Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2019

Τι κάνει τους διασώστες αλλά και γενικά τους επαγγελματίες υγείας επιρρεπείς στην επαγγελματική εξουθένωση (burnout) ;

Σχετική εικόνα


“burn out” σημαίνει «αναλώνομαι προοδευτικά εκ των ένδον μέχρι του σημείου της απανθράκωσης» (Maslach & Jackson, 1984)

Τι μας κάνει περισσότερο επιρρεπείς;

• Αυτό που κάνει τους επαγγελματίες της υγείας περισσότερο επιρρεπείς στην επαγγελματική εξουθένωση από άλλους εργαζόμενους είναι το γεγονός ότι είναι υπεύθυνοι για ανθρώπινες ζωές και όχι για απρόσωπα αντικείμενα (Caplan και συν., 1975˙ Sutherland & Cooper, 1990) 

• Οι πράξεις ή οι παραλείψεις τους έχουν σημαντικό αντίκτυπο στους ανθρώπους αυτούς (Rees & Cooper, 1991˙ Cooper και συν., 2001) 

• Η επαγγελματική επάρκεια και ικανότητα των γιατρών τελεί υπό τη συνεχή επίβλεψη και κριτική των ασθενών, ακόμα και των συναδέλφων τους, τα σφάλματά τους είναι εύκολα αντιληπτά, με πιθανές τραγικές συνέπειες τόσο για τους ασθενείς όσο και για τους ίδιους (Beechman, 2000) 

 Τι άλλο; 


• Η άμεση, πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνία με τους ασθενείς, τους συγγενείς, το υπόλοιπο προσωπικό και τη διοίκηση του νοσοκομείου, 

• Η έκθεσή τους στον αυξημένο κίνδυνο μετάδοσης κάποιας ασθένειας ή πρόκλησης ενός τραυματισμού. 

• Οι στρεσογόνοι αυτοί παράγοντες μπορεί να επιδεινωθούν από την έντονη προσπάθεια που καταβάλλουν οι γιατροί και οι νοσηλευτές προκειμένου να φαίνονται ήρεμοι και ελέγχουν την κατάσταση, αλλά την ίδια στιγμή να συμμετέχουν συναισθηματικά και να δείχνουν ενδιαφέρον για τα προβλήματα των ασθενών τους (Sutherland & Cooper, 1990) 

Επιβαρυντικοί παράγοντες για το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό 

• η συχνή και μακρόχρονη επαφή με χρόνιους ασθενείς 

• στενή αλληλεπίδραση με δέκτες που πολύ συχνά εκδηλώνουν αρνητική συμπεριφορά επιθετικότητας, παθητικότητας και αδράνειας 
• (Muldary 1983) 

• και οι managers μπορεί να αισθανθούν επαγγελματική εξουθένωση λόγω αυξημένων ευθυνών και εάν βοηθούν τους υπαλλήλους να επιλύουν επαγγελματικά προβλήματα αλλά και να αντεπεξέρχονται σε προσωπικές δυσκολίες • (Pines & Maslach, 1978˙ Schuler, 1983)

 Ειδικά στο προσωπικό κρίσεων 

• Πέρα από την επίδραση που θα έχει το στρες στο άτομο και την επίδοση του έχουμε και επίδραση στον οργανισμό καθώς το άτομο μπορεί να φύγει από τον τόπο μιας καταστροφής γεμάτος με θυμό και ένταση που δεν έχει μπορέσει να αναγνωρίσει πως προκαλείται από το στρες. 

Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να αναγνωρίζουμε πριν μπούμε σε μια καταστροφή πως το στρες είναι αναπόφευκτο 

Άρα θα πρέπει να το διαχειριστούμε

Dr. Λυράκος Ν. Γεώργιος 
Ψυχολόγος MSc, PhD. Διδάκτωρ Ιατρικής ΕΚΠΑ 
Programe Director MSc Health Psychology 
Cardiff MU-City U 
Critical Incident Stress Management certified provider 
Ψυχιατρικός Τομέας Γ.Ν. Νίκαιας «Αγ. Παντελεήμων»

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου