Σάββατο, 28 Ιουλίου 2018

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ:



Απόσπασμα από
Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης
Επιπτώσεις Φυσικών Τεχνολογικών και Natech Καταστροφών στα παιδιά  
ΧΙΩΤΗ ΕΙΡΗΝΗ  / CHIOTI  EIRINI 
Α.Μ. / R.N. : 16261 

Σε ποια ηλικία είναι τα παιδιά πιο ευάλωτα στα δυσάρεστα γεγονότα; 

Και ποιες ειδήσεις τα επηρεάζουν περισσότερο; 

Διαβάζοντας τις απαντήσεις ενός ειδικού, οι περισσότεροι από εμάς θα εκπλαγούν και αν το βραδινό μας τελετουργικό περιλαμβάνει οικογενειακή παρακολούθηση του δελτίου ειδήσεων, ίσως χρειαστεί να αναθεωρήσουμε. 

Γιατί μπορεί μέχρι σήμερα να θεωρούσαμε ότι τα παιδιά μας είναι αρκετά μεγάλα για να αντέξουν τις άσχημες ειδήσεις. 

Αυτό που ισχύει όμως στην πραγματικότητα είναι πως, όσο μεγαλύτερα είναι, τόσο περισσότερο επηρεάζονται συναισθηματικά από πολέμους, φόνους, τροχαία και φυσικές καταστροφές.  

Ένα παιδί αρχίζει να αντιλαμβάνεται την έννοια του θανάτου γύρω στην ηλικία των επτά – οκτώ (7-8) ετών. 

Ένα μικρότερο παιδί δεν καταλαβαίνει τη διαφορά ανάμεσα στα κινούμενα σχέδια και την αληθινή ζωή, σχολιάζει η Dr Joanne Cantor, καθηγήτρια της Επιστήμης της Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν. 


Έτσι οι ειδήσεις αρχίζουν να το τρομάζουν από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού. Χωρίς αυτό να σημαίνει, φυσικά, ότι μπορείτε να αφήνετε ένα νήπιο εκτεθειμένο σε ό,τι δείχνει το δελτίο των οκτώ. 

Ένα παιδί μέχρι να μπει στην εφηβεία δεν είναι σε θέση να επεξεργαστεί τα γεγονότα και να αναπτύξει το δικό του μηχανισμό συναισθηματικής άμυνας. 

Ακόμα και αν δεν του δίνουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσει το δελτίο ειδήσεων, όλο και κάποιο δυσάρεστο γεγονός θα πέσει στην αντίληψή του, είτε από συζητήσεις στο σχολείο είτε μέσα από το Ίντερνετ (γιατί έστω και αν δεν έχει το δικό του κινητό, πιθανότατα θα έχει κάποιος από τους φίλους του).  

Αυτό που πρέπει να κάνουμε ως γονείς, είναι να προσπαθήσουμε να του μεταφέρουμε την αλήθεια αλλά με πληροφορίες φιλτραρισμένες έτσι ώστε να παραλείψουμε τις πιο τρομακτικές της λεπτομέρειες. 

Για παράδειγμα, αν όλοι λένε για τη μεγάλη κακοκαιρία που έρχεται, μπορούμε να μιλήσουμε γι’ αυτήν στο παιδί μας χρησιμοποιώντας μια λιγότερο απειλητική φρασεολογία όπως «πολύ νερό» ή «δυνατός αέρας» αντί για «πλημμύρες» και «θύελλες». 

Το παράδειγμα για τις καιρικές συνθήκες δεν είναι τυχαίο. Το δελτίο καιρού είναι κάτι σαν ταινία Splatter (Παρ. 6) για τα μικρότερα παιδιά. 

Παραδόξως για τα μικρότερα παιδιά οι ειδήσεις του καιρού είναι πιο τρομακτικές από οποιεσδήποτε άλλες. Γι’ αυτά δεν υπάρχει τίποτα πιο τρομακτικό από το να βλέπουν με τα μάτια τους ένα σπίτι να παρασύρεται από ορμητικά νερά. Αυτές οι εικόνες απειλούν βαθιά το αίσθημα ασφάλειάς τους. 

Επιπλέον, ένα παιδί δευτέρας δημοτικού δεν έχει αναπτύξει ακόμα τη γνωσιακή λειτουργία που θα το βοηθήσει να καταλάβει ότι μια θύελλα στη Φλόριντα των ΗΠΑ είναι τόσο μακριά, που δεν πρόκειται να φτάσει στο σπίτι του… στη Φλώρινα.  

Όταν δε, με αφορμή μια είδηση, το παιδί αρχίσει τις ερωτήσεις, σύμφωνα με την Cantor θα πρέπει να απαντήσουμε. Διαφορετικά, αντί να το προστατεύουμε από τις πιο δυσάρεστες πλευρές της πραγματικότητα, ενισχύουμε τους φόβους του…  

Φωτογραφία της Ειρήνη Χιώτη.

Απόσπασμα από
Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης
Επιπτώσεις Φυσικών Τεχνολογικών και Natech Καταστροφών στα παιδιά  
ΧΙΩΤΗ ΕΙΡΗΝΗ  / CHIOTI  EIRINI 
Α.Μ. / R.N. : 16261 


ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου