Οι εκπαιδευτικοί φυσικής αγωγής, καλούνται σε καθημερινή βάση από τους εκπαιδευτικούς των άλλων ειδικοτήτων του Σχολείου να δώσουν πρώτες βοήθειες σε μια ποικιλία καταστάσεων επείγουσας και μη ανάγκης κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους. Πρέπει λοιπόν να εκτιμήσουν την κατάσταση των μαθητών και αν είναι σοβαρή να καλέσουν ιατρική βοήθεια, να αναγνωρίσουν με ακρίβεια το πρόβλημά τους, να δώσουν σωστή άμεση βοήθεια, να φροντίσουν για τη μεταφορά τους στο σπίτι του, σε γιατρό ή σε Νοσοκομείο, να παραμείνουν μαζί τους μέχρι να έλθει βοήθεια από ασθενοφόρο ή ειδικό και τέλος να δώσουν βοήθεια πάρα πέρα αν χρειαστεί.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Σκοπός της παρούσας διατριβής ήταν να διερευνηθεί αν η διαχείριση των σεμιναρίων πρώτων βοηθειών, μπορεί να βελτιώσει τις γνώσεις των εκπαιδευτικών φυσικής αγωγής σε καταστάσεις επείγουσας ανάγκης και κατ’ επέκταση την αποτελεσματικότητά τους, τόσο στο σχολικό περιβάλλον, όσο και τους άλλους χώρους δραστηριοποίησής τους.
Θεωρητικό υπόβαθρο
Σήμερα, σε μία εποχή ταχείας τεχνολογικής ανάπτυξης, αλλά και ραγδαίας ανάπτυξης των ρυθμών της καθημερινότητας, η αναγκαιότητα γνώσεων παροχής Πρώτων Βοηθειών καθίσταται επιτακτική. Ο συνεχώς αυξανόμενος μέσος όρος ζωής και η όλο πιο διαδεδομένη χρήση πολύπλοκων τεχνολογικών μέσων σε χώρους όπως η κατοικία, η εργασία αλλά και το σχολείο είναι παράγοντες που μπορεί να προκαλέσουν διάφορους κινδύνους πρόκλησης τραυματισμών αλλά και ατυχημάτων (Τσούσκας, 2000).
Η αλήθεια είναι ότι η παροχή Πρώτων Βοηθειών ειδικά στο χώρο του σχολείου πολλές φορές μπορεί να προκαλέσει αγχωτική κατάσταση για αρκετούς εκπαιδευτικούς. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οι εκπαιδευτικοί αδυνατούν να προσφέρουν Πρώτες Βοήθειες μιας και οι γνώσεις που διαθέτουν καθόλου δεν καλύπτουν την κατάσταση. Το Υπουργείο Παιδείας δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων (2010), εξάλλου απαλλάσσει από την ευθύνη τους εκπαιδευτικούς περιορίζοντας τους στην παροχή βασικών Πρώτων Βοηθειών. Η ιδιαιτερότητα των Πρώτων Βοηθειών είναι ότι τις περισσότερες φορές, οι γνώσεις τείνουν να μείνουν αχρησιμοποίητες με σοβαρό κίνδυνο να ξεχαστούν 2 (Γερμενής, 1994).
Ο Bruce (1990), αναφέρει ότι ακόμα και αν κάποιος έχει παρακολουθήσει μαθήματα Πρώτων Βοηθειών δεν είναι βέβαιο ότι θα έχει τις απαραίτητες γνώσεις να ανταποκριθεί σε ένα σοβαρό περιστατικό, πόσο μάλλον αν ο χρόνος της εκπαίδευσης του έχει παρέλθει προ πολλού. Σημαντικό στην επιμόρφωση των Πρώτων Βοηθειών είναι η γνώση που έχει αποκτηθεί να διατηρηθεί.
Σε περιπτώσεις που αφορούν παραδείγματος χάριν, την Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση, όπου απαιτείται συγκεκριμένη γνώση, η εκπαίδευση και οι δεξιότητες που παρέχονται δεν επαναλαμβάνονται συχνά , υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να ξεχαστούν πλήρως με αποτέλεσμα να επιβάλλεται η επανάληψη της όλης εκπαίδευσης (Baser et al., 2007; Βεσκούκη 1999; Campell et al., 2001; Eisenburger & Safar, 1999; Ζαχαρόπουλος, 2007; Τριφόνι, 2005; Χατζάκης, 2004).
Η πολύ κακή διαμόρφωση των σχολικών προαυλίων και αλλά και των εσωτερικών χώρων δημιουργούν μεγάλη ανασφάλεια στους μαθητές αλλά και στους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς.
Οι Stergioulas και Mandilas (2003), διακρίνουν τους τραυματισμούς σε
α) αυτούς που δεν απειλείται άμεσα η ζωή των μαθητών (θλάσεις, αιματώματα, κράμπες, καθυστερημένος μυϊκός πόνος, διαστρέμματα, υπεξαρθρήματα – εξαρθρήματα, διάφορες εκδορές όπως μωλωπισμοί, κοψίματα, τρυπήματα) μικροαιμορραγίες (από μύτη, στόμα, αυτιά κλπ.) λιποθυμικές καταστάσεις και κατάγματα και
β) από αυτούς που απειλείται άμεσα η ζωή των μαθητών όπως είναι: το γύρισμα της γλώσσας, καρδιακά ανακοπή, επιληπτική κρίση, πνιγμός (από φρούτο, ψωμί, τοστ κλπ.).
Εννοιολογική προσέγγιση
Από την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας προέκυψε ότι ο ορισμός των Πρώτων Βοηθειών έχει αρκετές αναφορές και προσεγγίσεις καθώς και έχει αποδοθεί με αρκετούς ορισμούς στο πέρασμα των ετών. Οι ιστορικές αναφορές έχουν καταγράψει αυτό που τώρα είναι γνωστό ως πρώτες βοήθειες ειδικά σε σχέση με τον πόλεμο, εκεί όπου η φροντίδα τόσο των τραυματισμών όσων και των ιατρικών περιπτώσεων ήταν σημαντικά αναγκαία
Η επίδεση των τραυμάτων στην μάχη εμφανίζεται αρχικά στην Αρχαία Ελληνική αγγειοπλαστική γύρω στο 500 π.Χ., καθώς και η παραβολή του Καλού Σαμαρείτη συμπεριλαμβάνει αναφορές στην περιποίηση των πληγών.
Πολλές αναφορές υπάρχουν για τις πρώτες βοήθειες που εκτελούνταν στον Ρωμαϊκό στρατό, με ένα σύστημα πρώτων βοηθειών, υποστηριζόμενο από χειρουργούς ιατρούς, ασθενοφόρα στα πεδία μαχών και νοσοκομεία. Οι λεγεώνες των Ρωμαίων αναλάμβαναν το ρόλο του "capsarii", οποίοι έχοντας την ευθύνη για τις πρώτες βοήθειες όπως την περίδεση των τραυμάτων, αφού ήταν οι πρόδρομοι των ιατρών στη μάχη1 .
Πολλαπλά περιστατικά σημειώθηκαν στο πέρασμα της Ιστορίας κυρίως περιστατικά μαχών, με παραδείγματα όπως των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη του 11ου αιώνα με την παροχή περίθαλψης σε προσκυνητές και ιππότες στους Αγίους Τόπους.
Το 1859,ο Ερρίκος Ντυνάν ήταν παρών στην μάχη του Σολφερίνο και με το έργο του οδήγησε στο σχηματισμό του Ερυθρού Σταυρού, με στόχο την "βοήθεια των αρρώστων και τραυματισμένων στρατιωτών στο πεδίο της μάχης". Ο Ερυθρός Σταυρός και ο Ερυθρός Ημισέληνος είναι μέχρι και σήμερα οι μεγαλύτεροι χορηγοί βοήθειας παγκοσμίως.
Η πρώτη εκπαίδευση των πρώτων βοηθειών ξεκίνησε διαμέσων της Βρετανικής Αυτοκρατορίας μέσω οργανισμών σαν του Αγίου Ιωάννη, αρχίζοντας κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο, με δραστηριότητες υψηλής επικινδυνότητας όπως τα λιμάνια και τους σιδηροδρόμους2 .
Σε σύγχρονο ορισμό, ο Μπαλτόπουλος (2001), αναφέρει σαν Πρώτες Βοήθειες την άμεση φροντίδα που δίνεται σε έναν τραυματία ή σε κάποιον που αρρώστησε ξαφνικά.
Οι Πρώτες Βοήθειες δεν υποκαθιστούν την ιατρική αφού αποτελούν παροδική υποστήριξη μέχρι να καταφθάσει η κατάλληλη βοήθεια.
Ο νόμος του Καλού Σαμαρείτη, αν και για κάποια επαγγέλματα αποτελούν χρέος, πολλές φορές εκδηλώνονται ως έκφραση αλληλεγγύης στον συνάνθρωπο.
Σύμφωνα με έναν άλλο ορισμό «Πρώτες Βοήθειες είναι η άμεση και η προσωρινή φροντίδα που παρέχεται από τον τυχόντα αυτόπτη μάρτυρα στο θύμα του ατυχήματος ή σε κάποιον που αρρώστησε ξαφνικά ή έπαθε αιφνίδιο θάνατο ή ακόμα και από τον παθόντα στον εαυτό του». Κατά συνέπεια οι Πρώτες Βοήθειες δεν μπορούν να είναι άμεση θεραπεία αφού δεν παρέχονται από τον γιατρό και άρα κατά την εφαρμογή τους δεν υπάρχουν τα περιθώρια για χορήγηση φαρμάκων. Επίσης διαφέρουν και από την άμεση νοσηλευτική που αποτελεί μια καθαρά νοσοκομειακή ετοιμότητα (Βεσκούκη, 1999).
Το Διεθνές Επιστημονικό Συμβούλιο των Πρώτων Βοηθειών ορίζει ως Πρώτες Βοήθειες τις αξιολογήσεις και τις παρεμβάσεις που μπορούν να εκτελεστούν από έναν παριστάμενο (ή από το θύμα) με ελάχιστη ή καμία ιατρική γνώση ή ιατρικό εξοπλισμό. Η χορήγηση των Πρώτων Βοηθειών δεν πρέπει να καθυστερήσουν την ενεργοποίηση της ανάγκης συστήματος ιατρικών υπηρεσιών ή άλλης ιατρικής βοήθειας όταν απαιτείται (International Liaison Committee on Resuscitation, 2005).
Επίσης το Διεθνές Επιστημονικό Συμβούλιο των Πρώτων Βοηθειών πιστεύει ακράδαντα ότι η εκπαίδευση στις Πρώτες Βοήθειες θα πρέπει να είναι καθολική: ο καθένας μπορεί να μάθει τις Πρώτες Βοήθειες. Αν και η επιδημιολογία της παιδικής ηλικίας σε τραυματισμούς έχει μελετηθεί σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες εξακολουθούν να υπάρχουν μόνο λίγες μελέτες που έγιναν σχετικά με τις γνώσεις και στάσεις των Πρώτων Βοηθειών στο χώρο της Εκπαίδευσης γενικά, σχετικά με τη ζημία την παιδική ηλικία (International Liaison Committee on Resuscitation, 2005).
Οι Thein, Lee και Bun (2005), αναφέρουν ότι οι τραυματισμοί στην παιδική ηλικία είναι η κύρια αιτία του θανάτου για τα παιδιά της προσχολικής και σχολικής ηλικίας παγκοσμίως. Η πρώιμη και κατάλληλη επεξεργασία αυτών των περιστατικών μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας αυτών των περιστατικών (Singer et al., 2005).
Ο Lingard (2002), σημειώνει ότι, η χορηγούμενη δεόντως παροχή Πρώτων Βοηθειών μπορεί να σημαίνει τη διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου, η ταχεία επέμβαση με παρατεταμένη ανάκαμψη, καθώς και την προσωρινή έναντι μόνιμης αναπηρίας.
Διατύπωση του προβλήματος
Οι Εκπαιδευτικοί Φυσικής Αγωγής είναι παρόντες στις περισσότερες κινητικές δραστηριότητες των μαθητών/τριών και αναπόφευκτα είναι οι πρώτοι που θα αντιμετωπίσουν, τόσο μια κατάσταση επείγουσας ανάγκης στην οποία πιθανόν να απειλείται άμεση η ζωή ενός μαθητή/τριας. Έτσι, πρέπει να είναι σε θέση να εκτιμήσει την κατάσταση του μαθητή/τριας, να εξασφαλίσει την ασφάλεια της περιοχής, να δώσει σωστά τις πρώτες βοήθειες και να καλέσει βοήθεια σε περίπτωση που δεν παρατηρεί αναπνοή και κυκλοφορία. Ακόμα πρέπει να ελέγξει τα συναισθήματά του και να δώσει χρόνο στον εαυτό του να σκεφθεί, να μην εκθέσει τον εαυτό του σε κίνδυνο χρησιμοποιώντας την απλή λογική, χωρίς να προσπαθήσει να τα κάνει όλα μόνος του (Emergency First Response, 2010).
Για να είναι όμως οι ενέργειες αυτές επιτυχημένες, οι εκπαιδευτικοί φυσικής αγωγής πρέπει να είναι πιστοποιημένοι στις πρώτες βοήθειες. Αν δεν είναι, μπορεί να διστάσουν να δώσουν επείγουσα φροντίδα σ’ ένα μαθητή/τρια εξ αιτίας ανησυχίας, ενοχής, φόβου ελλιπούς απόδοσης, πιθανότητας επιδείνωσης της κατάστασής του, ευθύνης και φόβου μόλυνσης (Flegel, 1992; First aid for babies and children, 2006; Gray, 1995).
Οι πιστοποιημένοι εκπαιδευτικοί φυσικής αγωγής εμπνέουν ασφάλεια και εμπιστοσύνη. Δεν πανικοβάλλονται με το πρόβλημα όπως οι άλλοι εκπαιδευτικοί, ενεργούν με ηρεμία και μιλούν με αποφασιστικότητα και σταθερές κινήσεις. Επίσης, με τις γνώσεις που απέκτησαν μετά από τις εξετάσεις πιστοποίησης, μπορούν να εμπνεύσουν εμπιστοσύνη, γιατί μιλούν συνέχεια στον μαθητή/τρια και κρατάνε το χέρι του, του εξηγούν τι πρέπει να κάνει, απαντούν στις ερωτήσεις που του γίνονται, και τον ενθαρρύνουν συνέχεια (Athletic training and Sport Medicine, 1999; Στεργιούλας, 2012).
Ανάγκη διεξαγωγή της έρευνας
Οι στόχοι των Πρώτων Βοηθειών είναι :
α) Να διατηρήσουν το πάσχον άτομο στη ζωή.
β) Να βοηθήσουν στην ανάνηψη του και
γ) Να περιορίσουν τις συνέπειες του τραυματισμού ή της πάθησης (ΑΜΑ handbook of first aid and medical care, 2009; Emergency first response, 2010; Στεργιούλας, 2005) .
Σύμφωνα με τις οδηγίες της First Emergency Response (2017), μέλος της International Liaison Committee on Resuscitation (ILCOR) , οι γνώσεις στις Πρώτες Βοήθειες μπορούν να καθιστούν αναγκαίες :
1) Είναι κάτι περισσότερο από ό, τι να σωθούν ζωές. Είναι αλήθεια ότι όσοι έχουν εκπαίδευση στις πρώτες βοήθειες αναμφίβολα βοηθούν στο να σωθούν ζωές. Αυτό δεν είναι όλα όμως. Δίνοντας κατάλληλες πρώτες βοήθειες αμέσως μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του χρόνου αποκατάστασης ενός ατόμου και να κάνει τη διαφορά μεταξύ του ασθενούς με μια προσωρινή ή μακροχρόνια αναπηρία. Θα μάθουν πώς να παραμείνουν ήρεμοι σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και θα μάθουν απλά ακρωνύμια για να θυμηθούν τα βήματα που πρέπει να ληφθούν. Η εκπαίδευση πρώτων βοηθειών θα τονώσει την αυτοπεποίθηση την αποτελεσματικότητα και τον έλεγχο, όταν θα χρειαστεί.
2) Ένα παιδί κλαίει γιατί έχει μελανιασμένο αγκώνα, πονά και είναι ταλαιπωρημένο. Με τη γνώση πώς να ενεργούν - ακόμη και μόνο με τη χρήση απλών τεχνικών, όπως η εφαρμογή πάγου σωστά, ή χρησιμοποιώντας τα κατάλληλη επίδεση, θα βοηθήσουν να ανακουφίσουν τον πόνο τους. Θα πρέπει επίσης να παρέχουν συναισθηματική υποστήριξη να είναι ήρεμοι και συγκεντρωμένοι, που θα τους κάνει να αισθάνονται πιο ασφαλείς και να μειώσουν τα επίπεδα του άγχους τους.
3) Δίνει τα εργαλεία για να αποτρέψει την κατάσταση από το να γίνει χειρότερη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εάν ένας ασθενής δεν λαμβάνει βασική φροντίδα με πρώτες βοήθειες αμέσως η κατάστασή του θα επιδεινωθεί - συχνά γρήγορα. Παρέχοντας βασική φροντίδα μπορεί να σταθεροποιήσει έναν ασθενή μέχρι να φτάσουν οι ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης. Θα μάθουν πώς να χρησιμοποιούν βασικά είδη οικιακής χρήσης και εργαλεία όπως ένα κουτί πρώτων βοηθειών. Θα πρέπει επίσης να εκπαιδευτούν στο πώς να συλλέγουν πληροφορίες και στοιχεία για το τι συνέβη και την κατάσταση των ασθενών. Αυτές οι πληροφορίες 13 θα διαβιβαστούν στις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, που τους εξοικονομεί χρόνο – καθιστώντας ένα πολύτιμο κρίκο στην αλυσίδα της επιβίωσης.
4) Έχοντας μια βασική γνώση πρώτων βοηθειών σημαίνει ότι θα είναι σίγουροι για τις δεξιότητες και τις ικανότητές τους σε σχέση με τη χορήγηση πρώτων βοηθειών. Με τη λήψη εκπαίδευσης πρώτων βοηθειών, αρκεί για να προβληματιστούν σχετικά με τον εαυτό τους και πώς και άλλοι αντιδρούν σε ορισμένες περιπτώσεις. Έχοντας αυτή την κατανόηση, θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη σε ένα ευρύ φάσμα των μη ιατρικών καθημερινών καταστάσεων.
5) Ενθαρρύνει την υγιή και ασφαλή διαβίωση. Ένα από τα πρώτα πράγματα που θα μάθουν κατά την πρώτη εκπαίδευση σας είναι ότι θα πρέπει να φροντίζουν τον εαυτό τους και να εξασφαλίσουν τη ασφάλεια ως προτεραιότητα. Δεν είναι ότι είναι εγωιστικό, είναι και πρακτικό. Κρατώντας τον εαυτό τους ασφαλή σημαίνει ότι θα είναι σε θέση να βοηθήσουν τους άλλους και όχι να χρειάζεται να βοηθήσουν πρώτα τον εαυτό τους. Θα μάθουν επίσης τη σημασία της υγιεινής διαβίωσης και πώς οι συνήθειες του τρόπου ζωής και οι επιλογές μπορεί να αυξήσουν ή να μειώσουν τη πιθανότητα εμφάνισης προβλημάτων, όπως η στεφανιαία νόσος. Έχοντας αυτή τη γνώση θα δημιουργήσει πιο επίγνωση της δικής τους υγείας και να είναι σε επιφυλακή για τους πιθανούς κινδύνους που τίθενται από το περιβάλλον.
Πρώτες βοήθειες και εκπαίδευση
Οι νέες κατευθυντήριες οδηγίες της First Emergency Response (2011), μέλος της International Liaison Committee on Resuscitation (ILCOR), περιλαμβάνουν μαθήματα τόσο την πρωτοβάθμια φροντίδα (CPR) όσο και στην δευτεροβάθμια περίθαλψη (πρώτες βοήθειες) δεξιότητες. Το τμήμα πρωτοβάθμιας περίθαλψης του μαθήματος προετοιμάζει το διασώστη να βοηθήσει ένα βρέφος ή παιδί ή ενήλικα με μια απειλητική για τη ζωή έκτακτης ανάγκης, όπως πνιγμό ή καρδιακή ανακοπή. Η Δευτεροβάθμια φροντίδα επικεντρώνεται στην ανάπτυξη δεξιοτήτων πρώτων βοηθειών και την οικοδόμηση της εμπιστοσύνης του διασώστη να βοηθήσει ένα βρέφος ή παιδί ή σε έκτακτη ανάγκη, όταν οι ιατρικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, είτε καθυστερούν ή δεν είναι διαθέσιμες.
Η φροντίδα για το περιεχόμενο των μαθημάτων τα παιδιά βασίζεται στις κατευθυντήριες γραμμές της Ομάδας Εργασίας Παιδιατρικής του International Liaison Committee on Resuscitation (ILCOR).
Η Emergency First Response Primary Care (CPR – Πρωτοβάθμιας Φροντίδας), διδάσκει τους εκπαιδευόμενους πώς να ανταποκριθούν σε επείγουσες καταστάσεις απειλητικές για τη ζωή. Το μάθημα εστιάζει στην πρωτοβάθμια περίθαλψη μέσω ενός συνδυασμού ανάπτυξης γνώσεων, ανάπτυξη δεξιοτήτων και ρεαλιστική πρακτική σεναρίου για να βεβαιωθούν ότι οι συμμετέχοντες έχουν την εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να παρέχουν φροντίδα όταν προκύπτουν έκτακτες καταστάσεις.
Η κατάλληλη σειρά της επείγουσας πρωτοβάθμιας φροντίδας αποτυπώνεται ως εξής:
Α= Airway open (Άνοιγμα αεραγωγού)
B= Breathing check (Έλεγχος αναπνοής)
C= Circulation-Chest Compressions (CPR) (Κυκλοφορία – Θωρακικές Συμπιέσεις) (ΚΑΡΠΑ) Defibrillation (Απινιδισμός)
S= Serious bleeding management; Shock management; Spinal injury management (Διαχείριση Σοβαρής Αιμορραγίας, Διαχείριση Σοκ, Διαχείριση Τραυματισμού της Σπονδυλικής Στήλης).
Η Emergency First Response Secondary Care (Δευτεροβάθμιας Φροντίδας), καλύπτει τραυματισμούς ή ασθένειες που δεν είναι άμεσα απειλητική για τη ζωή. Οι εκπαιδευόμενοι εστιάζουν στην δευτεροβάθμια αξιολόγηση και τις πρώτες βοήθειες μέσω της ανάπτυξης της γνώσης, την ανάπτυξη δεξιοτήτων και την ρεαλιστική πρακτική σεναρίου.
Οι Τέσσερεις Δεξιότητες της Emergency First Response Secondary Care είναι:
1) Εκτίμηση κινδύνου
2) Εκτίμηση Ασθένειας
3) Επίδεση
4) Τοποθέτηση νάρθηκα για εξαρθρώσεις και κατάγματα.
Το κύριο χαρακτηριστικό στην εκπαίδευση των Πρώτων Βοηθειών είναι η διατήρηση της γνώσης σε μακρό διάστημα. Σε μερικές περιπτώσεις όπως στην εφαρμογή της Καρδιοπνευμονικής Αναζωογόνησης, οι πληροφορίες αλλά και η εκπαίδευση που δίνονται αφορούν συγκεκριμένη γνώση και επειδή δεν επαναλαμβάνονται συχνά είναι πολύ πιθανό αυτές οι πληροφορίες να ξεχαστούν κρίνεται αναγκαίο να επαναλαμβάνεται η όλη διαδικασία της εκπαίδευσης (Baser et al., 2007; Βεσκούκη, 1999; Campell et al., 2001; Eisenburger & Safar, 1999; Ζαχαρόπουλος, 2007; Τριφόνι, 2005; Χατζάκης, 2004).
Όποια και αν είναι η αιτία των καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στα σχολεία, πρέπει να θεσπιστεί ένα κατάλληλο σχέδιο για τυχόν ιατρικές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης που μπορεί να προκύψουν. Η ετοιμότητα έκτακτης ανάγκης προϋποθέτει την εκπόνηση σχεδίου, τέτοιου ώστε το προσωπικό του σχολείου και οι μαθητές θα μπορούν ανταποκριθούν άμεσα όταν συμβαίνει έκτακτη ανάγκη (Carmeli et al., 2003).
Αξίζει να τονιστεί ότι στους κανονισμούς για την Υγεία και την Ασφάλεια (πρώτες βοήθειες) για τα σχολεία από το 1981 προκύπτει ότι τα σχολεία πρέπει να παρέχουν τον κατάλληλο εξοπλισμό, εγκαταστάσεις και εξειδικευμένο προσωπικό πρώτων βοηθειών (Robinson, 2015).
Αναγνωρίζοντας την σημασία της υγείας και της ασφάλειας, και ιδίως της σημασίας της γνώσης των πρώτων βοηθειών, μπορεί να κάνει σημαντική την διαφορά στην ασφάλεια του προσωπικού σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης (Orton et al., 2012).
Είναι σημαντικό ότι το σχολείο δεν θα πρέπει να ενδιαφέρονται μόνο να επηρεάσουν τη γνώση των μαθητών, αλλά και στο να προετοιμάσουν ένα περιβάλλον όπου ακόμη και όταν η βλάβη δεν μπορεί να υπολογιστεί ,θα πρέπει να μετριάζεται και να προετοιμάζεται περιλαμβάνοντας βελτιώσεις στις βασικές προφυλάξεις ασφαλείας καθώς και τη διαμόρφωση βελτιωμένων προληπτικών μέτρων για τη μείωση νέων ή επαναλαμβανόμενων τραυματισμών3 . Ο χρόνος μεταξύ οποιουδήποτε τραυματισμού και παροχής πρώτων βοηθειών είναι ο χρόνος "Χρυσό παράθυρο", έτσι ώστε να επιτευχθεί το μέγιστο όφελος της πρώτης και άμεσης βοήθειας (Warutere et al., 2015).
Συγκεκριμένα ο Εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής είναι ο εκπαιδευτικός εκείνος ο οποίος καλείται σε καθημερινή βάση, λόγω της φύσης της ειδικότητας , να δώσει πρώτες βοήθειες σε μια ποικιλία καταστάσεων επείγουσας και μη ανάγκης κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Ιούνιο (Stergioulas & Mandilas, 2003; Στεργιούλας, Αυγερινού και Σγάρας, 2003).
Πρέπει λοιπόν να εκτιμήσει την κατάσταση του μαθητή και αν είναι σοβαρή να καλέσει ιατρική βοήθεια, να αναγνωρίσει με ακρίβεια το πρόβλημα του, να δώσει σωστή άμεση βοήθεια, να φροντίσει τη μεταφορά του μαθητή στο σπίτι του, σε γιατρό ή σε Νοσοκομείο, να παραμείνει με τον μαθητή μέχρι να έρθει βοήθεια από ασθενοφόρο ή ειδικό και τέλος να δώσει βοήθεια παρά πέρα αν χρειαστεί. (Gray, 1995; Thygerson & Thygerson, 2011).
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1 Ανακτήθηκε 5 Νοεμβρίου, 2017 από https://el.wikipedia.org/wiki/Πρώτες_βοήθειες
2 Ανακτήθηκε 5 Νοεμβρίου, 2017, από https://el.wikipedia.org/wiki/Πρώτες_βοήθειες
3 Ανακτήθηκε 5 Νοεμβρίου, 2017, από https://www.gov.uk/government/uploads/system/up loads/attachment
Μπορούν τα σεμινάρια Πρώτων Βοηθειών να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα των Εκπαιδευτικών Φυσικής Αγωγής σε Καταστάσεις Επείγουσας Ανάγκης; Εισαγωγή (Μέρος Πρώτο)
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΩΝ: ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑΣ ΑΝΑΓΚΗΣ;
Βασιλάκης Νικόλαος Εκπαιδευτικός Φυσικής Αγωγής MSc στη Διοίκηση του Αθλητισμού
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου