Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Ο μικρόκοσμος που με απογοητεύει

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο μικρόκοσμος που με απογοητεύει

«Οι άνθρωποι είναι πάρα πολύ απλοί , στην πραγματικότητα τίποτε περισσότερο από πλάσματα των περιστάσεων. Έτσι που αυτοί που συνήθως απογοητεύουν , πάντα θα βρίσκουν κάποιους για να απογοητεύσουν.»

Κάπως έτσι τα έγραφε ο Μακκιαβέλι στον ΗΓΕΜΟΝΑ.
Μικροί ηγεμόνες, πρόσκαιροι και περαστικοί, με μοναδική όμως ικανότητα να ενδύονται και απεκδύονται χιτώνες και προσωπείο. Χαμαιλέοντες παντός καιρού, που φτύνουν το χέρι του πρώην ευεργέτη για να φιλήσουν το χέρι ενός νέου εν τη εξουσία συνεταίρου, μέχρι να έρθει η σειρά του επόμενου.


Από εκείνους που θεωρούν τον μικρόκοσμό τους "βασίλειο" και τη νομή της πάσης φύσης εξουσίας "προνόμιό τους αποκλειστικό".


Αυτούς που θεωρούν αυτονόητο το κληρονομικό και αυταρχικό δικαίωμα να κατέχουν και να ασκούν εξουσία αποκλείοντας κάθε άλλον, "επικίνδυνο" για την επιβίωσή τους στην καρέκλα.


Αλλά και ο ηγεμόνας, κλείνεται στο κύκλο που στήθηκε περίτεχνα. Δέσμιος συμβουλών και παραινέσεων και "πληροφόρησης" που χαϊδεύει αυτιά και φιλοδοξίες.
Δεν περιγράφω κάτι φανταστικό. Μη βιαστείτε να ανατρέξετε σε πολιτικές αναφορές. Τον μικρόκοσμο που ζω περιγράφω, την μικρή κοινωνία που συναναστρέφομαι καθημερινά, χρόνια τώρα. Την μικρή κοινωνία που δε σταματά να παράγει φαινόμενα και νοοτροπίες μίζερες, να πολεμά κάθε φωνή που αντιστέκεται στο φαύλο και στην εξάρτηση, κάθε φωνή που δεν προσκυνά στις προσταγές του ηγεμόνα και των ηγεμονίσκων. Κάθε φωνή που θεωρεί αυτονόητο και καθήκον να διεκδικεί αναλογικά το μερίδιο της αξιοπρέπειας και της αξιοκρατίας που της ανήκει.



Αυτός είναι ο μικρόκοσμος που με απογοητεύει αλλά και μου δίνει το ερέθισμα να τον αντιπαλεύω πάντα, μέσα από αρχές και ηθική. Με απογοητεύει γιατί ενώ είναι ολοφάνερος δεν τον βλέπουν παρά λίγοι. Και ακόμη λιγότεροι ξεβολεύονται για τον αποκαλύψουν. Πάντα λίγοι έκαναν την αρχή, πάντα λίγοι ρίσκαραν. Για να απολαμβάνουν κάποια στιγμή, οι περισσότεροι.


Είναι το σύστημα φίλοι. Το σύστημα που ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει. Η διάχυση της εξουσίας και ο περίγυρος. Πάντα όμως, νομοτελειακά αυτό το σύστημα σπάει από μέσα. Γιατί πάντα ο βεζύρης θα θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη. 


Μέχρι να γίνει αυτό, όποιος θέλει παλεύει για τα πιστεύω του, παλεύει για τις αρχές του και την συνείδησή του. Όποιος θέλει και έχει τη δύναμη.


Γιώργος Τριάντος

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου