Παναγιώτης Σπανός
Διασώστης - Πλήρωμα Ασθενοφόρου
Πρόεδρος Διασωστών Ρόδου
Τα τελευταία 10 χρόνια, η πρόοδος στην καρδιακή ανακοπή εκτός νοσοκομείου (OHCA) έχει οδηγήσει σε σημαντικές βελτιώσεις στην έκβαση των ασθενών.
Αν και αυτό ίσχυε σίγουρα για την καρδιακή ανακοπή ενηλίκων, αυτό δυστυχώς δεν μεταφράστηκε σε βελτιωμένα αποτελέσματα στην παιδιατρική καρδιακή ανακοπή, η οποία συνεχίζει να υστερεί.
Ακόμη και σε περιπτώσεις με βελτιωμένη καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση από παρευρισκόμενους - γνωστός θετικός προγνωστικός παράγοντας στους ενήλικες - τα παιδιατρικά αποτελέσματα εξακολουθούν να μην ανταποκρίνονται στα αντίστοιχα ενηλίκων [1].
Είναι αβέβαιο γιατί συμβαίνει αυτό το φαινόμενο. Χρειάζεται, ως πάροχοι προνοσοκομειακής φροντίδας, να αλλάξουμε σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο φροντίζουμε τα παιδιά σε καρδιακή ανακοπή;

















