Ασφάλεια στο Νερό σε Υδροψυχαγωγικό Πάρκο (ΕΝΟΤΗΤΑ 3)

ΕΝΟΤΗΤΑ 3:

ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΣΕ ΥΔΡΟΨΥΧΑΓΩΓΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

 

Γενικοί Κανόνες

■ Τα παιδιά να συνοδεύονται πάντα από ενήλικο.

■ Μην εκτελείς ασκήσεις κρατήματος της αναπνοής κάτω από το νερό.

■ Μην τρέχεις γύρω από την πισίνα. Το τυχόν γλιστερό δάπεδο μπορεί να προκαλέσει πτώση και τραυματισμό.

■ Μην εκτελείς επικίνδυνα (για σένα ή τους γύρω σου) παιχνίδια στην πισίνα, π.χ. «καβαλαρίες», σπρωξίματα, πατητές, μπάλα κτλ. Κάτι απρόοπτο μπορεί να προκαλέσει διάσειση ή πνιγμό. Επίσης, για κάποιον που φοβάται το νερό ή έχει κλειστοφοβία, το να σπρώχνεται κάτω από το νερό μπορεί να προκαλέσει σοβαρό ατύχημα.

■ Ακολούθα τους κανόνες λειτουργίας της πισίνας.

■ Μην μιλάς με τον ναυαγοσώστη χωρίς ουσιαστικό λόγο.

■ Κάνε ντους πριν την είσοδο στο νερό.

■ Μην κολυμπάς αν έχεις στο σώμα σου ανοιχτές πληγές.

■ Τα άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ) μπορούν να χρησιμοποιούν την πισίνα. Η έγκριση του γιατρού είναι απαραίτητη για τις σοβαρότερες περιπτώσεις αναπηρίας. Το νερό πρέπει να έχει ενδείξεις θερμοκρασίας ώστε να είναι ενήμερα τα ΑμεΑ.

■ Σε κολυμβητικές πισίνες με διαδρομές, να κολυμπάς πάντα δεξιά.

■ Κολύμπησε 3 ώρες μετά από βαρύ γεύμα για να έχεις χωνέψει. Δύσκολες ασκήσεις αμέσως μετά το φαγητό μπορεί να οδηγήσουν σε κράμπες στομάχου ή εμετό ή πνιγμό.

■ Μην μασάς τσίχλα, ή φαγητό στην πισίνα. Η κίνηση μπορεί να προκαλέσει πνιγμονή.

Ασφάλεια στο Νερό σε Πισίνα (ΕΝΟΤΗΤΑ 2)

ΕΝΟΤΗΤΑ 2:

ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ΣΕ ΠΙΣΙΝΑ

  

Γραπτές Διαδικασίες Λειτουργίας

Κάθε κολυμβητική δεξαμενή πρέπει να έχει λεπτομερείς γραπτές διαδικασίες λειτουργίας (ΓΔΛ) που θα περιέχουν την περιγραφή των διαδικασιών που πρέπει να πραγματοποιούνται για την ασφάλεια των λουομένων. Αυτές οι ΓΔΛ, πρέπει να περιλαμβάνουν τις Διαδικασίες Καθημερινής Λειτουργίας (ΔΚΛ) και το Σχέδιο Επείγουσας Δράσης (ΣΕΔ).

Οι ΔΚΛ περιλαμβάνουν τον συστηματικό έλεγχο της κολυμβητικής δεξαμενής, του μηχανοστασίου και της συνολικής κολυμβητικής εγκατάστασης από πλευράς ασφαλείας, τον έλεγχο της πρόσβασης στην πισίνα, τον έλεγχο της μέγιστης χωρητικότητας της πισίνας από λουομένους, την ικανότητα, την εκπαίδευση και την επαγγελματική πιστοποίηση των ναυαγοσωστών, τους προσδοκώμενους κανόνες συμπεριφοράς των λουομένων, τη χρήση καλυμμάτων νερού, και τις διαδικασίες συναγερμού.

Το ΣΕΔ περιλαμβάνει τον τρόπο αντιμετώπισης της περίπτωσης που η πισίνα είναι γεμάτη από κόσμο, την μειωμένη καθαρότητα του νερού, την εκκένωση της κολυμβητικής εγκατάστασης για διάφορους λόγους (συσκότιση, σεισμό, διαρροή τοξικού αερίου, σοβαρού τραυματισμού ενός λουομένου από πνιγμό, εμπρηστική ενέργεια).

Κανόνες Ασφαλείας για Πισίνα

• Πριν μπεις στο νερό, επισκέψου την τουαλέτα.
• Μετά την τουαλέτα και πριν την είσοδο στο νερό, κάνε οπωσδήποτε ντους.
• Όταν σαπουνίζεστε στο ντους ή ξυρίζεσαι, κλείνε τον διακόπτη της βρύσης. Το νερό είναι πολύτιμο αλλά δεν είναι ανεξάντλητο.
• Κράτησε την πισίνα καθαρή και μην ουρείς ή φτύνεις μέσα στο νερό.
• Τήρησε τους ναυαγοσωστικούς κανόνες ασφαλείας. Μη μιλάς άσκοπα στον ναυαγοσώστη την ώρα της υπηρεσίας του.
• Τα παιδιά να συνοδεύονται πάντα από ένα ενήλικο.
• Απόφυγε τα επικίνδυνα παιχνίδια στο νερό όταν υπάρχουν άλλοι λουόμενοι γύρω (πχ καβαλαρίες, μπάλα). Ένα αναπάντεχο χτύπημα μπορεί να προκαλέσει διάσειση ή πνιγμό.
• Ακολούθησε με ιδιαίτερη προσοχή τους κανόνες ασφαλείας της πισίνας.

Πνιγμός: Πρόληψη - Διάσωση - Φροντίδα (ΕΝΟΤΗΤΑ 1)

ΕΝΟΤΗΤΑ 1:

ΠΝΙΓΜΟΣ: ΠΡΟΛΗΨΗ, ΔΙΑΣΩΣΗ, ΦΡΟΝΤΙΔΑ

 

 Πνιγμός

Πνιγμός ονομάζεται η διαδικασία αναπνευστικής διαταραχής έπειτα από βύθιση ή εμβάπτιση σε κάποιο υγρό που μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο, τραυματισμό ή επιβίωση.

 Όροι όπως «δευτεροβάθμιος πνιγμός», «ξηρός πνιγμός», «υγρός πνιγμός» και «παρολίγο πνιγμός» έχουν εγκαταλειφθεί.

 Στην πλειοψηφία των θανατηφόρων περιστατικών πνιγμού, υπάρχει μια μικρή ποσότητα υγρού στους πνεύμονες του θύματος. Αν δεν υπάρχει νερό, τότε το θύμα πέθανε πιθανότατα από κάποια άλλη αιτία πριν εισέλθει στο νερό.

Βασικά Μοντέλα του Πνιγμού

Με βάση το «Μοντέλο 4Ο του Πνιγμού» (στα Αγγλικά ονομάζεται "The 4W Model of Drowning"), οι παράγοντες που καθορίζουν την επιβίωση του ατόμου, είναι το θύμα, ο διασώστης, οι συνθήκες και η τοποθεσία του πνιγμού. Πνιγμός μπορεί να συμβεί στον οποιοδήποτε, οπουδήποτε και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, με υπαιτιότητα του θύματος ή του ναυαγοσώστη. Κάθε χρόνο, πεθαίνουν από πνιγμό τόσο τα ίδια τα θύματα όσο και οι διασώστες τους που επιχείρησαν να τους σώσουν υπερεκτιμώντας τις δυνάμεις και τις γνώσεις τους.

 Με βάση την «Ενστικτώδη Αντίδραση του Πνιγμού» (Instinctive Drowning Response), το θύμα του πνιγμού εμφανίζει ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά. Η προσπάθειά του να κρατηθεί στην επιφάνεια του νερού, θα διαρκέσει περίπου 20-60 δευτερόλεπτα. Σπάνια είναι σε θέση να φωνάξει «βοήθεια», επειδή όταν το κεφάλι του βγει στην επιφάνεια του νερού, θα προσπαθήσει να εισπνεύσει οξυγόνο. Τα χέρια και τα πόδια του εκτελούν κινήσεις ανίκανες να τον κρατήσουν στην επιφάνεια του νερού.

Επιδημιολογία

Η πλήρης καταγραφή των πνιγμών είναι αδύνατη γιατί οι χώρες με τους περισσότερους πνιγμούς δεν διαθέτουν αξιόπιστο σύστημα καταγραφής. Για παράδειγμα, αν το θύμα πνιγμού δεν φτάσει μέχρι το νοσοκομείο, δεν καταγράφεται στα επίσημα στατιστικά της χώρας. Στις πιο ευάλωτες όμως χώρες, δεν υπάρχουν καν νοσοκομεία! Επίσης ο θάνατος από τσουνάμι και πτώση αυτοκινήτου ή αεροπλάνου στο νερό, δεν καταχωρείται ως «πνιγμός», με αποτέλεσμα την σοβαρή υποεκτίμηση του προβλήματος.

Οι ψύξεις του καλοκαιριού: Πρόληψη και αντιμετώπιση

Γράφει ο Μιχάλης Σαμαράς, Φυσικοθεραπευτής

Το καλοκαίρι είναι αγαπημένη εποχή για τους περισσότερους από εμάς. Διακοπές, παγωτά, μπάνια, ηλιοθεραπεία, αγαπημένες συνήθειες όλων. Όμως, όπως καθετί ωραίο στη ζωή, θέλει κι αυτό την προσοχή του καθώς πολλοί κίνδυνοι για την υγεία μας παραμονεύουν.

Ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα που ενδέχεται να αντιμετωπίσουμε είναι η ψύξη στον αυχένα και την πλάτη και το στραβολαίμιασμα.

Οι περιοχές του ανθρώπινου σώματος που προσβάλλονται από ψύξη είναι συνήθως ο αυχένας και η πλάτη, αλλά και τα πλευρά και η μέση. Στην ουσία πρόκειται για παρατεταμένους μυϊκούς σπασμούς που συμβαίνουν εξαιτίας της πολύωρης έκθεσης στο ψύχος αλλά και από την απότομη εναλλαγή στη θερμοκρασία, από ζέστη σε κρύο.

Το στραβολαίμιασμα είναι συνήθως αποτέλεσμα της ψύξης, προκαλεί αρκετό πόνο, ακινητοποίηση του λαιμού προς τη μία πλευρά και καθιστά αδύνατη τη στροφή του κεφαλιού. Οφείλεται δε σε σπασμό των μυών που βρίσκονται μεταξύ των σπονδύλων.

Υψηλή αρτηριακή πίεση: Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο;

Η υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση) όταν αφεθεί χωρίς θεραπεία μπορεί να γίνει επικίνδυνη καθώς ελοχεύει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής προσβολής ή εγκεφαλικού επεισοδίου.

Οι πιθανότητες να εμφανίσει κάποιος υψηλή πίεση αυξάνονται με την ηλικία. Άλλοι παράγοντες που ενοχοποιούνται είναι:
– η παχυσαρκία
– το κάπνισμα
– το υπερβολικό αλάτι στις τροφές

– έλλειψη λαχανικών και φρούτων στη διατροφή
-η έλλειψη άσκησης
– η καφεΐνη σε μεγάλες δόσεις
-το αλκοόλ

Ο μόνος τρόπος για να γνωρίσει κάποιος ότι υπάρχει ένα πρόβλημα είναι να μετράει συστηματικά την πίεσή του.

Η αρτηριακή πίεση καταγράφεται ως δύο παράμετροι:

Τι πρέπει να κάνει κάθε γυναίκα αμέσως μετά το σεξ; Οδηγίες

Τα περισσότερα ζευγάρια μετά το σεξ χαλαρώνουν καθώς ο οργανισμός έχει απελευθερώσει διάφορες ορμόνες οι οποίες χαρίζουν ψυχική ευεξία. Όμως όπως αναφέρουν οι ειδικοί, οι γυναίκες από την πλευρά τους θα πρέπει να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα!

Δείτε ποια είναι αυτά!

Στην τουαλέτα ολοταχώς

Πολλές γυναίκες αμέσως μετά το σεξ καταφεύγουν στην τουαλέτα. Και αυτό γιατί πιστεύουν ότι η ούρηση αμέσως μετά, απομακρύνει τον κίνδυνο να εκδηλώσουν κάποια λοίμωξη στο ουροποιητικό σύστημα.

Βέβαια, οι προστατευτικές ιδιότητες της ούρησης κατευθείαν μετά το σεξ δεν είναι παρά ένας τεράστιος μύθος σύμφωνα με τη Lauren Streicher, καθηγήτρια μαιευτικής και γυναικολογίας στο τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου Feinberg στο Σικάγο η οποία επισημαίνει πως μέχρι τώρα καμία σημαντική έρευνα δεν έχει αποδείξει ότι η τακτική αυτή έχει προστατευτικές ιδιότητες.

Διαταραχές ούρησης στις γυναίκες: Πού οφείλονται και πώς θεραπεύονται;

Προβλήματα ούρησης αντιμετωπίζει περίπου το 6% των γυναικών, τα οποία συχνά είναι πολύπλοκα και δυσδιάγνωστα, εξαιτίας του μεγάλου αριθμού αιτιών που τα προκαλούν. Δεδομένου ότι η πλήρης ίαση δεν είναι πάντοτε δυνατή, η διαχείρισή τους στοχεύει στην ανακούφιση των συμπτωμάτων με κάθε διαθέσιμο κατά περίπτωση θεραπευτικό μέσο.

«Οι διαταραχές στη φυσιολογική λειτουργία της ούρησης είναι ένα συχνό πρόβλημα υγείας στις γυναίκες και μπορεί να οφείλεται σε πολλές αιτίες. Η συχνότερη από αυτές είναι η υπολειτουργικότητα του εξωστήρα εξηγεί ο εξειδικευθείς στη Λαπαροσκοπική και Ρομποτική Χειρουργική, Χειρουργός Ουρολόγος Δρ. Μάρκος Καραβιτάκης.

Παράγοντες κινδύνου

Σε μια μεγάλη έρευνα, στην οποία συμμετείχαν 15.861 γυναίκες ηλικίας άνω των 40 ετών στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Σουηδία, η σταγονοειδής αποβολή των ούρων ήταν το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα (38,3%), ακολουθούμενο από αίσθημα ατελούς εκκένωσης της ουροδόχου κύστης ( 27,4%) και μείωση της ροής των ούρων (20,1%).

Σύνδρομο Cushing, με αύξηση βάρους, εύκολη κόπωση, υπέρταση, διαβήτη, αγχώδεις διαταραχές

του Αλέξανδρου Γιατζίδη,  M.D.

Νόσος Cushing και σύνδρομο Cushing είναι μια μορφή ενδοκρινοπάθειας που οφείλεται στην αυξημένη παραγωγή γλυκοκορτικοειδών (κορτιζολη) από το φλοιό των επινεφριδίων (φυσική μορφή) ή στη μακροχρόνια χορήγηση συνθετικών γλυκοκορτικοειδων (σκευασμάτων – ιατρογενής μορφή).

Η κορτιζόλη είναι μια ορμόνη που παράγεται στα επινεφρίδια και είναι ζωτικής σημασίας για τον οργανισμό. Ρυθμίζει τον μεταβολισμό, την καρδιαγγειακή λειτουργία, το ανοσολογικό σύστημα και βοηθά τον οργανισμό να ανταποκρίνεται στο στρες. Υπερβολικά υψηλά επίπεδα αυτής της ορμόνης στο σώμα, έχουν κυρίως αρνητικά αποτελέσματα για τον οργανισμό.

Η ορμόνη της υποφύσεως (ACTH) ρυθμίζει την παραγωγή κορτιζόλης από τα επινεφρίδια. Η κορτικοτροπίνη (ΑCTH ) διεγείρει την παραγωγή κορτικοστεροειδών από τα επινεφρίδια και η υπερπαραγωγή αυτής της ορμόνης (π.χ από ένα αδένωμα της υπόφυσης ) αποτελεί μια από τις αιτίες του συνδρόμου.

H νόσος Cushing αποτελεί την πιο συχνή μορφή του συνδρόμου Cushing, που προκαλείται από την υπερβολική ποσότητα κορτιζόλης στον οργανισμό.

Χωρίς Γλουτένη …

Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς, MD

Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Universita' degli Studi di Napoli, Federico II
Πρόεδρος του European Institute of Nutritional Medicine, E.I.Nu.M


Τα τελευταία χρόνια ακούγεται όλο και συχνότερα η φράση “χωρίς γλουτένη” ως συνώνυμο μιας υγιούς και φυσικής διατροφής. Παρά το γεγονός ότι υπάρχει κάποια αλήθεια σε αυτή τη φράση, η λανθασμένη ερμηνεία και εφαρμογή της οδηγεί σε επιδείνωση της υγείας μας. 

Η γλουτένη είναι μια πρωτεΐνη που βρίσκεται σε όλα τα δημητριακά και περισσότερο στο σιτάρι. Η ετυμολογία της λέξης προέρχεται από το λατινικό gluten που σημαίνει κόλλα. Πράγματι η γλουτένη είναι και το κύριο συστατικό της αλευρόκολλας για τις συγκολλητικές της ιδιότητες! 

Η κατανάλωση γλουτένης προκαλεί τη συγκόλληση των πρωτεϊνών στο γαστρεντερικό μας σύστημα και αναστατώνει το ανοσοποιητικό μας αυξάνοντας τις πιθανότητες εμφάνισης αυτοάνοσου νοσήματος.  

Η αυξημένη κατανάλωση γλουτένης εμποδίζει την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών των τροφών που καταναλώνονται στο ίδιο γεύμα. Μακροπρόθεσμα δημιουργεί φλεγμονή στο λεπτό έντερο και μειώνει περαιτέρω την ικανότητα απορρόφησης σε θρεπτικά συστατικά όπως σίδηρο και ασβέστιο προκαλώντας αναιμία και οστεοπόρωση. 

Συνδέεται επίσης με αυξημένη εμφάνιση προβλημάτων υγείας όπως: 

Διαφορική διάγνωση του θωρακικού πόνου

ΝΟΣΟΙ ΜΕ ΘΩΡΑΚΙΚΟ ΠΟΝΟ ΩΣ ΚΥΡΙΟ ΕΝΟΧΛΗΜΑ. Διάγνωση και θεραπεία

Πολλές φορές όταν ο πόνος προέρχεται από εσωτερικά όργανα, δεν περιγράφεται σαν πόνος, αλλά σαν ακαθόριστη δυσάρεστη αίσθηση, ή δυσφορία.

Η διάρκεια του πόνου:
 Πόνος που διαρκεί εβδομάδες ή μήνες συχνότερα οφείλεται σε μυοσκελετικά ή γαστρεντρολογικά αίτια. Βέβαια, και η στηθάγχη, οφειλόμενη σε στεφανιαία νόσο, μπορεί να προκαλέσει επεισόδια θωρακικού πόνου ή αισθήματος σαν σφύξιμο ή δυσφορία που χρονολογούνται εντός διαστήματος εβδομάδων, μηνών, ή ετών, αλλά το κάθε επεισόδιο έχει διάρκεια λίγων λεπτών. 
Πόνος με διάρκεια < από μισό λεπτό συνήθως δεν οφείλεται σε σοβαρή νόσο και μπορεί να είναι νευρογενούς αιτιολογίας (νευροφυτικές διαταραχές σε αγχώδη άτομα).

Ο πόνος του εμφράγματος έχει διάρκεια συνήθως μεγαλύτερη από 20 λεπτά.

Ηλικία: 

Λαμβάνεται υπόψη όταν σκεπτόμαστε τα πιθανότερα αίτια θωρακικού πόνου. Σε άτομα <30 ετών ο πόνος από ισχαιμία (δηλ αιμάτωση μικρότερη από τις ανάγκες) του μυοκαρδίου είναι πολύ σπάνιος (αν και σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις έχει παρουσιασθεί έμφραγμα ακόμη και σε άτομα ηλικίας 20-25 ετών). Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα συχνότερα είναι τα αίτια από το μυοσκελετικό και το αναπνευστικό σύστημα, ενώ από τα καρδιακά αίτια συχνότερη είναι η οξεία ιογενής περικαρδίτιδα. Αντίθετα σε άτομα > 40 ετών το ενδεχόμενο του οξέος στεφανιαίου επεισοδίου λαμβάνεται υπόψη και εξετάζεται. Η κλινική υποψία είναι μεγαλύτερη αν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου όπως κάπνισμα, υπερχοληστερολαιμία, σακχαρώδης διαβήτης, οικογενειακό ιστορικό πρώιμης στεφανιαίας νόσου, υπέρταση, παχυσαρκία, εφόσον δεν υπάρχει άλλη προφανής αιτία θωρακικού πόνου και  τα χαρακτηριστικά του πόνου είναι συμβατά με μυοκαρδιακή ισχαιμία.

Συμπτώματα της κολπικής μαρμαρυγής

Συχνότητα και σημασία της κολπικής μαρμαρυγής 

Η κολπική μαρμαρυγή είναι συχνή αρρυθμία: ο επιπολασμός της είναι στο 1-2 % του γενικού πληθυσμού, ενώ είναι συχνότερη στους ηλικιωμένους. Μεγάλη σημασία έχει το γεγονός ότι αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (ΑΕΕ). Χωρίς θεραπεία, η κολπική μαρμαρυγή πενταπλασιάζει τον κίνδυνο εμφάνισης ΑΕΕ. Σε κάθε πέντε ΑΕΕ το ένα αποδίδεται σε κολπική μαρμαρυγή.

Η κολπική μαρμαρυγή μπορεί να εκδηλωθεί σαν αίσθημα παλμών, ή να παρουσιασθούν κάποιες από τις λοιπές κλινικές εκδηλώσεις των ταχυαρρυθμιών ( καταβολή, ελαττωμένη ανοχή στην άσκηση, ζάλη, δύσπνοια, θωρακική δυσφορία). Μερικοί ασθενείς εμφανίζουν συχνουρία. 

ΟΔΗΓΙΕΣ ΚΑΡΔΙΟΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΝΗΨΗΣ- ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗΣ (CPR) ΣΕ ΕΝΗΛΙΚΕΣ

Ενημερώθηκε στις 8/11/2017

Κάθε χρόνο 10.000 με 13.000 Έλληνες παθαίνουν καρδιακή ανακοπή εκτός νοσοκομείου, συχνότερα στο σπίτι.

Αυτή συμβαίνει όταν η καρδιά σταματά ξαφνικά, συνήθως λόγω κοιλιακής μαρμαρυγής που οφείλεται σε καρδιακή πάθηση.

Περισσότεροι από το 90% από αυτούς πεθαίνουν γιατί οι παριστάμενοι δεν ξέρουν πώς να κάνουν καρδιοαναπνευστική ανάνηψη (CPR) και έτσι φοβούνται να προχωρήσουν σ’ αυτήν για να μην κάνουν κάτι λάθος.

Συνεπώς είναι επιτακτικό να γνωρίζουμε όλοι τι να κάνουμε ΑΜΕΣΑ σε τέτοια περίπτωση για να διατηρήσουμε την στοιχειώδη προσφορά οξυγόνου στον εγκέφαλο(και την καρδιά), μέχρι να έρθει το ΕΚΑΒ.

Η επιβίωση των θυμάτων κοιλιακής μαρμαρυγής είναι μέγιστη όταν οι παριστάμενοι προσφέρουν καρδιοαναπνευστική ανάνηψη και ηλεκτρική απινίδωση στα πρώτα 3 ως 5 λεπτά από την πτώση του θύματος.

Υπ’ όψιν ότι άλλαξε η σειρά των ενεργειών του διασώστη και τώρα ΠΡΟΗΓΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΣΥΜΠΙΕΣΕΙΣ, μετά το άνοιγμα των αεραγωγών και μετά η αναπνοή στόμα με στόμα [C-A-B (Compressions, Airway, Breathing)].

Το άρθρο απευθύνεται σε μη εκπαιδευμένους ανθρώπους, σε όλους μας, για να βοηθήσουμε κάποιον άνθρωπο κοντά μας με καρδιακή ανακοπή.

Οπότε θα γίνουμε οι διασώστες του μέχρι να έρθει το ΕΚΑΒ, εκτελώντας μόνο συμπιέσεις στο στέρνο του.

Αίτια της καρδιοαναπνευστικής ανακοπής

Σύμφωνα με την Λ. Παπαδημητρίου τα αίτια της καρδιοαναπνευστικής ανακοπής διακρίνονται σε:

Α) Αναπνευστικά που μπορεί να οφείλονται σε: 

• Μερική ή πλήρη απόφραξη ανώτερου ή κατώτερου αεραγωγού 
• Μείωση της λειτουργίας του αναπνευστικού κέντρου (από τραύμα, επιληψία, φλεγμονή ή φάρμακο) 
• Βλάβες του νωτιαίου μυελού άνωθεν του τέταρτου αυχενικού νευροτομίου 
• Οξείες και χρόνιες πνευμονοπάθειες που προκαλούν σοβαρή υποξαιμία (στέρηση επαρκούς ποσότητας οξυγόνου) 
• Διαταραχές και παύση της λειτουργικότητας της νευρομυικής σύναψης, για παράδειγμα χαλάρωση μυών, ασθένειες των μυών ή αλλαντίαση 
• Διαταραχή της λειτουργίας των αναπνευστικών μυών ή του θωρακικού κλωβού και επακόλουθη ανεπάρκεια αναπνευστικής αντλίας (τραύμα, πνευμονοθώρακας, μυοπάθειες) 
• Βλάβες του περιφερικού νευρικού συστήματος όπως ο τέτανος ή η βλάβη του φρενικού νεύρου και από τις δυο πλευρές 

Φαινόμενο Ψευδών Αναμνήσεων: Πόσα αληθινά είναι όσα θυμόμαστε;

Ένα ζήτημα που απασχολεί τις τελευταίες δεκαετίες τον κλάδο της Ψυχολογίας είναι η ακρίβεια των ενθυμήσεών μας και το αν θα πρέπει να τις θεωρούμε αποκυήματα της φαντασίας ή γεγονότα. 

Το φαινόμενο των ψευδών αναμνήσεων αναφέρεται στην ανάκληση μνήμεων από γεγονότα που στην πραγματικότητα δεν έχουν συμβεί. Αν όμως η ανάμνηση ενός ατόμου είναι το μόνο που γνωρίζουμε για ένα γεγονός, πόσο έγκυρη είναι η αλήθεια; 

Η μνήμη είναι πράγματι μια λειτουργία καθοριστική για την ζωή μας, καθώς σε αυτήν στηρίζεται τόσο η αντίληψη για το προσωπικό μας παρελθόν, όσο και η συλλογική αίσθηση ιστορικής συνέχειας. Σε αρκετές περιπτώσεις, ωστόσο, η μνήμη αποδεικνύεται ολισθηρή και αναξιόπιστη. 

Μελέτες σε αυτό το αντικείμενο έχει πραγματοποιήσει η ψυχολόγος Elizabeth Loftus, μέσα από καινοτόμα, αλλά και αμφιλεγόμενα πειράματα. 

Η Loftus ξεκίνησε να μελετά την μνήμη το 1970, εξετάζοντας τις περιγραφές αυτοπτών μαρτύρων σε περιπτώσεις τροχαίων ατυχημάτων, και εστιάζοντας στο αν αυτές μπορούν να μεταβληθούν. 

Η μελέτη στόχευε να αναδείξει το πως επιδρά ο τρόπος με τον οποίο διατυπώνονται οι ερωτήσεις για το συμβάν στις αναμνήσεις των μαρτύρων επί αυτού. 

Για παράδειγμα, στην ερώτηση ''Τι ταχύτητα είχαν αναπτύξει τα οχήματα όταν συντρίφτηκαν;'' οι μάρτυρες θυμόντουσαν υψηλότερη ταχύτητα από ότι όταν ερωτήθηκαν ''Με τι ταχύτητα τα οχήματα χτύπησαν;''. 

Επομένως, η Loftus κατέληξε στο ότι οι λανθασμένες πληροφορίες μπορούν να διαστρεβλώσουν την ανάμνηση ενός μάρτυρα για το πραγματικό γεγονός, ενώ παράλληλα φαίνεται ότι οι αναμνήσεις φθίνουν με το πέρασμα του χρόνου. 

ΚΑΥΣΩΝΑΣ - ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - ΤΡΟΠΟΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

ΚΑΥΣΩΝΑΣ - ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ 

Κατά τη διάρκεια των ημερών που υπάρχει καύσωνας, προκαλούνται βλαπτικές επιπτώσεις στην υγεία (αύξηση της θνησιμότητας, των εισαγωγών στα νοσοκομεία και πρόσβαση στις υπηρεσίες επειγόντων περιστατικών), ιδιαίτερα στις πιο ευάλωτες πληθυσμιακές υποομάδες (ηλικιωμένοι, άτομα με χρόνια νοσήματα, έγκυες γυναίκες, εργαζόμενοι σε υπαίθριες εργασίες). 

Η υπερβολική θερμοκρασία μπορεί να αποβεί μοιραία όταν υπάρχουν χρόνιες παθολογικές καταστάσεις που παρεμποδίζουν τους αντισταθμιστικούς μηχανισμούς της θερμορύθμισης. 

Οι παθήσεις που προκαλούνται από τις υψηλές περιβαλλοντικές θερμοκρασίες μπορεί να είναι: 

- η ηλίαση (ερυθρότητα και πόνος στο δέρμα, οίδημα, πυρετός, κεφαλαλγία, αδυναμία, ναυτία, ίλιγγος, παραισθήσεις, παραλήρημα και σε βαριές περιπτώσεις σπασμοί και απώλεια συνείδησης) 

- οι θερμικές κράμπες (επώδυνες μυϊκές συσπάσεις στους βραχίονες, στα πόδια, στην κοιλιά, εφίδρωση)

- η θερμική συγκοπή ή λιποθυμία (αύξηση θερμοκρασίας σώματος [πλησιάζει τους 39°C], ωχρότητα, ζαλάδες, γενική εξάντληση, ταχυκαρδία και λιποθυμία) 

- η θερμική εξάντληση (μεγάλη εφίδρωση, αδυναμία, ωχρό και κρύο δέρμα, ασθενής παλμός, κανονική θερμοκρασία) 

- η θερμοπληξία (θερμοκρασία σώματος μεγαλύτερη των 40 °C, θερμό και ξηρό δέρμα, ταχυπαλμία και γρήγορη αναπνοή, σύγχυση, παραλήρημα ή σπασμοί, πιθανή απώλεια συνείδησης) 

- Τα εργατικά ατυχήματα μπορούν επίσης να σχετίζονται με τον καύσωνα. Οι υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να προκαλέσουν ασθένεια ή να μειώσουν την ικανότητα της προσοχής του εργαζόμενου και ως εκ τούτου να αυξήσουν τον κίνδυνο τραυματισμού. 

Κατά τη διάρκεια του καύσωνα, οι συχνότεροι τύποι και τρόποι πρόκλησης ατυχημάτων είναι: ατυχήματα στις μεταφορές, ολισθήσεις και πτώσεις, επαφή με αντικείμενα ή εξοπλισμό, κακώσεις, τραυματισμοί και ακρωτηριασμοί.