Μετα-τραυματικό στρες στις υπηρεσίες ασθενοφόρων (Μέρος Τέταρτο)

 

Η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) έχει μελετηθεί σε πολλές χώρες και πληθυσμούς και έχουν περιγραφεί διάφορες παραλλαγές και πρότυπα. Η ψυχολογική διαταραχή μετά από ένα τραυματικό περιστατικό δεν είναι ένα νέο φαινόμενο και έχει αναγνωριστεί από καιρό στη βιβλιογραφία. 

Η σοβαρότητα και η συχνότητα της PTSD σχετίζεται με την εγγύτητα και την έκθεση στο τραύμα. Η χρόνια έκθεση στο στρες έχει αποδειχθεί ότι είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τον σχηματισμό συμπτωμάτων μετατραυματικού στρες (Jonsson et al., 2003). 

Η Ravenscroft (1994) μελέτησε την υπηρεσία ασθενοφόρου του Λονδίνου και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το άγχος της εργασίας ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας ασθένειας και το 15% των εργαζομένων έκτακτης ανάγκης ανέφεραν συμπτώματα που υπερέβησαν το όριο για την PTSD. 

Το εργασιακό άγχος σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης μπορεί να προκαλέσει οξεία ή παρατεταμένη διαταραχή στρες. Έχουν υπάρξει μόνο μερικές μελέτες που στοχεύουν στις ψυχολογικές συνέπειες των τραυματικών αποστολών έκτακτης ανάγκης και της επικράτησης της διαταραχής άγχους. 

Ο Lundin (1997) διερεύνησε τις αντιδράσεις άγχους μεταξύ των εργαζομένων διάσωσης μετά την καταστροφή της MS Estonia. Τα ποσοστά επιπολασμού της PTSD στους εργαζομένους διάσωσης εκτιμήθηκε ότι κυμαίνονται από 3% έως 24,5% . 

Οι εργαζόμενοι έκτακτης ανάγκης συχνά εκτίθενται σε τραυματικό άγχος όταν βοηθούν τους ανθρώπους σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Οι εργαζόμενοι έκτακτης ανάγκης αποδείχθηκαν ευάλωτοι στην ανάπτυξη ενός συμπτώματος μετατραυματικού στρες. 

Οι αντιδράσεις άγχους μεταξύ βοηθών μπορούν να θεωρηθούν ως φυσική συμπεριφορά και αντίδραση όταν βιώνουν ένα τραυματικό συμβάν και από το άγχος που προκαλείται από τη βοήθεια ή την επιθυμία να βοηθήσουμε ένα τραυματισμένο ή αναξιοπαθές άτομο. 

Το επαναλαμβανόμενο υψηλό καθημερινό άγχος που υπομένουν οι εργαζόμενοι έκτακτης ανάγκης που πρέπει να αντιμετωπίσουν γεγονότα εκτός της εμβέλειας ανθρώπινης εμπειρίας δείχνει ότι οι εργαζόμενοι έκτακτης ανάγκης μπορούν εύκολα να αναπτύξουν PTSD (Jonsson et al., 2003). 

Ο Selley (1991) επαναλαμβάνει ότι οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας καθώς και τα πρωτογενή θύματα διατρέχουν τον κίνδυνο να αναπτύξουν PTSD. Σύμφωνα με το DSM-IV (1994) το βασικό χαρακτηριστικό του PTSD είναι η ανάπτυξη συμπτωμάτων μετά από ένα τραυματικό στρεσογόνο παράγοντα. Το PTSD χαρακτηρίζεται από τρεις αλληλεπιδρούσες ομάδες συμπτωμάτων. παρεμβατικά, αποφεύγοντα και υπερπαραγοντικά φαινόμενα (Jonsson et al., 2003).

ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ 

Η ψυχολογική επιβάρυνση των διασωστών - πληρωμάτων ασθενοφόρου του Εθνικού Κέντρου Άμεσης Βοήθειας και οι κοινωνικές επιπτώσεις της 

 ΟΝΟΜΑ ΦΟΙΤΗΤΗ ΒΑΝΤΕΛΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ 

 ΟΝΟΜΑ ΕΠΙΒΛΕΠΟΝΤΑ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΑΛΕΞΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ 

 ΑΘΗΝΑ, ΙΟΥΝΙΟΣ 2018

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ