Σάββατο, 14 Μαρτίου 2015

ΠΟΛΥΤΡΑΥΜΑΤΙΑΣ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΚΑΒ ΚΑΙ Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΣΤΑ ΤΕΠ (Μέρος Πρώτο)

Βαρβάρα ΦΥΝΤΑΝΙΔΟΥ 
 Image result for Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΚΑΒ
Λίγες ιατρικές πράξεις μπορούν να συγκριθούν με την αντιμετώπιση του πολυτραυματία. Η διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση του πολυτραυματία σε όλες τις φάσεις της αντιμετώπισής του, από τον τόπο του συμβάντος μέχρι και το χώρο οριστικής θεραπείας του, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της σύγχρονης ιατρικής.

 Το τραύμα συνιστά ένα πολύ σοβαρό παγκόσμιο πρόβλημα της δημόσιας υγείας. Οι τραυματικές κακώσεις συμβαίνουν αναπάντεχα και απρόβλεπτα και συνήθως αφορούν την πιο παραγωγική τάξη της κοινωνίας. 

Σύμφωνα με τον παγκόσμιο οργανισμό υγείας [WHO], το τραύμα αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου νέων ανθρώπων μεταξύ 1 και 44 ετών στις ΗΠΑ, ενώ παγκοσμίως στο σύνολο των αναπτυγμένων και αναπτυσ- σόμενων χωρών, όπου κυριαρχεί ο θάνατος από άλλα αίτια, το τραύμα υπολογίζεται ως η έβδομη αιτία θανάτου1 . Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η κατανομή των σχετιζόμενων με το τραύμα θανάτων στο χρόνο. 

Έτσι, λοιπόν, το 50% των θανάτων συμβαίνει την πρώτη ώρα και οφείλονται σε βαρύτατες κακώσεις ασύμβατες με τη ζωή, το 30% καταγράφεται τις επόμενες ώρες και αποδίδεται κυρίως σε βαριά αιμορραγική καταπληξία, ΚΕΚ αλλά και σε κακούς λανθασμένους χειρισμούς διάσωσης, ενώ το 20% των θανάτων συμβαίνει τις επόμενες ημέρες συνήθως στις ΜΕΘ και αποδίδεται σε σήψη, ARDS ή πολυοργανική ανεπάρκεια οργάνων1 . 

Η σημασία των λανθασμένων χειρισμών διάσωσης στη συνολική θνητότητα παρουσιάζεται σε δύο πολύ ενδιαφέρουσες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα και στην Αυστραλία, οι οποίες καταλήγουν στο συμπέρασμα, ότι οι θάνατοι από το τραύμα θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί σε ποσοστό μέχρι και 48%2,3. 

Σε μία άλλη αναδρομική εργασία της ομάδας τραύματος του San Diego διαπιστώθηκαν 1.032 σημαντικά λάθη σε 893 από τους συνολικά 22.577 τραυματίες, τα οποία είχαν επίδραση στην έκβαση των ασθενών4 . Μάλιστα 53% αυτών των λαθών σημειώθηκαν κατά τη διαχείριση του πολυτραυματία στο ΤΕΠ4 . 

Άλλη μία παράμετρος που σχετίζεται με το τραύμα αποτελεί και το σχετιζόμενο με αυτό οικονομικό κόστος. Με βάση στοιχεία από τις ΗΠΑ, το 2001 το κόστος ανερχόταν στα 516,9 ΔΙΣ $, εκ των οποίων το μεγαλύτερο ποσοστό αφορούσε διαφυγόντα κέρδη από προσωρινή ή μόνιμη αναπηρία ατόμων της παραγωγικής τάξης5 . 

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΚΑΒ - ΠΡΟΝΟΣΟΜΕΙΑΚΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ 


Η προνοσοκομειακή αντιμετώπιση του πολυτραυματία παρουσιάζει μεγάλες διαφοροποιήσεις, ιδιαιτερότητες και δυσκολίες σε σχέση με την ενδονοσοκομειακή φροντίδα. 

Η δομή των μοντέλων προνοσοκομειακής φροντίδας δεν είναι ίδια στις διάφορες χώρες, αλλά κυμαίνεται από τα ιατροποιημένα συστήματα προνοσοκομειακής φροντίδας, που αποτελούν τη βάση του κεντροευρωπαϊκού μοντέλου, έως τα συστήματα που αποτελούνται αποκλειστικά από διασώστες, δηλαδή τους εκπροσώπους του αγγλοσαξονικού και αμερικάνικου μοντέλου. 

Πρόκειται για εντελώς διαφορετική προσέγγιση και αντιμετώπιση του πολυτραυματία. Στη μία περίπτωση ο ιατρός και ο απαραίτητος τεχνολογικός εξοπλισμός μεταφέρονται στον τόπο του ατυχήματος και στον πολυτραυματία παρέχεται υψηλής ποιότητας φροντίδα (stay and play), ενώ στην άλλη ο ασθενής μεταφέρεται ταχύτατα στο νοσοκομείο (scoop and run)6 . 

Η σύγκριση αυτών των μοντέλων δεν είναι εύκολη, καθώς η πιθανή ανωτερότητα του ενός ή του άλλου εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και κυρίως από το είδος του τραύματος, από τον τόπο του ατυχήματος (αστική ή αγροτική περιοχή) και άρα από τον αναμενόμενο χρόνο μεταφοράς στο νοσοκομείο, καθώς και από τις δυνατότητες του νοσοκομείου υποδοχής για οριστική θεραπεία6 . 

 Η πιο αποδεκτή μορφή προνοσοκομειακής φροντίδας στις ημέρες μας θεωρείται πως είναι αυτή που βρίσκεται κάπου μεταξύ των δύο μοντέλων που περιγράφηκαν, ανάλογα βέβαια και με τις ιδιαιτερότητες κάθε περίπτωσης, και συνοψίζεται με τη φράση ‘treat as you go’7 . 

Ακρογωνιαίο λίθο στην αντιμετώπιση του πολυτραυματία αποτελεί ο χρόνος. Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 ο αμερικάνος χειρουργός Cowley, συνέλαβε την ιδέα της κρίσιμης χρονικής περιόδου για τον τραυματία και αναφέρθηκε για πρώτη φορά στην έννοια της ‘χρυσής ώρας’ μεταξύ ζωής και θανάτου. 

Βέβαια, η ‘χρυσή ώρα’ δεν αποτελεί ένα αυστηρό χρονικό πλαίσιο 60min, αλλά διαφοροποιείται ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες των κακώσεων και του τραυματία. Θωρείται, λοιπό, πιο σωστό να χρησιμοποιείται ο όρος ‘χρυσή περίοδος’, η οποία οριοθετεί τη χρονική περίοδο μέσα στην οποία θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ένας πολυτραυματίας. 

Η πρωταρχική φροντίδα κατά την άφιξη του πρώτου πληρώματος στον τόπο του ατυχήματος αφορά την ασφάλεια των διασωστών, των παρευρισκομένων αλλά και του θύματος. 

Ταυτόχρονα, ξεκινάει η εκτίμηση της σκηνής και η συλλογή πληροφοριών για την κινηματική του τραύματος, οι οποίες μας κατευθύνουν για το είδος και την έκταση των κακώσεων. 

Εξάλλου, υπολογίζεται ο αριθμός των θυμάτων και αναγνωρίζεται πρώιμα η ανάγκη επιπρόσθετης συνδρομής και άλλων μέσων. Αν οι ανάγκες ξεπερνούν τις δυνατότητες θα πρέπει να γίνει διαλογή των τραυματιών8,9. 

 

ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΖΩΟΓΩΝΗΣΗ

 Η πρωτοβάθμια εκτίμηση και αναζωογόνηση ακολουθεί μία συγκεκριμένη αλληλουχία με βάση το γνωστό αλγόριθμο ABCDE (Πίνακας 1)8-10. 

 Πίνακας 1: 

Πρωτοβάθμια εκτίμηση Α AEΡΑΓΩΓΟΣ + ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΜΣΣ* Εξασφάλισε: ´ Βατότητα αεραγωγού ´ Ακινητοποίηση ΑΜΣΣ

 B ΑΕΡΙΣΜΟΣ Επιβεβαίωσε αερισμό Αναγνώρισε απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις 

C ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ Έλεγξε για ´ Εξωτερική αιμορραγία ´ Εσωτερική αιμορραγία Αναγνώρισε σημεία καταπληξίας 

D ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ GCS** Κόρες οφθαλμών

 E ΕΚΘΕΣΗ / ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ Αφαίρεση ενδυμάτων και εξέταση Αποφυγή υποθερμίας

 *AMΣΣ: Αυχενική μοίρα Σπονδυλικής Στήλης **GCS: Glasgow Coma Scale 

 Α: Airway (Αεραγωγός και προστασία της ΑΜΣΣ)

 Απόλυτη προτεραιότητα κατά τη διαχείριση του πολυτραυματία έχει η εκτίμηση και αντιμετώπιση προβλημάτων που σχετίζονται με τον αεραγωγό. Ο πολυτραυματίας κινδυνεύει άμεσα από την ανεπαρκή προσφορά οξυγόνου στον εγκέφαλο και στα άλλα ζωτικά όργανα. Ο έλεγχος της βατότητας του αεραγωγού καθώς και η αναγνώριση της ύπαρξης αυτόματης αναπνοής και η εκτίμηση της επάρκειάς της θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί τα πρώτα 10-15 sec της πρωτοβάθμιας εξέτασης. Όταν ο πολυτραυματίας επικοινωνεί λεκτικά, είναι μάλλον απίθανο να απειλείται ο αεραγωγός του. Βέβαια, απαραίτητη είναι και η συχνή επανεκτίμηση του αεραγωγού. 

 Κλινικά σημεία που δε θα πρέπει να αγνοούνται κατά την πρωτοβάθμια εκτίμηση του ασθενούς αποτελούν η ταχύπνοια ή δύσπνοια, ο συριγμός ή επιπρόσθετοι αναπνευστικοί ήχοι καθώς και το βράγχος φωνής. Κακώσεις που εν δυνάμει μπορεί να προκαλέσουν απόφραξη αεραγωγού, όπως γναθοπροσωπικά κατάγματα, κακώσεις ή εγκαύματα της τραχείας και του λάρυγγα, θα πρέπει να αναγνωρίζονται πρώιμα. 

Στα άμεσα μέτρα διασφάλισης του αεραγωγού περιλαμβάνονται οι χειρισμοί της ανύψωσης του πώγωνα ή της ανάσπασης της κάτω γνάθου, οι οποίοι βέβαια εφαρμόζονται πάντα με προσεκτικό τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η ακινητοποίηση της ΑΜΣΣ. 

Εάν ο ασθενής δεν αναπνέει αυτόματα ή η αναπνοή του δεν επαρκεί, σε περίπτωση που ο αεραγωγός του είναι επισφαλής όπως σε πολυτραυματίες με βαθμό κλίμακας Γλασκώβης κάτω από 8 (Glasgow Coma Scale: GCS), σε καταστάσεις όπου ο αεραγωγός θεωρείται επαπειλούμενος όπως σε εισπνευστικό έγκαυμα ή γναθοπροσωπικά κατάγματα καθώς και όταν υπάρχει μεγάλος κίνδυνος αναγωγής και εισρόφησης έχει θέση η οριστική διασφάλιση του αεραγωγού. 

Η ενδοτραχειακή διασωλήνωση θεωρείται ως η “gold standard” μέθοδος διασφάλισης του αεραγωγού. Βέβαια, κατά τη λαρυγγοσκόπηση θα πρέπει να διατηρείται η ακινητοποίηση της ΑΜΣΣ, καθώς κάθε πολυτραυματίας θεωρείται ότι έχει κάκωση της ΑΜΣΣ μέχρι να αποδειχτεί το αντίθετο. Χαρακτηριστικό είναι ότι σε ποσοστό 4%-20% των πολυτραυματιών διαπιστώνονται κακώσεις της ΑΜΣΣ. 

Μετά τη διασωλήνωση έχει ιδιαίτερη σημασία η επιβεβαίωση της ορθής θέσης του τραχειοσωλήνα, καθώς και η επανεκτίμησή της επί οποιασδήποτε διαταραχής στον αερισμό, αφού δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις ατυχηματικής μετατόπισης του τραχειοσωλήνα κατά τη μεταφορά του ασθενούς.

 Η συμπληρωματική χορήγηση οξυγόνου σε ασθενείς που διατηρούν ικανοποιητική αυτόματη αναπνοή κρίνεται επιβεβλημένη, ενώ σε αυτούς που έχουν διασωληνωθεί και αερίζονται με τη βοήθεια AMBU ή αναπνευστήρα χορηγείται όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συγκέντρωση οξυγόνου στο εισπνεόμενο μίγμα αερίων. 

B: Breathing (Αερισμός)

 Η διατήρηση της βατότητας του αεραγωγού δεν εξασφαλίζει από μόνη της και τον απαιτούμενο αερισμό. Απαραίτητη προϋπόθεση για την ικανοποιητική οξυγόνωση και την αποβολή του διοξειδίου του άνθρακα αποτελεί η επαρκής ανταλλαγή αερίων. Προτεραιότητα κατά την εκτίμηση της επάρκειας του αερισμού έχει η κλινική εξέταση του θώρακα, κατά την οποία συνεκτιμώνται διάφορες παράμετροι, όπως η έκπτυξη του θωρακικού κλωβού, το αναπνευστικό ψιθύρισμα, η παρουσία κριγμού ή υποδόριου εμφυσήματος κ.α. Κατά την πρωτοβάθμια εξέταση του αερισμού πέντε είναι οι άμεσα απειλητικές για τη ζωή καταστάσεις που θα πρέπει να πρώιμα να αναγνωριστούν και να αντιμετωπιστούν (Πίνακας 2). 

 Πίνακας 2: Άμεσα απειλητικές για τη ζωή κακώσεις θώρακα 

 ΠΝΕΥΜΟΘΩΡΑΚΑΣ ΥΠΟ ΤΑΣΗ Συλλογή αέρα υπό πίεση στον υπεζωκοτικό χώρο 

ΑΝΟΙΚΤΟΣ ΠΝΕΥΜΟΘΩΡΑΚΑΣ Ανοικτό θωρακικό τραύμα που επιτρέπει την είσοδο αέρα κατά την εισπνοή 

ΑΣΤΑΘΗΣ ΘΩΡΑΚΑΣ Αποτέλεσμα πολλαπλών καταγμάτων πλευρών σε περισσότερα του ενός σημεία 

ΚΑΡΔΙΑΚΟΣ ΕΠΙΠΩΜΑΤΙΣΜΟΣ Συλλογή αίματος υπό τάση στον περικαρδιακό σάκο

 ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΙΜΟΘΩΡΑΚΑΣ Συλλογή μεγάλης ποσότητας αίματος στον υπεζωκοτικό χώρο

 Ο πνευμοθώρακας υπό τάση είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι αποτελεί κλινική διάγνωση. Άμεσα μετά τη διαπίστωση του πνευμοθώρακα υπό τάση επιβάλλεται αποσυμπίεση, αρχικά με μία βελόνη στο 2ο μεσοπλεύριο διάστημα στη μεσοκλειδική γραμμή του πάσχοντος ημιθωρακίου και στη συνέχεια με την τοποθέτηση σωλήνα θωρακικής παροχέτευσης στο 5ο μεσοπλεύριο διάστημα, στη μέση μασχαλιαία γραμμή. 

 Ο μαζικός αιμοθώρακας αρχικά αντιμετωπίζεται με την τοποθέτηση σωλήνα παροχέτευσης, όπως και στον πνευμοθώρακα υπό τάση. Σημαντική όμως παράμετρος κατά την αντιμετώπιση του μαζικού αιμοθώρακα αποτελεί και η αποκατάσταση του όγκου αίματος με χορήγηση υγρών. 

Εάν διαπιστωθεί ανοικτός πνευμοθώρακας, θα πρέπει το άνοιγμα του θωρακικού τοιχώματος να καλύπτεται στεγανά με αποστειρωμένο επίθεμα το οποίο στερεώνεται στο θώρακα μόνο από τις τρεις πλευρές του, ενώ η τέταρτη αφήνεται ελεύθερη δημιουργώντας μηχανισμό βαλβίδας για την αποφυγή ανάπτυξης πνευμοθώρακα υπό τάση. 

H διαπίστωση ύπαρξης χαλαρού θώρακα επιβάλλει την πρώιμη απόφαση για διασωλήνωση και μηχανική υποστήριξη της αναπνοής. Η διάγνωση του καρδιακού επιπωματισμού δεν είναι πάντα εύκολη κλινικά, ειδικά στον προνοσοκομειακό χώρο. 

Η άμεση αντιμετώπιση του καρδιακού επιπωματισμού περιλαμβάνει την περικαρδιοκέντηση και την αφαίρεση μικρής ποσότητας αίματος, η οποία έχει άμεση θετική επίδραση στην αιμοδυναμική κατάσταση του ασθενούς. 

C: Circulation (Κυκλοφορία) 

Η έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπιση της εξωτερικής και εσωτερικής αιμορραγίας κατά τη διαχείριση του πολυτραυματία είναι ζωτικής σημασίας για την έκβαση του ασθενούς και δεν είναι πάντα εύκολη. Διάφορα σημεία που αναγνωρίζονται κατά την κλινική εξέταση, καθώς και πληροφορίες που συλλέγονται από τα βοηθήματα που χρησιμοποιούνται κατά την πρωτοβάθμια φροντίδα επιτρέπουν την εκτίμηση της αιμοδυναμικής κατάστασης του ασθενούς και την αναγνώριση της καταπληξίας. 

Η εξωτερική αιμορραγία αντιμετωπίζεται με άμεση άσκηση πίεσης πάνω στο τραύμα, ενώ σε κάθε περίπτωση στον πολυτραυματία επιβάλλεται η άμεση τοποθέτηση δύο φλεβοκαθετήρων μεγάλης διαμέτρου και η χορήγηση κατά προτίμηση ζεστών υγρών. Όσον αφορά στη χορήγηση υγρών έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις σε σχέση με την ποσότητα αλλά και την ποιότητα των χορηγούμενων υγρών. 

Τα τελευταία χρόνια φαίνεται να έχει κερδίσει έδαφος η τεχνική της εφαρμογής της ελεγχόμενης υπότασης, καθώς έχει φανεί σε πειραματικές κυρίως μελέτες ότι βελτιώνει την επιβίωση έναντι της επιθετικής χορήγησης υγρών. Ωστόσο, δε θα πρέπει να αγνοούνται και τα συμπεράσματα άλλων εργασιών, σύμφωνα με τα οποία η ελεγχόμενη υπόταση είχε σοβαρές μεταβολικές επιδράσεις στα πειραματόζωα και επηρέασε αρνητικά την έκβαση τους. Σίγουρα, βέβαια, η χορήγηση υγρών δεν αποτελεί παρά μία προσωρινή μέθοδο υποκάταστασης όγκου μέχρι την οριστική θεραπεία. 

Άλλο ένα πεδίο διαφωνίας μεταξύ των ερευνητών αποτελεί το είδος των χορηγούμενων υγρών. Η γνωστή αντιπαράθεση μεταξύ κρυσταλλοειδών και κολλοειδών υφίσταται ακόμη, χωρίς να έχουν διαμορφωθεί σαφείς κατευθυντήριες οδηγίες. Το γεγονός, πάντως, ότι δεν έχει αποδειχτεί η ανωτερότητα των κολλοειδών σε συνδυασμό με το μεγαλύτερο κόστος τους καθώς και τις ανεπιθύμητες ενέργειες με τις οποίες έχει συσχετιστεί η χορήγησή τους, δεν επιτρέπει τη χωρίς δεύτερη σκέψη χρήση τους. 
 Αντίθετα, ξεκάθαρα θετικά είναι τα αποτελέσματα από τη χορήγηση υπέρτονου διαλύματος NaCl στους πολυτραυματίες.

 D: Disability (Νευρολογική κατάσταση)

 Μετά την εκτίμηση και αναζωογόνηση του αεραγωγού, της αναπνοής και της κυκλοφορίας, σειρά έχει η εκτίμηση της νευρολογικής κατάστασης του πολυτραυματία με βασικό στόχο την αναγνώριση κάποιου σημείου ύποπτου για κρανιοεγκεφαλική κάκωση (ΚΕΚ). Η νευρολογική εκτίμηση συνίσταται στον καθορισμό της βαθμολογίας της GCS, στην εξέταση των κορών των οφθαλμών, καθώς και σε μία αδρή νευρολογική εξέταση (αδρή εκτίμηση αισθητικότητας και κινητικότητας). 

 Η GCS αποτελεί μία εύκολη και απλή μέθοδο η οποία επιτρέπει μία γρήγορη εκτίμηση της νευρολογικής κατάστασης του τραυματία. Έτσι, λοιπόν, GCS: 14-15 χαρακτηρίζει τις ελαφριές ΚΕΚ, GCS: 9-13 τις μέτριες και GCS: 3-8 τις βαριές, ενώ GCS ≤8 υποδεικνύει την ανάγκη οριστικής διασφάλισης του αεραγωγού. Εκτός από τη βαθμολογία της GCS τη στιγμή της εξέτασης, μεγάλη σημασία έχει και η εξέλιξή της στο χρόνο. Όσον αφορά στις κόρες των οφθαλμών, αυτές θα πρέπει να εκτιμώνται ως προς το μέγεθός, τη συμμετρία και την αντίδρασή τους στο φως. 

 E: Exposure (Έκθεση/Έλεγχος περιβάλλοντος) 

Αφού ολοκληρωθεί η εκτίμηση και αναζωογόνηση των ABCDs, πρέπει να αφαιρούνται όλα τα ενδύματα του πολυτραυματία και να πραγματοποιείται μία πλήρης και λεπτομερής εξέταση του σώματος του, συμπεριλαμβανομένης και της οπίσθιας επιφάνειας. 

Αυτό που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι πως οποιαδήποτε μετακίνηση του ασθενούς πρέπει να πραγματο- ποιείται με ειδικούς χειρισμούς που προστατεύουν τη ΣΣ, ενώ άμεσα μετά την εξέταση ο πολυτραυματίας πρέπει να σκεπάζεται με θερμαινόμενα καλύμματα. Εξάλλου, το περιβάλλον του ασθενοφόρου, μέσα στο οποίο πραγματοποιούνται οι περισσότερες παρεμβάσεις που αναφέρθηκαν θα πρέπει πάντα να διατηρείται θερμό.

Άλλη μία πολύ σημαντική παράμετρος, που δυστυχώς δε συμπεριλαμβάνεται στον αλγόριθμο ABCDE, αλλά έχει ζωτική σημασία για τον πολυτραυματία, είναι ο πόνος. Η μη έγκαιρη αντιμετώπιση του πόνου κινητοποιεί καταστροφικούς μηχανισμούς που επιδεινώνουν τη συνολική κατάσταση του πολυτραυματία. Κρίνεται, λοιπόν, απαραίτητο στο γνωστό αλγόριθμο μετά το E να προστίθεται και το P (Pain / Πόνος) (ABCDEP). 

 BOHΘΗΜΑΤΑ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ

 Κατά την πρωτοβάθμια εκτίμηση και αναζωογόνηση του πολυτραυματία, ο ιατρός έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει συσκευές παρακολούθησης (monitoring), καθώς και άλλα βοηθήματα που θα συμβάλλουν στη διάγνωση υποκείμενων κακώσεων και στην εκτίμηση της αποτελεσματικότητας των θεραπευτικών του παρεμβάσεων. Στο monitoring της πρωτοβάθμιας φροντίδας περιλαμβάνονται το ηλεκτροκαρδιοσκόπιο, το παλμικό οξυγονόμετρο, η συσκευή καπνογραφίας ή καπνομετρίας και το πιεσόμετρο. Εξάλλου, κατά την πρωτοβάθμια εκτίμηση και αναζωογόνηση θα πρέπει να τοποθετηθούν καθετήρες στην ουροδόχο κύστη και στο στόμαχο. 

 ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

 Μετά την ολοκλήρωση της πρωτοβάθμιας εκτίμησης και αναζωογόνησης του ασθενούς ακολουθεί η δευτεροβάθμια εκτίμηση, η οποία περιλαμβάνει μία πιο λεπτομερή φυσική εξέταση από την κεφαλή έως τα άκρα (περιλαμβάνεται και η νευρολογική εκτίμηση καθώς και η λήψη ζωτικών σημείων) και τη λήψη ενός ιστορικού AMPLE (Allergies, Medications, Past illnesses, Last meal and Events/ Environments). Σε καμία περίπτωση η δευτεροβάθμια εκτίμηση δε θα πρέπει να καθυστερεί τη μεταφορά του ασθενούς.



ΠΟΛΥΤΡΑΥΜΑΤΙΑΣ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΚΑΒ ΚΑΙ Η ΥΠΟΔΟΧΗ ΣΤΑ ΤΕΠ (Μέρος Δεύτερο)


 ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου