Ο ευρύτερος γεωπολιτικός χώρος της ΕΕ και της Μεσογείου θεωρείται ένας εκ των σπουδαιότερων της υφηλίου και ως εκ τούτου είναι αναμενόμενο να παρατηρούνται σε αυτόν μεταξύ των άλλων και έκνομες εκφάνσεις των δραστηριοτήτων του ανθρώπου οι οποίες και συνιστούν τους δυνητικούς κινδύνους για την ασφάλεια τόσο της Ελλάδας όσο και της ΕΕ.
Σε στρατηγικό επίπεδο τα κύρια κείμενα που αναφέρονται στον προσδιορισμό και την καταγραφή των απειλών που αντιμετωπίζει η ΕΕ είναι τα ακόλουθα: η ευρωπαϊκή στρατηγική ασφαλείας (ΕΣΑ) του 2003, η έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της ΕΣΑ του 2008, η στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας για την ΕΕ του 2010 και το 2014 η στρατηγική της ΕΕ για την ασφάλεια στη Θάλασσα. Σύμφωνα με τα ανωτέρω κείμενα ως κυριότερες απειλές για την ΕΕ εκτιμούνται οι εξής: η τρομοκρατία, η εξάπλωση των όπλων μαζικής καταστροφής (Ο.Μ.Κ) σύμφωνα με τις Η.Π.Α, ή οι χημικές, βιολογικές, ραδιολογικές, πυρηνικές και εκρηκτικές {Χ.Β.Ρ.Π.(Ε)} απειλές σύμφωνα με ΕΕ, ΟΗΕ & ΝΑΤΟ, οι περιφερειακές συγκρούσεις, η αποσάθρωση του κράτους, το οργανωμένο έγκλημα, το διασυνοριακό έγκλημα, η ασφάλεια στον κυβερνοχώρο, η ενεργειακή ασφάλεια, η αλλαγή του κλίματος, οι φυσικές καταστροφές, η λαθρομετανάστευση και η παράνομη διακίνηση μεταναστών, το λαθρεμπόριο, η εμπορεία ανθρώπων και η πειρατεία. Ειδικότερα για την τρομοκρατία και τη διάδοση των Ο.Μ.Κ. ή των Χ.Β.Ρ.Π.(Ε) απειλών έχουν εξειδικευτεί οι στρατηγικές με την ευρωπαϊκή στρατηγική κατά της τρομοκρατίας το 2005 και την ευρωπαϊκή στρατηγική για την καταπολέμηση της διασποράς των Ο.Μ.Κ. το 2006, αντίστοιχα.
Η επανεμφάνιση την τελευταία τριετία και των τεσσάρων κατηγοριών Ο.Μ.Κ. γεννάει ερωτηματικά αν πρόκειται για τυχαίο γεγονός.
Είναι φανερό ότι παλέτα των απειλών είναι ιδιαίτερα μεγάλη, σύνθετη και αυτές είναι «πιο ποικιλόμορφες, λιγότερο ευδιάκριτες και λιγότερο προβλέψιμες» σύμφωνα με την ΕΣΑ.
Στo παρόν άρθρο θα αναλυθούν τα όπλα μαζικής καταστροφής (Ο.Μ.Κ) ή {Χ.Β.Ρ.Π.(Ε)} απειλές που έχουν επανέλθει στο προσκήνιο, εκ νέου, σε διεθνές επίπεδο μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Ως όπλο μαζικής καταστροφής ορίζεται κάθε όπλο ή μηχανισμός που έχει σχεδιαστεί ή προορίζεται να προκαλέσει θάνατο ή σοβαρή σωματική βλάβη σε μεγάλο αριθμό ανθρώπων μέσω απελευθέρωσης, διάδοσης, επίδρασης: α)Χημικών ουσιών, β)Βιολογικών παραγόντων, γ) Ραδιενεργών υλικών (απελευθέρωση ακτινοβολίας ή ραδιενέργειας σε επίπεδα επικίνδυνα για την ανθρώπινη ζωή) και δ) Μεγάλων ποσοτήτων εκρηκτικών υλών (όπως βόμβες, κροτίδες, χειροβομβίδες, πύραυλοι, ρουκέτες, νάρκες, ή με οποιοδήποτε άλλο όρο ήθελε αυτά ονομασθούν).
Να θυμηθούμε ότι τον Ιανουάριο που μας πέρασε παγκόσμια ανησυχία προκάλεσε η ανακοίνωση, με κάθε επισημότητα από το καθεστώς της Βόρειας Κορέας ότι πραγματοποίησε την 6/1/2016 με επιτυχία την πρώτη της δοκιμή βόμβας υδρογόνου. Για να γίνει άμεσα αντιληπτό το εύρος της απειλής μέσω απλών αριθμητικών μεγεθών θα συγκρίνουμε τις επιπτώσεις από τη χρήση τριών άλλων όπλων μαζικής καταστροφής με αυτές της βόμβας υδρογόνου.
Συγκεκριμένα θα δούμε σε πόσα τετραγωνικά χιλιόμετρα(Km2) επιδρά κάθε παράγοντας και πόσοι είναι οι πιθανοί θάνατοι ανά πυκνότητα πληθυσμού σε δύο ρεαλιστικές περιπτώσεις: α) με 3.000 και β) με 10.000 πολίτες ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η Χημική Πολεμική Ουσία επιδρά σε 0,22 Km2 και οι πιθανοί θάνατοι είναι για την περίπτωση α) 60 και την β) 200. Ο Βιολογικός παράγοντας επιδρά σε 10,00 Km2 και οι προβλεπόμενοι θάνατοι είναι για την περίπτωση α) 30.000 και την β) 100.000. Η πυρηνική βόμβα επιδρά σε 7,80 Km2 και οι προβλεπόμενοι θάνατοι είναι για την περίπτωση α) 23.000 και την β) 80.000. Τέλος η βόμβα υδρογόνου επιδρά σε 190,00 Km2 και οι προβλεπόμενοι θάνατοι είναι για την περίπτωση α) 570.000 και την β) 1.900.000.