ΤΑ ΚΟΡΑΚΙΑ

Όλα τα κοράκια που πετούν πάνω από τον ανθρώπινο πόνο και τη δυστυχία, όλοι εκείνοι που θυμούνται και θυμώνουν μόνο για να λοιδορήσουν, να χλευάσουν, να ειρωνευτούν, όλοι εκείνοι με την επιλεκτική μνήμη, την ελαστική συνείδηση και την εύκαμπτη σπονδυλική στήλη, όλοι εκείνοι που ξιφουλκούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μετά γυρίζουν στον αναπαυτικό τους καναπέ, δεν είναι οι ίδιοι που έκλειναν τα μάτια και τα αυτιά, εχθές, οι ίδιοι που χρησιμοποιούσαν το «σύστημα» για τη βολή τους, οι ίδιοι – πνιγμένοι στο μικροαστισμό τους – που πρότασσαν το εγώ τους και το ατομικό τους συμφέρον; 

Εκείνοι που έχτιζαν στα ρέματα, που έκαιγαν τα δάση, που μπάζωναν τις παραλίες. 

Εκείνοι που λάδωναν και λαδώνονταν αλλά παρέμεναν πάντα καθαροί. 

Εκείνοι που στήριζαν τον κάθε βλαχοδήμαρχο αλλά μετά τον απαξίωναν γιατί δεν τους βόλεψε...

ΕΧΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΣΑΝ ΛΑΟΣ......

 ΝΙΚΟΣ ΔΟΥΛΑΜΗΣ 

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ