Απόσπασμα από
Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης
Επιπτώσεις Φυσικών Τεχνολογικών και Natech Καταστροφών στα παιδιά
ΧΙΩΤΗ ΕΙΡΗΝΗ / CHIOTI EIRINI
Α.Μ. / R.N. : 16261
Τα Σόδομα ήταν μια βιβλική πόλη που έγινε γνωστή από την αιφνίδια καταστροφή της, μαζί με τη Γόμορρα, (ή τα Γόμορα), στο νότιο άκρο της Νεκράς θάλασσας. Τα Σόδομα μαζί με τη Γόμορρα, την Αδαμά, τη Σεβωείμ, και τη Σηγώρ, αποτελούσαν τη λεγόμενη πεντάπολη της κοιλάδας Σιδδίμ. Αναφέρεται τόσο στη Παλαιά Διαθήκη όσο και στην Καινή Διαθήκη αλλά και στο Κοράνι ότι υπέστη ολοκληρωτική καταστροφή από τον Θεό, με κυρίαρχη αιτία τον έκλυτο βίο και την ανηθικότητα των κατοίκων της.
Τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο της επιστημονικής εξήγησης της καταστροφής, βρίσκεται ένας δίσκος από πηλό που ονομάζεται επιπεδοσφαίριο, και που ανακαλύφθηκε από τον αρχαιολόγο Victorian Herny Layard στα ερείπια των Ανακτόρων στη Νινευή.
Το συγκεκριμένο δισκίο που έχει βασανίσει τους επιστήμονες για περισσότερο από έναν αιώνα, έχει χαρακτηριστεί ως η επιβεβαίωση που κατέστρεψε τις βιβλικές πόλεις Σόδομα και Γόμορρα πριν 5000 χρόνια.
Η θεωρία της καταστροφής είναι έργο των δυο επιστημόνων Alan Bond και Mark Hempsell, που έχουν περάσει τα τελευταία χρόνια συναρμολογώντας το αρχαιολογικό παζλ.
Σύμφωνα με τις αναλύσεις των ειδικών τα σύμβολα της πλάκας αποτελούν λεπτομερή περιγραφή για το πώς ένας μεγάλος – 800 – μέτρων – αστεροειδής έπληξε την περιοχή, προκαλώντας χιλιάδες θανάτους και ερημοποίηση σε πάνω από ένα εκατομμύριο τετραγωνικά χιλιόμετρα (386.000 τετραγωνικά μίλια).
Η επίπτωση, που αντιστοιχεί σε περισσότερους από 1000 τόνους έκρηξης ΤΝΤ, θα δημιουργούσε μια από τις μεγαλύτερες κατολισθήσεις στην ιστορία του κόσμου.
Οι επιστήμονες χρησιμοποιώντας υπολογιστές για να αναδημιουργήσουν το νυχτερινό ουρανό χιλιάδες χρόνια πριν, έχουν εντοπίσει την παρατήρηση που περιγράφεται στην πλάκα – ένα αντίγραφο σημειώσεων του νυχτερινού ουρανού, από το 700 π.X. από κάποιον, απ’ ότι φαίνεται, Σουμέριο – αστρολόγο σε έναν από τους πρώτους γνωστούς πολιτισμούς του κόσμου – λίγο πριν την αυγή της 29ης Ιουνίου στο έτος 3123 προ Χριστού.
Περίπου τα μισά από τα σύμβολα στην πλάκα έχουν σωθεί και τα μισά από αυτά αναφέρονται στον αστεροειδή. Τα άλλα μισά σύμβολα καταγράφουν τις θέσεις των νεφελωμάτων και τους αστερισμούς.
Ο Mark Hempsell, ένας από τους ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Μπρίστολ που έσπασε τον κώδικα της πλάκας είπε ότι είναι ένα θαυμάσιο δείγμα παρατηρήσεων, ένα απολύτως τέλειο επιστημονικό δείγμα.
Το επιπεδοσφαίριο – ένα απολύτως τέλειο επιστημονικό δείγμα / Πηγή εικ: https://periergaa.blogspot.com
Η περιγραφή ταιριάζει με ένα είδος αστεροειδή που είναι γνωστός ως τύπος Ατέν, ο οποίος περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο κοντά στη Γη. Η τροχιά του θα τον είχε θέσει σε πορεία σύγκρουσης με την κοιλάδα Ötz. «Ήρθε σε μια πολύ χαμηλή γωνία - περίπου έξι βαθμούς - και στη συνέχεια κόβεται σε ένα βουνό που ονομάζεται Gaskogel περίπου 11 χιλιόμετρα από το Köfels», είπε ο κ. Hempsell.
Ο ίδιος λέει ότι το μέγεθος και η διαδρομή του αστεροειδή σήμαινε ότι ήταν πιθανό να έχει συντριβεί στις αυστριακές Άλπεις στο Köfels. Καθώς κινήθηκε κοντά στο έδαφος θα έχει αφήσει κάποιο ίχνος της καταστροφής από τα υπερηχητικά κύματα κλονισμού, και μετά θα χτύπησε στη γη με μια κατακλυσμική σύγκρουση.
Τα συντρίμμια που θα ήταν μέχρι και τα 2/3 του αστεροειδή είχαν εκσφενδονιστεί πίσω κατά μήκος της διαδρομής του και θα είχε δημιουργηθεί μια λάμψη θερμοκρασίας 400 βαθμών Κελσίου, σκοτώνοντας τα πάντα στην πορεία της.
«Όταν χτύπησε τα Köfels δημιούργησε τεράστιες πιέσεις που κονιοποίησαν το βράχο και προκάλεσαν κατολίσθηση. Αλλά επειδή δεν ήταν σταθερός, δεν υπήρχε κρατήρας». Η έκρηξη θα δημιουργούσε ένα σύννεφο σαν μανιτάρι, ενώ ένα λοφίο καπνού θα ήταν ορατό σε εκατοντάδες χιλιόμετρα.
Ο κ. Hempsell είπε ένα άλλο μέρος του δισκίου, το οποίο έχει μήκος 18 εκατοστά και σχήμα, όπως ένα μπολ, περιγράφει ένα λοφίο καπνού γύρω από την αυγή το επόμενο πρωί.
Σύμφωνα με τις απόψεις των ερευνητών, τα απομεινάρια της έκρηξης, έφτασαν με τη μορφή πυρακτωμένων μαζών, μέχρι τα παράλια της Νεκράς θάλασσας και κατέστρεψαν ολοσχερώς τα Σόδομα και τη Γόμορρα, μέσα σε μια πύρινη κόλαση «από φωτιά και θειάφι», όπως αναφέρεται στη Γέννηση Εδ: 19 / στ: 24 -25 : Και έβρεξεν ο Κύριος επί τα Σόδομα και τα Γόμορρα θείον και πυρ παρά Κυρίου εκ του ουρανού – και κατέστρεψε τας πόλεις ταύτας, και πάντα τα περίχωρα και πάντας τους κατοίκους των πόλεων και τα φυτά της γης.
«Θα πρέπει να γνωρίζεις το πλαίσιο για να μπορέσεις να το μεταφράσεις», είπε ο κ. Hempsell, του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ. Οι γεωλόγοι έχουν καταγράψει την κατολίσθηση περίπου 9000 χρόνια πριν, πολύ νωρίτερα από το αρχείο των Σουμερίων. Ωστόσο, ο κ. Hempsell, ο οποίος έχει δημοσιεύσει ένα βιβλίο για τη θεωρία, πιστεύει ότι μολυσμένα δείγματα από τον αστεροειδή μπορεί να προκάλεσαν σύγχυση στις προηγούμενες προσπάθειες χρονολόγησης.
Οι Ακαδημαϊκοί επίσης γρήγορα διαφώνησαν με τα πορίσματα, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο βιβλίο «Μια Σουμέρια παρατήρηση του γεγονότος της σύγκρουσης στο Köfels της Αυστρίας».
Ο John Taylor, ένας συνταξιούχος ειδικός στην αρχαιολογία της Εγγύς Ανατολής στο Βρετανικό Μουσείο, δήλωσε ότι δεν υπάρχει απόδειξη ότι οι αρχαίοι Σουμέριοι ήταν σε θέση να προβούν σε τέτοια αστρονομικά στοιχεία, ενώ η γνώση της γλώσσας των Σουμερίων είναι ελλιπής. «Παραμένω δύσπιστος από αυτά τα αποτελέσματα», πρόσθεσε.
Ο Δρ. Hempsall είπε ότι τουλάχιστον 20 αρχαίοι μύθοι καταγράφουν την ερήμωση του τόπου και με την κλίμακα της σύγκρουσης του αστεροειδή, συμπεριλαμβανομένης και της ιστορίας της Παλαιάς Διαθήκης περί της καταστροφής στα Σόδομα και Γόμορα.
Η βιβλική ιστορία της ερήμωσης αναφέρεται στην Γένεση της Παλαιάς Διαθήκης 19:24-28. “Έπειτα ο Κύριος έριξε στα Σόδομα και Γόμορρα θειάφι και πυρκαγιά από τον ουρανό, και κατέστρεψε αυτές τις πόλεις και όλη την κοιλάδα, και όλους τους κατοίκους των πόλεων...”
Παρά τις όποιες επιστημονικές μέχρι τώρα ενστάσεις και αμφισβητήσεις, οπωσδήποτε, έχουμε να κάνουμε με μια εκτεταμένη φυσική καταστροφή, η οποία έπληξε τον αρχαίο κόσμο την εποχή που διαδραματίζονται τα μετέπειτα πασίγνωστα σε παγκόσμια κλίμακα γεγονότα της Βίβλου και η οποία λεπτομερώς καταγράφηκε στην παράδοση της Παλαιάς Διαθήκης για να φτάσει ως τις μέρες μας, και κατέστρεψε ολοσχερώς τη γεωγραφική περιοχή στην οποία τοποθετούνται τα Σόδομα και τα Γόμορα, τα παράλια της Νεκράς θάλασσας δηλαδή, αφήνοντας πίσω του πολλά θύματα (προφανώς ανάμεσα σ’ αυτά θα υπήρχαν και εκατοντάδες παιδιά), και έχουμε επίσης να κάνουμε με μια ανεπιτυχή σχετικά (σύμφωνα με τα δεδομένα της προφορικής και μετέπειτα γραπτής παράδοσης) διαχείριση της κρίσης αυτής, καθώς όπως μας πληροφορεί η Παλαιά Διαθήκη, μόνο ο «ευσεβής» Λωτ και η οικογένειά του, κατάφεραν να διασωθούν από την καταστροφή.
ΗΡΩΔΗΣ – Η ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ
O Ηρώδης Α΄, επονομαζόμενος και Μέγας, ήταν βασιλιάς της Ιουδαίας από το 37 π.X. μέχρι το έτος της Γέννησης του Ιησού Χριστού (4 π.X.).
Η δημόσια σταδιοδρομία του Ηρώδη ξεκίνησε όταν ο πατέρας του Αντίπατρος που κατείχε το αξίωμα του επίτροπου της Ιουδαίας τον διόρισε με την έγκριση του ισχυρού άντρα της Ρώμης Ιούλιου Καίσαρα στρατηγό της Γαλιλαίας.
Ταυτόχρονα ο πρεσβύτερος αδελφός του Φασαήλ διορίστηκε με τον ίδιο τρόπο στρατηγός της Ιερουσαλήμ. Τον Οκτώβριο του 42 π.X. οι καισαροκτόνοι οδηγήθηκαν διαδοχικά στην αυτοκτονία κατά την διάρκεια της μάχης των Φιλίππων.
Ο Μάρκος Αντώνιος που συγκαταλέγονταν ανάμεσα στους νικητές της μάχης έδειξε την εύνοια του στον Ηρώδη διορίζοντας τον τετράρχη της Ιουδαίας. Όσοι Ιουδαίοι αντέδρασαν και επιχείρησαν να τον συναντήσουν προκειμένου να τον πείσουν να αλλάξει την απόφαση του, θανατώθηκαν με εντολή του Αντώνιου.
Η άνοδος του Ηρώδη του Μεγάλου στον θρόνο του βασιλείου της Ιουδαίας σηματοδοτεί την αρχή της Ηρωδιανής δυναστείας.
Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, όταν πληροφορήθηκε τη Γέννηση του Χριστού, διέταξε τους στρατιώτες του να σφάξουν όλα τα νήπια της περιοχής της Βηθλεέμ, γιατί φοβόταν ότι ο Ιησούς θα του έπαιρνε τον θρόνο, καθώς εν τω μεταξύ γνώριζε και τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης ότι "στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας θα γεννηθεί ο νέος βασιλιάς των Ιουδαίων".
Στην παράδοση τού Ιουδαϊκού λαού και τη θεολογία της Παλαιάς Διαθήκης υπήρχε το "ιστορικό" προηγούμενο ακόμη μιας δίωξης και "σφαγής". Συγκεκριμένα, η εξιστόρηση τού βιβλίου της Εξόδου εμφανίζει τον αλλοεθνή και αλλόθρησκο Φαραώ της Αιγύπτου να έχει διατάξει τη θανάτωση με πνιγμό στον Νείλο ποταμό των αγοριών των Ισραηλιτών, μια πραγματική γενοκτονία, που σκοπό είχε τη μείωση τού αριθμού των δούλων Εβραίων οι οποίοι αυξάνονταν με ανησυχητικό ρυθμό στη χώρα.
Η σφαγή των νηπίων/Rubens/Πηγή εικ: www.google.gr
Όσον αφορά, τον αριθμό 14.000 (κατ’ άλλους 144.000) που η ιερή παράδοση διασώζει για τα σφαγιασθέντα νήπια, αυτός δεν οφείλεται σε λογιστικό σφάλμα, αλλά προέρχεται από την επίδραση της Ιουδαϊκής αποκαλυπτικής αριθμολογίας.
Πρόκειται στην ουσία για πολλαπλάσιο τού ιερού αριθμού 7 των Εβραίων, ο οποίος συμβολίζει την ολότητα και την καθολικότητα.
Ομοίως στην Αποκάλυψη του Ιωάννη συναντάται σημειολογική αναφορά στον έτερο ιερό αριθμό 12 και στα πολλαπλάσιά του, με την επισήμανση ότι κατά τους έσχατους χρόνους ο Ιησούς Χριστός θα συνοδεύεται και πάλι από τους μάρτυρές του, που στην ολότητα και τελειότητά τους ανέρχονται συμβολικά σε 144.000 (Αποκάλυψις 14/ιδ΄ 1 και 7/ ζ΄4).
Και σε αυτήν ασφαλώς την περίπτωση, δεν πρόκειται για πραγματικό αριθμό, αλλά για θεολογικό συμβολισμό της καθολικότητας της Εκκλησίας, η οποία συγκροτείται και εκπροσωπείται στην ιστορία από τους Μάρτυρες.
Οι ανά τους αιώνες θυσιαζόμενοι και μαρτυρούντες Άγιοι, εκφράζουν την ιστορική και εσχατολογική ενότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Όσοι προσεταιρίζονται την εξουσία και τη δύναμη, συντάσσονται με τους εκάστοτε "Φαραώ" και "Ηρώδεις" της ιστορίας.
Η σφαγή των αρρένων νηπίων "από διετούς και κατωτέρω" δεν θα ήταν, επομένως, στην πραγματικότητα δυνατό να αφορά περισσότερα από 30 ή το ανώτατο 40 βρέφη, με βάση τα στατιστικά δεδομένα που προκύπτουν από την πληθυσμιακή κατανομή της συγκεκριμένης περιοχής.
Ένας τέτοιος αριθμός θα καθιστούσε πολύ πιο πιθανό κατά τους ιστορικούς, ο Ηρώδης να αποτόλμησε όντως ακόμη ένα τραγικό εγχείρημα προκειμένου να διασφαλίσει την εξουσία του από την έσω και υποθετική απειλή της εμφανίσεως ενός διεκδικητή του θρόνου.
Η "αναίρεση" μερικών δεκάδων νηπίων, άσημων αγροτικών οικογενειών μιας απομακρυσμένης και αγνοημένης περιοχής, δεν θα αποτελούσε "παρά μόνο ένα μικρό και ασήμαντο επεισόδιο" στο βίο και την πολιτεία του, όπως εύστοχα παρατηρεί ένας σύγχρονος ερευνητής, ένα πταίσμα σε σύγκριση με τα άλλα του εγκλήματα, που δεν επιβάρυνε αισθητά τον ήδη μακρύ κατάλογο των θυμάτων της καχυποψίας του, και δεν διαφοροποιούσε ιδιαίτερα την ούτως ή άλλως έκρυθμη τοπική κατάσταση ώστε να προκαλέσει την παρέμβαση της Ρώμης στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Ο χριστιανικός κόσμος, που θεωρεί τα θανατωθέντα νήπια ως τους πρώτους μάρτυρες της πίστης, τιμά τη μνήμη τους κάθε χρόνο στις 28 Δεκεμβρίου (Καθολική Εκκλησία) και στις 29 Δεκεμβρίου (Ορθόδοξη Εκκλησία).
Απόσπασμα από
Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης
Επιπτώσεις Φυσικών Τεχνολογικών και Natech Καταστροφών στα παιδιά
ΧΙΩΤΗ ΕΙΡΗΝΗ / CHIOTI EIRINI
Α.Μ. / R.N. : 16261
ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου