Πολύ συχνά μιλάμε για ρεαλιστική εκπαίδευση για τα μέλη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, πόσο ρεαλιστική είναι η εκπαίδευση αυτή;
Και πώς η εκπαίδευση αυτή κρίνεται η πλέον κατάλληλη για όλους τους συμμετάσχοντες και για τα επεισόδια που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν;
Εργάζομαι ως επαγγελματίας πυροσβέστης 13 χρόνια τώρα και έχω συμμετάσχει ενεργά (και χωρίς υπερβολή) σε εκατοντάδες εκπαιδεύσεις ως εκπαιδευόμενος αλλά και ως εκπαιδευτής.
Θα συμφωνήσω πως, οι πρακτικές εκπαιδεύσεις που είναι βασισμένες σε συγκεκριμένα σενάρια (Scenario Based Training Event (SBTE)) όπου το κάθε μέλος θα εκτελέσει το καθήκον του όπως αυτό του έχει οριστεί, είναι εξαιρετικά εποικοδομητικές για τα μέλη της δύναμης, όμως ας πάμε ένα βήμα παραπέρα.
Τι γίνεται όμως, εάν τα μέλη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας (ΠΥ) παρακαθήσουν σε ασκήσεις επί χάρτου στις οποίες θα δοκιμαστούν (τα ίδια τα μέλη) και θα αξιολογηθούν οι γνώσεις τους με βάση συγκεκριμένα πρότυπα απόδοσης όπως αυτά περιλαμβάνονται σε σχετικούς χάρτες απόδοσης ρόλων;

























