Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2015

Απεγκλωβισμός θυμάτων από τροχαία:"Άμεσος απεγκλωβισμός"




Της Φανής Κατσαβούνη*

Οι συνθήκες ασφαλείας στο χώρο του ατυχήματος, ο κίνδυνος πυρκαγιάς, η εκτίμηση των ζωτικών σημείων του θύματος είναι μερικές από τις παραμέτρους, οι οποίες καθορίζουν το είδος της διάσωσης που θα επιχειρηθεί. Ήδη, στο τεύχος 102, περιγράψαμε τις τεχνικές που καλείται το πυροσβεστικό και παραϊατρικό προσωπικό να εφαρμόσει στην «ελεγχόμενη διάσωση».
Σε αυτό το τεύχος, θα αναφερθούμε στις τεχνικές που ο διασώστης χρησιμοποιεί στην περίπτωση του άμεσου απεγκλωβισμού του θύματος, της ταχύτερης, δηλαδή, απομάκρυνσης από το όχημα, με την προϋπόθεση ότι τα μέλη του σώματος του δεν είναι εγκλωβισμένα στα συντρίμμια του οχήματος.
Και στην περίπτωση του «άμεσου» απεγκλωβισμού, όπως και σε εκείνη του «έμμεσου», στόχος του διασώστη είναι να προστατεύσει τη σπονδυλική στήλη.
Μόνο που τώρα, δε χρησιμοποιείται το KED-SYSTEM (Kentrick Extrication Device). Αφού εφαρμόσουμε τους κανόνες ακινητοποίησης, στους οποίους αναφερθήκαμε στο προηγούμενο τεύχος, ακολουθούμε τα εξής στάδια διάσωσης:
• ακινητοποίηση κεφαλής στον κορμό, σε ευθεία ουδέτερη θέση,
• ακινητοποίηση κορμού και συγχρονισμένη περιστροφή με τη λεκάνη,
• απελευθέρωση από το όχημα.

ΔΙΑΣΩΣΗ  ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ
Κάτι τέτοιο συμβαίνει μόνο στην περίπτωση που:
• Δεν υπάρχει ο κατάλληλος υλικοτεχνικός εξοπλισμός,
• Δεν επαρκεί το προσωπικό που επιχειρεί τη διάσωση,
• Η ζωή του θύματος κινδυνεύει άμεσα και δεν υπάρχει χρόνος για οποιαδήποτε άλλη ενέργεια.
Στην περίπτωση αυτή οι ενέργειες μας έχουν ως εξής:


Α' στάδιο: Αφού τοποθετήσουμε το ένα χέρι στο πίσω μέρος του κεφαλιού (εικ.1) και το άλλο στην κάτω γνάθο (Προσοχή! Απλά υποβαστάζουμε την κάτω γνάθο, δεν πιέζουμε την καρωτιδική αρτηρία!),
φέρνουμε το κεφάλι και τον κορμό σε ευθεία ουδέτερη θέση (εικ. 2), ενώ οι βραχίονες στηρίζουν τον κορμό (οι αγκώνες «κλείνουν»).
Το χέρι που είχε τοποθετηθεί στο πίσω μέρος του κεφαλιού, περνάει κάτω από την αντίστοιχη μασχάλη του θύματος, ενώ το κεφάλι μας αναλαμβάνει να στηρίξει την κεφαλή του θύματος (εικ.3).
Β' στάδιο: Αφού περάσουμε τα χέρια μας κάτω από τις μασχάλες του θύματος (εικ.4), πιάνουμε το λυγισμένο μπροστά στον θώρακα χέρι του θύματος. Μ' αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνουμε, εκτός των άλλων, να προστατέψουμε τον ήδη τραυματισμένο   θώρακα   (πιθανό τραύμα θώρακα, ασταθής θώρακας) κατά τη μετακίνηση. Συντονίζοντας τις κινήσεις ανύψωσης και στροφής του κορμού (εικ.5), αρχίζουμε την περιστροφή (σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια αυτή διαδραματίζουν οι αγκώνες μας, με τη χρήση των οποίων σφίγγουμε το θύμα).
Γ' στάδιο: Η απελευθέρωση του ατόμου από τα συντρίμμια του οχήματος είναι η πλέον επικίνδυνη φάση, καθώς η διάταση του μυελού (το «κρέμασμα της λεκάνης») μπορεί να προκαλέσει παράλυση του θύματος. Στην περίπτωση ζωή ή θανάτου, ολοκληρώνουμε τον απεγκλωβισμό, αφού μετά την κίνηση «ανύψωσης -περιστροφής», τοποθετήσουμε γρήγορα τη λεκάνη του θύματος (εικ. 6) στο εσωτερικό μας πόδι (εξαρτάται από τη μεριά του απεγκλωβισμού), χαμηλώσουμε και προσπαθήσουμε να σύρουμε το θύμα σε ασφαλές μέρος.
Η λαβή αυτή θεωρείται ασφαλέστερη από τη λαβή κάτω από τις μασχάλες, η οποία χρησιμοποιείται συνήθως για τη γρήγορη μετακίνηση θύματος που κινδυνεύει.
Αν υπάρχει η δυνατότητα παροχής βοήθειας από δεύτερο άτομο, τότε αυτό σχηματίζει ένα «καρεκλάκι»
κάτω από το θύμα, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι πιθανότητες «κρεμάσματος της λεκάνης» (εικ. 7).

ΔΙΑΣΩΣΗ ΑΠΟ ΔΥΟ Ή ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΦΟΡΕΙΟ
Α' στάδιο: Η τοποθέτηση του θύματος σε ευθεία ουδέτερη θέση μπορεί σε αυτή την περίπτωση να γίνει με δύο τρόπους: με λαβή από το πλάι (εικ. 2) και με την ακινητοποίηση της κεφαλής του θύματος από το διασώστη με επέμβαση από το πίσω κάθισμα (εφ' όσον βέβαια υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης στο πίσω μέρος του οχήματος, εικ. 8). Στην περίπτωση αυτή, υπάρχει και η δυνατότητα τοποθέτησης κολάρου με τη συνεργασία των διασωστών (εικ. 9).
Β' στάδιο: Σε αυτό το στάδιο, οι διασώστες στρέφουν τον κορμό του θύματος διατηρώντας σε ουδέτερη θέση το κεφάλι και τη λεκάνη με τα πόδια να ακολουθούν αυτήν τη μετακίνηση. Στην περίπτωση που τον απεγκλωβισμό του θύματος έχουν αναλάβει δύο διασώστες, ο πρώτος κρατά σταθερό το κεφάλι και τον κορμό και ο δεύτερος αναλαμβάνει να στρέψει τη λεκάνη και τα πόδια (εικ. 10), ενώ στη συνέχεια, τοποθετεί τη σανίδα, όπως φαίνεται στην εικόνα 11. Με τρεις ή τέσσερις διασώστες η απελευθέρωση διευκολύνεται. Το θύμα προστατεύεται αποτελεσματικότερα: η σταθεροποίηση κεφαλής - κορμού γίνεται με ακρίβεια και οι ενέργειες της διάσωσης είναι συντονισμένες και γρηγορότερες (εικ.10-15).
Γ' στάδιο: Όταν τοποθετηθεί η σανίδα στην πλάτη του θύματος, πρέπει με ιδιαίτερη προσοχή οι διασώστες να μεταφέρουν σε ασφαλές σημείο το άτομο πιάνοντας το κάτω από τις μασχάλες και μετακινώντας ταυτόχρονα τη λεκάνη (εικ. 13). Καθ' όλη τη διάρκεια της απελευθέρωσης, το κεφάλι διατηρείται σταθερό (εικ.12,14 και 15).

ΑΜΕΣΟΣ ΑΠΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟΣ ΣΕ ΒΑΡΕΑ ΟΧΗΜΑΤΑ
Ο άμεσος απεγκλωβισμός σε βαρέα οχήματα, εκτελείται διαφορετικά (εικ. 16-23). Η ακινητοποίηση της
κεφαλής και η στροφή του κορμού πραγματοποιείται προς την κενή θέση του συνοδηγού (αν το θύμα βρίσκεται στη θέση του οδηγού) με τα πόδια να βρίσκονται προς την ελεύθερη μεριά του οχήματος.
Αυτό συμβαίνει γιατί, λόγω του ύψους του οχήματος, αντενδείκνυται το κεφάλι να βρίσκεται σε μεγάλη κλίση, ιδιαίτερα στην περίπτωση που έχει υποστεί κρανιοεγκεφαλική κάκωση (Κ.Ε.Κ.). Οι κανόνες που εφαρμόζονται εδώ είναι εκείνοι που ισχύουν για τη διάσωση σε κεκλιμένο επίπεδο ή σκάλες: ΠΟΤΕ το θύμα με το κεφάλι προς τα κάτω!.
Στις περιπτώσεις απεγκλωβισμού θύματος από βαρέα οχήματα, η χρήση των ιμάντων είναι υποχρεωτική. Η διάσωση με το φορείο «σκούπα» (ανάλογα με το εάν υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης εντός του οχήματος), είναι πιο πρακτική σε αντίθεση με τη σανίδα «Spineboard», όπως περιγράφεται στην εικόνα 20.
Στην περίπτωση που το φορείο αυτό δεν είναι διαθέσιμο, οι πιο εύσωμοι από τους διασώστες παραλαμβάνουν το θύμα στους ώμους τους, «καρεκλάκι» (εικ. 24, 25).

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΑΕΡΑΓΩΓΩΝ
Σε όλες τις περιπτώσεις είναι απαραίτητο να διασφαλιστεί η απόφραξη των αεραγωγών:
Με ώθηση της κάτω γνάθου: Διατηρώντας το κεφάλι σταθερό, η κάτω γνάθος ωθείται προς τα εμπρός από το 4° και 5° δάκτυλο (εικ. 26). Η κίνηση αυτή μπορεί να γίνει από το πλάι (εικ. 27), τοποθετώντας τους αντίχειρες στα ζυγωματικά του θύματος και ωθώντας/ έλκοντας την κάτω γνάθο
με το 4° και 5° δάκτυλο.
Με έλξη ή «ανύψωσης κάτω γνάθου»: Η μέθοδος αυτή απαιτεί δύο διασώστες, καθώς ο ένας θα ωθεί και ο άλλος θα έλκει την γνάθο (εικ.28).


*Η κ. Φανή Κατσαβούνη είναι βαθμοφόρος Σαμαρείτισσα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, εκπαιδεύτρια ναυαγοσωστικής και προνοσοκομειακής αντιμετώπισης τραύματος (PHTLS)

Η φωτογράφιση έγινε στον 5° Π.Σ. ΑΘΗΝΩΝ, το Σάββατο 17.01.04, στο πλαίσιο εκπ/σης με θέμα: «Άμεσος απεγκλωβισμός».
 

ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2004

 firefighters

ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου