Οπως φαινεται, θα μιλαμε για καιρο για τον συγκεκριμενο κοροναϊο. Γι αυτο το λογο, οσοι έχετε προβληματα υγείας που σας θέτουν σε υψηλότερο κίνδυνο, καλο θα ηταν να ειστε σιγουροι ότι κάνετε ό, τι ειναι δυνατον , να ελαχιστοποιήσετε αυτο το προβλημα .
Ετσι λοιπον οσοι ¨ζουν¨ με διαβήτη, ΧΑΠ ή καρδιακές παθήσεις ,θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοι στη διαχείριση αυτών των παθήσεων, ακολουθωντας την αγωγη που τους εχει δοθει. Εξ αλλου η σωστή διατροφή και ιδιως ενυδάτωση , βοηθουν οσους ασθενουν, να αποφύγουν τις επιπλοκές της COVID-19. Δεν ξεχναμε πως η σωστή ενυδάτωση , συμβάλλει στην διατήρηση του όγκου αίματος και διατηρηση υγιων βλενογονων στο αναπνευστικό σύστημα, κατι που βοηθα τους πνεύμονες να αντισταθούν καλύτερα στη λοίμωξη και τον εντευθεν ¨τραυματισμό των ιστών¨ .
Τις βλάβες που μπορεί να προκαλέσει ο κοροναϊός στους πνεύμονες, εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής Εσωτερικής Παθολογίας, Πνευμονολογίας και Εντατικής Θεραπείας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, Παναγής Γαλιατσάτος, σε ενημερωτικό άρθρο που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του πανεπιστημίου.
Η COVID-19 μπορεί να προκαλέσει πνευμονία και σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας (ARDS) αλλα και σήψη, οπως επίσης μόνιμη βλάβη στους πνεύμονες και σε άλλα ζωτικά όργανα.
Το σηπτικό σύνδρομο έχει ,διεθνώς αναγνωρισθεί ως ένα από τα σημαντικότερα αίτια γενικής θνησιμότητας παγκοσμίως , καθώς κάθε 2 δευτερόλεπτα περίπου ένας άνθρωπος πεθαίνει από σήψη. Είναι αυτό που λέμε σαπίζει, λιώνει, καταρρέει εσωτερικά και εξωτερικά.
Οι πνεύμονες, η καρδιά και άλλα συστήματα του σώματος λειτουργούν όπως μια ορχήστρα, εξηγεί ο Δρ. Γαλιατσάτος υπογραμμίζοντας ότι στην περίπτωση της σήψης, η συνεργασία μεταξύ των οργάνων του σώματος καταρρέει. Τα συστήματα αρχίζουν σταδιακά να αποδιοργανώνονται το ένα μετά το άλλο, συμπεριλαμβανομένων των πνευμόνων και καρδιάς.
Η σ ή ψ η , ακόμη και όταν ο ασθενής έχει επιβιώσει, μπορεί να αφήσει στον ασθενή μόνιμη βλάβη στους πνεύμονες και σε άλλα όργανα.
Η πνευμονία που προκαλεί η νόσος COVID-19 τείνει να αφορά και στους δύο πνεύμονες. Οι πνεύμονες γεμίζουν με υγρό, περιορίζοντας την ικανότητά τους να προσλαμβάνουν οξυγόνο και προκαλούν δύσπνοια, και βήχα . Για μερικούς ανθρώπους, τα αναπνευστικά προβλήματα μπορεί να γίνουν αρκετά σοβαρά ώστε να απαιτείται εισαγωγή στο νοσοκομείο για θεραπεία με οξυγόνο ή ακόμα και μηχανική υποστήριξη της αναπνοής με αναπνευστήρα. Ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι αναρρώνουν από την πνευμονία χωρίς μόνιμη βλάβη στους πνεύμονες, στη πνευμονία που σχετίζεται με την COVID-19 ακόμα και μετά την ανάρρωση, η βλάβη στους πνεύμονες αφηνει αναπνευστικές δυσκολίες που μπορεί να χρειαστούν μήνες για να βελτιωθούν.
Είτε συμβαίνει στο σπίτι είτε στο νοσοκομείο, το ARDS μπορεί να είναι θανατηφόρο. Τα άτομα που επιβιώνουν από το ARDS και αναρρώνουν από τη νόσο COVID-19 μπορεί να έχουν μόνιμη ουλή στους πνεύμονες.
Ο Έλληνας επιστήμονας σημειώνει ακόμα ότι όταν ένα άτομο έχει COVID-19 το ανοσο του σύστημα υπερεργάζεται για να αντιμετωπίσει τον εισβολέα, κατι που μπορεί να καταστήσει ευάλωτο το σώμα σε λοίμωξη και από άλλο βακτηριδιο ή ιό. Και όσες περισσότερες λοιμώξεις έχει να αντιμετωπίσει ο οργανισμός τόσο μεγαλύτερη η βλάβη στους πνεύμονες.
Η συνολική κατάσταση της υγείας του ασθενή, παιζει σημαντικο ρολο στην εξελιξη της νοσου, οπως εαν προ-υπάρχουν προβλήματα υγείας, όπως ειναι μια χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή καρδιακές παθήσεις που αυξανουν δυνητικα τον κίνδυνο μιας σοβαρής νόσησης.
Οι της τριτης ηλικιας είναι επίσης ευάλωτοι στην COVID-19. Οι πνευμονικοί ιστοί τους είναι λιγότερο ελαστικοί και έχουν εξασθενημένη ανοσία λόγω της προχωρημένης ηλικίας τους.
Η θεραπεία είναι ο τρίτος παράγοντας, η ανάρρωση ενός ασθενούς και η υγεία των πνευμόνων μακροπρόθεσμα θα εξαρτηθεί από το είδος της φροντίδας που θα λάβει και πόσο γρήγορα θα την λάβει. Η έγκαιρη εισαγωγή στο νοσοκομείο των σοβαρά αρρώστων ασθενών μπορεί να ελαχιστοποιήσει την πνευμονική βλάβη.
Εστω οτι ενας ασθενης, που τον χαρακτηριζουμε τυχερο, ξεφυγε τον κινδυνο από COVID-19, οι πνεύμονες μπορούν να αναρρώσουν, αλλά όχι εν μία νυκτί. Η ανάρρωση απαιτεί χρόνο. Υπάρχει ο αρχικός τραυματισμός στους πνεύμονες και με την πάροδο του χρόνου, ο ιστός επουλώνεται, αλλά μπορεί να χρειαστούν τρεις μήνες έως έναν χρόνο ή και περισσότερο για να επιστρέψει η λειτουργία των πνευμόνων στα επίπεδα πριν από τη λοίμωξη COVID-19.
Και καταλήγει ο καθηγητης, σημειώνοντας ότι, ¨μόλις τελειώσει η πανδημία, θα υπάρχει μια ομάδα ασθενών με νέες ανάγκες: Οι επιζώντες. Γιατροί, πνευμονολόγοι και άλλοι πάροχοι υγειονομικής φροντίδας θα πρέπει να βοηθήσουν αυτούς τους ασθενείς να ανακτήσουν τη λειτουργία των πνευμόνων τους στο μέγιστο δυνατό.
Χαιρετε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου