Ο νομπελίστας ιολόγος Giulio Tarro στον «Αντι-Διπλωμάτη»: « Είναι καθαρή τρέλα να περιμένουμε το εμβόλιο για να επιστρέψουμε στην κανονική μας ζωή»(συνέντευξη της 19ης Απριλίου 2020)
Ενώ παντού, για παράδειγμα στη Γερμανία, προχωρούν στη χαλάρωση των ήπιων προφυλακτικών μέτρων, που ενεργοποιούνται εκεί, έτσι ώστε να αντιμετωπιστεί ο Covid-19, στην Ιταλία, στην προετοιμασία για τη Φάση 2 , μας τρελαίνει το τροπάρι «συμβίωση με τον ιό». Εν αναμονή της άφιξης του εμβολίου, παρουσιάζονται ως "λύσεις", παραλίες με ομπρέλες θωρακισμένες από πάνελ πλεξιγκλάς ή απαγορευτικές ταινίες για την απομόνωση της Λομβαρδίας.
Το συζητήσαμε με τον καθηγητή Giulio Tarro.
“Ας ξεκαθαρίσουμε αμέσως ένα ζήτημα. Στην Ιταλία, οι μολυσμένοι από Covid-19 δεν είναι οι 175.000 που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα από την Πολιτική Προστασία, που βασίζεται μόνο στα λίγα διαγνωστικά τεστ που πραγματοποιήθηκαν από τις Περιφέρειες. Με τίποτα! Οι πιο αξιόπιστες εκτιμήσεις δείχνουν ότι, παρόμοια με τις περιοδικές επιδημίες γρίπης, από έξι έως δέκα εκατομμύρια μολύνθηκαν από τον Covid-19 στην Ιταλία. Μιλώ για εκτιμήσεις ( βασισμένες στην ταχύτητα μετάδοσης της μόλυνσης που καταγράφηκαν σε άλλες χώρες ή σε ό,τι καταγράφηκε στο πλοίο Diamond Princess) καθότι ικανοποιητικές επιδημιολογικές έρευνες ( οι οποίες να βασίζονται σε ορολογικές αναλύσεις και στατιστικά δείγματα σε έγκυρο πληθυσμό ) στην Ιταλία, είναι απίστευτο, αλλά δεν έχουν γίνει ακόμα.Και από την άποψη αυτή, δεν ξέρω πραγματικά από ποιες έρευνες ο καθηγητής Brusaferro, πρόεδρος του Ανώτερου Ινστιτούτου Υγείας, έβγαλε τον αριθμό των μολυσμένων στην Ιταλία, για να φτάσει στο σημείο να να τους αποτρέψει ακόμη και να κάνουν ηλιοθεραπεία στις παραλίες”.
Επομένως; Τι θα έπρεπε να γίνει σήμερα;
Με το ποσοστό των μολυσμένων ατόμων που επισημαίνεται από τις εκτιμήσεις, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι, στην Ιταλία, όλα όσα θα μπορούσε να κάνει ο Covid-19 , από την άποψη των θεραπευμένων, ανοσοποιημένων, νεκρών... το έχει ήδη κάνει! Συνεπώς, κατά την άποψή μου, ο τρέχων στόχος δεν πρέπει να είναι εκείνος της οριοθέτησης μιας αδιάκριτης μετάδοσης, αλλά, για παράδειγμα, να προστατευτούν οι ηλικιωμένοι, να αποκατασταθεί το δίκτυο εντατικής θεραπείας ( το οποίο έχει πληγεί από τις περικοπές στο σύστημα υγείας) και, πάνω απ ' όλα, να δομηθεί μια εθνική οροεπιδημιολογική έρευνα (επί του παρόντος βρίσκεται σε εξέλιξη μόνο στην περιοχή της Τοσκάνης) που να μας επιτρέπει να έχουμε τον έλεγχο της κατάστασης.
Τι γίνεται με το εμβόλιο;
Κοιτάξτε, ο δάσκαλός μου, που με θεωρούσε τον «ευνοούμενό» του, ήταν ο Άλμπερτ Σαμπίν, ο εφευρέτης του εμβολίου κατά της πολιομυελίτιδας. Φανταστείτε, επομένως, εάν υποτιμώ τη σημασία των εμβολίων. Αλλά για ορισμένους ιούς – όπως θεωρώ ότι είναι και για το Covid-19 - το εμβόλιο θα μπορούσε να αποδειχθεί μια χίμαιρα. Όπως ήταν άλλωστε και με το εμβόλιο για το AIDS, παρουσιασμένο ως «επικείμενο» για σχεδόν σαράντα χρόνια… Και μας αποσβολώνουν δηλώσεις, όπως εκείνες του αναπληρωτή υπουργού υγείας σύμφωνα με τον οποίο « ή συνεχίζουμε να μένουμε κλεισμένοι στο σπίτι ή εμβολιαζόμαστε όλοι και παίρνουμε πίσω τη ζωή μας». Ή η εξοργιστική πρωτοβουλία του Κυβερνήτη Zingaretti, δεδομένου ότι το εμβόλιο για το Covid-19 δεν υπάρχει, να υποχρεώσει όλους τους ηλικιωμένους του Λάτσιο (υπό την ποινή του αποκλεισμού τους από εκδηλώσεις ) και όλο το υγειονομικό προσωπικό (με ποινή την απόλυσή τους) να εμβολιαστούν κατά της γρίπης! Μεταξύ άλλων, πρέπει να πούμε ότι αυτή του Covid-19 δεν είναι μια βιβλική καταδίκη, αλλά μία από τις πολλές επιδημίες που χρησίμευσαν για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού μας συστήματος που, παρεμπιπτόντως, καταρρέει εάν, είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι και τρέμουμε φοβούμενοι τις ανοησίες που μας λένε στην τηλεόραση.
Υπάρχουν επίσης εκείνοι που φοβούνται μια θανατηφόρα μετάλλαξη του Covid.
Πρακτικά όλοι οι ιοί μεταλλάσσονται και όχι, αναπόφευκτα, προς το χειρότερο. Ο κορονοϊός, υπεύθυνος της περίφημης επιδημίας SARS της περιόδου 2002-2003, για παράδειγμα, θα λέγαμε ότι εξαφανίστηκε από το προσκήνιο. Θα μπορούσε λοιπόν να συμβεί το ίδιο και για το SARS-CoV-2. Επομένως θα ήταν σκόπιμο να βιαστούμε να αποκαταστήσουμε τους ρυθμούς της ζωής μας με τους προηγούμενους της κατάστασης έκτακτης ανάγκης Covid-19 , ειδικά για να αποφύγουμε η επακόλουθη οικονομική κρίση να μας καταδικάσει να πεθάνουμε από την πείνα. Αυτό δεν σημαίνει να ξεχάσουμε όλα όσα παλαβά έχουν συμβεί στην Ιταλία κατά την περίοδο της έκτακτης ανάγκης... Πρώτα απ' όλα την τρομοκρατική ενημερωτική εκστρατεία - που κατέληξε να θεσμοθετήσει για τον SARS-CoV-2 έναν απίστευτο δείκτη θνησιμότητας (για να καταλάβουμε 28 φορές μεγαλύτερο από εκείνο της Γερμανίας) - που ανάγκασε τον πληθυσμό να κλειστεί στο σπίτι, προκαλώντας πανικό, αλλά εμπόδισε επίσης τους γενικούς ιατρούς να επισκέπτονται τα σπίτια των ασθενών, οι οποίοι για το λόγο αυτό και συχνά αδιάκριτα, μεταφέρθηκαν σε όλο και πιο ασφυκτικά γεμάτες μονάδες και πέθαναν από νοσοκομειακές λοιμώξεις… Ήδη στην Ιταλία πεθαίνουν από ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις 50.000 άτομα ετησίως.
Μια τελευταία ερώτηση: έχετε κάτι να απαντήσετε στον ιολόγο Roberto Burioni που σήμερα σας επιτέθηκε;
«Πραγματικά θα είχα πολύ λίγα να απαντήσω σε ένα υποκείμενο που στις 2 Φεβρουαρίου, ενώ οι κυβερνήσεις, εκτός από την Ιταλία, ετοιμάζονταν να αντιμετωπίσουν το Covid-19, στην RAI δήλωνε ότι στην Ιταλία ο κίνδυνος ήταν μηδενικός».
Giulio Tarro στον Aντι-Διπλωμάτη για τα ‘’ κρυμμένα νούμερα» της μετάδοσης και το επικίνδυνο «κυνήγι του μολυσμένου», προς αποφυγή (συνέντευξη της 18ης 2020)
Covid: το κυνήγι του μολυσμένου είναι ανεξέλεγκτο! Στην παραλία του Σαλέρνο ένα κορίτσι που καθόταν στον παγκάκι, "ένοχο" επειδή είχε αφαιρέσει τη μάσκα, της επιβλήθηκε αρχικά πρόστιμο από το δημοτική αστυνομία και μετά της επιτέθηκε πλήθος κόσμου σε υστερία, πιθανότατα από το φόβο μήπως ξανακλειστούν στο σπίτι, αν δεν συμμορφωνόντουσαν αυστηρά με τους κυβερνητικούς και περιφερειακούς κανονισμούς!
Από του βιβλίο “Covid-19, Ο ιός του φόβου”, του νομπελίστα ιολόγου Giulio Tarro, που το Φθινόπωρο θα κυκλοφορήσει και στα Ελληνικά.
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου