Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Ασθενείς με θερμικό έγκαυμα - ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ


Αποτέλεσμα εικόνας για Ασθενείς με θερμικό έγκαυμα - ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ

Πρώτες βοήθειες-Γενικά. 

 Η προσέγγιση και αντιμετώπιση του εγκαυματία όπως και κάθε τραυματία εστιάζεται στην εκτίμηση των αεροφόρων οδών, της αναπνοής και της κυκλοφορίας σύμφωνα με το πρωτόκολλο ABCs (Airway-Breathing-Circulation) της Advanced Trauma Life Support (A.T.L.S.). 

 Αναπνευστική οδός: 

Ιστορικό εισπνοής καπνού 

Οπτική επιθεώρηση φάρυγγα και φωνητικών χορδών για ερυθρότητα, φλύκταινες και σωματίδια άνθρακα 

Αυξανόμενη ανησυχία 

Παράπονα για δυσκολία στην αναπνοή και στην κατάποση 

Αυξανόμενη δυσκολία στην αποβολή εκκρίσεων 

Αυξανόμενη βραχνάδα 

Γρήγορη ρηχή αναπνοή 

 Αναπνοή: Οπτική επιθεώρηση θώρακα 

Ανεπαρκής διόγκωση στήθους 

Γρήγορη ρηχή αναπνοή 

Νευρικότητα-σύγχυση Ελάττωση οξυγόνωσης 

Κυκλοφορικό: 

Αύξηση παλμών Αύξηση αναπνοής Μείωση στην πίεση αίματος Κ.Φ.Π. < 3 cm H₂O 

Ελάττωση στην απόδοση ούρων  

Αιματοκρίτης > 50 mg/dl 

Ελαττωμένη ροή στα τριχοειδή Νευρικότητα-σύγχυση Ναυτία-έμετος  

 Οι πρώτες βοήθειες που προσφέρονται στη σκηνή του ατυχήματος είναι πολύ σημαντικές για την ελαχιστοποίηση της έκτασης της εγκαυματικής βλάβης αλλά και για την μείωση της πιθανότητας των επιπλοκών που μπορεί να είναι σοβαρές ακόμη και σε σχετικά μικρής εντάσεως εγκαύματα.  

Για το λόγο αυτό ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ρόλος του νοσηλευτή στην ενημέρωση κυρίως των ατόμων που συμμετέχουν στην κατάσβεση πυρκαγιών, όπως επίσης των τραυματιοφορέων, των μαθητών αλλά και όλων των κοινωνικών ομάδων που μπορεί να βρεθούν σε μια τέτοια σκηνή. 

 Η πρώτη προσπάθεια που γίνεται είναι η διακοπή της θερμικής διεργασίας από το θύμα. 

Το τρέξιμο πρέπει να αποτρέπεται σε άτομα με καιγόμενο ιματισμό. 

Τα άτομα αυτά πρέπει να τοποθετούνται σε ύπτια θέση, επειδή η κίνηση ευνοεί την αναζωπύρωση της φλόγας στα ενδύματα, ενώ παράλληλα η όρθια στάση ευνοεί τις φλόγες και τον καπνό να περιτυλίξουν την κεφαλή και να προκαλέσουν εγκαύματα στο πρόσωπο αλλά και στο αναπνευστικό επιθήλιο από την εισπνοή του καπνού. 


 Όταν τα ρούχα πιάσουν φωτιά, οι φλόγες μπορεί εύκολα να σβήσουν αν το θύμα πέσει στο πάτωμα ή το έδαφος και τυλίξουμε σφιχτά το σώμα του με κουβέρτα (όχι χνουδωτή), χαλί, παλτό ή άλλο βαρύ ύφασμα ώστε οι φλόγες να μην παίρνουν οξυγόνο. 

Δεν χρησιμοποιούμε για το σβήσιμο της φωτιάς νάιλον ή άλλα εύφλεκτα υλικά. Δεν κυλάμε τον πάσχοντα στο έδαφος γιατί έτσι μπορεί να καούν και περιοχές του σώματός του που δεν έχουν καεί. 

 Αφού σβηστούν οι φλόγες, η καμένη περιοχή και τα κολλημένα σ’ αυτή ρούχα εμβυθίζονται με προσοχή σε κρύο νερό για να κρυώσει η πληγή. Αν μια εγκαυματική επιφάνεια μουσκευτεί με κρύο νερό μέσα σε δέκα λεπτά από τη στιγμή του ατυχήματος, θα εμποδιστεί η επέκτασή της στους γύρω ιστούς. 

Η τοποθέτηση κρύου επιθέματος είναι η καλύτερη πρώτη βοήθεια που έχει ως αποτέλεσμα την άμεση και εντυπωσιακή ανακούφιση από τον πόνο και τον περιορισμό του οιδήματος και καταστροφής των ιστών. 

Όμως δεν πρέπει να τοποθετήσουμε πάγο απευθείας στο έγκαυμα ή να χρησιμοποιήσουμε τα κρύα επιθέματα για πολύ χρονικό διάστημα. 

Μια τέτοια διαδικασία θα προκαλέσει μεγαλύτερη καταστροφή των ιστών και θα οδηγήσει σε υποθερμία ασθενείς με μεγάλο έγκαυμα. 

Η εγκαυματική επιφάνεια θα πρέπει επίσης να καλυφθεί όσο πιο γρήγορα είναι δυνατόν για να ελαχιστοποιηθεί η βακτηριακή μόλυνση και να ελαττωθεί ο πόνος εμποδίζοντας τον αέρα να έρθει σε επαφή με την επιφάνεια που έχει βλαφθεί. 

Αποστειρωμένη επίδεση θα ήταν το καλύτερο, όμως και οποιοδήποτε καθαρό, στεγνό ύφασμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επείγουσα επίδεση. 

Τα ρούχα που μούσκεψαν από κάποιο υγρό που έβραζε, πρέπει να αφαιρεθούν όσο είναι δυνατόν πιο γρήγορα μόλις αρχίσουν να κρυώνουν. 

Πρέπει να αφαιρεθεί κάθε κομμάτι υφάσματος ή οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε να διατηρήσει θερμότητα. 

Στο σημείο αυτό χρειάζεται προσοχή ώστε να μην αφαιρεθούν κομμάτια υφάσματος που είναι πάνω στην επιφάνεια του εγκαύματος. 

Η επάλειψη του εγκαύματος με αλοιφή, κρέμα ή σπρέι απαγορεύεται αυστηρά. Η αφαίρεση αυτών των επαλείψεων όταν το θύμα φτάσει στο Νοσοκομείο, θα είναι φοβερά επώδυνη. 

Βασικοί σκοποί της πρώτης βοήθειας σε ασθενή με εγκαύματα είναι: 

ü Μείωση της επίδρασης της θερμότητας. 

ü Πρόληψη της μόλυνσης. 

ü Ανακούφιση από τον πόνο. 

ü Ελάττωση κινδύνου καταπληξίας. 

ü Μεταφορά του πάσχοντα στο Νοσοκομείο (σε βαριά ή εκτεταμένα εγκαύματα).

Οι πρώτες βοήθειες σε κάθε έγκαυμα μπορούν να διακριθούν σε τοπικές και γενικές, και όπως είναι αυτονόητο σε έγκαυμα με μικρή ένταση αρκούν μονάχα τα τοπικά μέτρα, ενώ τα γενικά επιβάλλονται όταν υπάρχει γενικότερος κίνδυνος και μια βαρύτητα με πρόσθετες επιπτώσεις στον οργανισμό. 

Πρώτες βοήθειες σε μικρά εγκαύματα. 

 1. Ενθαρρύνουμε τον πάσχοντα. Βάζουμε το μέρος του σώματος που έπαθε έγκαυμα κάτω από κρύο νερό που τρέχει σιγά-σιγά ή μέσα σε κρύο νερό για 10 λεπτά ή περισσότερο, αν ο πόνος επιμένει. 

 2. Βγάζουμε προσεκτικά οτιδήποτε σφίγγει το δέρμα, π.χ. δακτυλίδια, ρολόι, ζώνη, παπούτσια κ.λπ., πριν αρχίσει να δημιουργείται οίδημα. 

 3. Σκεπάζουμε την περιοχή με καθαρό κατά προτίμηση αποστειρωμένο, όχι χνουδωτό επίθεμα. · Δεν χρησιμοποιούμε αυτοκόλλητες γάζες. · Δεν βάζουμε λοσιόν, αλοιφές ή λίπος πάνω στο έγκαυμα. · Δεν καλύπτουμε πομφόλυγες, δεν αφαιρούμε το χαλαρό δέρμα από πάνω και δεν επεμβαίνουμε στην εγκαυματική επιφάνεια.

Πρώτες βοήθειες σε μεγάλα εγκαύματα. 

 1. Ξαπλώνουμε τον πάσχοντα έτσι ώστε να αισθάνεται άνετα, προστατεύουμε εάν μπορούμε την περιοχή του εγκαύματος από την επαφή με το χώμα. 

 2. Βγάζουμε προσεκτικά τα δακτυλίδια, το ρολόι, τη ζώνη ή τα ρούχα που περισφίγγουν την περιοχή του εγκαύματος, πριν αρχίσει να σχηματίζεται οίδημα. 

 3. Αφαιρούμε προσεκτικά τα ρούχα που έχουν μουσκέψει με βραστό νερό, όταν αρχίσουν να κρυώνουν. Δεν αφαιρούμε οτιδήποτε έχει κολλήσει στην εγκαυματική περιοχή. 

 4. Σκεπάζουμε την περιοχή του εγκαύματος με αποστειρωμένο, χωρίς φάρμακα επίθεμα ή με άλλο κατάλληλο αλλά όχι χνουδωτό υλικό που το στερεώνουμε με επίδεσμο. Δεν βάζουμε λοσιόν, αλοιφές ή λίπος στο έγκαυμα. Δεν σπάμε τις πομφόλυγες, δεν αφαιρούμε χαλαρό δέρμα και γενικά δεν επεμβαίνουμε στην περιοχή του εγκαύματος. 

 5. Στα εγκαύματα του προσώπου φτιάχνουμε μια μάσκα από καθαρό κατά προτίμηση αποστειρωμένο κομμάτι υφάσματος (μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαξιλαροθήκη) κόβοντας τρύπες για τα μάτια, τη μύτη και το στόμα. 

 6. Σε περίπτωση σοβαρού εγκαύματος άκρου, το ακινητοποιούμε. 

 7. Ελέγχουμε τα ζωτικά σημεία του εγκαυματία. Αν σταματήσουν η αναπνοή και οι λειτουργίες της καρδιάς, αρχίζουμε αμέσως καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση. 

 8. Αν ο πάσχων έχει απώλεια αισθήσεων αλλά αναπνέει κανονικά, τον τοποθετούμε σε θέση ανάνηψης. 

 9. Φροντίζουμε εάν ο ασθενής έχει τις αισθήσεις του , να του δίνουμε να πιεί κρύο νερό γουλιά- γουλιά, σε συχνά διαστήματα, για να αναπληρώσει τα υγρά που χάνει. 

 10. Φροντίζουμε για την άμεση μεταφορά του πάσχοντα σε Νοσοκομείο, αν είναι ανάγκη με φορείο, διατηρώντας την θέση της αρχικής θεραπευτικής του αντιμετώπισης. 

 Μετά τις πρώτες βοήθειες στο χώρο του ατυχήματος εφόσον η απόσταση από το Νοσοκομείο είναι περισσότερο από μία (1) ώρα, πρέπει να τοποθετείται ενδοφλέβια γραμμή και να χορηγείται ορρός κατά προτίμηση Ringer’s Lactated.

 Καθ’ όλη τη διάρκεια των πρώτων βοηθειών ο νοσηλευτής ενισχύει ψυχολογικά τον πάσχοντα καθησυχάζοντας τον φόβο και την ανησυχία του.

Πρώτες βοήθειες σε εγκαύματα του στόματος και του φάρυγγα.

 Εγκαύματα στο στόμα και στο φάρυγγα συνήθως προκαλούνται όταν το άτομο έχει πιεί κάποιο καυτό υγρό, καταπιεί καυστικές χημικές ουσίες ή αναπνεύσει πολύ ζεστό αέρα. Τα εγκαύματα αυτά είναι πολύ σοβαρά γιατί οι ιστοί του φάρυγγα εμφανίζουν γρήγορα οίδημα που είναι δυνατόν να φράξει τις αεροφόρους οδούς και να κάνει δύσκολη αν όχι αδύνατη την αναπνοή του πάσχοντα. Έτσι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος ασφυξίας. 

 Γενικά συμπτώματα και σημεία. 

1. Δυνατός πόνος στην περιοχή κάκωσης. 

2. Βλάβες δέρματος γύρω στο στόμα. 

3. Δυσκολία στην αναπνοή.

4. Πιθανόν απώλεια αισθήσεων. 

5. Συμπτώματα και σημεία καταπληξίας. 

 Αντιμετώπιση. 

1. Ενθαρρύνουμε τον πάσχοντα. 

2. Αν ο πάσχων έχει τις αισθήσεις του, του δίνουμε να πιεί κρύο νερό γουλιά-γουλιά σε συχνά διαστήματα. 

3. Αφαιρούμε από τον τράχηλο ή από τον θώρακα τα ρούχα ή τα κοσμήματα που σφίγγουν. 

4. Αν σταματήσει η αναπνοή και η λειτουργία της καρδιάς αρχίζουμε αμέσως καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση. 

5. Αν ο πάσχων έχει απώλεια των αισθήσεων, αλλά αναπνέει κανονικά τον τοποθετούμε σε θέση ανάνηψης. 

6. Φροντίζουμε για την άμεση μεταφορά του πάσχοντα σε νοσοκομείο αν είναι ανάγκη με το φορείο, διατηρώντας τη θέση της αρχικής θεραπευτικής του αντιμετώπισης. 

Πρώτες βοήθειες σε ηλιακά εγκαύματα. 

 Η υπερβολική έκθεση στον ήλιο όταν φυσάει πολύ ή όταν το σώμα είναι υγρό από τη θάλασσα ή είναι ιδρωμένο, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά εγκαύματα. 

Ωστόσο ηλιακό έγκαυμα μπορεί να προκληθεί και από την υπεριώδη ακτινοβολία ακόμη και κάποια συννεφιασμένη ημέρα του καλοκαιριού όπως και τον χειμώνα στους σκιέρ στα ψηλά βουνά. 

 Το ηλιακό έγκαυμα πολύ συχνά εντοπίζεται σε άρρωστο με ηλίαση γι’ αυτό τα μελετάμε μαζί. 

Γενικά συμπτώματα και σημεία. 

· Το δέρμα του πάσχοντα είναι κόκκινο, ευαίσθητο και πρησμένο. Ίσως υπάρχουν και πομφόλυγες. 

· Το δέρμα που επηρεάστηκε είναι κατά την ψηλάφηση ζεστό. · Κακουχία, ταχυσφυγμία, ζάλη ρινορραγίες. 

· Αύξηση θερμοκρασίας στο σώμα μέχρι και 46° C, δύσπνοια, ξηρό δέρμα. 

· Σπασμοί, παραλήρημα, κώμα, θάνατος. 

Αντιμετώπιση. 

· Βάζουμε τον πάσχοντα σε σκιερό μέρος και κρυώνουμε το δέρμα του σφουγγίζοντάς το, απαλά με σφουγγάρι βουτηγμένο σε κρύο νερό. 

· Δίνουμε στον πάσχοντα να πιεί νερό γουλιά-γουλιά. 

· Όταν το δέρμα έχει εκτεταμένες πομφόλυγες, ζητάμε ιατρική βοήθεια, δεν τις σπάζουμε. 

 Εγκαύματα αναπνευστικού επιθηλίου από εισπνοή καπνού. 

 Το 50% περίπου των θανάτων κατά τη διάρκεια μιας πυρκαγιάς οφείλεται στις βλάβες που προκαλούνται από την εισπνοή καπνού. 

 Οι βλάβες που προκαλούνται από την εισπνοή καπνού, αφορούν το ανώτερο και κατώτερο αναπνευστικό σύστημα, αλλά παρατηρούνται και συστηματικές διαταραχές από τη δράση διαφόρων προϊόντων καύσης σε λειτουργικές και μεταβολικές διεργασίες του οργανισμού. 

 α) Πνευμονικές βλάβες. 

 Οι βλάβες που παρατηρούνται στο αναπνευστικό από την εισπνοή καπνού οφείλονται στην υψηλή θερμοκρασία του καπνού και του εισπνεόμενου αέρα (θερμική βλάβη) και στην τοπική ερεθιστική δράση διαφόρων χημικών ουσιών (χημική βλάβη).

 β) Συστηματική δηλητηρίαση από προϊόντα καύσης. 

 Η συστηματική απορρόφηση από τις κυψελίδες στην κυκλοφορία ουσιών με δηλητηριώδη δράση οδηγεί σε σοβαρές διαταραχές. 

Δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα (CO) συμβαίνει σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις εισπνοής καπνού σε χώρους πυρκαγιάς και οδηγεί σε υποξαιμία και ίσως σε θάνατο.

 Ένας επιπρόσθετος παράγοντας, που συνεισφέρει στη βαρύτητα των βλαβών από εισπνοή καπνού, είναι η υποξία που δημιουργείται από την κατανάλωση του οξυγόνου σε φωτιά μέσα σε κλειστό χώρο. 

 Η πνευμονική δυσλειτουργία οφείλεται κατά κύριο λόγο στο οίδημα που προκαλείται από την εισπνοή τοξικών ουσιών με τον καπνό. 

Ο βρογχόσπασμος και ο ερεθισμός του βλεννογόνου μπορούν να εκδηλωθούν αμέσως, τα θύματα όμως πυρκαγιάς έχουν ελάχιστα συμπτώματα κατά τη διάρκεια της πρώτης ημέρας μετά την εισπνοή καπνού και σημεία οιδήματος των αεροφόρων οδών δεν είναι κλινικά έκδηλα κατά τα δύο πρώτα 24ωρα. 

 Τα συμπτώματα και σημεία από τα διάφορα συστήματα ποικίλλουν. 

Από το ΚΝΣ εκδηλώνονται ζάλη, ίλιγγος, πονοκέφαλος, σύγχυση, παραισθησίες, σπασμοί και κώμα. 

Από το αναπνευστικό μπορούν να εμφανιστούν δύσπνοια, ταχύπνοια, βράγχος φωνής, βήχας, συριγμός και ακροαστικά διαπιστώνονται ρόγχοι. 

Η ύπαρξη εγκαυμάτων στο πρόσωπο, καμένων τριχών στο βλεννογόνο της μύτης και σωματιδίων αιθάλης στο στοματοφάρυγγα ή στα πτύελα, δηλώνουν την πιθανότητα ύπαρξης βλαβών από εισπνοή καπνού. 

Είναι δυνατόν να υπάρχει πόνος στον αυχένα, το θώρακα και την κοιλιά και ναυτία με εμέτους. Επίσης, συχνή είναι η εμφάνιση καρδιακών αρρυθμιών και μυοκαρδιακής ισχαιμίας. 

 Η αντιμετώπιση των θυμάτων αρχίζει στον τόπο του ατυχήματος (πυρκαγιάς, έκρηξης κ.λπ.) και περιλαμβάνει τις εξής ενέργειες: 

I. Στον τόπο της πυρκαγιάς ή κατά τη μεταφορά του θύματος στο νοσοκομείο. 

· Εκτίμηση της κατάστασης του αναπνευστικού συστήματος (τύπος και συχνότητα αναπνοών, δύσπνοια, συριγμός κ.λπ. ) 

· Διασωλήνωση όταν υπάρχουν σημεία αναπνευστικής ανεπάρκειας ή καταστάσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε αναπνευστική ανεπάρκεια: 

 -Συριγμός, έντονο βράγχος φωνής, αφωνία. 

 -Καταστολή της αναπνοής, άπνοια ή κώμα. 

 -Έντονο οίδημα του στοματοφάρυγγα. 

 -Βαθιά εγκαύματα στη ρινοχειλική περιοχή και κυκλοτερή εγκαύματα τραχήλου και αυχένα. 

 -Παραγωγικός βήχας με σωματίδια από κάρβουνο στα πτύελα. · 

Έναρξη χορήγησης οξυγόνου (100%) με μάσκα προσώπου (Ventouri) ή μάσκα Ambu. 

II. Κλινική εκτίμηση της κατάστασης του θύματος. 

· Λήψη ιστορικού της έκθεσης στην πυρκαγιά και στους καπνούς, πληροφορίες για το χώρο της πυρκαγιάς και τα υλικά που καίγονταν. 

· Έλεγχος για τα σημεία που υποδηλώνουν έμμεσα την ύπαρξη βλαβών από εισπνοή καπνού: 
 - Εγκαύματα προσώπου. 
 - Καμένες (τσουρουφλισμένες) τρίχες ρινικής κοιλότητας. 
 - Υψηλά επίπεδα καρβοξυαιμοσφαιρίνης στο αίμα. 

· Άμεσος έλεγχος αναπνευστικών οδών με εύκαμπτο βρογχοσκόπιο. 

· Εκτίμηση της παρεγχυματικής πνευμονικής βλάβης (εάν υπάρχει δυνατότητα) με σπινθηρογράφημα αερισμού ή υπολογίζοντας την εξωαγγειακή ποσότητα ύδατος των πνευμόνων. 

III. Θεραπευτικές ενέργειες. 

· Διατήρηση του ενδοτραχειακού σωλήνα μέχρι να υποχωρήσει (ή ελαττωθεί) το οίδημα στους ανώτερους αεραγωγούς (συνήθως 4 μέρες μετά την εισπνοή καπνού). 

· Έλεγχος οξυγόνωσης αίματος (μέτρηση αερίων αίματος) και ανάλογη ρύθμιση της παροχής Ο₂, έλεγχος συχνότητας αναπνοών και λειτουργικός έλεγχος πνευμόνων. 

· Ενίσχυση της οξυγόνωσης με εφαρμογή μηχανικού αερισμού με θετική πίεση. 

· Εφύγρανση του εισπνεόμενου αέρα, συχνές αλλαγές θέσης στο κρεβάτι, ταχεία (κατά το δυνατό) κινητοποίηση, φυσιοθεραπεία αναπνευστικού και αποβολή των εκκρίσεων, επαρκής ενυδάτωση. 

· Θεραπεία των λοιμώξεων με τα κατάλληλα αντιβιοτικά ειδικά για τους μικροοργανισμούς που απομονώνονται.  

· Προσεκτική χορήγηση λευκωματίνης, βρογχοδιασταλτικών και βλεννολυτικών παραγόντων. 

Ο ρόλος του νοσηλευτή στην εκτίμηση της κατάστασης, στην παροχή πρώτων βοηθειών, στην εφαρμογή υποστηρικτικής αγωγής και στενή παρακολούθηση επιπλοκών είναι εξαιρετικής σημασίας και μπορεί να συντελέσει στην ελάττωση της θνησιμότητας από τις βλάβες που προκαλεί η εισπνοή καπνού.

ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΧΗΜΙΚΟ ΕΓΚΑΥΜΑ ΚΑΙ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΠΑΦΩΤΗΣ

ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ: Κ. ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΡΟΜΠΟΛΑΣ

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου