Κυριακή, 5 Αυγούστου 2018

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ - Η σημασία της συνεχιζόμενης εκπαίδευσης


Αποτέλεσμα εικόνας για ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ

Παρ’ όλη την τεχνολογική πρόοδο, την διάθεση κρατικών πόρων, την διάδοση της ΚΑΡΠΑ στο ευρύ κοινό, την ενίσχυση της στελέχωσης και του εξοπλισμού, την ανάπτυξη της προνοσοκομειακής ιατρικής φροντίδας και τα εκπαιδευτικά προγράμματα, η σοδειά ως προς την έκβαση της καρδιακής ανακοπής (Κ.Α.) τόσο εντός όσο και εκτός του νοσοκομείου παραμένει φτωχή.
Για την βελτίωση του συστήματος αντιμετώπισης της Κ.Α. φαίνεται πως κλειδί αποτελεί η έγκαιρη αντιμετώπιση που μεταξύ άλλων είναι συνέπεια και της καλής εκπαίδευσης των εμπλεκομένων, που είναι τόσο οι ασχολούμενοι με επαγγέλματα υγείας, όσο και οι απλοί πολίτες.
Όλο το νοσηλευτικό προσωπικό πρέπει να εκπαιδεύεται στην Β-ΚΑΡΠΑ, ενώ οι νοσηλευτές που εργάζονται σε Μονάδα Εντατικής Παρακολούθησης Καρδιοπαθών (ΜΕΠΚ) και στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) υποχρεούνται να διαθέτουν γνώσεις Β-ΚΑΑ.
Η διαπίστωση ότι στο τελευταίο μισό του αιώνα μας κάθε λίγα χρόνια οι γνώσεις στο χώρο των επιστημών υγείας διπλασιάζονται και βέβαια στο ίδιο διάστημα σημαντικό ποσοστό υφίσταται παλαίωση (ακύρωση) αποτελεί το πιο αξιόπιστο επιχείρημα για την Συνεχιζόμενη Εκπαίδευση των Νοσηλευτών.
Συνεχιζόμενη εκπαίδευση είναι η εκπαίδευση την οποία λαμβάνει ο λειτουργός υγείας μετά το τέλος της βασικής επαγγελματικής εκπαίδευσης ή οποιασδήποτε πρόσθετης προηγμένης εκπαίδευσης, με σκοπό τη βελτίωση των ικανοτήτων του και όχι για απόκτηση νέου διπλώματος ή άδεια άσκησης επαγγέλματος (Π.Ο.Υ. 1980).
Ο Αμερικανικός Σύνδεσμος Νοσηλευτών (ΑΝΑ) επισημαίνει πως η συνεχιζόμενη εκπαίδευση των νοσηλευτών αποτελείται από οργανωμένες εκπαιδευτικές δραστηριότητες που προσπαθούν να οικοδομήσουν πάνω σε γνώσεις που βασίζονται στην εκπαίδευση αλλά και στην εμπειρία, ώστε να ενισχυθούν οι τομείς της πρακτικής εφαρμογής, της εκπαίδευσης, της διοίκησης και της έρευνας με απώτερο πάντα σκοπό


να βελτιωθεί η ποιότητα της παρεχόμενης φροντίδας (Βαφειάδου, 2003; Μαρβάκης, 2008; Παπαδημητρίου, 2006; Υφαντή,


Μορφές συνεχιζόμενης εκπαίδευσης αποτελούν:

α) Ανεπίσημη εκπαίδευση, όπου η προσπάθεια για μάθηση είναι αυτοκατευθυνόμενη και περιλαμβάνει μελέτη βιβλίων, εκπόνηση εργασιών συνεργασία μέσα σε επιτροπές κ.τ.λ. Η ανεπίσημη εκπαίδευση αποτελεί ευθύνη κυρίως του ίδιου του επαγγελματία.
β) Επίσημη εκπαίδευση, όπου η προσπάθεια μάθησης κατευθύνεται από τον φορέα εργασίας ή από άλλους φορείς και περιλαμβάνει οργανωμένα προγράμματα, σεμινάρια, συνέδρια κ.τ.λ. Η επίσημη εκπαίδευση απευθύνεται στην συνεχή επαγγελματική κατάρτιση (ΣΕΚ), που γίνεται στο χώρο των Νοσοκομείων. Δυστυχώς η προετοιμασία των Νοσηλευτών γίνεται με ένα οριακό σε διάρκεια υπόδειγμα (model) μάθησης. Και αυτό κυρίως γιατί η βασική εκπαίδευση των νοσηλευτών δεν είναι ενιαία. Αλλά γίνεται σε διαφορετικά επίπεδα σπουδών καθ’ όλη την διάρκεια της νοσηλευτικής εκπαίδευσης.
Η ουσιαστικότερη διαφορά μεταξύ της βασικής εκπαίδευσης και της ΣΕΚ βρίσκεται στο γεγονός ότι η τελευταία πρέπει να αναπτύσσει παράλληλα και την ικανότητα του Νοσηλευτή στη λήψη αποφάσεων καθώς και τη θέληση να υπηρετεί τον άνθρωπο (άρρωστο ή μη) και την επιστήμη με ενθουσιασμό και εντιμότητα. Απαραίτητη βέβαια προϋπόθεση για ΣΕΚ μέσα στο Νοσοκομείο είναι η ύπαρξη τμήματος αν όχι τομέα εκπαίδευσης. Η ενδοϋπερησιακή εκπαίδευση είναι χρήσιμη όταν:
   Η ανίχνευση των εκπαιδευτικών αναγκών είναι πραγματική.

   Γίνεται σωστή επιλογή εκπαιδευτών.

   Οι μέθοδοι διδασκαλίας είναι κατάλληλες.

   Γίνεται αξιολόγηση της εκπαιδευτικής προσπάθειας.

   Η συμμετοχή των Νοσηλευτών είναι εθελοντική.

Τέλος για να υπάρχει συνεχιζόμενη εκπαίδευση μέσα στο Νοσοκομείο πρέπει:

   Να υπάρχει τμήμα εκπαίδευσης αν όχι τομέας.


     Δημιουργία κλινικών εκπαιδευτών και τοποθέτηση αυτών τουλάχιστον στα τμήματα υψηλής βαρύτητας.
Προκειμένου η εκπαίδευση να είναι αποτελεσματική θα πρέπει πριν την έναρξη των εκπαιδευτικών προγραμμάτων να απαντηθούν τα εξής ερωτήματα:
ü    Ποιες είναι οι εκπαιδευτικές ανάγκες;

Ο καθορισμός (ανίχνευση) των εκπαιδευτικών αναγκών μπορεί να γίνει:

   Μέσω της επικοινωνίας με τους κλινικούς Νοσηλευτές.

   Με συνέντευξη, και με ερωτηματολόγιο.

   Μέσω επικοινωνίας με την προϊσταμένη της νοσηλευτικής μονάδας.

     Μέσω της επικοινωνίας με τον κλινικό εκπαιδευτή όπου υπάρχει, μέσω της παρατήρησης της εργασίας του προσωπικού (είναι από τις πιο αποτελεσματικές μεθόδους ανίχνευσης αναγκών).
   Με διαγωνίσματα (Test), εντοπίζουν κυρίως τις ελλείψεις σε γνώσεις.

   Με τη συλλογή δεδομένων από: α) Ανάλυση εντύπων.
β) Αναφορές γεγονότων

γ) Αποτελέσματα ερευνών.

δ) Ερωτηματολόγια ικανοποίησης ασθενών

(Βαφειάδου, 2003; Υφαντή, 2003)


ü    Ποια τα κριτήρια για την επιλογή των εκπαιδευτών;

Ο εκπαιδευτής πρέπει να είναι αυτός που:

    Κατέχει το αντικείμενο καλά και ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη της γνώσης, εφόσον όμως έχει την ικανότητα να αναγνωρίζει το επίπεδο γνώσεως των εκπαιδευόμενων.
     Έχει την ικανότητα να συμπεριφέρεται στους εκπαιδευόμενους ως ενήλικες, διότι έτσι μαθαίνουν καλύτερα.


   Δεσμεύεται σε μια στενή σχέση επαφής με τους μαθητές του και προσπαθεί να μαθαίνει μαζί με τους μαθητές του φανερά, π.χ. υποδύοντας ο ίδιος τον ανανήπτη όταν χρειάζεται, ενθαρρύνει την αυτοαξιολόγηση.
   Κατέχει οργανικά μια ανώτερη θέση από τους εκπαιδευόμενους

    Έχει την κατάλληλη γνώση ώστε να μπορεί να εξηγήσει σημεία που δεν έχουν κατανοηθεί.
     Οι μέθοδοι εκπαίδευσης πρέπει να επιλέγονται με βάση την προτίμηση των εκπαιδευόμενων και όχι του εκπαιδευτή, ο οποίος αν χρειαστεί πρέπει να ψυχαγωγεί κατά την διάρκεια της εκπαίδευσης.


ü    Ποιες εκπαιδευτικές μεθόδους θα χρησιμοποιήσουν;

Τα πιο συνηθισμένα είδη διδασκαλίας είναι:

   Η διάλεξη.

   Το σεμινάριο.

   Η διαπροσωπική διδασκαλία και εκπαίδευση (κυρίως στην κλινική άσκηση).


ü    Αξιολόγηση της όλης προσπάθειας.

Στόχος της αξιολόγησης είναι ο προσδιορισμός του βαθμού επίτευξης των στόχων εκπαιδευτικής προσπάθειας. Όταν η αξιολόγηση γίνεται σωστά:
  Αποτελεί κίνητρο για μάθηση.

    Ενημερώνει τον εκπαιδευόμενο για το επίπεδο εκπαίδευσής του και επομένως χρησιμεύει ως μηχανισμός ανατροφοδότησης (Feed back).
  Αποκαλύπτει τα κενά της εκπαίδευσης.


Τέλος, απαραίτητο κρίνεται η αξιολόγηση να συνεχίζεται και μετά το πέρας της εκπαιδευτικής προσπάθειας στους χώρους εργασίας των εκπαιδευόμενων (Πετσιφτέλη, 2003)

ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΘΕΜΑ

ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΗ ΚΑΡΔΙΟΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΗ ΑΝΑΖΩΟΓΟΝΗΣΗ ΚΑΙ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ


ΣΠΟΥΔΑΣΤΗΣ: ΤΖΑΒΑΡΑ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝ

ΕΠΟΠΤΕΥΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΔΕΛΗΓΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου