Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2018

ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ (ΑΝΟΙΞΗ ΤΟΥ 1613 π.X.) - ΑΛΕΣΙΑ (ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 52 Μ.Χ) - ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΩΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΘΥΜΑΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (Μέρος Τρίτο)

Αποτέλεσμα εικόνας για η έκρηξη του ηφαιστείου ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ

Απόσπασμα από
Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης
Επιπτώσεις Φυσικών Τεχνολογικών και Natech Καταστροφών στα παιδιά 
ΧΙΩΤΗ ΕΙΡΗΝΗ  / CHIOTI  EIRINI 
Α.Μ. / R.N. : 16261 


Η έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης έλαβε χώρα την άνοιξη (σύμφωνα με τα τελευταία πορίσματα των επιστημονικών ερευνών ) του 1613 π.χ. και θεωρείται από τις  μεγαλύτερες  εκρήξεις  ηφαιστείων, που έχει γνωρίσει η ανθρωπότητα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. 

Σύμφωνα με τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα εκτιμάται πως η έκρηξη διήρκεσε μόλις 2-3 εικοσιτετράωρα.  

Οι εκρήξεις που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια της εξέλιξης του φαινομένου ήταν τεράστιες. Ήταν οι μεγαλύτερες ηφαιστειακές εκρήξεις, που γνώρισε ποτέ η Ανθρωπότητα. Σαν να ήταν πολλές βόμβες Χιροσίμα μαζί. Τα πρώτα εικοσιτετράωρα, της έκρηξης σταμάτησε κάθε είδος ζωής σε ακτίνα 100 χιλιομέτρων! 

Αποτέλεσμα εικόνας για η έκρηξη του ηφαιστείου ΣΑΝΤΟΡΙΝΗΣ

Στην συνέχεια, άρχισαν  τα «τσουνάμι», τα οποία συνδέονται σε πολλές περιπτώσεις με την καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού, που αναπτυσσόταν παράλληλα στις ακτές της Βόρειας Κρήτης. 

Τα στοιχεία που έχουν συγκεντρωθεί  από πλευράς γεωλογίας και ηφαιστειολογίας μας λένε, ότι οι κάτοικοι του νησιού με όσες γνώσεις και εάν είχαν δεν προλάβαιναν να φύγουν. Ήταν πρακτικά αδύνατον ακόμη και για τα σημερινά δεδομένα. 

Η εικόνα που έχουμε είναι, ότι αυτή η τεράστια κλίμακας έκρηξη εξελίχθηκε τόσο πολύ γρήγορα, που ήταν αδύνατον να εγκαταλειφθεί το νησί. 

Όταν ξεκίνησαν τα προειδοποιητικά φαινόμενα και κατάλαβαν, ότι κάτι πολύ κακό συμβαίνει οι κάτοικοι δεν είχαν καμιά δυνατότητα διαφυγής, γιατί ήταν πάρα πολλοί. Ήταν πάνω από 10.000


Ακόμη και εάν όλα τα εμπορικά τους πλοία, που ήταν και πάρα πολλά, είχαν συγκεντρωθεί για να τους βοηθήσουν, πάλι δεν θα προλάβαιναν να εκκενώσουν την πόλη, λόγω του αριθμού τους. 

Οπωσδήποτε σημαντικός αριθμός των θυμάτων της έκρηξης θα ήταν μικρά παιδιά.  

Αλλά το ότι δεν βρέθηκαν ούτε σκελετοί, ούτε συντρίμμια πλοίων στο Ακρωτήρι, οφείλεται στο γεγονός, ότι είναι το μόνο κομμάτι της ξηράς που βρέθηκε και ερευνήθηκε. 


Το αρχαίο λιμάνι όμως, ακόμη δεν βρέθηκε και μόνον όταν το ανακαλύψουμε και ανασκαφούν τα σημεία, που ήταν συγκεντρωμένοι οι κάτοικοι, γιατί σίγουρα στο λιμάνι θα είχαν συγκεντρωθεί, τότε θα έχουμε σημαντικές και πολύτιμες πληροφορίες για τις τελευταίες δραματικές ώρες της πόλης, όπως και για την τύχη των κατοίκων της. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι στο βυθισμένο αρχαίο λιμένα θα βρούμε σκελετούς, όπως έγινε και στο Ερκολάνο, που καταστράφηκε από την έκρηξη του Βεζούβιου.

 

ΑΛΕΣΙΑ – ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 52 π.X. 

Το 52 π.X. στις κεντρικές περιοχές της σημερινής Γαλλίας, θα στηθεί το σκηνικό για μία από τις μεγαλύτερες επικές στρατιωτικές αντιπαραθέσεις της Ιστορίας:  η σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο καταπιεσμένο έθνος των Γαλατών και της πανίσχυρης εκείνη την εποχή Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. 

Για πάνω από 100 χρόνια, οι Ρωμαίοι καταπιέζουν τους Γαλάτες, όταν ένας χαρισματικός γαλάτης στρατηγός  ο Βερσινζεντορίξ, αποφασίζει να ενώσει τους Γαλάτες (μια εθνικά μικτή φυλή) σε μια μαχητική πορεία αντίστασης εναντίον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία εκπροσωπείτο  εκείνη την εποχή από έναν από τους πιο ισχυρούς μετέπειτα άντρες της, το μέλος του ιερατικού σώματος των ποντιφίκων, ταμία (quaestor – διορίστηκε το 70 π.X.) της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Πραίτορα (το 62 π.Χ), μέλος της 1ης Ρωμαϊκής Τριανδρίας το 60 π. Χ. μαζί με δύο άλλους ισχυρούς άντρες της Ρώμης, (τον Πομπηίο και τον Κράσσο), Ύπατο της Ρώμης το 59 π.X. και τελικά μόνο απόλυτο κυρίαρχο της Ρώμης το 44 π.X. όπου απολαμβάνει θεϊκές τιμές και διακρίσεις, μεταξύ αυτών το αξίωμα του ισόβιου δικτάτορα, στις 14 Φεβρουαρίου του 44π.Χ.,  Ιούλιο Καίσαρα. 




Όταν ήταν νέος ο Βερσινζεντορίξ είχε εκπαιδευτεί στη Ρωμαϊκή λεγεώνα και είχε πολεμήσει μαζί της. Ήταν ιππέας στο στρατό του Καίσαρα στις αρχές του Γαλατικού πολέμου, έτσι γνωρίζει πως λειτουργεί ο ρωμαϊκός στρατός, τη δύναμή του και τις αδυναμίες του. 

Είναι ο σωστός άνθρωπος τη σωστή στιγμή για να αντιμετωπίσει τον Καίσαρα.  Όπως και ο Καίσαρας έτσι και αυτός έχει μια αποστολή. Να ενώσει τις φυλές της πατρίδας του εναντίον του Καίσαρα. Επί έξι (6) χρόνια ο Ιούλιος Καίσαρας διεξάγει μια βάναυση εκστρατεία. Στόχος του είναι να κατακτήσει τη χώρα που λέγεται Γαλατία και να τη μετατρέψει σε Ρωμαϊκή επαρχία. 



Ο Καίσαρας αντιμετωπίζει κάθε γαλατικό στρατό με αυξανόμενη βαναυσότητα. Πραγματοποίησε τρομερές σφαγές. Ήταν η χαρακτηριστική ρωμαϊκή ωμότητα για να γίνει κατανοητό ότι είτε γίνεσαι φίλος με τους Ρωμαίους είτε αντιμετωπίζεις τον τρόμο.

 Είχε επιβάλει ένα καθεστώς τρόμου. Κατέστρεφε ολόκληρα χωριά, σκότωνε τους πάντες. Και μετά, πήγαινε στο επόμενο. Φερόταν με απόλυτη ωμότητα. Έτσι υπέβοσκε ένα αίσθημα μίσους για τους Ρωμαίους, ένα πνεύμα εξέγερσης που περίμενε τον κατάλληλο ηγέτη για να εκδηλωθεί. 

Το χρονικό αυτό διάστημα,  ο Βερσινζεντορίξ, οδηγεί πάνω από 70.000 Γαλάτες στη ρωμαϊκή πόλη Ορλεάνη, και δίνει στον Καίσαρα μια γεύση της δικής του τακτικής. 

Επιτίθεται στην πόλη σαν λιοντάρι που επιτίθεται σε λαγό. Έκαψε την πόλη και σφαγίασε τους πάντες. 

Οι Γαλάτες σφαγιάζουν πάνω από 5.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά.  

Μετά από τη συγκεκριμένη σύγκρουση, για τον Βερσινζεντορίξ, δεν υπάρχει πορεία επιστροφής. Η Επανάσταση έχει αρχίσει και οι Γαλάτες βρίσκονται σε πορεία σύγκρουσης με τον Καίσαρα. Μετά τη μάχη και στη Ντιζόν, ο Καίσαρας αρχίζει να κινείται προς τα σύνορα της Γαλατίας.  Ο Βερσινζεντορίξ εκτιμώντας πως ο Καίσαρας θα υποχωρήσει στη Ρώμη, οδηγεί τις δυνάμεις του στην Αλέσια μια οχυρωμένη πόλη Βορειοανατολικά της Λουτέτιας (το μελλοντικό Παρίσι), στην κορυφή ενός λόφου. (Η Αλέσια είναι η σημερινή Αλίζ Σεν Ρεν, στη σύγχρονη Γαλλία).  

Όμως ο Καίσαρας δεν επιστρέφει στην πατρίδα του αλλά γυρίζει πίσω και ακολουθεί τον Βερσινζεντορίξ. 



Έτσι ξεκινάει η περίφημη πολιορκία της Αλέσια, τον Αύγουστο του 52 π.X., η οποία θα καθορίσει και την δραματική έκβαση της ιστορίας στο σημείο αυτό, υπέρ της Ρωμαϊκής Κυριαρχίας. 

Μέσα σε λίγες ημέρες, οι 50.000 στρατιώτες του Καίσαρα περικυκλώνουν την πόλη. 

Η μάχη της Αλέσια αποτελεί την τελική αναμέτρηση ανάμεσα στις δύο αντίπαλες δυνάμεις. (Σβαρτζ Μαρκ – 2010 / Καθηγητής Ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο του Γκραντ Βάλεϊ). 

Είναι η τελευταία στρατιωτική ευκαιρία για την παύση της κυριαρχίας των Ρωμαίων σε όλη τη Γαλατία. 

Η περίμετρος της Αλέσια είναι περίπου 8 χιλιόμετρα και περιβάλλεται από μικρό τείχος, ύψους περίπου 2 μέτρων. 

Στην Αλέσια κατοικούν περίπου 10.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά και βρίσκεται στην κορυφή λόφου, 500 μέτρα πάνω από την πεδιάδα. 

Παρ’ όλο που η στρατηγική θέση της Αλέσια της δίνει ένα πλεονέκτημα προστασίας, ο Καίσαρας αποφασίζει να πολιορκήσει την Αλέσια. 

Πολιορκία δε σημαίνει μόνο επίθεση με εξελιγμένα όπλα. 

Ο Καίσαρας γνωρίζει ότι η σωστή κίνηση τακτικής στην Αλέσια δεν είναι η ομοβροντία. 

Ο Καίσαρας πιστεύει ότι για να κερδίσει αυτή τη μάχη δεν θα πρέπει να αναγκάσει τους Γαλάτες να βγουν έξω αλλά να τους κάνει να λιμοκτονήσουν μέσα στην πόλη. 

Αποφασίζει να χτίσει τείχος μήκους 16 χιλιομέτρων γύρω από την Αλέσια για να φυλακίσει τους Γαλάτες μέσα στην ίδια τους τη πόλη. Το τείχος έχει ύψος 4 μέτρα και πύργους κάθε 70 μέτρα.

 Γύρω του σκάβονται τάφροι που μπορούν να γεμίσουν με νερό.  Και δεν είναι η πρώτη φορά που ο Καίσαρας θ’ αποδειχθεί ειδικός στην τεχνολογία. 

Τρία (3) χρόνια νωρίτερα, το 55 π.X. 400.000 Γερμανοί έψαχναν νέα πατρίδα και διέσχισαν τον Ρήνο για να εγκατασταθούν στη Γαλατία. 

Αμέσως Ο Καίσαρας έδωσε ένα βάναυσο μήνυμα. Έστειλε 50.000 στρατιώτες του στο Ρήνο με τη διαταγή να εξοντώσουν τους Γερμανούς. 

Χτίζοντας μια γέφυρα στο Ρήνο, μέσα σε μόλις δέκα (10) ημέρες,  μόλις πέρασε τον ποταμό ο Καίσαρας ερήμωσε την ύπαιθρο. 

Άνδρες, γυναίκες και παιδιά, 430.000 συνολικά, σφαγιάστηκαν, και κανείς δεν επέζησε σε μια εσκεμμένη ενέργεια σφαγής που είχε στόχο να δοθεί σαφές μήνυμα στους άλλους λαούς. 

Στην Αλέσια τώρα μετά από μόλις πέντε (5) εβδομάδες, το τείχος των 16 χιλιομέτρων έχει ολοκληρωθεί. Είναι απόρθητο και έχει στόχο να παγιδεύσει τον πληθυσμό της Αλέσια, περίπου 10.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά, καθώς και τους νέους κατοίκους, το στρατό των 70.000 Γαλατών. Ο Βερσινζεντορίξ έχει αποθηκεύσει τρόφιμα, όμως δε θα διαρκέσουν για πάντα. 

Ο Γαλάτης πολέμαρχος γνωρίζει ότι νικητής σε αυτή τη μάχη θα είναι αυτός που θ’ αποφύγει τη λιμοκτονία. 

Αποτέλεσμα εικόνας για ΑΛΕΣΙΑ – ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 52 π.X.

Στο 2ο στάδιο της πολιορκίας ο Καίσαρας αποφασίζει να χτίσει άλλο ένα τοίχος σε απόσταση περίπου 400 μέτρων από το πρώτο. 


Σχετική εικόνα

Το πρώτο τείχος του Καίσαρα, κρατά τον Βερσινζετορίξ εντός της πόλης. 


Το δεύτερο τείχος θα κρατήσει τις ενισχύσεις μακριά. Το δεύτερο τοίχος ονομάζεται contravallation, από το contra, εναντίον στα Λατινικά.

Σχετική εικόνα

Αυτό το τείχος είχε περιφέρεια πάνω από 30 χιλιόμετρα. Μέσα στην πόλη ο Βερσινζετορίξ αναλαμβάνει προσωπικά τη διανομή μερίδων φαγητού. 

Περίπου 7 εβδομάδες μετά την έναρξη της πολιορκίας οι προμήθειες μέσα στη πόλη είναι λιγοστές. Οι κάτοικοι της Αλέσια ζουν με τα τρόφιμα που είχαν αποθηκευτεί πριν την πολιορκία. 

Το νερό για τις 100.000 άντρες, γυναίκες, παιδιά και Γαλάτες στρατιώτες προέρχεται από τα μικρά ποτάμια και από πηγάδια. 

Ο Βερσινζετορίξ έχει επίγνωση στη δεδομένη χρονική στιγμή ότι πρέπει να τραφούν πάρα πολλά στόματα. 

Επινοεί ένα σχέδιο με το οποίο ελπίζει ότι θα σώσει μερικές γυναίκες και παιδιά.

 Έστειλε έτσι τα γυναικόπαιδα στο Ρωμαϊκό τείχος λέγοντας ουσιαστικά «Αφήστε αυτούς τους ανθρώπους να φύγουν. Δεν έχει νόημα. Ή κάντε τους σκλάβους. 

Ο Καίσαρας απορρίπτει την πρόταση. 

Δεν νιώθει συμπάθεια για τις γυναίκες και τα παιδιά των Γαλατών τα οποία αναγκάζονται να επιστρέψουν στην Αλέσια. Όμως ούτε ο Βερσινζετορίξ τους θέλει πίσω. Αφού απαλλάχτηκε από την υποχρέωση να ταΐζει αυτούς τους ανθρώπους ο Βερσινζετορίξ αρνήθηκε να τους δεχτεί πίσω στην πόλη.  

Εικ 2.4.: Γυναικόπαιδα σε κατάσταση λιμοκτονίας, παγιδευμένα ανάμεσα στους δύο αντιμαχόμενους στρατούς  Γαλατία 52π.Χ. / Πηγή εικ: Historychannel 

Έτσι πολλές γυναίκες και παιδιά βρέθηκαν παγιδευμένοι ανάμεσα στο τείχος της πόλης και το τείχος των Ρωμαίων όπου αφέθηκαν να πεθάνουν από την πείνα. 

Περίπου 3.000 γυναίκες και παιδιά βρέθηκαν παγιδευμένοι στη νεκρή ζώνη. 

Πιόνια στη διαμάχη ανάμεσα στους δύο πολέμαρχους.  

Αυτοί οι δύσμοιροι άνθρωποι αργοσβήνουν στον ενδιάμεσο χώρο. 

Βρίσκονται κυριολεκτικά στο κέντρο της σύγκρουσης. 

Δεν τους θέλει κανείς. 

Όμως σ’ αυτή την τρομερή δοκιμασία ψυχικής αντοχής ο Βερσινζετορίξ λυγίζει πρώτος. 

Τελικά, οι πύλες της Αλέσια ανοίγουν. 

Οι κάτοικοι της πόλης ξαναμπαίνουν μέσα. 

Ο Καίσαρας κερδίζει τη μάχη των δύο ισχυρών προσωπικοτήτων. 

Ο Βερσινζετορίξ δεν καταφέρνει να κάνει το πρόβλημά του, πρόβλημα του Καίσαρα. Και ο Καίσαρας υπενθυμίζει τι είδους άνθρωπο αντιμετωπίζουν. 

Παρά και την παρέμβαση του Κόμινους, ο οποίος έφτασε με μια δύναμη περίπου 60.000 ανδρών υπέρ των Γαλατών μετά από τρεις μέρες και την αντεπίθεση του Βερσινζεντορίξ από την πλευρά της Αλέσια, η έξοχα σχεδιασμένη πολιορκία του Καίσαρα αποδεικνύεται ανυπέρβλητο εμπόδιο για τους Γαλάτες…. δε μπορούν να κάνουν ούτε βήμα χωρίς να πέσουν σε πασσάλους ή να τρυπήσουν τα πόδια τους. 

Περνούν άλλες πέντε (5) ημέρες. Ο λιμός θερίζει τους Γαλάτες. 

Απελπισμένοι προσπαθούν να βρουν τρόπο να σταματήσουν τους Ρωμαίους. Οι άνθρωποι στο εσωτερικό δεν είχαν ίχνος τροφίμων. 

Μετά από αρκετές διαμάχες των δυο αντίπαλων στρατών, και μετά από πάνω από δύο μηνών πολιορκία, η τελική νικητήρια έκβαση της μάχης της Αλέσιας, θα ανήκει στον Ιούλιο Καίσαρα. 

Παρά την επικείμενη ήττα, ο Βερσινζετορίξ εξακολουθεί να μάχεται. 

Η στρατηγική του να ενώσει τις γαλατικές φυλές για να πολεμήσουν ενάντια στην καταπίεση των Ρωμαίων απέτυχε.

 Σύντομα συνειδητοποιεί ότι έχει χάσει. Η ήττα προκαλεί απελπισία στις άλλες φυλές του συνασπισμού και μετά από 1-2 ημέρες, η μία μετά την άλλη, όπως στο παρελθόν επιστρέφουν στις περιοχές τους. Ακόμη και ο Βερσινζετορίξ καταλαβαίνει ότι όλα τελείωσαν. Στις 2 Οκτωβρίου του 52 π. Χ., μετά από σχεδόν 2 μήνες αιματοχυσίας, ο Βερσινζετορίξ παραδίνεται.

Σχετική εικόνα
Ο Βερσινζετορίξ παραδίδει τα όπλα του στον Ιούλιο Καίσαρα.

 Ο Γαλάτης στρατηγός προσπάθησε να διασπάσει τον αποκλεισμό, αλλά δεν τα κατάφερε και παραδόθηκε για να σώσει τους άνδρες του. Ο Καίσαρας τον πήρε ως τρόπαιο στη Ρώμη και τον αποκεφάλισε ύστερα από έξι χρόνια φυλάκισης.... 

Σε μια ιστορική στιγμή, ο Γενναίος πολεμιστής, ο λεγόμενος «εμπρηστής των Γαλατών», φορά την καλύτερη πανοπλία του και περνάει από την πύλη της Αλέσια, πετάει την ασπίδα και το σπαθί του στα πόδια του Καίσαρα και μεταφέρεται στη Ρώμη όπου και εκτελείται. Ο Καίσαρας περνάει το χειμώνα σβήνοντας τις τελευταίες σπίθες της εξέγερσης. Η Ρώμη δε θα ξαναπολεμήσει με τους Γαλάτες για τα επόμενα 400 χρόνια…  


Φωτογραφία της Ειρήνη Χιώτη. 
Απόσπασμα από
Μεταπτυχιακή Διατριβή Ειδίκευσης
Επιπτώσεις Φυσικών Τεχνολογικών και Natech Καταστροφών στα παιδιά 
ΧΙΩΤΗ ΕΙΡΗΝΗ  / CHIOTI  EIRINI 
Α.Μ. / R.N. : 16261 


ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου