Η πομπή. Η οδός κάθε πρόδρομης γενιάς

Ελένη Ψαρρά

"Τα όνειρα είναι ένας χάρτης.
Χωρίς αυτά δεν πάμε πουθενά". 
Carl Sagan-Cosmos 
Αστροφυσικός

  Το αρχαίο ρολόι της δημιουργίας χτυπά δίχως να σκέφτεται τον μηδαμινό χρόνο που αναλογεί σε μια ανθρώπινη ζωή. Κάθε γενιά διαδέχεται την άλλη σαν να παρελαύνει σε μια μακρόσυρτη πομπή που προχωρά μονάχα προς το μέλλον. Οι επιστήμονες λένε πως η νοήμων ζωή είναι το μέσο για να καταλάβει το Σύμπαν τον εαυτό του. Την υπόστασή του. Ένα εξελικτικό χρέος εκατομμυρίων ετών, που περνά με την κληρονομική σκυτάλη από τον γονέα στο παιδί του. Δισεκατομμύρια ρολόγια του παρόντος και του παρελθόντος παλεύουν για την ελπίδα εκείνης της μοναδικής γενιάς του μέλλοντος που θα φτάσει εκεί που δεν μπορούσαν να φτάσουν οι αρχέγονες γενιές. Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι ο άνθρωπος του μέλλοντος δε θα μοιάζει με εμάς. Θα έχει στα κύτταρά του τα σημάδια όλων των πρόδρομων γενεών και τη συνολική γνώση των προκατόχων του, αλλά μια καρδιά απελευθερωμένη από μικρόψυχα δόγματα.

  Κάθε λέξη που έχω διαβάσει έως τώρα , κάθε ταπεινό βίωμα που έχει καταγραφεί στο ασήμαντο ημερολόγιο της εφήμερης ύπαρξής μου είναι ένα κομμάτι από ένα τεράστιο παζλ, που αν συμπληρωθεί σωστά σε οδηγεί σε ένα μοναδικό συμπέρασμα.

  Είμαστε εδώ για να ακολουθήσουμε την πομπή μιας πρόδρομης οδού. Εκείνης που διάνυσαν χιλιάδες γενεές πριν από εμάς, ώστε να υπάρχουμε και να εξελίσσεται με αυτόν τον τρόπο η νοήμων ζωή. Κρατάμε στα χέρια μας τη γνώση των ανακαλύψεων και έχουμε αναλάβει την ευθύνη να την παραδώσουμε στην επόμενη γενιά με την ελπίδα ότι κάποτε το είδος μας θα γίνει μια μορφή απόλυτης διάνοιας. Εκείνης της μακρινής και επερχόμενης γενιάς που δε θα ντρέπεται για τα καμώματά της.

  Ακολουθούμε το χάρτη των ονείρων της δημιουργίας και διαβαίνουμε την πορεία της ανθρώπινης πομπής που θα φέρει κάποτε το τέλειο ον στον κόσμο. Με αυτό το όνειρο ξαπλώνω κάθε βράδυ και φαντάζομαι χιλιάδες απογόνους. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι μια ευκαιρία στον χρόνο και μερικές εκατοντάδες πρόδρομες γενιές να παρελαύνουν ακούραστα μέχρι να φτάσουμε στον προορισμό της ανθρωπόκαινου εποχής. Εμπιστευτήκαμε τα όνειρά μας και φτάσαμε ως εδώ. Ποιος μπορεί να ξέρει την εξέλιξη; Ποιος θα καταδικάσει μια ιερή πομπή στον χρόνο;

  Κάθε νεογέννητος άνθρωπος που κοιμάται στο λίκνο της Γης, είναι η ελπίδα και ο σημαιοφόρος της επόμενης πομπής. Είμαστε κοντά... Είμαστε εδώ... Όλοι μαζί σαν αναπόσπαστα κομμάτια από το ίδιο παζλ, που δέθηκαν για να γνωρίσουν έναν και μόνο σκοπό. Να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους σαν το όχημα του μέλλοντος, έχοντας τον σχηματισμό μιας πανέμορφης μορφής ζωής. 

  Πάρε τη θέση σου δίπλα μου και περπάτησε στο κέντρο της πομπής. Κράτα το χέρι μου για να ονειρευτούμε μαζί την επιβίωση μιας καλύτερης εκδοχής... Τα ρολόγια μας χτυπούν και μας θυμίζουν την παρούσα υποχρέωση. Αγωνίσου για εκείνους που θα έρθουν στο μέλλον. Η μόνη οδός... η μόνη ελπίδα, καθώς ο χρόνος περνά για κάθε λιτανεία. 

Καλή Πρωτομαγιά σε όλους!

alifeguardsoul

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ