Κάποτε υπήρχε η άποψη πως θα πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα επιθετικοί στις υψηλές τιμές αρτηριακής πίεσης, καθώς θα διατρέχαμε τον πλέον ηυξημένο κίνδυνο ενός σοβαρού
καρδιαγγειακού επεισοδιου.
Ακόμα και σήμερα οι θεραπευτικές προσπάθειες των γιατρών, εξακολουθούν να επικεντρώνονται σε ασθενείς με υψηλές τιμές συστολικης αρτηριακής πίεσης.
Πάμε να δούμε για λίγο το ενδιαφερον φαινόμενο.
Άντρες με συστολική πίεση από 12,0 ως 12,9 να κινδυνεύουν περισσότερο να υποστούν ένα θανατηφόρο καρδιαγγειακό επεισόδιο, από άλλους, και μην ανοιγετε το στόμα σας απο απορία, με συστολική πίεση 16,0+
Θα μου πειτε πως κάτι τέτοιο ειναι παραλογο, με όσα γνωριζουμε μεχρι σήμερα. Σύμφωνοι φαίνεται παράλογο, ομως επ ουδενί ανόητο, καθώς εκφράζει, αυτό που λέμε
Σ χ ε τ ι κ ό Κίνδυνο Του Πληθυσμού,και υποδηλώνει το αδιαφιλονίκητο γεγονός πως Επειδή η μερίδα εκείνη, των ανδρων , εν προκειμένω με συστολική πίεση μεταξύ:
12,0 και 12,9 είναι μεγαλύτερη ποσοτικά,
εαν παρέμβει κανείς, προληπτικά,δίνοντας αντιυπερτασικά τότε θα μειωθεί σημαντικά
η σ υ ν ο λ ι κ ή καρδιαγγειακή θνησιμότητα του πληθυσμού.
Ο καλός όμως οικογενειακός γιατρός, που λέγαμε, στο ιατρείο του, δεν έχει μπροστά του ό λ ο ν τον εν δυνάμει ασθενη πληθυσμό, αλλά έ ν α ν μεμονωμένο άνθρωπο και επ ουδενί τον ενδιαφέρει και τον αφορά :
ο σ χ ε τ ι κ ός κίνδυνος συνόλου ανθρώπων αλλά
ο α π ό λ υ τ ο ς κίνδυνος του φτωχού υπερτασικού ασθενους του.
Ετσι ενας ασθενής με ¨υψηλη συστολικη¨, κινδυνεύει περισσότερο από κάθε άλλον, και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σωστά και άμεσα.
Εν προκειμένω ο υ τ ε τον ασθενη ουτε όμως και τον γιατρό, αφορούν οι διάφορες προειδοποιήσεις της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας που οι διεθνεις οργανισμοί βγάζουν κάθε τόσο.
Το ιδιο ισχυει και με τη ¨λογική¨ για τη ρύθμιση της ασθενειας του 21ου αιώνα του διαβήτη. Μας λέει η ενδοκρινολογική δεοντολογία : όσο πιο χαμηλά τόσο πιο καλά, όπως μόλις πριν λίγα χρόνια, όλοι οι ¨πολιτισμένοι λαοί¨ πίστευαν, κι ακόμη πιστεύουν για την χοληστερίνη,οσο πιο χαμηλα… με αποτέλεσμα στρατιές ανοϊκών να κατακλύζουν τα σχετικά ιδρύματα της Αμερικής. Και να που πριν λίγο καιρό ¨καταλήξαμε¨ πως αν παμε πολύ χαμηλά θα αυξήσουμε τα τα καρδιαγγειακά ιδιαίτερα σε ασθενείς με προϋπάρχοντα ηυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο, ή ασθενείς που ήδη έχουν υποστεί κάποιο καρδιαγγειακό επεισόδιο. Φαυλος κυκλος.
Σε πολλούς καρδιολόγους, για να γυρισουμε στο πρωτο θεμα μας, επικρατεί η άποψη σχετικά με την υπέρταση, όσο πιο χαμηλά τόσο πιο καλά. Και μετά ¨μαθαίνουμε¨ πως ο κίνδυνος για καρδιαγγειακά δ ε ν σχετίζεται γραμμικά με την αρτηριακή πίεση, αλλά η καταγραφή του κινδύνου αυτού σε συνάρτηση με την πίεση, έχει μιαν ¨ιδιορρυθμια¨, δηλαδή όταν πέφτει η πίεση , μειώνεται ο καρδιαγγειακός κίνδυνος αλλά, από ένα σημείο και μετά, αν συνεχίσει να πέφτει η πίεση ,ο κίνδυνος αρχίζει να αυξάνει και πάλι.
Αρα, και πάλι καταλήγουμε πως η μόνη αλήθεια στην ιατρική είναι πως τ ί π ο τ α δεν είναι απόλυτο που σημαίνει πως ό λ α είναι σχετικά και βασίζονται στην προσωπική σχέση γιατρού ασθενούς.
Να που ερχεται παλι ο οικογενειακος γιατρος που χίλιες φορές να τον πληρώνουμε να μας έχει καλά.
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου