Η δημοσιογράφος Μαρία Ψαρά ταξίδεψε στη Στοκχόλμη καλεσμένη (μαζί με δημοσιογράφους απ όλες τις χώρες της Ευρώπης) της Σουηδικής κυβέρνησης που τους ενημέρωσε για την πολιτική της για τον περιορισμό των τροχαίων εγκλημάτων που συνοψίζεται σε δύο λέξεις: Vision Zero – Όραμα Μηδέν.
«Δείτε αυτό το γράφημα. Πρώτοι στα δυστυχήματα είναι οι Έλληνες, τελευταίοι οι Σουηδοί». Ήταν από τα πρώτα λεπτά της ομιλίας του καθηγητή Κλάους Τινγκβαλ από τον Σουηδικό Οργανισμό Μεταφορών. Για τους Σουηδούς, το θέμα της οδικής ασφάλειας είναι ένα από τα πρωτεύοντα ζητήματα στην εθνική ατζέντα. Η προεργασία ξεκίνησε από το Σεπτέμβριο του 1967, όταν η τότε κυβέρνηση αποφάσισε να μετατρέψει το δεξιοτίμονο σύστημα (τύπου Μ.Βρετανίας) σε αριστεροτίμονο, για να συνάδει με τα υπόλοιπα σκανδιναβικά κράτη και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά, με τα οποία –όπως ήταν φυσικό- είχαν εμπορικές και άλλες σχέσεις. Από τότε, οργανώθηκαν οι δημόσιοι οργανισμοί που εξειδικεύτηκαν στην οδική ασφάλεια και που παίζουν καθοριστική σημασία στη νομοθεσία και τις υποδομές για την αντιμετώπιση των τροχαίων δυστυχημάτων ––τα Υπουργεία στη Σουηδία είναι πολύ μικρά, της τάξης των 40 υπαλλήλων και τα θέματα τα χειρίζονται οι εξειδικευμένοι δημόσιοι οργανισμοί που με τις αποφάσεις τους «δεσμεύουν» τους Υπουργούς.

«Το νομικό σύστημα αντιμετώπιζε το θύμα του τροχαίου ως υποκείμενο του δυστυχήματος, σα να ήταν δηλαδή αποκλειστικά δική του η ευθύνη για αυτό που συνέβη. Το μοντέλο αυτό ήταν βασισμένο στον «τέλειο άνθρωπο», που ποτέ δε θα έκανε το λάθος και άρα μας οδηγούσε σε λάθος συμπεράσματα», μας εξήγησε ο Κλάες Τινγκβαλ, καθηγητής του Σουηδικού Οργανισμού Μεταφορών (Swedish Transport Administration), που είναι διάσημος παγκοσμίως για τις έρευνες και τις διαλέξεις του για τα τροχαία δυστυχήματα. «Αυτό άλλαξε το 1997 με το «Vision Zero». Ξεκινήσαμε να το «δουλεύουμε ήδη από το 1994. Σκεφτήκαμε ότι πρέπει να φτιάξουμε ένα σύστημα που να είναι «ανοιχτό» σε τυχόν λάθη, να μετασχηματίσουμε το οδηγητικό περιβάλλον ώστε τα δυστυχήματα που έτσι κι αλλιώς θα γίνουν να μην είναι τόσο σοβαρά, ώστε να θρηνούμε θύματα. Με απλά λόγια, το πρόγραμμα βασίζεται στη λογική ότι η ζωή και η υγεία είναι πιο σημαντικά από οτιδήποτε άλλο».