Καθοδήγηση… Είναι η πλεύση χωρίς επιστροφή… Ένα τρυφερό άγγιγμα στον ώμο και μια γλυκιά παρότρυνση αρκούν για να σηκώσουν την άγκυρα και να ωθήσουν την προπέλα της καρδιάς για τα λιμάνια της ευχαρίστησης. Κανένας δε γεννιέται καπετάνιος… Κανείς δε γεννιέται με σκοπό να πνίξει στα βαθιά την αξιοπρέπεια των άλλων, αν έχει χαράξει από μικρός τη ρότα του έχοντας στο πηδάλιο την ευαισθησία για να προσεγγίζει τις καρδιές των συνανθρώπων του.
Βλέπω παιδιά να χλευάζουν συνομηλίκους τους. Βλέπω ενήλικες να φέρονται βάναυσα στους συνανθρώπους τους δίχως ίχνος σεβασμού και ευγένειας. Βλέπω «δυνατούς» να αποφεύγουν «προβληματικούς-αδύναμους» σαν να νοσούν από κάποια μολυσματική ασθένεια… Βλέπω εκείνους που γεννήθηκαν με νοητικά και κινητικά προβλήματα, εκείνους που η μοίρα τους σφραγίστηκε με τη γέννησή τους από το χρώμα του δέρματος τους κι από τη φυλετική τους καταγωγή. Βλέπω την αδικία των ανθρώπων να κατακρεουργεί έναν δίκαιο και μεγαλειώδη κόσμο με την αδυναμία των «δυνατών» να καθοδηγήσουν σωστά τη σκέψη τους.
Ποιος μπορεί να είναι δυνατός; Σίγουρα όχι αυτός που βασανίζει τον αδύναμο. Δυνατός είναι αυτός που ευλογήθηκε από το μαγικό ραβδί της τύχης. Τυχερός γιατί είναι υγιής, έξυπνος και «φυσιολογικός». Προικισμένος από τη φύση με το χάρισμα της ορθής σκέψης.
Αν νιώθεις πως ανήκεις στην κατηγορία των δυνατών, έχεις μια εξαιρετική αποστολή να υλοποιήσεις. Το χρέος του δυνατού ορίζει να βοηθάς και να σέβεσαι τους αδύναμους, αυτούς που δεν έχει ευνοήσει τόσο πολύ η τύχη, ανακαλύπτοντας μέσα από τις αδυναμίες τους την αρετή που σου δόθηκε από τη μητέρα φύση.
Καθοδήγησε τα παιδιά σου να ακολουθήσουν τα χνάρια της αγάπης, αναγνωρίζοντας στη διαφορετικότητα των αδύναμων το χρέος των δυνατών, χωρίς να αναζητούν επιβεβαίωση της δύναμής τους πληγώνοντας τις ψυχές των άλλων.
Μάθε τους πως η ανωτερότητά τους δεν αφορά τη σύγκρισή τους με έναν αδύναμο ή άτυχο άνθρωπο αλλά στηρίζεται στη μεγαλοψυχία τους να αποδέχονται τις αδυναμίες των συνανθρώπων τους. Ο κόσμος δε χρειάζεται νταήδες αλλά πανέμορφους σούπερ ήρωες άλλοτε να πλαισιώνουν και άλλοτε να κυριαρχούν συμβαδίζοντας στο πλευρό των αδυνάτων. Ως ένας άλλος Ρομπέν των Δασών, ως μια άλλη μητέρα Τερέζα, σαν ήρωες παιδικού παραμυθιού κι όχι σαν τέρατα που ξεπηδούν από τον βούρκο!
Το μόνο που χρειάζεται είναι να δείξεις στα παιδιά σου το χρέος τους στην ανθρωπότητα. Δείξε τους την ομορφιά για να μην υπηρετήσουν την ασχήμια.
Καθοδήγησέ τα στον δρόμο που οδηγεί στα θαύματα!
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου