Σάββατο, 24 Μαρτίου 2018

Η ηθική της αναζωογόνησης και των αποφάσεων στο τέλος της ζωής - Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Αναζωογόνησης Κατευθυντήριες οδηγίες για την Αναζωογόνηση 2015 (Μέρος Πρώτο)


Αποτέλεσμα εικόνας για Η ηθική της αναζωογόνησης και των αποφάσεων στο τέλος της ζωής - Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Αναζωογόνησης Κατευθυντήριες οδηγίες για την Αναζωογόνηση 2015
Περίληψη των αλλαγών σε σχέση με τις Κατευθυντήριες Οδηγίες του ERC του 2010 

Η παραδοσιακή ιατρο-κεντρική προσέγγιση με έμφαση στην αρχή της ωφέλειας, μετατοπίστηκε προς μια ισορροπημένη με επικέντρωση στον ασθενή προσέγγιση με μεγαλύτερη έμφαση στην αρχή της αυτονομίας του ασθενούς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την μεγαλύτερη προθυμία για κατανόηση και αλληλεπίδραση μεταξύ ασθενούς και επαγγελματιών υγείας. 

Οι μελλοντικές Κατευθυντήριες Οδηγίες μπορούν να επωφεληθούν από τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων, των μελών του κοινού, των ασθενών, των επιζώντων και της κοινωνίας ως ενεργοί εταίροι στην κατανόηση και εφαρμογή των 
αρχών της ηθικής. 

Το περιεχόμενο και η εφαρμογή των παραδοσιακών αρχών της ηθικής τοποθετούνται εντός του πλαισίου μιας επικεντρωμένης στον ασθενή προσέγγισης στην αναζωογόνηση: 

•  Η αρχή της αυτονομίας, συμπεριλαμβανομένου του σεβασμού στις προσωπικές προτιμήσεις όπως αυτές εκφράζονται στις εκ των προτέρων οδηγίες, το οποίο προϋποθέτει σωστή πληροφόρηση και επικοινωνία. 

•  Η αρχή της ωφέλειας, συμπεριλαμβανομένων της πρόγνωσης, του πότε να ξεκινά, της ματαιοπονίας, της συνεχιζόμενης Καρδιοπνευμονικής Αναζωογόνησης (CPR) κατά την μεταφορά, των ειδικών καταστάσεων, με σαφή διάκριση μεταξύ της αιφνίδιας καρδιακής ανακοπής και της αναμενόμενης παύσης της καρδιακής και αναπνευστικής λειτουργίας σε τελικού σταδίου καταστάσεις. 

•  Η αρχή του μη βλάπτειν, συμπεριλαμβανομένων των DNAR/DNACPR, του πότε να σταματά / πότε να μην εφαρμόζει, και της εμπλοκής του ασθενούς ή του πληρεξούσιου του. 

•  Η αρχή του δικαίου και της ίσης πρόσβασης, συμπεριλαμβανομένης της αποφυγής των ανισοτήτων. Παρόλο που η θλιβερή πραγματικότητα είναι πως η πλειονότητα όσων υφίστανται καρδιακή ανακοπή δεν επιβιώνουν, οι πρόσφατες μελέτες έχουν στοιχεία σταθερής βελτίωσης της έκβασης, ιδιαίτερα όπου εφαρμόζεται καλά η εξίσωση της επιβίωσης. 

Ειδικές περιπτώσεις ανθεκτικής καρδιακής ανακοπής, οι οποίες θα είχαν  στο παρελθόν αποβεί μοιραίες, ίσως μπορούν να ωφεληθούν από επιπρόσθετες επεμβατικές προσεγγίσεις. Περαιτέρω βελτίωση στην επιβίωση αναμένεται εφαρμόζοντας σαφείς οδηγίες ως προς την έναρξη, τη μη έναρξη, την απόσυρση ή την μη εφαρμογή  προσπάθειας αναζωογόνησης, και από την αναγνώριση ανθεκτικών περιπτώσεων που μπορεί να ανταποκριθούν σε εξειδικευμένες παρεμβάσεις. 

Η Ευρώπη είναι ένα μωσαϊκό από 47 χώρες (Συμβούλιο της Ευρώπης) με διαφορετική εθνική νομοθεσία, εξουσία, κουλτούρα, θρησκεία, και οικονομικές δυνατότητες. Οι Ευρωπαϊκές χώρες ερμηνεύουν τις συστάσεις περί την ηθική εντός του πλαισίου αυτών των παραγόντων.  

Σε μια πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε όλη την Ευρώπη σχετικά με την ισχύουσα πρακτική περί την ηθική, στο πλαίσιο των σχετικών Κατευθυντήριων Οδηγιών τεκμηριώθηκε σημαντική διαφορά στην προσέγγιση της Καρδιοπνευμονικής Αναζωογόνησης (CPR) και του τέλους της ζωής, αν και εντοπίστηκαν τομείς προς βελτίωση, αναδείχθηκε μια τάση προς καλύτερη εφαρμογή των αρχών της ηθικής. 


Παραμένει η ανάγκη εναρμόνισης στη νομοθεσία, τη δικαιοδοσία, την ορολογία και την πρακτική. Η αποστολή του ERC και των Κατευθυντήριων Οδηγιών του είναι να συμβάλει σε αυτή την εναρμόνιση. 

Μια νέα ρυθμιστική διάταξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EU) που θα επιτρέπει την εκ των υστέρων λήψη της συναίνεσης, θα εναρμονίσει και θα προάγει την επιστημονική έρευνα στις παρεμβάσεις στα επείγοντα περιστατικά σε όλα τα κράτη μέλη της EU Οι επαγγελματίες υγείας είναι υπεύθυνοι να διατηρούν τις γνώσεις τους, την αντίληψη και τις δεξιότητές τους, και να κατανοούν τις αρχές της ηθικής προτού να συμμετέχουν σε αληθινές καταστάσεις όπου θα πρέπει να λαμβάνονται αποφάσεις σχετικά με την αναζωογόνηση. 

Εισαγωγή 

Η αιφνίδια μη αναμενόμενη καρδιακή ανακοπή (CA) είναι ένα καταστροφικό, όμως ενδεχόμενα αναστρέψιμο γεγονός που αφορά την οικογένεια, τους φίλους και την κοινωνία. Στην Ευρώπη η καρδιακή ανακοπή λαμβάνει χώρα με συχνότητα 0,5-1,0 ανά 1000 κατοίκους ανά έτος. 

Παρόλο που παρατηρείται μια ελαφρά βελτίωση τα τελευταία χρόνια, η επιβίωση μετά από Εξωνοσοκομειακή Καρδιακή Ανακοπή (OHCA) παραμένει χαμηλή, με μέσο όρο επιβίωσης κατά την έξοδο από το νοσοκομείο  7,6%.1-9 

Η δυνητικά αναστρέψιμη αιφνίδια μη αναμενόμενη καρδιακή ανακοπή θα πρέπει να διαχωρίζεται από την αναμενόμενη παύση της κυκλοφορίας και της αναπνοής σε τελικού σταδίου καταστάσεις. 

Η βελτίωση στις ιατρικές γνώσεις, οι νέες και εξειδικευμένες παρεμβάσεις, και οι αυξανόμενες προσδοκίες του κοινού, κατέστησαν τα ζητήματα ηθικής ως σημαντικό κομμάτι κάθε παρέμβασης ή απόφασης κατά το τέλος της ζωής. Σε αυτό περιλαμβάνεται η βελτιστοποίηση των αποτελεσμάτων για τους επιμέρους ασθενείς και την κοινωνία με κατάλληλη κατανομή των πόρων. 

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια στροφή από την ιατρο-κεντρική προσέγγιση με έμφαση στην αρχή της ωφέλειας, προς μια επικεντρωμένη στον ασθενή προσέγγιση με μεγαλύτερη έμφαση στην αυτονομία του ασθενούς. 

Αυτή η αλλαγή αντανακλάται στις Κατευθυντήριες Οδηγίες του ERC του 2015 σχετικά με την ηθική της αναζωογόνησης και τις αποφάσεις σχετικά με το τέλος της ζωής. 

Αυτό το κεφάλαιο παρέχει πληροφορίες και οδηγίες  σχετικά με τις αρχές της ηθικής, οδηγίες δεοντολογίας και επιστημονικές για επαγγελματίες υγείας υπεύθυνους να παρέχουν αναζωογόνηση, συμπεριλαμβανομένου του πότε να ξεκινάει και πότε να σταματάει η αναζωογόνηση και ειδική αντιμετώπιση που απαιτείται για τα παιδιά και για τη δωρεά οργάνων μετά από ανεπιτυχή προσπάθεια αναζωογόνησης. 

Οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να κατανοούν τις αρχές της ηθικής προτού να συμμετέχουν σε αληθινές καταστάσεις όπου θα πρέπει να λαμβάνονται αποφάσεις περί την αναζωογόνηση. 

Αναφέρονται επίσης τα αρχικά ευρήματα από την Ευρωπαϊκή έρευνα για τις Πρακτικές περί την Ηθική η οποία τεκμηρίωσε σημαντικές διαφοροποιήσεις ανάμεσα στις χώρες, όσον αφορά στην προσέγγιση της καρδιοπνευμονικής αναζωογόνησης (CPR) και των αποφάσεων στο τέλος της ζωής. Υπάρχει σαφής ανάγκη εναρμόνισης στην νομοθεσία ορολογία και πρακτικές. Η αποστολή των Οδηγιών του ERC είναι να συμβάλει σε αυτή την εναρμόνιση.

Πτυχές της ηθικής για την αναζωογόνηση και για τις αποφάσεις κατά το τέλος της ζωής 

Η ηθική νοείται ως ο τρόπος που εξετάζει κανείς και κατανοεί τον ηθικό βίο ή η εφαρμογή του ηθικού συλλογισμού στη λήψη ιατρικών αποφάσεων. 

Οι βασικές αρχές της ιατρικής ηθικής είναι: η αρχή της αυτονομίας του ατόμου, η αρχή της ωφέλειας, η αρχή του μη βλάπτειν και η δικαιοσύνη. Η αξιοπρέπεια και η εντιμότητα συχνά προστίθενται ως απαραίτητα στοιχεία της ηθικής.11-13

Η αρχή της αυτονομίας του ασθενούς 

Η αρχή της αυτονομίας αναφέρεται στην υποχρέωση του ιατρού να σέβεται τις προτιμήσεις του ασθενούς και να λαμβάνει αποφάσεις που συμφωνούν με τις αξίες και τις πεποιθήσεις του ασθενούς. Η επικεντρωμένη στον ασθενή φροντίδα υγείας τοποθετεί τον ασθενή στο κέντρο της διαδικασίας λήψης αποφάσεων αντί ως αποδέκτη μιας ιατρικής απόφασης. Αυτό απαιτεί οι ασθενείς να έχουν επαρκή κατανόηση των θεμάτων σχετικά με τις θεραπευτικές επιλογές, ώστε να είναι ικανοί να λαμβάνουν αποφάσεις μετά από ενημέρωση ή να συμμετέχουν στην από κοινού λήψη αποφάσεων. Η εκπαίδευση των ασθενών έχει συμβάλει σημαντικά στην έμφαση αυτής της αλλαγής. 

Η αρχή της αυτονομίας υλοποιείται μέσω της ελεύθερης και μετά από ενημέρωση συναίνεσης, και αναγνωρίζει ότι τα άτομα μπορούν να αλλάζουν τις αποφάσεις τους οποιαδήποτε στιγμή. Η εφαρμογή αυτής της αρχής κατά την καρδιακή ανακοπή, όταν ο ασθενής είναι ανίκανος να ανακοινώσει τις προτιμήσεις του, αποτελεί μια πρόκληση.11,14-16 Επιπλέον, οι νομικά τεκμηριωμένες επιθυμίες ενός ασθενούς μπορεί να μην είναι άμεσα διαθέσιμες, προκαλώντας επιπλέον ηθικό δίλημμα: πώς μπορούν οι επαγγελματίες υγείας να ενστερνιστούν τον κεντρικό ρόλο του ασθενούς όταν οι απόψεις του ασθενούς είναι άγνωστες;11,17-19 

Η αρχή της ωφέλειας 

Η αρχή της ωφέλειας σημαίνει πως οι παρεμβάσεις θα πρέπει να ωφελούν τον ασθενή μετά από την αξιολόγηση του σχετικού κινδύνου και οφέλους. Οι τεκμηριωμένες κλινικές κατευθυντήριες οδηγίες υπάρχουν για να βοηθούν τους επαγγελματίες υγείας να αποφασίζουν ποιες θεραπευτικές προσεγγίσεις είναι οι πιο αρμόζουσες.20-22 Όλο και περισσότερο οι ασθενείς εμπλέκονται ως ενεργοί εταίροι στη διαδικασία εξέλιξης των κατευθυντήριων οδηγιών, διασφαλίζοντας πως οι απόψεις και η οπτική γωνία των ασθενών αποτυπώνονται στις παρεχόμενες οδηγίες.23 Αυτού του είδους η εμπλοκή τους, ωστόσο, δεν έχει ακόμα αποτυπωθεί στα πλαίσια των κατευθυντήριων οδηγιών της αναζωογόνησης. 

Η αρχή του μη βλάπτειν 

Η αρχή του μη βλάπτειν ή «πρώτον μη κάνεις κακό» πηγάζει από το Ιπποκρατικό αξίωμα «ωφελέειν ή μη βλάπτειν». Η CPR δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε μάταια περιστατικά. Εντούτοις, είναι δύσκολο να ορίσει κανείς την ματαιοπονία  με έναν τρόπο που να είναι ακριβής, αναμενόμενος και να έχει εφαρμογή στην πλειονότητα των περιπτώσεων. Η CPR είναι μια επεμβατική διαδικασία με μικρές πιθανότητες επιτυχίας. Οι εκ τω προτέρων οδηγίες είναι σπάνια διαθέσιμες στους επαγγελματίες υγείας των επειγόντων περιστατικών. Ως εκ τούτου, η CPR αποτελεί τον κανόνα για τους περισσότερους ασθενείς με οξείες, απειλητικές για την ζωή καταστάσεις.24-25 

Η αρχή της δικαιοσύνης και της ισότιμης πρόσβασης 

Η αρχή της δικαιοσύνης σημαίνει πως οι πόροι για την υγεία διανέμονται εξίσου και δίκαια, ανεξάρτητα από την κοινωνική θέση του ασθενούς, εν απουσία διακρίσεων, με το δικαίωμα για κάθε άτομο να απολαμβάνει το σύγχρονο τρέχον πρότυπο φροντίδας. 

Η κατάλληλη κατανομή των πόρων αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα για τις επεμβατικές μεθόδους. 

Η CPR είναι μια διαδικασία που απαιτεί συντονισμένες προσπάθειες από πολλούς επαγγελματίες υγείας. 

Τα ζητήματα ηθικής  που αφορούν την CPR και τις αποφάσεις περί το τέλος της ζωής περιλαμβάνουν την επίτευξη των βέλτιστων αποτελεσμάτων για κάθε μεμονωμένο ασθενή, για τους συγγενείς και την κοινωνία ως σύνολο με την κατάλληλη κατανομή των διαθέσιμων πόρων. 

Δεν υπάρχει συναίνεση σχετικά με το τι αποτελεί μια δίκαιη και τίμια μέθοδο που να εξισορροπεί τις προτιμήσεις και τις απαιτήσεις των επιμέρους ασθενών έναντι των ποικίλων αναγκών της κοινωνίας.11,13,19,21,26 

Το να μην παρέχεται εξειδικευμένη ιατρική φροντίδα εξαιτίας οικονομικών λόγων είναι μη αποδεκτό όμως είναι θεμιτό να λαμβάνει κανείς υπόψη το συνολικό κόστος και τα δυνητικά οφέλη για κάθε επιμέρους ασθενή, την οικογένεια και την κοινωνία.13, 21, 27-29 

Υπάρχουν ενδείξεις πως πολίτες από χαμηλότερα κοινωνικο-οικονομικά στρώματα έχουν και αυξημένη επίπτωση και μικρότερη πιθανότητα επιβίωσης από OHCA. Η πιθανότητα να παρασχεθεί σε ένα άτομο CPR από παρευρισκόμενο μετά από καρδιακή ανακοπή είναι σχεδόν πέντε φορές μεγαλύτερη σε υψηλών εισοδημάτων συνοικίες σε σύγκριση με εκείνες με χαμηλότερα εισοδήματα. Οι καυκάσιοι ασθενείς είναι πιο πιθανό να τους παρασχεθεί CPR από παρευρισκόμενο σε σχέση με άλλες φυλετικές ομάδες.1, 30-39

Ιατρική ματαιοπονία 

Η Παγκόσμια Ιατρική Ένωση (WMA) ορίζει ως μάταιη ιατρική θεραπεία την θεραπεία που «δεν προσφέρει μια εύλογη ελπίδα ανάρρωσης ή βελτίωσης» ή από την οποία «ο ασθενής αδυνατεί μονίμως να βιώσει κάποιο όφελος». 

Η αναζωογόνηση θεωρείται μάταιη όταν οι πιθανότητες για καλής ποιότητας επιβίωση είναι ελάχιστες.40 

Η πρώτη αναγκαία προϋπόθεση για να θεωρηθεί μια θεραπεία μάταια είναι η παρουσία ή η απουσία ιατρικής ένδειξης. Η απόφαση να μην επιχειρηθεί αναζωογόνηση δεν απαιτεί τη συναίνεση των ασθενών ή αυτών που βρίσκονται κοντά τους, οι οποίοι συχνά έχουν μη ρεαλιστικές προσδοκίες σχετικά με την πιθανή επιτυχία και τα δυνητικά οφέλη της αναζωογόνησης.41,42 

Η έναρξη μιας μάταιης θεραπείας μπορεί να προσφέρει εσφαλμένες ελπίδες στην οικογένεια και τον ασθενή και μπορεί να υπονομεύσει την ικανότητα του ασθενούς για ορθολογιστική κρίση και αυτονομία.40, 43 

Ωστόσο, εκείνοι που λαμβάνουν τις αποφάσεις οφείλουν να συμβουλευτούν τον ασθενή ή κάποιον εκπρόσωπό του εάν ο ασθενής στερείται πνευματικής αντίληψης, σύμφωνα με μια «σαφή και προσιτή τακτική».44,46 

Η ιατρική ομάδα πρέπει να εξηγεί πως η απόφαση να μην επιχειρηθεί αναζωογόνηση δεν σημαίνει πως παραιτείται ή ότι ο ασθενής παραμελείται ή εγκαταλείπεται, αλλά πως η πρόθεση είναι να προστατευτεί ο ασθενής από το να υποστεί βλάβη και να μεγιστοποιηθούν η άνεση και η ποιότητα ζωής του.44,47 

Ορισμένες χώρες επιτρέπουν την ύπαρξη ενδεχόμενων αποφάσεων ως προς τη μη εφαρμογή CPR ενώ σε άλλες χώρες ή θρησκείες η μη εφαρμογή CPR δεν επιτρέπεται ή θεωρείται παράνομη. Δεν υπάρχει ομοιογένεια  στη χρήση των όρων «Μην Επιχειρείτε Αναζωογόνηση» (DNAR), «Μην Επιχειρείτε Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση» (DNACPR) ή «Επιτρέψτε το Φυσικό Θάνατο» (AND). Αυτή η συγκεχυμένη χρήση των ακρωνύμιων μπορεί να δημιουργήσει παρανοήσεις στην εθνική νομοθεσία και δικαιοδοσία.48,49

Εκ των προτέρων οδηγίες 

Οι εκ των προτέρων οδηγίες είναι αποφάσεις από ένα άτομο σχετικά με τη μελλοντική εφαρμογή θεραπείας σε περίπτωση που δεν θα είναι σε θέση να συμμετέχει άμεσα στη λήψη ιατρικών αποφάσεων κάποια στιγμή στο μέλλον. 50 

Οι εκ των προτέρων οδηγίες μπορούν να έχουν δύο διαφορετικές αλλά όχι αλληλοαναιρούμενες  μορφές: 

(1) Η «Διαθήκη ζωής» είναι γραπτό κείμενο  που εκφράζει τις προτιμήσεις ενός ατόμου που αφορούν στην παροχή ή στη μη εφαρμογή προσδιορισμένων επακριβώς θεραπειών στην περίπτωση που καταστεί ανίκανο να λάβει αποφάσεις στο μέλλον, και 

(2) Η «Διαρκής νομικά κατοχυρωμένη εξουσιοδότηση για κηδεμόνα υγείας» που επιτρέπει στα άτομα να ορίσουν έναν πληρεξούσιο (π.χ. κάποιον έμπιστο συγγενή ή φίλο) ο οποίος θα μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις σχετικά με την υγεία τους εκ μέρους τους στην περίπτωση που απολέσουν την ικανότητα για λήψη αποφάσεων.

1 Οι εκ των προτέρων οδηγίες θα πρέπει να πληρούν τρεις κριτήρια: Να υπάρχουν, να είναι έγκυρες και να είναι εφαρμόσιμες. Οι ιατροί δε θα πρέπει να καθυστερούν τις παρεμβάσεις αναζωογόνησης ενόσω προσπαθούν να διαπιστώσουν κατά πόσο υπάρχει εκ των προτέρων οδηγία που απαγορεύει την CPR.51 

Ούτε και θα πρέπει να επιχειρείται CPR εάν θεωρείται περισσότερο επιβλαβής από ότι ωφέλιμη, ακόμα και ενάντια σε έγκυρη και εφαρμόσιμη στην περίπτωση εκ των προτέρων απόφαση. Σε πολλές χώρες οι εκ των προτέρων οδηγίες έχουν την ίδια νομική ισχύ όπως και οι σύγχρονες αποφάσεις. 

Ωστόσο, η εφαρμοσιμότητά τους περιπλέκεται από το γεγονός ότι συντάσσεται μια οδηγία που αντιπροσωπεύει επακριβώς τις επιθυμίες του ασθενούς, κατά την ώρα της συγγραφής.52 

Πράγματι, οι άνθρωποι συχνά προσαρμόζονται στις ειδικές ανάγκες και οι προτιμήσεις τους μπορεί να αλλάζουν στη διάρκεια του χρόνου. Ως εκ τούτου, απαιτείται η περιοδική αναθεώρηση των οδηγιών, ώστε να διασφαλίζεται πως σε αυτές αντανακλούνται επακριβώς οι πρόσφατες επιθυμίες και οι περιπτώσεις στις οποίες αναφέρεται ο ασθενής.41,52,53 

Το Άρθρο 9 της Σύμβασης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Βιοιατρικής απαιτεί οι ιατροί να «λαμβάνουν υπ’ όψη» τις επιθυμίες που είχαν εκφράσει προηγούμενα οι ασθενείς τους.19 Εντούτοις, το νομικό καθεστώς των εκ των προτέρων οδηγιών στην εκάστοτε εθνική νομοθεσία των Ευρωπαϊκών κρατών είναι πολύ ανόμοιο. Αρκετές χώρες έχουν υιοθετήσει ειδικούς νόμους που προσδίδουν δεσμευτική ισχύ στις εκ των προτέρων οδηγίες σχετικά με το τέλος της ζωής, συμπεριλαμβανομένης και της αναζωογόνησης.51 

Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που σχετίζονται με την Αναζωογόνηση και τις Αποφάσεις στο τέλος της ζωής 

Οι τακτικές που ακολουθούνται σχετικά με την αναζωογόνηση και οι ατομικές αποφάσεις των επαγγελματιών υγείας θα πρέπει να συμμορφώνονται με τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Οι διατάξεις που σχετίζονται με τις αποφάσεις σχετικά με την προσπάθεια CPR περιλαμβάνουν τα παρακάτω δικαιώματα: στη ζωή; στην προστασία από απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση; στο σεβασμό της ιδιωτικότητας και της οικογενειακής ζωής; στην ελευθερία της έκφρασης, που περιλαμβάνει το δικαίωμα της γνώμης και της ενημέρωσης; και της απαλλαγής από δυσμενείς διακρίσεις στις πρακτικές σε σχέση με τα ανωτέρω δικαιώματα.19 Η μη συμμετοχή του ασθενούς κατά τη χρονική στιγμή της συγγραφής οδηγίας DNAR παραβιάζει το Άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.45

Η επικεντρωμένη στον ασθενή φροντίδα 

Καθώς η φροντίδα υγείας τείνει όλο και περισσότερο να επικεντρώνεται στον ασθενή, απαιτείται να επιδιώξουμε να κατανοήσουμε την προοπτική του επιζώντα από καρδιακή ανακοπή, επιδιώκοντας η εκτίμηση να περιλαμβάνει τόσο την κλινική όσο και στην αναφερόμενη από τον ασθενή έκβαση, βραχυπρόθεσμα αλλά και μακροπρόθεσμα. 

Αυτό αναγνωρίζεται στο επικαιροποιημένο αρχείο καταγραφής της αναζωογόνησης κατά Utstein για την εξωνοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή, που προτείνει την εκτίμηση της αναφερόμενης από τους ασθενείς έκβασης και την εκτίμηση της ποιότητας της ζωής των επιζώντων.54 Ωστόσο, ειδικές οδηγίες εκτίμησης δεν υπάρχουν προς το παρόν. 

Η πρωτοβουλία της COSCA (Core Outcome Set – Cardiac Arrest) θα επιδιώξει τη διεθνή συναίνεση στο τι θα πρέπει να μετράται και πότε σε όλες τις κλινικές μελέτες της καρδιακής ανακοπής, και θα κάνει συστάσεις σχετικά με την κλινική αλλά και με την αναφερόμενη από τον ασθενή έκβαση.55,56 

Τέτοιου είδους κατευθύνσεις μπορούν επίσης να δώσουν πληροφορίες σχετικά με την εκτίμηση της έκβασης που επικεντρώνεται στον ασθενή, για χρήση τόσο στην καθημερινή πρακτική όσο και για τα αρχεία ενημερώνοντας για πιο στοχευμένη αντιμετώπιση και κατανομή των πόρων σε επιζήσαντες από καρδιακή ανακοπή.54-58 

Από πλευράς ηθικής δε μπορούμε να αγνοήσουμε την πλευρά του ασθενούς. Εντούτοις, για να διασφαλίσουμε πως η έκβαση που επικεντρώνεται στον ασθενή αποτυπώνει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα απαιτείται η καλύτερη κατανόηση του τι έχει σημασία, για ποιόν, σε ποιο πλαίσιο και πότε: αυτό απαιτεί περαιτέρω δέσμευση για δουλειά μαζί με το κοινό, με τους επιζήσαντες από καρδιακή ανακοπή και τις οικογένειές τους ως εταίρους σε αυτή τη διαδικασία.59 



Leo L. Bossaerta Gavin D. Perkinsb,c, Helen Askitopouloud,e, Violetta I. Raffayf, Robert Greifg, Kirstie L. Haywoodh, Spyros D. Mentzelopoulosi, Jerry P. Nolanj, Patrick Van de Voordek,l, Theodoros T. Xanthos m,n, on behalf of The ethics of resuscitation and end-of-life decisions section Collaborators 

aUniversity of Antwerp, Antwerp, Belgium bWarwick Medical School, University of Warwick, Coventry, UK cCritical Care Unit, Heart of England NHS Foundation Trust, Birmingham, UK dMedical School, University of Crete, Heraklion, Greece eEthics Committee of the European Society for Emergency Medicine (EuSEM), UK fMunicipal Institute for Emergency Medicine Novi Sad, Novi Sad, Serbia gUniversity Hospital Bern and University of Bern, Bern, Switzerland hRoyal College of Nursing Research Institute, Warwick Medical School, University of Warwick, Coventry, UK iUniversity of Athens Medical School, Athens, Greece jDepartment of Anaesthesia and Intensive Care Medicine, Royal United Hospital, and University of Bristol, Bath, UK kUniversity Hospital and University Ghent, Belgium lFederal Department Health, Belgium mUniversity of Athens, Medical School, Greece nMidwestern University, Chicago, USA

Απόδοση στα Ελληνικά: Αντώνης Παπαδόπουλος 

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου