Όραση και Οδήγηση

Όραση 

Η καλή όραση είναι προαπαιτούμενο για να οδηγήσουμε. 

Με το πέρασμα του χρόνου, θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για αλλαγές στην όρασή μας, ακόμη και αν δεν είχαμε κάποια πάθηση νεότεροι. 

Μπορεί να μη βλέπουμε ή να μη διακρίνουμε πια τόσο καθαρά, να δυσκολευόμαστε να οδηγούμε τη νύχτα, να έχουμε χάσει τη στερεοσκοπική μας όραση, κλπ. 

Ένα από τα πιο συχνά προβλήματα όρασης είναι η μειωμένη οπτική οξύτητα, που υπάρχει είτε λόγω προϋπάρχουσας πάθησης είτε λόγω ηλικίας.

Ο οδηγός δυσκολεύεται, για παράδειγμα, να δει τις λεπτομέρειες ενός αυτοκινήτου ή ενός ποδηλάτου που φαίνεται ακόμη μικρότερο από απόσταση, οπότε και η πιθανότητα να εμπλακεί σε ατύχημα αυξάνεται. 

Μειωμένη οπτική οξύτητα έχουν άτομα που πάσχουν από διάφορες οφθαλμικές παθήσεις (π.χ. μυωπία, υπερμετρωπία, αστιγματισμός, κ.α.).

 Ένας τρόπος για να καταλάβουμε την κατάσταση της όρασής μας, είναι να ελέγξουμε κατά πόσο εύκολα και καθαρά μπορούμε να διακρίνουμε τους φωτεινούς σηματοδότες και τα φώτα των διερχόμενων αυτοκινήτων κατά τις νυχτερινές ώρες. 

Κάθε φορά που ανανεώνουμε την άδεια οδήγησής μας, προβλέπεται έλεγχος της όρασής μας. 

Αν όμως παρατηρήσουμε νωρίτερα κάποια αλλαγή στην όρασή μας – έστω και μικρή - θα πρέπει να επικοινωνήσουμε άμεσα με τον οφθαλμίατρό μας.






Οπτική οξύτητα είναι η ικανότητα ενός ατόμου να διακρίνει το μικρότερο αντικείμενο σε μία δεδομένη απόσταση. 

Από τις πιο κοινές παθήσεις οφθαλμών είναι αυτές της μυωπίας, της πρεσβυωπίας και της υπερμετρωπίας.

Φυσιολογική όραση - Μυωπία - Πρεσβυωπία - Υπερμετρωπία

 Όταν έχει κάποιος μυωπία, δυσχεραίνεται σημαντική η μακρινή του όραση, δηλαδή δεν μπορεί να δει καθαρά τα αντικείμενα που βρίσκονται μακριά του, για παράδειγμα τα φανάρια ή τη σήμανση που βρίσκονται αρκετά μπροστά του, τα οχήματα που τον προσεγγίζουν από μακριά, κλπ. 

Η μυωπία εμφανίζεται συνήθως στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού με αυξητικές τάσεις και σταθεροποιείται – συνήθως – μέχρι και την εφηβεία ή και την πρώτη νεότητα (21 έτη). 

Αντιμετωπίζεται με γυαλιά όρασης/φακούς επαφής και με χειρουργική επέμβαση για μόνιμο αποτέλεσμα. 



Μία κατηγορία της μυωπίας είναι η νυχτερινή μυωπία, η οποία μπορεί να προκαλέσει μείωση της νυχτερινής όρασης και η οποία αυξάνεται σε χαμηλά επίπεδα φωτισμού, όπως κατά την οδήγηση τη νύχτα. 

Αν ο οφθαλμίατρος μας έχει χορηγήσει γυαλιά μυωπίας θα πρέπει να τα φοράμε και στην οδήγηση. 

Υπάρχει περίπτωση ακόμη να μη τα φοράμε σε μόνιμη βάση, αλλά να μας έχει συστήσει να τα φοράμε ειδικά κατά την οδήγηση ή τη νυχτερινή οδήγηση. 

Από την άλλη μεριά, όταν κάποιος έχει πρεσβυωπία, δυσκολεύεται να εστιάσει σε κοντινές αποστάσεις. Η πρεσβυωπία εμφανίζεται συνήθως μετά την ηλικία των 40 ετών. Τα γυαλιά πρεσβυωπίας μας επιτρέπουν να εστιάζουμε περισσότερο κοντά παρά μακριά. Δε χρειάζεται να τα φοράμε κατά τη διάρκεια της οδήγησης, αλλά καλό είναι να τα έχουμε πάντα μαζί μας. 



Σε περίπτωση που τυχαίνει να φοράμε τα  γυαλιά πρεσβυωπίας όταν οδηγούμε, τότε υπάρχει πιθανότητα να εστιάζουμε περισσότερο στο χαμηλότερο τμήμα του οπτικού μας πεδίου δημιουργώντας πολλές φορές προβλήματα στην οδήγηση. 

Για παράδειγμα, για να παρατηρήσουμε κάτι που μπορεί να παρουσιαστεί ψηλά στο τζάμι (π.χ. κρεμαστό φανάρι), θα χρειαστεί να σκύψουμε, και επομένως να χάσουμε την επαφή με το δρόμο μπροστά. 

Η υπερμετρωπία έχει ως αποτέλεσμα να μην μπορεί κανείς να δει καθαρά και συνήθως σε κοντινές αποστάσεις παρά σε μακρινές, αν και σε κάποιες περιπτώσεις επηρεάζεται και η μακρινή όραση. 

Εμφανίζεται συχνά από την παιδική ηλικία, ενώ συχνά συνοδεύεται από κεφαλαλγίες και ζαλάδες, το οποίο μπορεί να επηρεάσει άμεσα την οδήγηση. 

Αναλόγως το βαθμό υπερμετρωπίας, χορηγούνται διορθωτικά γυαλιά/φακοί επαφής από τον οφθαλμίατρο, τα οποία θα πρέπει να τα φοράμε και κατά την οδήγηση. 

Κάποιοι άνθρωποι έχουν έντονη ευαισθησία στο φως. Το φαινόμενο αυτό που συνήθως αποτελεί σύμπτωμα παθήσεων ονομάζεται φωτοφοβία και μπορεί να επηρεάσει την οδήγηση, π.χ. να μην μπορεί ο οδηγός να διαχειριστεί το θάμβωμα που δημιουργούν τα φώτα των οχημάτων που πλησιάζουν από την αντίθετη κατεύθυνση κατά τη νύχτα αλλά και την οδήγηση σε κατάσταση έντονης ηλιοφάνειας. 



Τα άτομα με φωτοφοβία ή υπερβολική ευαισθησία στο φώς θα πρέπει να φορούν – γενικά αλλά και ιδιαίτερα κατά την οδήγηση – γυαλιά ηλίου με ειδικό φίλτρο. 

Κάποιες παθήσεις των οφθαλμών συνοδεύουν συχνά τις μεγαλύτερες ηλικίες και έχουν άμεση επίδραση στην οδήγηση και χρήζουν διορθωτικών ενεργειών (από γυαλιά οράσεως έως χειρουργική επέμβαση). 

Οι πιο κοινές αυτών είναι ο καταρράκτης, το γλαύκωμα, η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, η εκφύλιση ωχράς κηλίδας και η αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. 



Ο ακόλουθος πίνακας παρέχει κάποιες σύντομες πληροφορίες για αυτές. 

Πάθηση - Συνέπειες στην οδήγηση 

Καταρράκτης 

 Ονομάζεται έτσι γιατί μοιάζει σαν καταρράκτης μπροστά από τα μάτια και μπορεί να επηρεάσει σοβαρά την ικανότητά του οδηγού να διακρίνει τι συμβαίνει στο οπτικό του πεδίο. 

 Προκαλεί θόλωση του φακού του ματιού και ευαισθησία στο έντονο φως (σημαντικό για την οδήγηση κατά τη διάρκεια της ημέρας). 

 Το θετικό είναι ότι διορθώνεται με σχετικά εύκολη χειρουργική επέμβαση. 

Γλαύκωμα 

 Αυξημένη πίεση στο μάτι, προκαλώντας μειωμένη νυχτερινή όραση, τυφλά σημεία και απώλεια της όρασης σε οποιαδήποτε πλευρά. 

 Σημαντική αιτία τύφλωσης. 

 Το γλαύκωμα μπορεί να αναπτυχθεί σταδιακά ή αιφνίδια. 

 Εάν είναι αιφνίδιο, τότε πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. 

 Εάν διαγνωσθεί νωρίς μπορεί να αντιμετωπιστεί επιτυχώς. 

Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

  Επιπλοκή του διαβήτη που μπορεί να οδηγήσει σε αιμορραγία στον αμφιβληστροειδή. 

 Ένα άλλο κοινό αίτιο τύφλωσης. 

Εκφύλιση ωχράς κηλίδας

  Απώλεια της κεντρικής όρασης, θολή όραση (ιδιαίτερα κατά το διάβασμα), παραμορφωμένη όραση (κυματιστές γραμμές), όπου τα χρώματα εμφανίζονται ξεθωριασμένα.

  Η πιο κοινή αιτία τύφλωσης στα άτομα άνω των 60 ετών. 

Αποκόλληση Αμφιβληστροειδούς 

 Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν στίγματα, σαν το άτομο να βλέπει «μυγάκια», αναλαμπές φωτός στο οπτικό πεδίο, αίσθηση σκιάς ή κουρτίνας να «κρέμεται» στη μία πλευρά του οπτικού πεδίου. 

Αλλά, πέρα από συγκεκριμένες παθήσεις που συνοδεύουν τις μεγαλύτερες ηλικίες, η πάροδος του χρόνου φέρει φυσιολογικά κάποιες δυσκολίες στην όρασή μας. 

Στις ηλικίες μεταξύ 40 και 60 ετών, η όρασή μας κατά τις βραδινές ώρες δυσχεραίνεται. Όσο περισσότερο μεγαλώνουμε, τόσο περισσότερο φως χρειαζόμαστε κατά την οδήγηση.

 Γινόμαστε πιο ευαίσθητοι στο θάμβωμα από τα φώτα, και ο χρόνος επαναφοράς μας μετά από έντονο θάμβωμα είναι πολύ μεγαλύτερος σε σχέση με τη νεότητά μας.

 Η οπτική μας οξύτητα μειώνεται και, μετά τα 70 έτη, μειώνεται και η περιφερική μας όραση που μπορεί να αποτελέσει αιτία για ατυχήματα στο δρόμο (πάνω από το 95% της οπτικής ικανότητας των οδηγών προέρχεται από την περιφερική όραση). 

Το ίδιο συμβαίνει και με την αντίληψη του βάθους, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να αντιληφθούμε το ίδιο επιτυχώς τι απόσταση μας χωρίζει από ένα αυτοκίνητο ή πεζό μπροστά μας, αλλά και την ταχύτητα με την οποία κινούνται. 

Επιπλέον, προοδευτικά, τα χρώματα χάνουν την φωτεινότητά τους, το οποίο σημαίνει ότι πολλοί οδηγοί μεγαλύτερης ηλικίας μπορεί να μη διακρίνουν καθαρά το φως των φαναριών. 

  Όποια και αν είναι η πάθηση που έχουμε και η ηλικία που έχουμε, εάν ο οφθαλμίατρος μάς έχει δώσει διορθωτικά γυαλιά ή φακούς επαφής, τα φοράμε πάντα όταν οδηγούμε. 

Εάν το πρόβλημα στην όρασή μας δεν έχει θεραπευτεί ή αντιμετωπιστεί με διορθωτικά μέσα, δεν οδηγούμε καθόλου. 

Γενικά όμως, όταν έχουμε κάποια πάθηση οφθαλμών:

  Φοράμε πάντα τα σωστά γυαλιά όρασης, κατόπιν συμβουλής του οφθαλμίατρού μας. Δε φοράμε παλιά γυαλιά ή τα γυαλιά κάποιου άλλου. 

 Εάν χρειαστεί να οδηγήσουμε βράδυ, περιμένουμε πρώτα 5 λεπτά για να συνηθίσουν τα μάτια μας στην έλλειψη φωτός και κινούμαστε με μικρότερη ταχύτητα, ειδικά όταν πάσχουμε από νυχτερινή μυωπία. 

 Οδηγούμε σε καλά φωτισμένους δρόμους και αποφεύγουμε σήραγγες και κλειστούς χώρους στάθμευσης. 

 Αποφεύγουμε το θάμβωμα με το να κοιτάμε προς το δεξί τμήμα του δρόμου, παρά κατευθείαν στα αυτοκίνητα που πλησιάζουν από την αντίθετη κατεύθυνση, ειδικά όταν πάσχουμε από φωτοφοβία. 

 Διατηρούμε τους καθρέφτες, τα τζάμια αλλά και τα φώτα του οχήματος πάντα καθαρά. Τα φώτα πρέπει να είναι σωστά ρυθμισμένα, ώστε να προσφέρουν καλό φωτισμό χωρίς να τυφλώνουν τους άλλους χρήστες της οδού. 

 Φοράμε γυαλιά ηλίου με ικανοποιητική προστασία, κυρίως τις πρωινές ώρες, και με ειδικό φίλτρο αν έχουμε φωτοφοβία.  Επιλέγουμε να οδηγούμε περισσότερο σε γνωστούς δρόμους και αποφεύγουμε δύσκολες και περίπλοκες διασταυρώσεις, ειδικά τη νύχτα. 

 Ανάβουμε τα φώτα νύχτας μισή ώρα πριν βραδιάσει, αλλά και όταν έχει ομίχλη. 

 Δεν υποκύπτουμε σε πιέσεις τρίτων (π.χ. άλλοι οδηγοί, συνοδηγός) για να οδηγήσουμε πιο γρήγορα από ότι μπορούμε να ελέγξουμε. 

 Δεν οδηγούμε παράτολμα προκειμένου να φτάσουμε πιο γρήγορα κάπου.



 Ειδικά οι ηλικιωμένοι οδηγοί με κάποιο πρόβλημα στην όρασή τους, πέρα από τις παραπάνω συμβουλές, θα πρέπει να: 

 Αποφεύγουν να οδηγούν το βράδυ. 

 Μειώνουν το χρόνο οδήγησης μόνο στις απαραίτητες μετακινήσεις και να αποφεύγουν τις ώρες αιχμής. 

 Προτιμούν να οδηγούν στην πόλη παρά στον αυτοκινητόδρομο, αφού εκεί τα οχήματα κινούνται με μεγαλύτερες ταχύτητες. 

 Αποφεύγουν να οδηγούν τις ώρες της ανατολής και της δύσης του ήλιου, αφού εκείνες τις ώρες το θάμβωμα είναι πιο έντονο. Αν χρειαστεί να οδηγήσουν αυτές τις ώρες, θα πρέπει να είναι διπλά προσεχτικοί.

Περισσότερες γνώσεις στο παρακάτω λινκ...
https://drive.google.com/file/d/1dM3xTkHZUDZ7yXiExsHcSCRSdJ_Ocaep/view?usp=sharing

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ