων μέτρων από τον πόρο της έκρηξης.
1925-1928. Από τις 11 Αυγούστου 1925 έως τον Ιανουάριο του 1926 είχαμε την κύρια φάση αυτής της ηφαιστειακής δράσης που είχε ως αποτέλεσμα την ένωση της Μικρής με τη Νέα Καμένη. Η δεύτερη φάση έλαβε χώρα μεταξύ 23 Ιανουαρίου και 17 Μαρτίου 1928. Αύξηση της θερμοκρασίας του νερού παρατηρήθηκε στην περιοχή Κόκκινα Νερά, μεταξύ της Νέας και της Μικρής Καμένης. Στις 11 Αυγούστου, πραγματοποιήθηκε έξοδος καπνού ενώ μετά από 4 περίπου ώρες η ηφαιστειακή δράση έγινε βίαιη και άρχισε ο σχηματισμός μιας μικρής νησίδας μεταξύ της Νέας και της Μικρής Καμένης, η οποία ονομάστηκε Δάφνη. Η Δάφνη διευρύνθηκε και ενώθηκε με τη Νέα και τη Μικρή Καμένη και σήμερα όλα αυτά μαζί αποτελούν το νησί της Νέας Καμένης. Στις 19 Αυγούστου, το ύψος της ηφαιστειακής στήλης ήταν 3200 m., το μεγαλύτερο που έχει καταγραφεί στις ιστορικές εκρήξεις. Οι εκρήξεις είχαν γρήγορη εξέλιξη και έτσι λίγες ώρες μετά τις πρώτες υδροθερμικές εκτονώσεις και εκρήξεις διάνοιξης πόρων εμφανίστηκε στην επιφάνεια το ρευστό μάγμα. Η κυβέρνηση έστειλε στο νησί ομάδα γεωλόγων για να μελετήσει το φαινόμενο, ενώ κατέφθασε και ομάδα Γερμανών και Ολλανδών γεωλόγων.
1939-1941. Στο διάστημα από 20 Αυγούστου 1939 και Ιούλιο 1941 έγιναν 5 εκρήξεις στη Νέα Καμένη που δημιούργησαν τους δόμους Τρίτωνα, Κτενά και Φουκέ και τις ροές λάβας Σμιθ, Ρεκ και Νίκης. Ομοίως και εδώ η εξέλιξη ήταν γρήγορη.
1950. Από τις 10 Ιανουαρίου έως τις 2 Φεβρουαρίου 1950 υπήρξε ηφαιστειακή δράση που σχημάτισε τον ηφαιστειακό δόμο 220 m. ανατολικά του κρατήρα Γεωργίου. Επειδή ήταν πολύ μικρή θεωρείται ως υπολειμματική εκδήλωση της δράσης του 1939-1941.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΣΕΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑΣ

46 π.Χ. (M=6.0). Οι σεισμοί προηγήθηκαν της ηφαιστειακής έκρηξης. Ένα θαλάσσιο κύμα έφτασε στην Κρήτη, του οποίου η υποχώρηση πρέπει να έφτασε τα 100 m.
1650. 7 Οκτωβρίου (Μ=6.8). Οι δονήσεις άρχισαν το 1649 και χαρακτηρίζονταν από πρωτοφανή αύξηση της θερμοκρασίας. Από τη λάβα σχηματίστηκε νησίδα που καταστράφηκε από τη δράση των κυμάτων αλλά στη θέση της άφησε τον ύφαλο με το όνομα Columbo. Οι εκρήξεις ξεκίνησαν από το 1649 προκαλώντας πολλές καταστροφές, κράτησαν 3 μήνες και συνοδεύτηκαν από τσουνάμι, ισχυρούς σεισμούς και θύματα.
1707. 18 Μαΐου 21:34 (Μ=6.0). Μετά από δύο σεισμικές δονήσεις, άρχισε η ανύψωση των βράχων μέσα στη θάλασσα και η εμφάνιση της λάβας. Τον Ιούλιο αναδύθηκαν τα νησιά Ασπρονήσι και Μαυρονήσι τα οποία όμως, στις 9 Σεπτεμβρίου ενώθηκαν για να σχηματίσουν τη Νέα Καμένη.
1866. 31 Ιανουαρίου (Μ=6.2). Δυνατός σεισμός προκάλεσε ζημιές σε 50 σπίτια και 2 εκκλησίες. Μετά την κύρια δόνηση, εμφανίστηκαν βυθίσματα του εδάφους . Στις 20 Φεβρουαρίου έγινε σεισμός αισθητός ως τη Χίο. Η σεισμική ακολουθία κράτησε έως το Νοέμβριο με αισθητές τις δονήσεις ως την Κρήτη.
1911. 4 Απριλίου, 15:43 (Μ=7.1). Ο σεισμός έγινε ελαφρά αισθητός στη Μεσσηνία και στη Νάξο.
1919. 25 Oκτωβρίου, 17:10 (Μ=6.1). Ζημιές στα Φηρά, Καρτεράδο, Οία. Έγινε αισθητός στις Κυκλάδες και στη βόρεια Κρήτη. Στη σεισμική ακολουθία υπήρξαν προσεισμοί και μετασεισμοί για 2 μήνες.
1920. 15 Νοεμβρίου, 09:20 (M=6.0). Σεισμός αισθητός στη Σαντορίνη, Νάξο και στη Β. Κρήτη.
1935. 18 Μαρτίου, 08:40 (Μ=6.4). Σεισμός αισθητός στη Σαντορίνη, Σητεία και Χανιά.
1956. 9 Ιουλίου, 03:11, (Μ=7.5). Σεισμός στην Αμοργό, συνοδευόμενος από τσουνάμι, με σοβαρότατες βλάβες στα νησιά των Κυκλάδων και του Ανατολικού Αιγαίου. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο σεισμό στην Ευρώπη τον 20ο αιώνα. Ο σεισμός έπληξε κατά βάση τη Σαντορίνη, όπου καταμετρήθηκαν 53 νεκροί και 100 τραυματίες και καταγράφηκαν οι σοβαρότερες ζημιές. Το 35% των σπιτιών κατέρρευσε και το 45% παρουσίασε μεγάλες ή μικρές ζημιές. Καταστράφηκαν ολοσχερώς σχεδόν όλα τα δημόσια κτίρια. Στη Σαντορίνη οι εντάσεις έφτασαν το VIII με σημαντικές βλάβες στην Οία, Φηρά, Ημεροβίγλι. Το νησί επισκέφτηκε ο τότε πρωθυπουργός Κων/νος Καραμανλής. Το ρήγμα BA-NΔ που ενεργοποιήθηκε προκάλεσε τσουνάμι με ύψη 30m. και 20 m. στην Αμοργό και στην Αστυπάλαια όπως έχει αναφερθεί από τον Κ. Γαλανόπουλο 13 λεπτά αργότερα, ισχυρός σεισμός μεγέθους Mw=6,9 σημειώθηκε στη ΝΔ άκρη της ζώνης του ρήγματος σε βάθος 95 km. Κανένα από αυτά τα γεγονότα δε συνδέονταν με την ηφαιστειακή δραστηριότητα.

ΠΡΟΔΡΟΜΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

ΣΕΙΣΜΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ
Αύξηση της σεισμικής δραστηριότητας σε τοπικό επίπεδο.
Υπόκωφη βοή.
ΕΔΑΦΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ
Διογκώσεις ή ανοδικές κινήσεις στον ηφαιστειακό κώνο.
Αλλαγές στην κλίση των πρανών κοντά στο ηφαίστειο.
ΧΗΜΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ
Αλλαγές στη χημική σύσταση των εκπεμπόμενων αερίων.
ΥΔΡΟΘΕΡΜΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
Αυξημένες παροχές των θερμών πηγών.
Αύξηση της θερμοκρασίας των θερμών πηγών ή των εκπομπών αερίων από τις φουμαρόλες. Αυξημένες απελευθερώσεις στις φουμαρόλες.
Αύξηση θερμοκρασίας των λιμνών του κρατήρα.


ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου