Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2019

Μιχάλης Χατζηκωσταντάκης (Μότο Μάικ): Λένε όλοι πως «το κράνος σώζει Ζωές»...Πάντα το πίστευα..Πάντα το έλεγα..και το επιβεβαίωσα από την πρόσφατη προσωπική εμπειρία μου

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Λένε όλοι πως «το κράνος σώζει Ζωές». Εμένα αυτό το κράνος έσωσε την δίκη μου..
Πάντα το πίστευα..Πάντα το έλεγα..και στις 24-10-19 το επιβεβαίωσα❗️
Για όσους θέλουν πέρα από την δίκη μου προσωπική εμπειρία κάτι ακόμα για να πειστούν, ας διαβάσουν τα παρακάτω😊
“Για να επιτευχθεί η προηγμένη οδήγηση μοτοσυκλέτας χρειάζεται ο αναβάτης να έχει απερίσπαστη την προσοχή του και σε αυτό συμβάλει ο κατάλληλος εξοπλισμός του αναβάτη
Το κράνος είναι ένα κομμάτι του εξοπλισμού, το πιο σημαντικό, αλλά δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται αποσπασματικά. 
Αποτελεί μέσο ατομικής προστασίας, αφενός και αφετέρου, αποτελεί κομμάτι του συνολικού εξοπλισμού του συνόλου «αναβάτης-όχημα» συμβάλλοντας στην αεροδυναμική του και στην ορατότητά του από τους τρίτους.
Εξωτερικοί παράγοντες, όπως ο θόρυβος, ο αέρας, τα αιωρούμενα αντικείμενα (π.χ. σκόνη, έντομα), οι καιρικές συνθήκες (π.χ. ζέστη, κρύο, βροχή, κλπ), αλλά και ο συνεπιβάτης ή άλλα άτομα στο τρέχον κυκλοφορικό περιβάλλον, μπορούν να μειώσουν την αυτοσυγκέντρωση, αποσπώντας την προσοχή του αναβάτη. Στην προσέγγιση του ποιοτικού μοτοσυκλετισμού.
Η χρήση κατάλληλου κράνους και η ορθή εφαρμογή του μπορεί να μειώσει σε μικρό ή μεγάλο βαθμό τους παράγοντες απόσπασης της προσοχής, προσφέροντας απολαυστικότερη οδήγηση (π.χ. που να μην ερεθίζεται η επιδερμίδα από το ζεστό ή κρύο αέρα, που να μη αναπτύσσονται μακροχρόνια συνάχια και ιγμορίτιδες, που η ταχύτητα κίνησης να προσφέρει θέαμα και όχι έλλειψη ορατότητα λόγω δακρύσματος από τον αέρα, που το μαλλί δεν μπερδεύεται και δε ψαλιδίζει κλπ) και ταυτόχρονα ασφαλέστερη.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα
Το κράνος προστατεύει από τον άνεμο ο οποίος είναι πάντοτε παρόν κατά την κίνηση της μοτοσυκλέτας.
Οι οφθαλμοί είναι δυνατόν να αντέξουν (να διαχειριστούν) τη ροή του αέρα και τη ψύξη που προκαλείται μέχρι κάποιου ορίου. Είναι πρακτικά αδύνατο να διαχειριστούν για μεγάλο χρονικό διάστημα τη ροή του αέρα με άμεσο αποτέλεσμα τη μείωση της ορατότητας του οδηγού.
Το κράνος προστατεύει από το θόρυβο, ο οποίος φτάνει σε επιβλαβή για την ακοή επίπεδα λόγω έντασης και διάρκειας. Οι βλάβες της ακοής προκύπτουν αθροιστικά με την πάροδο των ετών. 
Επίσης, ένας μοτοσυκλετιστής που φοράει κράνος ακούει το ίδιο καλά ή ακόμα καλύτερα από κάποιον που δε φοράει. Ο θόρυβος του ανέμου ή της μηχανής είναι ισχυρός και άλλα σημαντικά ηχητικά μηνύματα πρέπει να είναι πιο δυνατά για να ακουστούν από κάποιον που δε φοράει κράνος. 
Αυτό σημαίνει ότι, οποιοσδήποτε ήχος μπορεί να ακουστεί υπερβαίνοντας το θόρυβο του αέρα ή της μηχανής χωρίς το κράνος, μπορεί να ακουστεί από τον αναβάτη που φοράει κράνος. 
Επίσης, η χρήση ωτοασπίδων ενισχύει την ακοή χρήσιμων ήχων/κραδασμών και μειώνει τις επιπτώσεις του θορύβου.
Σε σχετική με τη βελτίωση της ορατότητας του μοτοσυκλετιστή από τρίτους έρευνα γίνεται αναφορά ότι το κράνος και μάλιστα το ανοιχτόχρωμο κράνος βελτιώνει την αναγνώρισή του από τρίτους και έτσι αυξάνεται ο συντελεστής ασφάλειας!
Ο ποιοτικός μοτοσυκλετισμός είναι αποτέλεσμα προηγμένης οδήγησης και χρήσης κατάλληλου εξοπλισμού προστασίας, που μειώσει σε μικρό ή μεγάλο βαθμό τους παράγοντες απόσπασης της προσοχής, προσφέροντας απολαυστικότερη και σαφώς ασφαλέστερη οδήγηση.
Το κράνος προστατεύει από τις καιρικές συνθήκες (π.χ. ζέστη, βροχή, κρύο, κλπ) ιδιαίτερα όταν οι καιρικές συνθήκες γίνονται ακραίες. 
Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε τη δυσφορία της καλοκαιρινής ζέστης, αλλά και τη δυσφορία από την αποπνικτική ατμόσφαιρα των πόλεων όπου έχουμε πλέον και μετρήσεις μείωσης του οξυγόνου ΕΝΤΟΣ του κράνους (full face) όταν η κυκλοφορία είναι αργή ή στάσιμη για μεγάλες αστικές αποστάσεις (μποτιλιαρίσματα). Βέβαια, σημειώνεται ότι η ζέστη δεν προκαλείται από τη χρήση του κράνους. ωστόσο, μπορεί να επιτείνει την αίσθηση. Ωστόσο, μπορεί και να μειώνει τα συμπτώματα προστατεύοντας από την ηλιοέκθεση.
Ουσιαστικά, η χρήση του κράνους με προδιαγραφές και του κατάλληλου για το είδος του μοτοσυκλετισμού που κάθε φορά λαμβάνει χώρα, βελτιώνει τη συνολική πρακτική του μοτοσυκλετισμού (π.χ. υπάρχουν στην αγορά κράνη τύπου «jet» με μονή ή και διπλή για τον ήλιο ζελατίνα, που είναι σαφώς πιο εύχρηστα κατά τους θερινούς μήνες στην Ελλάδα σε αστικό οδικό περιβάλλον).
Ωστόσο, τα αποτελέσματα της έρευνας αναδεικνύουν ότι η αντίληψη για τη χρησιμότητα του κράνους ΔΕΝ αφορά τόσο τον ποιοτικό μοτοσυκλετισμό, αλλά είναι επικεντρωμένη κατά κύριο λόγο πρωτίστως στην προστασία σε πτώση/εμπλοκή σε τροχαίο και δευτερευόντως στην αποφυγή προστίμου για τη μη χρήση κράνους.
Όπως προκύπτει από τις απαντήσεις των εφήβων/νέων το κράνος έχει συνδεθεί πρωτίστως με τη χρησιμότητά του σε τροχαίο συμβάν στα πλαίσια ή όχι τροχαίου. Δευτερευόντως είναι συνδεδεμένη η χρησιμότητά του σε τροχονομικό έλεγχο, ο οποίος είναι πιθανόν λόγω της μη συστηματικής άσκησης του να μη γίνεται αρκετά πιεστικός ώστε να οδηγεί σε συστηματική χρήση του κράνους.
Αντιθέτως, οι έμπειροι και καλύτερα ενημερωμένοι εκπρόσωποι των Λεσχών της Ομοσπονδίας, χωρίς να υποτιμούν την προστασία που μπορεί να παρέχει σε περίπτωση τροχαίου συμβάντος με ή χωρίς εμπλοκή άλλου χρήστη του δρόμου, προκρίνουν σαφώς ορισμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά της προστασίας και της εξασφάλισης απερίσπαστου μοτοσυκλετισμού, τα οποία και αυξάνουν την ασφάλεια και την ευχαρίστηση κατά τη δραστηριότητα του μοτοσυκλετισμού, όπως είναι η προστασία από τις καιρικές συνθήκες, από αιωρούμενα αντικείμενα και από τον άνεμο.
Η ορθή προσέγγιση της ομάδας των έμπειρων μοτοσυκλετιστών θέλει το κράνος ως μέσο ατομικής προστασίας και να αποτελεί το σημαντικότερο από τα μέσα προστασίας του μοτοσυκλετιστή.
Το στοιχείο που το κάνει ιδιαίτερο είναι ότι προστατεύει πολύτιμα μέρη του ανθρωπίνου σώματος και κυρίως τα μέρη του σώματος που υποστηρίζουν τη βασική αίσθηση της ΟΡΑΣΗΣ (οφθαλμοί και εγκέφαλο), αίσθηση εντελώς απαραίτητη στην οδήγηση (οι τυφλοί ΔΕΝ οδηγούν).
Συνεπώς η μακροχρόνια και σε μεγάλες αποστάσεις χρήση της μοτοσυκλέτας «αλλάζει» τις απόψεις, υποχρεώνοντας στην εκτίμηση του κράνους με τα πραγματικά χαρακτηριστικά του. Αυτό φαίνεται και από τον τρόπο που προσεγγίζει το προϊόν «κράνος» ο μοτοσυκλετιστής.
Η αγορά ενός κράνους από την πρώτη ομάδα γίνεται με κριτήρια όπως η τιμή και η εμφάνιση, ενώ στους μοτοσυκλετιστές της δεύτερης ομάδας ρόλο παίζουν η αεροδυναμική (θόρυβος), το βάρος, η ορατότητα, ο αερισμός κλπ.
Σημειώνεται ότι το κράνος διαφοροποιείται ως μέσο προστασίας επειδή λειτουργεί ΚΥΡΙΩΣ ΠΡΙΝ το τροχαίο συμβάν, ενώ η ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητο ΜΟΝΟ κατά το τροχαίο συμβάν. Επίσης, η προβολή της χρήση του κράνους από κάθε είδους φορείς (κρατικούς και μη) είναι η κυριότερη πηγή διαμόρφωσης άποψης για την ομάδα των εφήβων/νέων έως ότου (και όχι κατ’ ανάγκη βέβαια) αποκτηθεί εμπειρία και διαμορφωθεί μια πιο ώριμη άποψη για τη χρήση του κράνους.
Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες
Είναι σαφές ότι οι λιγότερο ενημερωμένοι (είτε λόγω της λανθασμένης προβολής του κράνους, είτε λόγω μικρής εμπειρίας) δίνουν μεγαλύτερη σημασία στην αποφυγή των συνεπειών σε τροχαίο συμβάν και διοικητικής ή άλλης ποινής (πρόστιμο). Η προβολή από κάθε είδους φορείς (κρατικούς και μη) είναι η κυριότερη πηγή διαμόρφωσης άποψης για την ομάδα αυτή έως ότου (και όχι κατ’ ανάγκη βέβαια) αποκτηθεί εμπειρία και διαμορφωθεί μια πιο ώριμη άποψη για τη χρήση του κράνους.
Στην ομάδα των νέων, η προσέγγιση του κράνους γίνεται μέσω της βασικής εκπαίδευσης και της προβολής του, μέσω του Τύπου και έχει αποτέλεσμα να αντιμετωπίζεται το κράνος σαν εξοπλισμός ασφαλείας δηλ. εξοπλισμός προστασίας
ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΑ από τον κίνδυνο του τροχαίου συμβάντος ή τον κίνδυνο του … προστίμου.
Σημειώνεται ότι ποιοτικά χαρακτηριστικά μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας/παιδείας, όπως η χρησιμότητα του κράνους για την προστασία από το θόρυβο και για τη βελτίωση της ορατότητας του αναβάτη από τρίτους υποβιβάστηκαν και από τις δύο ομάδες.
Διαπιστώνεται ότι υφίσταται απαξίωση της χρησιμότητας του κράνους ως μέσου προστασίας, αλλά και του εξοπλισμού προστασίας συνολικότερα.Σήμερα σε μια υποθετική έρευνα μεταξύ μοτοσυκλετιστών, η απάντηση στο ερώτημα «γιατί φοράς το κράνος» θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα η πλειοψηφία να μιλήσει κινούμενη από το φόβο για το τροχαίο συμβάν και το πρόστιμο. Η μειοψηφία θα αναφερθεί στις υπόλοιπες ωφέλειες του κράνους κατά το μοτοσυκλετισμό ως δραστηριότητα.
Έχει η επιλεγμένη προβολή και εφαρμογή της πρόβλεψης του Κ.Ο.Κ. ως αποτέλεσμα τη συχνότερη χρήση του κράνους; Ασφαλώς ναι, ΑΛΛΑ δεν έχουμε πετύχει την καθολική και την ορθή χρήση διότι στη χρήση των μέσων προστασίας δεν αρκεί η ποσοτική αύξηση αλλά και η ποιοτική χρήση! Θεωρούμε την πρακτική προβολής που ως σήμερα επιλέγεται από κρατικούς και μη φορείς ως κακή πρακτική εκ των αποτελεσμάτων της.
Δύο φαινόμενα ΑΝΑΙΡΟΥΝ την «επιτυχία» της μέχρι σήμερα επιλεγμένης προβολής: Χρήση από πολλούς δικυκλιστές οτιδήποτε που θυμίζει κράνος… σαν κράνος και η χρήση του κράνους με λανθασμένο τρόπο δηλ. λάθος εφαρμοσμένο (ξεκούμπωτο, λοξά, πάνω από το κεφάλι ή πάνω από καπέλο/τζόκεϊ) ή λάθος μέγεθος.
Προφανώς δε χρειάζεται να επισημάνουμε την περιορισμένη χρήση του κράνους ΣΥΝΟΛΙΚΑ!Τέλος, αξίζει να επισημανθεί ότι ο τροχονομικός έλεγχος από μέσο παρώθησης της χρήσης του κράνους έχει μετατραπεί σε απειλή, καθιστώντας την αποφυγή προστίμου πτυχή της χρησιμότητας του κράνους”
Το Motomike και οι άνθρωποι που το απαρτίζουν προτείνουν την χρήση του κράνους σαν ένα ζήτημα ζωής και θανάτου, μια και η επιβεβαίωση των λεγόμενων μας, έχει έρθει από την πρόσφατη εμπειρία μου προσωπικά στο τροχαίο που είχα στις 24-10-19 στο οποίο θα ήταν μοιραίο αν δεν φορούσα το κράνος μου..


ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου