Κακώσεις Τραχήλου - Τυφλά Τραύματα - Κακώσεις από Οξέα Αντικείμενα - Εκτίμηση και Αντιμετώπιση (Οδηγίες για Διασώστες)

Επιμέλεια Κειμένου

Παναγιώτης Σπανός

Διασώστης ΕΚΑΒ Ρόδου

Κακώσεις Τραχήλου

Στον τράχηλο υπάρχουν ανατομικά στοιχεία που είναι ευάλωτα σε τραυματισμούς από αμβλέα αντικείμενα όπως το τιμόνι ή το παρμπρίζ, αλλά και από οξέα αντικείμενα , όπως μαχαίρι ή πυροβολισμούς.

Αυτά τα ανατομικά στοιχεία είναι η άνω αεροφόρος οδός, ο οισοφάγος, οι καρωτίδες και οι σφαγίτιδες, ο θυρεοειδής χόνδρος, ο κρικοειδής χόνδρος και το άνω τμήμα της τραχείας. 

Κάθε κάκωση στον τράχηλο είναι σοβαρή και δυνητικά απειλητική για τη ζωή μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο στο Τμήμα Επειγόντων.

Τυφλά Τραύματα

Κάθε μετωπική σύγκρουση στο άνω τμήμα του τραχήλου μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο λάρυγγα ή την τραχεία, όπως για παράδειγμα σύγκρουση στο τιμόνι ή στο παρμπρίζ ή απόπειρα αυτοκτονίας με θηλιά σχοινιού. 

Όταν οι χόνδροι της άνω αεροφόρου οδού ή του λάρυγγα υποστούν κάταγμα, δεν επανέρχονται στην προηγούμενη φυσιολογική τους θέση. 

Συχνά τέτοιες κακώσεις προκαλούν απώλεια φωνής, σοβαρή και ορισμένες φορές μοιραία για τη ζωή απόφραξη αεραγωγού και απώλεια αέρα στους μαλακούς ιστούς. 

Η ύπαρξη αέρα στα μαλακά μόρια προκαλεί τη χαρακτηριστική αίσθηση κριγμού και ονομάζεται υποδόριο εμφύσημα. Σε περίπτωση υποδόριου εμφυσήματος, πρέπει η βατότητα του αεραγωγού να διατηρηθεί όσο το δυνατόν καλύτερα και να επισπευτεί η άμεση μεταφορά του ασθενούς. 

Η ολική απόφραξη του αεραγωγού σ' αυτούς τους ασθενείς μπορεί να συμβεί οξέως, ως αποτέλεσμα τους οιδήματος ή της αιμορραγίας στους υποκείμενους ιστούς. 

Κατάγματα Προσώπου - Εκτίμηση και Αντιμετώπιση (Οδηγίες για Διασώστες)

Επιμέλεια Κειμένου

Παναγιώτης Σπανός

Διασώστης ΕΚΑΒ Ρόδου

Τα κατάγματα των οστών του προσώπου συνήθως προκαλούνται μετά από πρόσκρουση σε αμβλύ αντικείμενο, όπως για παράδειγμα, σύγκρουση στο τιμόνι ή το παρμπρίζ του αυτοκινήτου. 

Υποθέστε κάταγμα προσώπου σε κάθε ασθενή που έχει υποστεί άμεσο κτύπημα στη μύτη ή το στόμα. 

Άλλα σημεία που υποδεικνύουν πιθανό κάταγμα είναι η αιμορραγία στο στόμα, αδυναμία κατάποσης ή ομιλίας, απουσία ή χαλάρωση οδοντοστοιχείας και κινητά ή χαλαρά οστικά τεμάχια. 

Ο ασθενής συχνά αναφέρει ότι δεν "αισθάνεται καλά>) όταν κλείνει το στόμα ή όταν προσπαθεί να σφυρίξει.

Τα κατάγματα προσώπου δεν είναι οξέα περιστατικά, εκτός εάν υπάρχει σοβαρή αιμορραγία.

Πτυσσόμενο φτυάρι

Οι δραστηριότητες στην φύση περιλαμβάνουν μια σειρά από εργασίες, όπως είναι το σκάψιμο και το κόψιμο των ξύλων. 

Υπάρχουν εργαλεία όπως το στρατιωτικού τύπου πτυσσόμενο φτυάρι που προσφέρει και άλλες δυνατότητες και μπορεί να φανεί χρήσιμο τόσο σαν πριόνι όσο και σαν τσεκούρι.

Για κάποιον που δεν έχει εμπειρία από διαβίωση στην φύση το να κουβαλά μαζί του κάποιο σκαπτικό εργαλείο ίσως και να το θεωρεί περιττό βάρος καθώς δεν μπορεί να φανταστεί την χρησιμότητα του. 

Για τις περισσότερες όμως εργασίες που καλούμαστε να διεκπεραιώσουμε στην εξοχή θα χρειαστούμε ένα εργαλείο σαν το φτυάρι.

Αν πρέπει να ετοιμάσουμε την εστία μας, το μέρος δηλαδή που θα ανάψουμε φωτιά και θα μαγειρέψουμε θα πρέπει να διαμορφώσουμε το κατάλληλο μέρος ίσως και να σκάψουμε. 

Ακόμα, για να στήσουμε την σκηνή η το καταφύγιο μας και πάλι θα πρέπει να προετοιμάσουμε το έδαφος με ένα εργαλείο όπως το φτυάρι.

Κακώσεις Αυτιών - Εκτίμηση και Αντιμετώπιση (Οδηγίες για Διασώστες)

Επιμέλεια Κειμένου

Παναγιώτης Σπανός

Διασώστης ΕΚΑΒ Ρόδου

Το αυτί είναι ένα σύνθετο όργανο ακοής και ισορροπίας. 

Διαιρείται σε τρία μέρη. 

Το έξω αυτί αποτελείται από το πτερύγιο, που είναι το τμήμα που βρίσκεται εκτός της κεφαλής και τον έξω ακουστικό πόρο που οδηγεί στην τυμπανική μεμβράνη. 

Το μέσο αυτί αποτελείται από 3 μικρά οστάρια (σφύρα, άκμονας, αναβολέας) τα οποία κινούνται αντιδρώντας στα ηχητικά κύματα που προσκρούουν στην τυμπανική μεμβράνη. Μ' αυτό το μηχανισμό αντιλαμβανόμαστε τους ήχους. 

Το μέσο αυτί συνδέεται με τη ρινική κοιλότητα με την ευσταχιανή σάλπιγγα, η οποία αποτελεί το έσω ακουστικό κανάλι.

Πώς γίνεται η διαχείριση του θανάτου στις ανίατες νόσους;

Του Νικόλαου Παναγιωτόπουλου 

Κάποιο απόγευμα, στο πλαίσιο της παρουσίας μου ως υπευθύνου της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας σε κάποιο Ιδιωτικό Θεραπευτήριο με κάλεσαν σε ένα νοσηλευτικό όροφο για να αξιολογήσω το κατά πόσο θα έπρεπε να μεταφερθεί στη ΜΕΘ κάποιος ασθενής. 

Όταν έφτασα στο θάλαμο είδα ένα νοσηλευόμενο σε κωματώδη κατάσταση με φανερά τα σημάδια της χρόνιας νόσου που πλησίαζε εμφανώς προς το τέλος. 

Ζήτησα τον ιατρικό του φάκελο και διαπίστωσα από όσα γράφονταν εκεί ότι επρόκειτο για καρκινοπαθή με ανεγχείρητο όγκο πνεύμονα και καθολικές μεταστάσεις στο ήπαρ, τον εγκέφαλο και τα οστά που είχε ολοκληρώσει τη χημειοθεραπεία του και δεν μπορούσε πλέον να γίνει η οποιαδήποτε θεραπευτική παρέμβαση. 

Ο ασθενής είχε στο πλαίσιο της γενικής κατάρριψης του οργανισμού ανεβάσει διοξείδιο του άνθρακα που αποτελεί μια ουσία που ναρκώνει και οδηγεί σε αυτό που λέμε στην ιατρική υπερκαπνικό κώμα. Είναι μια ήρεμη προθανάτια κατάσταση. 

Ιατρικώς αλλά και ηθικώς ο ασθενής πορεύεται προς το τέλος χωρίς κάποια ριζική παρέμβαση. 

Όμως στην περίπτωσή μας, ο θεράπων ογκολόγος είχε δώσει εντολή νοσηλείας στη ΜΕΘ και ο αδελφός του ασθενούς ωρύετο να προσφέρουμε στον αδελφό του ό,τι καλύτερο μπορούμε. 

Ας γνωρίσουμε το έντερό μας

Γεια σου. Είμαι το παχύ έντερο σου.
Θα ήθελα να σου πω μερικά πράγματα για μένα για να γνωριστούμε καλύτερα.
Βρίσκομαι μέσα στην κοιλιά σου. Πριν από μένα είναι το αδερφάκι μου το λεπτό έντερο και μετά από μένα είναι ο πρωκτός. Έχω μήκος περίπου 1,5 μέτρο. Σε άλλους ανθρώπους είμαι μεγαλύτερο και σε άλλους μικρότερο.

Για να μπορούν να με περιγράφουν καλύτερα με έχουν χωρίσει σε κάποια τμήματα. Στην αρχή είναι το τυφλό, μετά το ανιόν, έπειτα το εγκάρσιο, μετά το κατιόν, ακολουθεί το σιγμοειδές και μετά το ορθό.

Μπορεί να μη σου αρέσει να μιλάς για μένα, όμως πρέπει να ξέρεις πως είμαι ένα πολύ σημαντικό όργανο και ας μη με προσέχεις πάντα όπως πρέπει.

Πρώτα όμως πρέπει να σου πω τι κάνω. Ότι είναι μέσα στο λεπτό έντερο έρχεται μετά σε μένα. Και είναι σε πολύ ρευστή μορφή. Η βασική μου λειτουργία είναι να απορροφήσω το νερό από αυτό το χυλό και να δημιουργήσω τα κόπρανα. Εκτός από το νερό απορροφώ και μερικά θρεπτικά συστατικά ιδίως στο πρώτο τμήμα μου. Και μπορείς να καταλάβεις πόσο σημαντική είναι η απορρόφηση του νερού, γιατί όταν αρρωστήσω και δεν μπορώ να απορροφήσω το νερό , έχεις πολλές διάρροιες, μερικές φορές τόσες πολλές που κινδυνεύεις από σοβαρή αφυδάτωση.

Μια άλλη λειτουργία μου είναι η άμυνα του οργανισμού σου. Βέβαια υπάρχουν πολλά άλλα όργανα που σχετίζονται με την προστασία σου από τις αρρώστιες, αλλά έχω και εγώ να κάνω λίγη δουλίτσα εδώ πέρα. 

Η ψυχολογία του πόνου – Γιατί πρέπει να υποφέρουμε

Όλοι θα συμφωνήσουν ότι ο πόνος είναι συνώνυμος με την ποδηλασία και ότι η ικανότητα να ανέχεται κάποιος τον πόνο, είναι ένα ζωτικό μέρος της απόδοσης.

Ο Fausto Coppi, που πολλοί θεωρούν τον μεγαλύτερο από όλους, το έθεσε απλούστερα: «Η ποδηλασία είναι μαρτύριο».

Ο Eddy Merckx πρόσθεσε κάτι παραπάνω: «Οι ποδηλάτες ζουν με πόνο. Εάν δεν μπορείς να το αντέξεις, δεν θα κερδίσεις τίποτα. Ο αγώνας κερδίζεται από τον αθλητή που μπορεί να υποφέρει περισσότερο».

Είναι ο πόνος μετρήσιμος;

Σίγουρα, ακούγοντας μεγάλους ποδηλάτες να σχολιάζουν τη σημασία του πόνου, είναι σημαντικό. Αλλά κάτι τέτοιο, πώς μας βοηθά;

Δεν υπάρχει τρόπος μέτρησης του πόνου, παρόλα τα δεδομένα που είναι διαθέσιμα στη σύγχρονη προπονητική. Η καλύτερη παράμετρος που έχουμε, η συγκέντρωση γαλακτικού στο αίμα, απλώς συμπίπτει με την ενόχληση. Δεν έχει αποδειχθεί ποτέ άμεση σχέση μεταξύ του γαλακτικού οξέος και του πόνου (το λεγόμενο «γαλακτικό κάψιμο»).

Έχουμε υπολογιστικές κλίμακες όπως το ‘Intensity Factor’ και το ‘Suffer Score’, αλλά αυτοί υπολογίζονται από αλγόριθμους που γράφουν οι προγραμματιστές – δεν έχουν σχέση με τον πόνο που βιώνουν μεγάλοι αθλητές.

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε κατάλληλη μετρική για τον πόνο. Παραμένει ένα αινιγματικό και αόριστο χαρακτηριστικό του αθλήματός μας. Ο πόνος κάθε αναβάτη είναι δικός του – δεν μπορούμε να τον συγκρίνουμε με τον δικό μας, μπορούμε μόνο να φανταστούμε.

Ψυχολογία του πόνου

Αν και η ικανότητα διαχείρισης του πόνου είναι αναμφισβήτητα βασική προϋπόθεση για την επιτυχία, εξακολουθεί να παραμένει ένα παραμελημένο μέρος της προετοιμασίας. Η ψυχική προετοιμασία σπάνια αντιμετωπίζεται με δομημένο τρόπο.

Όπως ο συγγραφέας ποδηλασίας Graeme Fife έθεσε στο δοκίμιό του «Ex Duris Gloria» («Δόξα μέσω του πόνου»), «Ο πόνος είναι ένα πράγμα. Γνωρίζοντας πώς να υποφέρεις είναι κάτι διαφορετικό».

Κακώσεις της Μύτης - Εκτίμηση και Αντιμετώπιση (Οδηγίες για Διασώστες)

Η μύτη τραυματίζεται συχνά σε συμπλοκές με χειροδικία ή σε τροχαία ατυχήματα. 

Τυφλά τραύματα στη μύτη μπορεί να προκληθούν από γροθιά ή αγκωνιά και μπορεί να σχετίζονται είτε με κατάγματα των οστών ή κακώσεις των μαλακών μορίων του προσώπου, με κακώσεις της κεφαλής ή με κακώσεις της ΑΜΣΣ.

Στην εκτίμηση των κακώσεων της μύτης βοηθά η επισκόπηση του εσωτερικού της. Η ρινική κοιλότητα διακρίνεται σε δύο θαλάμες με το ρινικό διάφραγμα, το οποίο είναι χόνδρινο.

Κάθε ρινική θαλάμη, αποτελείται από οστά τα οποία καλούνται ρινικές κόγχες, οι οποίες καλύπτονται από επιθήλιο. 

Διακρίνεται η άνω ρινική κόγχη, η μέση ρινική κόγχη και η κάτω ρινική κόγχη. 

Καθώς αναπνέουμε, ο αέρας διέρχεται διαμέσου του θαλάμου. Άνωθεν της μύτης βρίσκονται οι μετωπιαίοι κόλποι και εκατέρωθεν οι οφθαλμικοί κόγχοι.

Σε περίπτωση τραυματισμού επιβάλλεται η εκτίμηση όλων αυτών των δομών. 

Κατευθυντήριες οδηγίες για την ασφαλή οδήγηση ασθενοφόρου (Μέρος Πρώτο)

Επιμέλεια Κειμένου

Παναγιώτης Σπανός

Διασώστης ΕΚΑΒ Ρόδου

Λάβετε σοβαρά υπόψη τις παρακάτω κατευθυντήριες οδηγίες οποτεδήποτε οδηγείτε στο δρόμο μετά από μια επείγουσα κλήση:

1.   Να επιλέξετε το συντομότερο δρόμο προς τη σκηνή του ατυχήματος, με τη μικρότερη κυκλοφορία, ήδη από τη στιγμή που γίνεται η κλήση.

2.   Να αποφύγετε δρόμους με πυκνή κυκλοφορία και να μάθετε εναλλακτικές διαδρομές προς κάθε νοσοκομείο σε ώρες αιχμής.

3.   Να αποφύγετε τους μονόδρομους, γιατί μπορούν εύκολα να αποκλειστούν. Μην οδηγείτε αντίθετα με το ρεύμα κυκλοφορίας σε μονόδρομο, εκτός εάν είναι απολύτως αναγκαίο.

4.   Να προσέχετε ιδιαίτερα τους τυχόν παρευρισκόμενους καθώς οδηγείτε προς το σημείο του ατυχήματος. Οι διάφοροι περίεργοι ενίοτε βγαίνουν εκτός της αναμενόμενης πορείας τους.

5.   Να παρκάρετε το ασθενοφόρο σε ασφαλές μέρος, μόλις φτάσετε στη σκηνή του ατυχήματος. Αν παρκάρετε βλέποντας το δρόμο, σβήσε τους προβολείς σας για να μην τυφλώνονται οι διερχόμενοι οδηγοί, εκτός αν κριθεί απαραίτητο να φωτιστεί η σκηνή του ατυχήματος. Αν το όχημα αποκλείει μέρος του δρόμου, φροντίστε να παραμείνουν αναμμένα τα φώτα συναγερμού για να προειδοποιούν τους διερχόμενους μοτοσικλετιστές. Σε κάθε άλλη περίπτωση σβήστε όλα τα φώτα.

Εκτίμηση και Αντιμετώπιση Τραυματία - Βήμα Ε (Expose/Environment) Έκθεση/Περιβάλλον (Μέρος Έκτο)

Επιμέλεια Κειμένου

Παναγιώτης Σπανός

Διασώστης ΕΚΑΒ Ρόδου

Ένα από τα πρώτα βήματα στη διαδικασία εκτίμησης είναι η αφαίρεση των ρούχων του τραυματία. Η έκθεση του τραυματία είναι κρίσιμης σημασίας για την εντόπιση όλων των κακώσεων. 

Ο αφορισμός: «Το μέρος του σώματος που παραμένει καλυμμένο θα είναι το πιο σοβαρά τραυματισμένο», δεν ισχύει πάντα, αλλά συμβαίνει αρκετά συχνά, ώστε να δικαιολογείται μια συνολική εξέταση του σώματος. 

Επίσης, το αίμα μπορεί να απορροφηθεί από τα ρούχα και να ξεφύγει από την προσοχή μας. 

Αφού ο διασώστης έχει εξετάσει μακροσκοπικά ολόκληρο το σώμα του τραυματία, στη συνέχεια πρέπει να το καλύψει ώστε να προλάβει την απώλεια θερμότητας.

Αν και η έκθεση του σώματος είναι σημαντική για τη διενέργεια μιας πλήρους εξέτασης, η υποθερμία είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. 

Μόνο ότι είναι αναγκαίο θα πρέπει να εκτίθεται στο εξωτερικό περιβάλλον. 

Μόλις ο τραυματίας μετακινηθεί στο ζεστό περιβάλλον του ασθενοφόρου, μπορεί να πραγματοποιηθεί μία πλήρης εξέταση. Και πάλι όμως, ο ασθενής πρέπει να καλύπτεται το συντομότερο δυνατόν.

Δείτε στο video τι συμβαίνει όταν δε φοράμε ζώνη ασφαλείας

Έχουμε πει πολλές φορές ότι πρέπει να χρησιμοποιούμε ζώνη ασφαλείας, είτε καθόμαστε στα εμπρός είτε στα πίσω καθίσματα.

Τα τελευταία χρόνια, πράγματι παρατηρείται μια άνοδος στη χρήση ζώνης ασφαλείας από τους επιβάτες των αυτοκινήτων. Αυτό όμως συμβαίνει κυρίως από επιβάτες των εμπρός και όχι των πίσω, καθισμάτων. Πολλοί ενήλικοι επιβάτες, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, θεωρούν πως η χρήση ζώνης στο πίσω κάθισμα, δεν είναι απαραίτητη.

Αυτό είναι ένα μεγάλο και σε πολλές περιπτώσεις, θανάσιμο λάθος. Προφανώς, κάθε επιβάτης διατρέχει τον ίδιο κίνδυνο όταν βρίσκεται εντός του αυτοκινήτου, ανεξάρτητα από τη θέση στην οποία κάθεται. Οι δυνάμεις που ασκούνται στα σώματα των ανθρώπων σε περίπτωση σύγκρουσης είναι τέτοιες, που κανένα σώμα δε μπορεί να κρατηθεί στη θέση του.

Τα Μυστικά του Πόνου

Δεν μου αρέσει να μιλάω για τις σχέσεις μου. Είμαι λίγο παλαιάς κοπής και προτιμώ να κρατάω τις στιγμές που μοιράζομαι με τους ανθρώπους που έρχονται στη ζωή μου, ερμητικά «κλειστές».

Καθώς όμως έχω μοιραστεί το ειδύλλιο μου με τον Κο Π  μαζί σας, αποφάσισα να εκθέσω και μερικά από τα μυστικά του…

Δια παν ενδιαφερόμενον λοιπόν: 

Μυστικό  Νο 1

Ο Πόνος, ακόμα και όταν οφείλεται σε τραυματισμό, δεν εξαρτάται μόνο από την κατάσταση των ιστών μας

´Οπως έχουμε ξαναπεί, ο Πόνος δημιουργείται στον Εγκέφαλο ως μηχανισμός προστασίας των ιστών μας και εκδηλώνεται -ως εντολή του- στους ιστούς που νιώθουμε ότι πονάνε, όταν και εφόσον ο Εγέφαλος θεωρήσει ότι αυτοί κινδυνεύουν.

Ο Κος Π. είναι πολύπλοκος στη φύση του, εξαρτάται και από το εξωτερικό (τόπος/δραστηριότητες/κοινωνικές συνθήκες) και από το εσωτερικό μας περιβάλλον (σωματικό, συναισθηματικό και νοητικό), επηρρεάζεται από το παρελθόν μας (πεποιθήσεις/γνώμες/γνώσεις/πονομνήμες) και ορίζεται από το μέλλον μας (είμαστε το μόνο είδος στον πλανήτη που οι προσδοκίες και τα σενάρια/εικασίες μας για το τι θα μας συμβεί στο τότε, επηρρεάζουν το αν και πόσο θα πονέσουμε στο τώρα μας).

Υπάρχουν αναρίθμητα δεδομένα και πάρα πολλοί παράγοντες που συμβάλλουν στην εμφάνισή του, πολλοί εκ των οποίων δεν είναι καν σωματικοί και ενίοτε, για τον πάσχοντα, δεν θεωρούνται καν σχετικοί. Αλλά είναι. Αν δεν τους λάβουμε όλους υπόψιν μας, επιχειρούμε να τον διαχειριστούμε στα τυφλά και με ανεπαρκή εργαλεία.

Μυστικό Νο 2

Ο Πόνος είναι πάντα πραγματικός

Είτε έχει βρεθεί εκφυλιστική αλλοίωση στη Μαγνητική/Αξονική/Ακτινογραφία είτε όχι, είτε ξέρουμε τι δημιουργεί τον πόνο είτε όχι, είτε τον ονομάζουμε Οξύ, Αμβλύ, Ήπιο, Έντονο, Χρόνιο, Μετατραυματικό, Ανακλώμενο, Νευροπαθητικό, Ψυχοσωματικό, ο Πόνος είναι πάντα πραγματικός.

Εθελοντισμός - Κάθε φορά που Βοηθάμε κάποιον τα Κύτταρά μας Αισθάνονται Καλύτερα!

Είμαστε κοινωνικά όντα. Είμαστε προγραμματισμένοι να συνδεόμαστε. Και το να βοηθάμε ή να μοιραζόμαστε τις δυσκολίες με άλλους είναι στο DNA μας. Όλα περιστρέφονται γύρω από τη σύνδεση και την αγάπη. Τίποτα δεν είναι πιο ισχυρό από αυτήν.

Και τα κύτταρά μας αναγνωρίζουν αυτή τη συχνότητα. Αναπτύσσονται σε αυτήν. Αισθάνονται καλύτερα. Ευδοκιμούν. Θεραπεύονται. Αισθάνονται ευτυχισμένα. Και όταν τα κύτταρα μας είναι χαρούμενα, ζουν και περισσότερο.

Το να προσφέρουμε υποστήριξη στους ανθρώπους γύρω μας, μας κάνει ευτυχισμένους. Μετρώντας τις ορμόνες και την εγκεφαλική μας δραστηριότητα, οι ερευνητές έχουν ανακαλύψει ότι η παροχή βοήθειας σε άλλους, προσφέρει τεράστια ευχαρίστηση. Είμαστε γενετικά προγραμματισμένοι να βοηθάμε. Και όσο περισσότερο το κάνουμε, τόσο πιο ευτυχισμένοι φαίνεται ότι αισθανόμαστε.

Σε μια πρόσφατη μελέτη, συμμετέχοντες που επέλεξαν να βοηθήσουν έναν άλλο άνθρωπο,όχι μόνο παρουσίασαν αυξημένη δραστηριότητα σε δύο «κέντρα ανταμοιβής» του εγκεφάλου, είχαν επίσης μειωμένη δραστηριότητα σε τρεις άλλες περιοχές που σχετίζονται με τη σωματική αντίδραση στο άγχος, μέσω της πίεσης του αίματος και ανάπτυξης φλεγμονής.

Η υπηρεσία ασθενοφόρων είναι άγρυπνη διαρκώς

Με αφορμή τα δύο τροχαία με τις μοτοσυκλέτες αλλά και τα τόσα και τόσα που καθημερινά γίνονται στους δρόμους ή οπουδήποτε αλλού, μέρα η νύκτα διαπιστώνει κάνεις ότι οι άνθρωποι αυτοί δίνουν μάχη με τον χρόνο για να προλάβουν τα χειρότερα.

Γιατροί, νοσηλευτές, διασώστες ή οδηγοί κάθε φορά που “πέφτει το σήμα” για ένα περιστατικό κάπου εκεί έξω δίνουν μάχη με τα δευτερόλεπτα.

Κάθε φορά που αντικρίζουν σε ένα τροχαίο μια άσχημη εικόνα, ένα σοβαρά τραυματία, ένα νεκρό, ένα παιδάκι να αιμορραγεί δεν έχουν επιλογή ούτε μπορούν να δειλιάσουν.

“Δεν δικαιούνται” να είναι άνθρωποι και να λυγίσουν, “πρέπει” να επιστρατεύσουν κάθε ψυχικό απόθεμα που έχουν και να ανταποκριθούν στο καθήκον για τον συνάνθρωπο.

Την επόμενη φορά που κάποιος από αυτούς τους ήρωες της διπλανής μας  πόρτας θα βρεθεί μπροστά σας, δείξτε του συμπαράσταση, δείξτε κατανόηση και φερθείτε ευγενικά, έχουν και αυτοί οικογένειες, έχουν και αυτοί παιδιά και δίνουν πραγματικά τον καλύτερο τους εαυτό για να είναι χρήσιμοι και ωφέλιμοι για όλους εμάς.