Η θεραπεία του πνευμοθώρακα αποσκοπεί, αφενός στην απομάκρυνση του αέρα, αφετέρου στην αποφυγή υποτροπής του πνευμοθώρακα. Όταν ο πνευμοθώρακας καταλαμβάνει λιγότερο από 15-20% του ημιθωράκιου, χωρίς ή με ήπια συμπτώματα, αντιμετωπίζεται συντηρητικά, δηλαδή, συνιστάται στον άρρωστο να παραμείνει κλινήρης και να παρακολουθείται από το γιατρό και ακτινογραφικά. Πολλές φορές χορηγείται και οξυγόνο.
Η θεραπεία εκλογής, όμως, ενός μεγαλύτερου πνευμοθώρακα, είναι η τοποθέτηση θωρακικής παροχέτευσης (Billau).
Ένδειξη θωρακοτομής υπάρχει όταν ο πνεύμονας δεν εκπτύσσεται, παρά την εφαρμογή παροχέτευσης ή όταν ο άρρωστος εμφανίσει επιπλοκές.
Νοσηλευτική φροντίδα.
- Σωστή μέτρηση ζωτικών σημείων.
- Χορήγηση εφυγρασμένου οξυγόνου.
- Χορήγηση παυσίπονων και αντιβιοτικών, σύμφωνα με την ιατρική οδηγία.
- Τοποθέτηση του αρρώστου σε θέση Fowler, για διευκόλυνση της παροχέτευσης και παρακολούθηση αυτής συνεχώς (η σωστή λειτουργία της συσκευής αποτελεί ευθύνη του νοσηλευτικού προσωπικού)
- Παρακολουθείται η κίνηση της επιφάνειας του υγρού της φιάλης, που δηλώνει ότι το σύστημα λειτουργεί. Η κίνηση σταματάει όταν: α) Εκπτυχθεί ο πνεύμονας και β) Αποφραχθεί ο σωλήνας ή αναδιπλωθεί
- Ενθαρύνουμε τον άρρωστο να βήχει και να παίρνει βαθιές αναπνοές
- Παρακολουθείται το σημείο εισόδου του ενδοθωρακικού σωλήνα
- Δίνονται επαρκείς ποσότητες υγρών και δίαιτα ανάλογα με την κατάσταση
- Αποφεύγει ο άρρωστος την υπερέκταση και τις απότομες κινήσεις.
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου