Κυριακή, 5 Νοεμβρίου 2017

ΤΡΟΧΑΙΟ...Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ!

Αποτέλεσμα εικόνας για ΤΡΟΧΑΙΟ...Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ!

Ευχαριστώ την κ. Μάνθα Ζιώγου για την κατάθεση ψυχής μέσα από αυτό το συγκλονιστικό κείμενο (σε 2 μέρη) που θα διαβάσετε...ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ...

Στο άκουσμα του τροχαίου μιας κατάστασης απρόσμενης, αιφνίδιας, βίαιας, αυτόματα ο συναισθηματικός, ο ψυχικός και ο νοητικός σου κόσμος μπαίνει στην κατάψυξη!

Πάγωμα!


Το πλήρες στρεσογόνο γεγονός που μπορεί να συμβεί στη ζωή ενός ανθρώπου!


Η αποτίμηση των συνεπειών του "ακήρυχτου πολέμου της ασφάλτου " είναι στραμμένη στις απώλειες της ζωής, στους βαριά τραυματισμένους, στις αναπηρίες.


Μια λέξη αγκαλιάζει όλα αυτά: "πόνος δια βίου".


Οι συνέπειες των θανατηφόρων τροχαίων και μη, κάνουν την εμφάνισή τους "οταν σβήσουν τα φώτα της ενημέρωσης και της δημοσιοποίησης".


Τα θύματα και οι οικογένειες τους αποδέχτες πολλαπλών και παράπλευρων συνεπειών!


Χάος παντού!!


Κατάθλιψη, απώλεια μνήμης, ανορεξία, θυμός, μνησικακία, ενοχές, κοινωνική απομόνωση, αυτοκτονικός ιδεασμός, κατανάλωση αλκοόλ και ψυχοφαρμάκων, πανικός, παράλογες αντιδράσεις, άρνηση παραδοχής της πραγματικότητας, συνεπώς κατακόρυφη πτώση της ποιότητας ζωής!!


Η οικογένεια είναι ένα σύστημα και όταν ένα μέρος του συστήματος αλλάζει, αλλάζουν όλα τα μέρη του συστήματος, χάνεται βίαια η ισσοροπία του συστήματος!


Ανελέητο έντονο σφυροκόπημα πόνου καθημερινά!!



ΤΟ 90% των οικογενειών των θανατηφόρων και το 85% των οικογενειών ανάπηρων θυμάτων βιώνει αβάσταχτες και μακροχρόνιες συνέπειες σε επίπεδο οργανικό, ψυχικό, κοινωνικό, οικονομικό!


Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, ο οικογενειακός ιστός πλήττετε με την αύξηση διαζυγίων με την επιδείνωση ασθενειών σωματικών η ψυχικών, η κοινωνική δραστηριότητα ισοπεδώνεται, η επαγγελματική απόδοση έχει πτωτικούς δείχτες έως αλλαγή επαγγ'ελματος η ακόμη και ανεργία!


Ένας καινούργιος κύκλος ζωής ανοίγει με συναισθήματα συντριπτικά που αποδιοργανώνουν τα πάντα και αφαιρούν το νόημα της ζωής!!


Η αναζήτηση για απαντήσεις στο "γιατί" γίνεται η καθημερινή συζήτηση με τον εαυτό σου και κάθε μέρα ισσοροπείς σαν ακροβάτης μεταξύ τρέλας και λογικής!


Και όταν αρχίζει να μειώνεται η παρουσία των συγγενών, φίλων, συναδέλφων διότι έχουν επιστρέψει στους ρυθμούς της κανονικής τους ζωής ,ο δρόμος είναι δύσκολος, δύσβατος προσωπικός και μοναχικός!


Οι οικογένειες των θυμάτων συγκροτούν σιγά σιγά μια αφανή και άφωνη στρατιά!


Όποια κοσμοθεωρία, όποια πολιτισμική αντίληψη και αν έχεις υιοθετήσει η αιφνίδια απώλεια του παιδιού σου, της μητέρας, του συντρόφου σου, της αδελφής σου...σε οδηγεί να γατζώνεσαι σε αντικείμενα, εικόνες, μνήμες και να αρνείσαι συνειδητά ή υποσυνείδητα την τραγικότητα του γεγονότος!!


Γίνεσαι καθημερινά θύμα καλοπροαίρετης "βίας' από τον κοινωνικό περίγυρό σου που δεν μπορεί να διαχειριστεί τον πόνο και σε οδηγεί με βίαιο τρόπο στην επανένταξη μιας νέας ζωής!!


Σου απλώνουνε στα σχοινιά της ψυχής σου "το πρέπει να προχωρήσεις" ...χωρίς να υπολογίζουν οτι ο καθένας έχει το δικό του χρόνο να διασχίσει τα στάδια του πένθους!!


'Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός''....μύθος για τους γονείς που στερήθηκαν τα σπλάχνα τους!!


Ο γιατρός αφαιρεί, θεραπεύει, ανάλογα με την ειδικότητα του...στην απώλεια του παιδιού σου ο χρόνος λειτουργεί σαν "γελωτοποιός"...σε ξεγελάει στιγμιαία σου προσφέρει μια απλή σύσπαση των μυών του προσώπου....μα η ψυχή αιμμοραγεί δια βίου!!!



Η επόμενη μέρα του Τροχαίου...σε βιδώνει με μανία στην έναρξη του τροχαίου...πολλοί δεν φτάνουμε στο τελευταίο στάδιο του πένθους της "αποδοχής'...σέρνοντας μαζί μας για χρόνια εκτός την συντριβή μας ...τον κυκεώνα γραφειοκρατείας και παγερής κρατικής αντιμετώπισης στον αγώνα για δικαιοσύνη!!


Η επόμενη μέρα ...είναι η καινούργια ζωή που σε καλεί να διαχειριστείς δια βίου το αδιανόητο!!.

Συνεχίζεται....Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΤΡΟΧΑΙΟΥ


 Μάνθα Ζιώγου

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου