Μέχρι πρόσφατα, η επαγγελματική υγεία στις υπηρεσίες ασθενοφόρων έχει λάβει σχετικά μικρή προσοχή από τους ερευνητές. Ωστόσο, οι ερευνητές έχουν όλο και μεγαλύτερη επίγνωση ότι το προσωπικό ασθενοφόρων μπορεί να κινδυνεύει να αναπτύξει προβλήματα υγείας που σχετίζονται με την εργασία (Regehr et al, 2003; Bennett et al, 2004).
Οι εργαζόμενοι σε ασθενοφόρα πρέπει συχνά να αναλαμβάνουν ταχεία δράση και να παρέχουν ιατρική περίθαλψη υπό συνθήκες ζωής και οδύνης σε άγνωστες και άβολες συνθήκες, ενώ εξετάζονται από παρευρισκόμενους και συγγενείς.
Επιπλέον, συχνά αντιμετωπίζουν απρόβλεπτες και μη ειδικές απειλές, όπως η πιθανότητα εμφάνισης ασθενειών από ασθενείς ή επίθεση από ψυχικά ασταθείς ή βίαιους ασθενείς. Το προσωπικό του ασθενοφόρου πρέπει επίσης να παρακολουθεί μη επείγουσα εργασία, όπως η μεταφορά και η παροχή κατάλληλης φροντίδας σε ασθενείς με χρόνια και τελικά νοσήματα, που επιβάλλει διαφορετικές συναισθηματικές απαιτήσεις (Sterud et al, 2006).
Μια ανασκόπηση που ασχολείται με τη σχέση μεταξύ του στρες και της έντασης στους εργαζομένους ασθενοφόρων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι απαιτείται περισσότερη έρευνα για την αξιολόγηση του επιπολασμού της μετατραυματικής διαταραχής άγχους μεταξύ του προσωπικού ασθενοφόρων και τη σύγκριση του επιπέδου κατάθλιψης και ανησυχίας τους πληθυσμού (Boudreaux & Mandry, 1996).
Οι επαγγελματίες έκτακτης ανάγκης (EMTs) εκτίθενται σε πλήθος παραγόντων άγχους στο χώρο εργασίας. Το εκατό τοις εκατό των ΕΜΤs αναφέρουν ότι εκτίθενται σε τραυματικά συμβάντα στην εργασία (Regehr et al, 2002), και αναφέρουν υψηλά επίπεδα στρες στο χώρο εργασίας τους (van der Ploeg, 2003).
Η έρευνα επισημαίνει τη διακύμανση της ικανότητας των επαγγελματιών έκτακτης ανάγκης να αναγνωρίζουν ότι το επίπεδο απόδοσής τους εξασθενεί λόγω στρες (Patterson et al, 2010).
Προκειμένου να βοηθηθούν οι ΕΜΤs να αναγνωρίσουν πότε είναι εξασθενημένοι εξαιτίας του άγχους, είναι απαραίτητο να αναπτυχθεί μια καλύτερη κατανόηση των τύπων άγχους στο χώρο εργασίας και το πώς το άγχος στο χώρο εργασίας μπορεί να συμβάλει στην αντίδραση στρες. Δύο τύποι άγχους που σχετίζονται με την εργασία, το χρόνιο άγχος και το κρίσιμο περιστασιακό άγχος είναι συνήθως αναφερόμενες πηγές στρες στο χώρο εργασίας μεταξύ των επαγγελματιών έκτακτης ανάγκης, όπως είναι και τα πληρώματα ασθενοφόρων (Sterud et al, 2006).
Η προηγούμενη έρευνα έχει εντοπίσει ότι το χρόνιο εργασιακό άγχος συνδέεται με τη χαμηλή ικανοποίηση από την εργασία, την κακή σωματική υγεία, την κόπωση, την εξάντληση και τη συμπτωματολογία του μετατραυματικού στρες (PTSD) στο προσωπικό έκτακτης ανάγκης (Boudreaux & Mandry, 1996; Sterud et al, 2011).
Το κρίσιμο περιστασιακό στρες συνδέεται τυπικά με την παροχή φροντίδας του ασθενούς και ορίζεται ως «κάθε κατάσταση που αντιμετωπίζει το προσωπικό έκτακτης ανάγκης που προκαλεί την εμφάνιση ασυνήθιστα ισχυρών συναισθηματικών αντιδράσεων που έχουν τη δυνατότητα να επηρεάσουν την ικανότητά τους να λειτουργούν είτε επί τόπου είτε αργότερα.» (Mitchell , 1983, σελ.36)
Η έκθεση σε κρίσιμο περιστασιακό άγχος έχει συνδεθεί με τη διαταραχή της εξάντλησης και του μετατραυματικού στρες (PTSD) (Clohessy & Ehlers, 1999; Alexander & Klein, 2001; Regehr et al, 2002; Gallagher & McGilloway, 2009).
ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ
Η ψυχολογική επιβάρυνση των διασωστών - πληρωμάτων ασθενοφόρου του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας και οι κοινωνικές επιπτώσεις της
ΟΝΟΜΑ ΦΟΙΤΗΤΗ ΒΑΝΤΕΛΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΟΝΟΜΑ ΕΠΙΒΛΕΠΟΝΤΑ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΑΛΕΞΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΑΘΗΝΑ, ΙΟΥΝΙΟΣ 2018
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου